Alle inzendingen over gym/ poëzie/stilzwijgen

2220 resultaten.

Sorteren op:

streekromans

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Nog erger dan de streekromans uit een net verlichte provincie is de hedendaagse poëzie uit Holland, vertaald in het Frans.…

Hemels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 804
Poezie is als het eten van een uitgebalanceerd hemels gerecht die je smaakpapillen strelen maar dan in aangename woorden voor de ziel…
ria17 juli 2013Lees meer >

zoals de zon groeit

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.349
je slaapt niet wanneer de zon jou doet bewegen en mij sprakeloos op de achtergrond zet ver hier vandaan de zomer sluit bloemen in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies stilzwijgend je huid doen verbranden en sporen achterlaten, licht en donker, open voor de dageraad zal ik je ooit vinden in de schaduwen van de aarde waar elk…

over de tijd heen

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 996
achter het mijne ligt jouw stilzwijgen dat in niets verdwijnt ik zou gebleven zijn van binnenuit misschien vreemd lachen naar het requiem op je lippen en naar de korte slaap van de late grafdelver in ebben zwart maar het wenken van de wind laat mij dodelijk bewegen; het lichaam vol in hongerdagen van bestreden besef…

Het bos van de wolf

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Een gesmoord lachen in avondrust terwijl feeksen sluiers plukken voor magiërs zonder gelaat regent stilzwijgen neer op het papieren strijkorkest de fagotten wenken hem terug ergens zwenkt een vogel zijn aftocht tegemoet de strijkers wikkelen al strengen om hem te binden zijn tong is rap en zwierig voorop in de bonte maskerade draagt…
Kees Keizer16 december 2011Lees meer >

Ontembaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
als een prins heb ik me door doornstruiken geworsteld om daar te komen waar men zei dat jij te vinden zou zijn gevochten met mijn zwaard op 't scherpst van de snede door de natuur die bloedde voor hun stilzwijgend verzet wat het mijne deed koken van woede tot het moment daar was van het in oog staan met ontbrak iedere vorm van zelfverzekerdheid…

Eeuwig verlangen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Versluierd in saffierblauwe zijde dwalend in schijnsel van halve maan spelen broze vingers met licht rapen droomgedachten bij elkaar Een stilzwijgend eeuwig verlangen brandt diep binnenin haar getergde ziel Zilveren tranen verdwijnen in het maanmeer dat al haar geheimen kent Zij knielt in dit stil gevallen landschap strooit rozenblaadjes…

Stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
stilte zullen we nooit weer horen daar waar we haar verloren regeert nu stilzwijgend het geluid…
c. ale3 april 2018Lees meer >

Geneuzel

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Freaks houden het meest van onbegrijpelijke poëzie gaat hun niet om de inhoud maar om 't cryptisch woordenspel wat een normaal mens niet leest. Geneuzel...volgens de freaks, overbrengen van een boodschap is niet, wat wij belangrijk vinden ónze poëzie heeft iets mystieks.…

beviste poezie

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 771
op de zee vangen mijn poëzie in hun netten schuddend op het dek worden ze gesorteerd…
Klaes22 februari 2006Lees meer >

Mens erger je niet

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 709
Zoals Lucebert schreef poëzie is kinderspel wie de poëet is werpe de eerste steen werpt hij dubbel zes hij gaat meteen verstoten van alle aarden naar de gevangenis intens tot zijn verdriet Gooit hij ze niet of eenmaal in de bak de eerste keer wel ook bevrijding na een poos het heeft geen waarde alle poëzie is weerloos da's eigen aan…

Joaquin Sabina (1947)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
19 dias y 500 noches "de genezende werking van de poëzie houdt mij op de been" aldus de zanger/dichter herstellende van een ernstige hersenbloeding sprak hij deze helende woorden als een ternauwernood aan de dood ontsnapte matador kreeg hij weer vat op het bestaan blijkt dat de poëzie de mens sterker maakt dan men ooit voor…

Bevlogen door tekst

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
poëzie wordt na vele dagen van dromen…
wil melker6 september 2010Lees meer >

Dansende Woorden

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 596
Laat woorden springen, dansen in ritmiek de poëzie door alle zinnen klinken en leef in droom van werelds melodie De aarde draait om zonneschijn en muziek de zon laat zelfs de wolken zilver blinken geef ‘t ritme weer swing in pure poëzie.…

Prijs de poëzie

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Prijs de Poëzie!…
Max23 december 2022Lees meer >

Fluisterstemmenzee

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Ik adem vleugels in de wind en fluister diepe wensen Ze verwaaien in een stemmenzee gedragen vrij van grenzen Door wolken wit en water blauw door stralen licht en ochtenddauw De getijden rond waar eb en vloed belangeloos ontspringen En in mijn hart verschijnen waar ik ze weer hoor zingen…

Groene verf

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.566
Het ideale gedicht: een met overleg gemorste groene plas verf Een gedicht ligt bij voorkeur in een drukke winkelstraat De een loopt hierheen de ander loopt daarheen en iedereen maakt groene voetstappen ----------------------------------------------------------------- Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002…

Oefening baart kunst

hartenkreet
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.819
Op zijn puurst is een erotisch vers een lichaam op zijn naakst Woorden, zinnen dus zoals arm voor de borst hand voor de schaamstreek wenkende vinger glimlach die de passie preekt Een zucht van ongestild verlangen die taal aan stukken breekt hoorbaar en zichtbaar wordt op weg naar het hoogste punt zout smaakt, zich verliest blote huid…

Candlelight

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.603
Ik heb het nooit willen zien of willen geloven, als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven. Wie ging nou niet, zoals ik, door met schrijven, omdat je dacht dat het altijd wel zou blijven. We schreven al onze gevoelens van ons af, want er was iemand, wisten we, die erom gaf. Ik sloot mijn ogen bij de easy-listening muziek, bij de gedichten…

Compositie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Open je mond vol lach, luister naar mijn veelkleurig stem- geluid - dat beeld geeft aan je donkere omlijsting - en kus onze poëzie naar nieuwe streken.…

stoornis & toch poëzie

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 972
Je voelt het helemaal niet aan- komen het is een ziekte een hemoptysis van de pen dat gouden en vulbare hart. Het woekert zinloos het schuift woorden voort kortom schrijft dat koffie klaar staat om te zijn gelezen een pizza ter ontcijfering boodschappen die de mensheid waarachtig niet baten maar die desondanks dringend ja zeer dringend…

Cumulomnibus

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 937
Soms slaat het weerlicht in mijn pen, en wordt de inkt bloedlink en heet. Dan moet ik schrijven wie ik ben en wat ik van het leven weet. Dus schrijf ik met een kwaaie kop: Dit is de mens: hij laat zijn adem gaan van in naar uit van grens tot grens. En die zeventien woorden luchten fantastisch op.…

Zwart gat

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Tracht te dichten wat ik kan praat de woorden een complex aan, ruk de zin uit zijn verband en geef de teksten op hun kop Dacht te zwichten dat ik dan in het donkerste duister verdwaal de letters knip uit vale krant gelijk ’n sidderaal als uit de vingers van m’n toppen de inkt vloeit over maagd’lijk wit doorslaand niet te stoppen want…

Tussen kaders

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Hoe kan ik het ontastbare doorgronden als de fles, onbereikbaar in schrift mijn inhoud verteert. Zelfs de vlam die onderhuids het wezen raakt is slechts een weinige beroering van het blad, waar ze woont; de ziel van het ongekende. Ik droom de beeltenis van pen en streek en kader zijn betekenis. Binnen deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer…

Eeuwigheid

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 948
Poëzie Gestolde emotie Speldenprikken van tijd in een eeuwigheid Ik toon me naakt Wordt aangeraakt Aangestaard Wat is het waard? Niets om het lijf elk moment dat ik schrijf is de gedachte al geschiedenis Een vlaag die voorbij is Ik ben alweer een ander Zie hoe ik verander per woord, per zin De eeuwigheid haalt me altijd in.…

Schrijf me niet over poëzie

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 713
en uitgestrekt waar ik mag struikelen over stenen die uiteindelijk treden blijken te zijn naar de verheldering van zuivere vocalen die me als een bergstroom accompagneren zonder ooit te verwateren daar, op nog nooit eerder bewandelde wegen wil ik de sporen zoeken die je achterliet tussen het onkruid nee, schrijf me niet over poëzie…

In minne schikken

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 671
ik herken de zachte melodie in elke zin die je in inkt gedrenkt tot pastel laat verzachten alsof je de letters in minne doopt voor ze met voelsprietende precisie elegant bevallen op mijn netvlies ik proef de innerlijke klankkleur van een vibrerende intonatie die mijn sluimering aanwakkert hunkering voert de boventoon naar de volledige…

Hoe druk ik me

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 690
mijn pen drupt inkt laat zinnebeelden vloeien op papier soms ontaardt een vlek in een sierlijke illustratie een prettig perspectief met een voelbaar reliëf soms is de inspiratie net abstracte kunst blijft de vlek te vaag hangen in mijn hoofd geef ik slechts een vlaag van wat ik werkelijk zie ze zeggen wel eens je bent zo goed als…

Protest

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 705
Wat blijft is wat ik zie En wat in mij opkomt en vervormt Tot iets van poëzie De taal die in ons allen stormt Geeft houvast, gevoel, nostalgie Hetgeen ons ook duidelijk normt…

Een kind dichten

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 928
Ik strooi woorden als stuifmeel zoek bloemen van verbeelding koester de te kiemen pitten in de bodem van mijn geest. Gerijpt door de herfstzon breek ik mijn gelooide bast werp ik zaden ver van mij voorbij mijn rangeerterrein. Het zal toch één keer lukken vruchtbare grond te treffen en mijn kind te dichten als de zachte lenteregen valt…