420 resultaten.
Net wat meer
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
14.740 Sommigen zijn gemaakt van gouden regen
sierlijk als gratie gevlochten uit hyacinthen
een kleurige mix van herfst en lentetinten
ondoorgrondelijk zijn de Scheppers wegen
anderen dansten nachten door mijn woning
met hemelse mond rood lachend voor hem
zongen hun lied met kristal zuivere stem
en geurden een leven lang naar honing
maar hoe wonderschoon…
Opgelost in vrijheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.662 was
Je bent je eigen weg gaan lopen
Bijna ben je uit het zicht verdwenen
Opgelost alsof je nooit hebt bestaan
Het is niet meer zoals het was
Zó goddelijk samen in vurige passie
De wereld leken we te vergeten
Opgelost in gesmolten liefde
Het is niet meer zoals het was
Je wist de uitgang feiloos te vinden
De vrijheid lokte je als zoete honing…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Waarheid der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
622 terwijl ze naast hem ligt te hijgen
in zijn warme zomerbed
en hij haar dient met zijn fraaie liefde
bij mij
antwoordt hij
alsof dat niet vanzelfsprekend is
in bed, tussen de lakens
voegt hij er aan toe
nu ze naast hem ligt
in haar onbewolkte schoonheid
vol vragen, lachend en verbazend
als een jonglerende liefdes schim
blij over de honing…
KOORDDANSER OP LUCHT
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
932 Is het misschien nieuwsgierigheid
het ademloze snakken naar de kick
die me bijna verstikt
op weg naar de overkant
als een koorddanser tussen hemel en aarde
die zich opwindt over de hoeveelheid
lucht die hem langs alle zijden omringt
de proporties van de realiteit verdringt
zijn veren met honing ingesmeerd
een sprong in het duister waagt…
adieu
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.631 je handen vol blauwe bloemen
straks moet ik je laten gaan
verdwijn je weer in moeder aarde
vlinder verlost van je loden lijf
fladder nu ongehinderd
van kelk naar honing
hoor ze zingen herinneringen
vandaag gaat over jou
ik zie je in gedachten grijnzen
ik laat je los en zwaai je uit
wat ons scheidt
een druppel eeuwigheid
"je prends…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing…
Uittocht
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
927 In de weide
bloeit weer nieuwe klaver
gevierd tot honing.
Vanuit de verte
tjilpt gezang
roepend ook te komen.
Maar de zon en
de zoete geur
van bloemen
is vele malen lieflijker
dan het avontuur
de catacomben
opnieuw te betreden.
Sprinkhanen knagen zich
een lied tot de zon.…
Eens in Vlissingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 Met melk en honing
masseerde je mij
een zalig zoet beleg.
Mijn broer pas dood,
ik het eerst levend.…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 in grauwe gezichten
zie ik lente oplichten
ze lopen minder gebogen
hun houding is lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten…
Het nest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 De honingbij geeft hem honing,
buiten staat de stalen zeis.
Hij is vandaag alweer de koning,
om zijn hals hangt de eerste prijs.
En het woud zingt een voorjaarslied,
hij luistert vreedzaam en bedeesd.
De bomen schudden hun wilde haren,
en lachen om dit lentefeest.
En zo trekt hij door de aardse jaren,
met een wijze witte baard.…
Cornucopia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 lente daar is
En als de duvel zegt dat dat niet waar is
Schenk mij dan klare wijn bij het gerecht
Het teken aan de wand is aangebroken
Het sein op groen der hoorn des overvloeds
In struikgewas geen rovers, niets dan goeds
Vaarwel, o roze Cadillac, 't is over
Er klinkt geschal bij uitvaart van de stoet
Uw aards bestaan was melk-en-honing…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 we hoorden
de roep van
het land in de
seizoenen toen
wij dwaalden
in de geur
van bloemen
zagen wij steeds
minder insecten
die wiegend
op de golven van
warme zomerse
tinten net genoeg
honing konden
vergaren om te leven
wij schrokken
van het hete zand
dat pijn deed aan de
voeten uitgeloogd
op de scherpste kant
we verdwaalden…
Moeilijk is het niet.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
533 een neigen,
oorverdovend trekt de stilte,
ik verberg,
mij, het,
zij, Zijn,
lichaam, ziel,
of ik het ben,
is niet de vraag,
of ik het ben,
is plotseling de vraag,
melodie in ontkenning,
schrijft het woord,
roest wappert, fier,
tentoongesteld,
voor engelen,
voor machten,
voor het koken van melk,
het verwoesten van honing…
NEDERLAND, HET LAND VAN SCHULD EN BOETE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
426 Nederland ,neen, is niet het beloofde land
van melk en honing, maar
van schuld en boete
Nederland een belastend land
met een waanzinnig afhankelijke gemaakte bevolking
aan de staat, aan de overheid, aan de Koning
want door/in zijn naam, zijne majesteitelijke naam
die ook graag in de buitenlanden verblijft
zoeken studenten hun toevlucht…
Voor mijn liefste
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.579 piepklein
Met wat muurtjes van liefde
En wat rozen langs het raamkozijn
Achter ons hekje begint het strand
In de branding staat een vuurtorentje
Omringd door golfjes, blauw
Schrijft het 's nachts aan de hemel
Met zilv'ren letters dat ik van je hou
En 's ochtends bij het ontwaken
Fluiten vogels en fladderen vlinders
Ik breng je melk en honing…
Minder = meer
netgedicht
3.0 met 24 stemmen
1.920 Een stem zo zoet als honing
een streling voor het oor
Haar zang zwanger van belofte
brengt verlangen bij haar gehoor
Toch is ze minder vrouw
Een taille als een wespe
haar heupen rond en glad
haar maten perfectionisme
voldoen aan de hoogste lat
Toch is ze minder vrouw
Ze heeft veel te vertellen
een verslag van elke kust
van de mannen…
samen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
671 Zoeter dan honing zul je smaken,
wanneer ik je zachtjes open
met mijn lippen.
Wees gerust: we zijn
verstrengelde lianen, stemmige snaren
voor een duet van tranen in de wind.
Maar onder je huid vindt een kind
nog altijd de fraaiste juwelen.
Waar zullen we blijven, tot we elkaar
eindelijk bereiken in een droom van twee?…
Lach om kennis
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
407 Ik slikte haar intieme sappen
als honing, vloeibare heroïne.
Ik verslikte mij.
Ik kotste mijn darmen eruit
en mijn maag bleef steken in mijn
verkrampte keel, waardoor ik stikte
en in die ademloze momentopname
lachte ik stervend al mijn kennis weg,
niets wetend als een pasgeborene
werd ik herboren. Lachte God mee.…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen
in de ruimte, offert zijn gedachten
aan de wind die ons luistert
poëzie is de honing…
ATEA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Alle verheugde aanpakkers mogen
bij dit beeldende doel worden verblijd:
pure honing, gezien door bijenogen.…
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 Was zij een vlinder of een droomgezicht
de nachtwacht die mij als een vreemde gade
behoedt voor een te dweperig gedicht
van honing caramel met
chocolade
delicatesse 's nachts bij wierooklicht
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen,
De gouden vloed van liefdes honing aan.…
Offerlam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.874 De begeerte stokt in mijn stem
De honing van mijn ijl geblaat
Lieten haar twijfelend achter
Een meisje nog
Dat haar voddenpop martelt
En niet maalt om mijn hoofs gezwets
Ze wet het mes en dartelt
Ongenadig om haar prooi
Drijft het diep in de strot
Het lam ligt spartelend op het offerblok
Haar greep wordt slapper
Door mijn ader gaat een koude…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 zo kun je verdwalen met je neus in de wolken
of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing…
Een ochtend flirt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 de morgen
is haar warme lach
voor jou
met nog ietwat slaapdronken ogen
begroet ze de wereld
rondom haar
ze hoort de vogels zingen
ziet de met dauwdruppels
net ontloken bloemknopjes
een poes kruipt langs de struiken
wat schichtig
maar toch al op jacht
hij lijkt nog jong en speels
hommels en bijen drinken gulzig
van de lavendel honing…
Ontgoocheling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
599 Een lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen van
een herhaalde hersenschim, tot
aan de gene zijde van de Styx ,
waar het moeilijk aarden is, voor
dichters…
Begoocheling?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
590 Te twisten
als zwermen bijen, vol ijver
met de taal hun raten te vullen, om
tot een hymne te breien, een
magere lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen…