669 resultaten.
modus vivendi
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.277 nu we zelf wat milder zijn
leerden leven met de pijn
en toch vrienden konden blijven
al gebeurt het af en toe
gefrustreerd de hunker moe
diepte in niet te beschrijven
dan de blik hoog want ik weet
de grond word je vlug te heet
vlucht in afstand en stilzwijgen
zie de benu keert niet om
verzamelt kracht uit de zon
om uit zijn as op te…
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 fietsen van school naar huis
had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het hunkerende…
Bewegingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
612 Juist door dat kleine theatrale
zag ik iets in de bewegingen
metafysica van het gevoel
en je danste niet in werkelijkheid
of in de nacht in fonkelzalen
je danste overdag, op eilanden
vol zielenvrees herkende jij
de hunkering van de Godenzonen
de lenige gymnasten aan elastieken
verbonden met de grijze toverwolken
bracht je hartelijke…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 In iedere hartslag voel ik warmte
de hunkering naar geborgenheid
geen heimwee naar verleden
maar ook liefde en vrede in deze tijd.
Elke gedachte wil ik wijden
aan vriendschap en fatsoen
aan zorgend verder leven
geen loze kreten maar ook doen.…
neen, nog niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 naarmate ze samen verder gaan
verlangt ze naar ieder weekend
zijn lach , hun hunkering
het enige wat ze niet goed kan
verdragen
zijn al die woorden die spreken van
liefde.
samen , hand in hand. stilte omhelst
ze zeker ook, die vertellen soms
meer dan complete verhalen.
waarom echter altijd gevoelens
benoemen ?…
De smaak van bloed
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
628 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen plaats
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
een voor een
ontdek ontloken vloed
in vuur
versmelt mijn naakt
met jou voorgoed…
Vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
764 Met jou deel ik het kijken
zien en innerlijk zien
Beschouwen
De hunkering naar schoonheid
in woord en beeld
ritme en ziel
de empathie
het scherpe snijden
blijvend gevoelen
Echter
Terwijl ik in mijn bestaan
probeer te vergeten
doorloop jij je archieven
van je geheugen
Er is geen eenduidige weg
Er is alleen maar kijken
zien…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
ik heb me geproefd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
777 en ik,
ik heb me geproefd
in je woorden
ik zag je vingers
me liefhebben
me strelen
me openen
maar ik durfde niet
durf niet omdat ik
niet aaibaar ben
niet geplooid om
gekoesterd te worden
maar jij
je hunkering
naar nieuw
ik zie je de letters
in stomme
verbazing bekijken
de spanning in je
is voelbaar erotisch
nooit…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
de schrijver
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.029 de schrijver staat aan
het roer van zijn boek
smeed woorden in een
hevige hunkering van storm
regels glanzen over de reling
letters swingen op het dek
het scheepsjournaal in mooie woorden
het boek, het boegbeeld van het schip
met luchtige verzen in de zon
waarin zinnen kraken in zeekoorts
adjectieven bungelend overboord…
Rioja
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.708 ´s Nachts gloeien de wijnglazen:
de rode ogen van beesten
hunkerend naar zwetende
reflecties in het maanlicht.
Nemen we de bekers en drinken we
met afgrond diepe teugen het verlangen
dat als zwaarbeladen ranken
tussen onze lippen hangt.
Persen we met onze
blauwe-druiven-kussen
de ochtend in
een zilveren karaf.…
Hondsverlangen
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.462 Een rilling doortrekt zijn doffe vacht
Zijn vermoeide ogen staan dof tranend
Zijn getrimd leven en gelakte nagels
Heeft hij willoos moeten ondergaan
Gedwongen in stilistisch keurschijf
Bekroonde hem met pijn en leed
De meute in de weide die lokte
Was niet gegund aan hem besteed
Geen prijs kon zijn leed verzachten
Hunkerend naar dat hondse…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
Minnedicht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
836 ik koester de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
laat verzachten tot pastel
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant mijn retina mogen bekoren
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
ik schrei zachtjes
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
922 onaanvaard blijf ik vreemd,
blind hunkerend naar geloven
om een enkel mens
soms wacht ik, zoals dag op nacht
en sla wekkers stuk tegen het hoorspel
van mijn dromen
ik veeg ogen op het vroege raam,
de wereld zo vreemd in het vergeten licht
jij kijkt naar mij
in andere handen
en ik schrei bij iedere stap
glazen bloemen op je naam…
Hoog waarheidsgehalte
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.650 Het waarheidsgehalte van
die prachtige woorden
recht uit jouw hart, ik
wordt gek van hunkering
raakt me, maakt me compleet
...compleet verward, echt
compleet in de wolken
ik dwaal af op jouw stroming
waarin gevoelens de hoofdrol
vertolken als in een film, mijn
schijnwerper gericht op jouw gestalte
een droom met rollen als op
het hart…
Stuk van mijn verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ik hunker naar die kleine hint
die ergens stil ligt verborgen
die mij de moeite waard vindt
en wil vechten voor een morgen
Ik zal niet barsten of buigen
voor angst, verdriet of pijn
al valt alles helemaal in duigen
het zal de moeite waard zijn
Ik wil mijn leven weer oppakken
sinds het ooit is weg gegleden
maar ik voel dat het blijft…
Weet je nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.860 Weet je nog, die prachtige oase
van windstilte en maneschijn
van hunkeringen in extase
omdat we bij elkaar konden zijn
Weet je nog, onze eigen tijd
met indelingen van liefde en rust
van bewonderen en begeerlijkheid
en op nachtelijke sensatie belust
Weet je nog, de liefde verklaard
tot in de hemel trouw beloofd
zoveel mooie geheimen bewaard…
Kern van zijn
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
520 Tongen
Vreugdevol hunkerend naar hun
Beider geluk…
over de liefde
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
735 over de liefde is alles geschreven
met ganzenveer en tederheid
het pseudo-eeuwig samenleven
tot dik in de blessuretijd
hoe kan ik als dichter nog
over de liefde schrijven
tewijl ik hunker naar geluk
val ik telkens in herhaling
en juist dat maakt zoveel stuk
over de liefde is alles geschreven
zoals zelfs hier geschreven staat
toch…
Vooral in rood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
814 brandde kleuren
in ramen van kathedralen
met grote namen en
schilderde ons paradijs
in glas en lood
gaf jij vooral in rood
met warme zon ook het
intiemste zomaar prijs
zij die geloven
in boven en beneden
hebben gebeden met een
hunkerend hart voor blijf
ik schilderde en brandde
nee niet voor enkele reis
wil jou ontmoeten in de ramen…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
Dwingelderveld VIII
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
653 En waarom zou ik nog hunkeren.…
Liefdeshonger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
292 Die hunkering, de liefdeskoorts,
Die mijn verlangend hart
Doet overslaan,
Mijn hete adem doet stokken,
Mijn wezen verlamt,
Tot zij mijn liefdeshonger stilt.…
draaimoment
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
162 hoe rijk moet je zijn
om tijd te kunnen kopen
hoe beroemd mag je zijn
om te weten wie jou kent
hoe lang duurt het
totdat niemand nog
weet wie je bent
het bier is gedronken
de glazen nog niet verzameld
er is ruzie over de afwas
en politiek
de hunkering kan hoog oplopen
hoeveel slokken gaan in een meter
niemand die het zegt
ook geen…
de hunkerman
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.516 gevoel voor eigen richting
van ’n liefdespad
dat was
waar ’t om ging
wat hij niet had
zijn tred
was onmatig
vast regelmatig
het zat vast
onder z’n pet
geluk hoe wel
gevoel was kwel
als niets hem
nader bracht
naar teder zacht
de hunker naar liefde
‘n averrechtse weg
hij dacht het is maf
dat het nu heldert
maar ik zet m’n pet…
Kindprostituee
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.112 bij me blijven bambi-ogen
uitvergroot bij neonlicht
en jouw iele meisjeslijfje
in de groei ontwricht
bij de drank geschonken
aan het drek
dat na zessen zonder gêne
bovenborrelt
nog onthullen wimpers hunker
maar de lege maag ontkent
je raakt hier snel vertrouwd
met afkoopgeld
dat wist en went
Cambodja, november 2007
Opgenomen…
Tenietgedaan
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.635 Het is alsof ze zweven
in de mist, hunkerend
naar een vertrouwd gesprek
met het verblindende licht
van een overspannen zon;
een glimp van verstandhouding
voor het geheel, gesloopt,
verwordt tot groot boeket.
Goed gekapt liggen de bomen
tussen het kreukelhout,
geschokt, te wachten op
een nieuwe bestemming.…