377 resultaten.
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 leven en dood dacht
En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen hoofd niet meer wilde lopen
En het meisje tegen een muur op iets wachtte
Terwijl de merel in de tuin neerplofte
En het roodborstje dapper standhield
En de hond over het strand rende
En de wind door zijn vacht…
MINNE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Zonlicht is de luister, duister is de vacht.
Het hoort en spreekt zich uit in haar:
er is geen weg terug, het is er, is er, al.
Elk woord is ooit een daad geweest,
snakte naar de uitspraak van zijn woord.
Elke daad is ooit wel eens verwoord geweest,
maar niets wordt in de taal teniet gedaan.…
Moeder Aarde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
693 trillen, ik weet het
en ik weet waarom
mijn warm hart reageert
dit zal de lucht zuiveren
minder belast
laat m’n gedachten vrij gaan
op woensdag
het is de regen en het gras
die liegen niet
op het getij van seizoenen
de regen kust mijn vingers
en over alles
opgefrist geel, groen, blauw groeit opnieuw
aan de gouden horizon
elegant en gekruld…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
drijft gedachteloos voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
815 ik huis in pluizen wol
hoor het oeverloos gemekker
ze maken me steeds gekker
en ratelen me horendol
woorden dansen op de hei
een lied dat niemand ziet
of hoort, de melodie wordt in
de wollen vacht gesmoord
de kudde blaat en drijft
gedachteloos voorbij
verzamelt zich al eeuwig
worteltrekkend in een rij
makke schapen achteraan
die…
de nieuwe rijken bekeken
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
794 de kritiek op de vacht
is verstomd, de catwalk
ziet weer hopen bont
over schouders met een velletje
vol overdosis kunstige zon
voor speciale dames
die niet dénken aan verhuizen
een melanoompje meer of minder
bezorgt hen toch geen hinder
daarvoor zijn er genoeg klinieken
of instanties voor rijke zieken
waar tussen ons gezogen en gespoten…
aan de Muzen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.118 onverdacht Hemel en Aarde verpacht
Zalige Klacht van de Nacht
Licht doorheen de schacht
Gegeven Pracht,zonder macht
Kracht van’ t gedacht
zó eloquent Zacht gebracht
welk ook één betracht
vanuit de gracht tot Wel-Geacht
Oog dat aan ’t tranen placht
Mond die uiteindelijk lacht
Offer geslacht
Honger versmacht
jullie Jacht,
Weledel fluwelen Vacht…
Dirigent
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
11.785 Is het niet grappig dat je
je evenwicht verliest bij het
schudden van je vacht.
Je weet dat oefenen niet
bij het leven hoort. Alles is
altijd voor echt. Je moet
de straat op en verdrinken,
je borstzak brandend van
het kaartje voor een stoel
dicht bij de dirigent.…
Wat zou ik graag....
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.178 Wat zou ik graag je hond zijn,
want jij streelt zijn vacht.
Wat zou ik graag de bloem zijn,
waar jij bewonderend naar kijkt.
Wat zou ik graag de vlinder zijn,
waarnaar jij met je handen reikt.
Wat zou ik graag het water zijn,
waar jij vrolijk in rondplast...
Wat ben ik blij dat ik mezelf ben,
want je grijpt mijn hand vast.…
Stoere kat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
801 Zachte pootjes zachte vacht
scherpe nagels scherpe tanden
een stoere kat op eendenjacht
waar zal ons eendje stranden
In tijgersluipgang nadert hij
het waggelende dier
hij komt wel akelig dichtbij
het wordt gevaarlijk hier
Maar net voor de fatale sprong
hij schudt reeds met de kont
draait plotseling de eend zich om
want hij ruikt nu lont…
Bo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 en aankomsten
geuit door het doffe water in je ogen
verwoordt het geblaf als een streling in jouw stem
ik begrijp je en ik volg je schreden door het wankel gras
wie je was zal ik nooit weten
en wat je wordt kan ik slechts raden, al
zie ik wel een vorm van leven
in het zaad van de ranke naden
van jouw graf
nu draag je de aarde
op jouw vacht…
Een schaap
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
615 De drollen breng ik keurig naar
de groencontainer en binnenkort
mag het schaap ook een tijdje
in de huiskamer zijn of ga ik
lekker in het schapehok tegen
zijn warme vacht dromenland bezoeken.…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 dan nog zijn wij schattig
boodschapt blatend het schaap
maar de waardering daarna
een beetje meer respect
die is ver te zoeken
zo mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave schapen
die van kille moord behoedt
na van wollen vacht…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Mijn Muze
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.516 Jij bent mijn droom;
Gulzig geschapen
Mijn lente ontluikend
Ontdaan van haar vacht
Jij bent mijn visie;
Gadegeslagen
Jouw schoonheid die schittert
Gelijk een robijn
Bij dag en bij nacht.…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 lichaam stort, blind van gestolde glans,
met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken ligt,
dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht…
Bij het ouder worden
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.317 zo broos jonge baksteen
in een wei vol ervaring, zo
leeg nog de ramen, de koeien
keken daar dwars doorheen
vader, jouw huis is gaan leven
toen de veestapel verdween
en het gras
zo wit is het nu, zo rood
de rozen, met plukjes vacht nog
aan het prikkeldraad
soms vind je tussen de struiken
een poppenarm, een lekke bal
of 't ruikt er…
herfst weer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 Naast me een hond
die schudt z'n vacht, hij stinkt,
rotbeest...
terwijl ik altijd zo'n net,
liefdevol mens ben, scheld
ik nu een hond uit!
ben echt een aimable persoon,
vooral in de lente en zomer.
ja hoor. echt waar.-…
Wolf in schapevacht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.048 Haar aaibaar vacht
glijdt van haar af, het leek zo...zacht.
Zie, hoe oneindig, liefjes zij lacht
ze heeft je toch weer even in haar macht.
Zoals een wolf zich ontdoet van schapenkleding
werkt zij nog enkel toe naar een ding
ze wil je raken; reddeloos maken.…
Liefde door een draadje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
813 ze mannen kon beminnen
Heel haar lichaam gaf ze weg
haar platte buik en ronde billen
haar kleine fiere borsten
ze zei waar ze geschoren was
en wat ze graag zou willen
Maar ondertussen in het huis
verslonst door weinig aandacht
streelt zij in haar volle schoot,
onderuitgezakt en licht beschonken,
haar enig vriendje door zijn vacht…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 Niet meer dan wat wol
aan mijn voeten, hetzij wat katoen
als de winter haar vacht weer intrekt
en ik een insteek heb aan de wereld
waarom trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 Haar vacht is zacht gelijk fluweel,
Haar ogen glanzen in het donker,
En als zij spint, stijgt uit haar keel
Een vreemd gerucht, als van een ronker.
Zij spint de muzikale draden
Van een geheim, dat niemand kent,
Dat geen mens ooit vermocht te raden,
Dat eeuwig blijve, onbekend.…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw het luik
van de verlaten woning
de klok groeit naar klein getal
wijst ruwe vachten…
Het haasje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
492 Een jongenshand
betast de zachte vacht en kinderfijne
vingers aaien. Water, lucht en land,
vervloekt. De jongen voelt zijn verre pijnen.
Samen gaan zij naar de waterkant.…
De Zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
617 Zachte zoen van lucht en water,
verweven in een nevelige vacht,
de zon opvangt net voor de nacht,
innig samenzijn: een einder van lichtgeklater.
Wanneer de vroege zon het nest verlaat,
is het strand bezaaid met vruchten.…
Nachtrust
gedicht
4.8 met 20 stemmen
9.647 Ergens vechten nagels om een vacht. Gekrijs
om kruimels liefde. Stukgebeten oren.
De krolse oorlog van een voorjaarsnacht.
Bijna vergeten hoe ik met dezelfde woede
door het donker joeg, hoe jij nog valser
dan een kat je nagels in drie harten sloeg.
Wat is het lang geleden en wat blijf
je mooi.…
Boze Wolf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Ik durf wel bij jou in bed
Jouw grote mond is te klein
voor de wereld, jouw hart te groot
voor mij, hier ben ik
Vertel maar, dan droom ik
met je mee, over jou
in een purperen mantel
de vacht van onschuld en macht
Heel discreet, heel discreet
neem jij wraak
op iedereen die niet in actie komt
en alles maar laat gebeuren
Je geeft wijze…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 Boven de rand waar
geen paden meer gaan
blijft iets achter
dat niet kan vergaan
geen stem die vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en…
ZING-ZANG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.067 De stralen van uw ogen,
Bestuurd door Venus' kind,
Die doen mij vast verdrogen
Als stokvis in de wind.
’k Heb van de nacht gekreten
ruim twee paar emmers vol:
’k Heb schier de damp vergeten,
Zo is mij ’t hoofd op hol:
’k Heb mijn gekrulde lokken
Zo kaal geplakt om jou,
Dat men uit al de vlokken
Zes ballen maken zou.…