575 resultaten.
IK MISSE U
poëzie
4.3 met 55 stemmen
9.905 'k heb zo dikwijls heimelijk
God binnen u geleid!
Daar misse ik u, daar misse ik u
zo dikwijls, en, ik ween:
geen hope meer op wederkeer,
geen hope meer, o neen!
Geen hope, neen, geen hoop, hoe kleen,
die 't leven overschiet';
maar in den schoot der goede dood
en misse ik u toch niet?…
Faas Wilkes (13 oktober 1923-15 augustus 2006)
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.418 poosje
bij hem in de buurt
wanneer ik hem zag lopen dacht ik
daar gaat Faas Wilkes de levende legende
die furore maakte in het zuiden
op 15 augustus 2006 is de balvirtuoos
van toen van ons heengegaan
hetgeen niet wil zeggen
dat ik hem spoedig zal vergeten
natuurlijk is onsterflijkheid betrekkelijk
maar een beetje bij benadering
is dikwijls…
Het onvindbare zelf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
651 omdat simpelweg het rijmen
lange files laat ontstaan
boeken vol gekrast met
wijze woorden, grootdenkers
die de wereld menen en meenden
te kennen zijn nu de pilaren
van wolken waar de hemel op rust
in bange dagen
martelingen en lovende woorden
voor een zelf dat opeens
onvindbaar lijkt te zijn, inherent
aan het bestaan vraag ik me
dikwijls…
Vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
693 Op de grens van weten en vergeten
woont ze bij ons maar is er dikwijls niet.
Ze kijkt me aan, maar weet niet wie ze ziet,
of hoe haar andere huisgenoten heten.
Als ze het merkt, gromt ze wat verbeten
dat ze ‘t geheugen heeft van een vergiet.
Maar vaker kleuren haar ogen van verdriet,
als wij haar moeten helpen met het eten.…
Goeie ouwe tijd?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
662 Ik kijk nu rond in deze tijd,
’t is niet slechter ook niet beter
de euro keldert net zo hard als de gulden
maar er wordt veel meer aangeboden
dat is meestal niet beter
maar dikwijls wel veel slechter.…
DWAAS OF WIJS?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Geestelijk zieken
ook krankzinnigen genoemd
ervaren het gangbare leven
als een warrige
misschien kluchtige vertoning
komen driftig of gemoedelijk
hun eigen wil na
ze kunnen
angstwekkende monsters zien
daarbij prachtige gestalten
horen soms stemmen
die waarschuwen en dreigen
dan plotseling opwekken
spreken dikwijls
met deze verschijningen…
Beschermde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 Hoe dikwijls beangst in benarde situatie
Gevoel van vogelvrij in zijn lot
Onbeduidend zonder enige statie
Overgeleverd aan schimp en spot
Een vogel tussen havik en adelaar
Klein en nietig geschapen voor liefde
Loopt hij steeds weerloos gevaar
Als de klauw der rovers hem kliefde
Vlieg als die vogel tussen havik en adelaar
En vrees niet hun…
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 luchtledige van mijn brein
Mijn buitenkant die niets verhult
Van binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen in mijn daden
Al beschouwt men deze goed zowel als slecht
Of dikwijls…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.
Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
Onhoorbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 ik wil geluidloos gedag zeggen
want jouw woorden hebben betekenis
die je alleen in stilte kunt begrijpen
begrip moet dikwijls verder rijpen
ik wil in stilte afscheid nemen
want ik lees nog altijd jouw gedichten
alsof ik jouw oude stem kan horen
tussen alle vervreemdende gezichten
onhoorbaar maak ik nieuwe herinneringen
zonder heimwee, want…
Het juiste woord
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
517 woorden
soms zijn ze droevig, soms fijn
het zijn er veel, toch zijn er situaties
waarvoor geen woorden zijn
het komt regelmatig voor
dat ze iets zeggen moet
waar zijn de juiste woorden
geen enkel woord voelt goed
ze kan de woorden vaak niet vinden
is naar het goede woord op zoek
het ligt op het puntje van haar tong
ze las het zo dikwijls…
NIETS EN ALLES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 De zeer bijdehande
en wijze Tom Poes
laat tijdens gesprekken
met zijn vriend Olivier
dikwijls een eenvoudige
neusklank bij gesloten mond
voor zich uit gaan
die eentonig klinkt
maar iets onvoorstelbaars
mag bevatten
twijfel na een kloeke uitspraak
van de trotse heer Bommel
dubben over een plan
waarin wellicht gevaar schuilt
tevreden…
Verstokt Rondeel
gedicht
2.4 met 246 stemmen
67.267 Hoe dikwijls toog ik niet ten strijde
en keerde met bebloede kop
weerom, gesjochtener dan Job?
- Toch blijf ik mij mijn passie wijden,
nog nooit getrouwd, maar vaak gescheiden.
----------------------------------------------------
uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…
i.m.
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.180 ik lig in de tuin
waar ik elke dag liep
ik lig in de tuin
waar ik elke dag sliep
onder de lariks
of pal in de zon
het liefst was ik buiten
zolang het maar kon
ik hield zo van slapen
ja dat was mijn lust
en onder de struiken
daar kwam ik tot rust
achter de hosta
en juist naast de roos
een zonnige plek
die ik dikwijls verkoos
ik…
Ode
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
965 Daar waar zij betoverend voorbijging
daar vindt men dikwijls vele, vele uren
in hartslag en gevoelstemperaturen
een flinke maar begrijpelijke stijging
En vrouwen vloeken, zuchten en verzuren
die zien in haar terecht een scheidingsdreiging
want sterk is de mannelijke neiging
om kwijlend en in trance naar haar te gluren
En de jongens op de…
Naar het ongerijmde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.374 Een gedicht ging op vakantie
Ver weg, naar het ongerijmde
Naar vrije vorm, niet dat getimde
Hij zei: Zoals ik het thans zie
Ga ik, als ik even maar de kans zie
Al m’n zinnen daar verzetten
Ontregel liefst ook mijn coupletten
Als ik de zon, de zee, het strand zie
Hij feestte zonder metrum, zonder maat
Maar, zoals dat dikwijls gaat
Hij kreeg…
Angelique
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.109 klein kordaat en alle maten
hebben haar tot vrouw gemaakt
Angelique
heeft dat fanatieke
weet dat haar kus naar kersen smaakt
heeft meer van ovaal dan ronding
doelend op haar zwoele monding
Angelique
heeft dat feminieke
moederstudent tot verwond'ring
houdt zichzelf goed in de gaten
dicht dikwijls haar karaktertrek
Angelique
heeft iets…
Reminiscentie
gedicht
2.7 met 21 stemmen
22.084 Zoals zo dikwijls aan haar denkend,
sluit ik het boek, waarin ik las;
en ogenschijnlijk aandacht schenkend
aan blauwig bloeiend juligras
wil ik 't geheim - haar goedheid - weten.
Ik vind de woorden, die ik zoek
in een klein, oud, bijna vergeten
versleten catechismusboek.…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Scheiding
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.654 De keren die ik op je leunde
lijken mijn oog voorbij te snellen
terwijl ik kalm tracht vast te stellen
hoe dikwijls je me ondersteunde
Ik voel de groeven; ingesleten
de jaren zijn je aan te zien
bekruipt me ’t gevoel.., misschien
heb ik dat wel op mijn geweten
ik kijk naar je en zie ’n rafel van
de schoonheid die je vroeger was
wat me…
Amsterdam
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Je kunt natuurlijk alles blijven overwegen
maar waar rook is,is dikwijls ook brand.
Je kunt niet te lang alleen maar praten,
je doet veel mensen groot onrecht aan
als je blijft toegeven aan apart gedrag.
Voorlopig ziet men nog geen resultaten
maar spreek je daarover wat mensen aan,
dan hoor je wat gelaten: Amsterdam!!!!...ach.…
Beter denken dan voelen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
623 Omdat ik als kind al dacht
dat ik beter denken dan voelen kon
voelde ik mij dikwijls eenzaam
dat herkende ik bij jou
toen we onze gedachten uitspraken
omdat we geen respect kregen
begon jij die liedjeszanger te citeren
waar ik sliep in dat land
onder die lage luchten
en ik hield daar jouw hand vast
toen je terugkwam na de daad
een…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 (voor Karin)
Zie toch eens het avondrood
en dan mijn hart, zo dood,
het krijsen in een eindeloze
strijd om hulp en tederheid,
de mens is mij zo lief, te
lief, zodat ik dikwijls lijd
en geen verklaring vind
van wat er diep in ons
naar boven stroomt.…
MENSEN
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 roepen dikwijls degenen,
die zelf de baas willen zijn.
De hele mensheid
is een geweldig vuurwerk
van kleine vonken,
gewoon of kunstig brandend,
gedoemd tot zijn en niet-zijn.
Veel kinderboeken
tonen in alle eenvoud
de levenswijsheid,
waar volwassen mensen
vaak lang naar blijven zoeken.…
uitvaart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.779 De buren zeiden dikwijls,
'Die man, dat is een kwal.'
De stoet, die gaat het hoekje om,
ik kan hem net nog zien.
`k Riep: Als `k u boven tegenkom,
`k ben die zak van nummer tien'.
Romeinen 12:3…
BEIDEN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 Het denkerswerk vol zoeklust
der bewonderde wijsgeren schrijvers
en hen die met getallen hun kunst tonen
geniet dikwijls meer achting
dan het nuchtere spreken en handelen
dat men ziet bij arbeidende mensen
of zwoegers die de grond bewerken
God verspreidt zijn zegenbrengende geest
over veel verschillende bezigheden
geboren uit noeste handen…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ik heb de centen verdiend
om de grond te bewerken
ploegen, zaaien, maaien, oogsten
met de blik naar het Zuiden
en de vruchten aan de boom
dikwijls staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 Want liefde zonder helder zicht,
schenkt dikwijls gif in plaats van brood.…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Hoe dikwijls, ach, hoe dikwijls scheen
mijn wezen ook, van de aard gescheiden,
niets, niets te blijven dan alleen
een oog dat schouwde, een oog dat - schreide....
Mijn arm verlangen, dat bij zijden
verheven machteloos blijft staan,
heet gij vergeten, heet gij mijden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
Weemoedige echo van heimwee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
639 Heimwee dikwijls
krachtig als een ziekte die ons
doet lijden; zijn echo
is de weemoed met z’n treurnis
te zacht voor verdriet
In weemoed ligt
de ontroering die als een traan
schittert in ’n glimlach
mens is gevoel en weemoed is
een deel van z’n aard
Heimwee hebben we
naar mens en plaats zolang die
bereikbaar zijn
weemoed…