425 resultaten.
Kind van Goebbels
gedicht
3.1 met 44 stemmen
17.132 Het meeste, oorlog, had ik je lief
toen ze in sneeuwvelden sneuvelden
ik beminde de bolsjewistische horden
ik vereerde de fascistische beul
vliegtuigen ontploften in wolken
het regende gierend metaal
hortende tanks in modder bevroren
vlammend karkas van industrie
walmende paarden in tuig van ijs
vaal masker met bloed geschminkt
neuriënd…
sint en piet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Er zijn nog genoeg dagen in het jaar om met modder te gooien.
Het is bijna 5 december en dan zit het er bijna op en amerigo zal dan ook wel vol zitten dat arme beest.
Wortels en stro zijn weer op en voor ieder kind een gevulde zak.
Voor ieder kind een gevuld hart.
Het is tenslotte een volksfeest.…
Dodenbeeld in West-Vlaanderen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.947 Zijn ouders hebben het lapje grond gekocht
waar hij tot het kraakbeen in de modder stak.
Hij was een begaafd student.
‘Iets in de wiskunde,’ zegt de boer.
Het beeld werd gemaakt naar een schoolfoto.
‘Twee jaar later gingen zijn ouders ook dood,’ zegt de boer.
‘Het wordt fris. Ik ga de geiten melken.’
Ergens nog een kraakbeen.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam de fles aan zonder dank u wel
dronk beleefd in kleine teugen
stapte verder zonder vragen
de modder…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
Gezonken boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Enkel de doorschijnende modder
van de jungle en de uitgestrekte wind van de savanne
betekenen voor mij de terminus. Passagiers
begeleiden het eenzame galjoen
op weg naar zichzelf.
En de donkere wind krioelt van onrust. Ik niet.
Waar een boot verdwijnt, verschijnt een nieuwe vloot.
Ik besta nu uit drie.…
Slapeloos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.086 Nu ligt mijn hart op de bodem
van het donkere water
verzonken in de modder,
een koudbloedig orgaan.
Welke zekerheid is er
voor de ontredderden die onvervuld
enkel het ontbreken van de liefde weten?
Welke vloek is er uitgesproken
die hun leven zinlozer maakt
dan dat van de geliefden op deze aarde?…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 schuim gespaand
ratelend de drooglopende
houten tanden, niet zonder
enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp gesneden klompen
modderig…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 De last sleept over eb
modder en slip bedekte
blootgelegde schuur en
vuur vonkstenen
Onomstreden onheilspellend
krassend over de pas gestopte
tot flinterdun vloeipapier
versleten aangevreten
schimmelpanelen
Het zand tussen de aangeslagen
stukgebeten pijpsteel tanden
wrijft langs de ontblote zenuw
einden teneinde de herinnering
van heel…
- De kracht van het zwijgen -
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
670 De kracht van het woord, de klank
eeuwenlang door heiligen gehoord
hun ziel opent zich, spreekt overtuigd,
"zelfs de prachtigste lotusbloem
kan opbloeien uit de modder"
hoort Om Mani Padme Hum klanken
bevat, zo wordt gezegd, totale lering.…
Het Heilig Thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 Hij stak zijn hand uit naar de mijne
beriep zich op het Heilig Kruis
maakte zo smerig al het fijne
gaf een ander woord voor thuis
Hij streelde intens zacht mijn handen
bracht mijn hemel spontaan naar een hel
liet mij smerig in modder landen
speelde reine onschuld na het spel
Hij deed mij zwijgen onder dwang
speelde glimlachend duveltje…
Over echte mannen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.347 Over een maand is de modder kersenlaminaat op het beton;
De sleutel van geluk, staat jouw èchte man groenten te snijen.…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
De Grote Oorlog (3) - Ramskapelle
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Maaide mitrailleurvuur je neer
na weer eens een zinloos bevel
en stierf je in de modder
van de Vlaamse velden
à Nieuport?
Op het kleine soldatenkerkhof
staat een zerk,
jouw naam erin gekapt.
Ramskapelle heet de plek,
jouw eeuwige stek.
Mijn vader schreit.…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.
Tussen gelijmde wanden tamme mannen in een leemte.
Is het dankzij hen dat ik besta?…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Want zij, wie de kracht tot hoger ontbreekt,
die baggren ontzenuwd in modder en slijk,
vergeven ze u niet, de verhevene wijk:
en wee! - het zijn er velen.…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 Natte bladeren liggen
weggemoffeld in de modder van de berm
nadat ze hun afdruk op de weg gestempeld hebben
enkel gezien door hen
die er oog voor hebben.
We laten onze sporen achter
in de vorm van letters
en het bos laat zijn sporen achter
in onze ziel
tekent op het netvlies
sporen die niet uitgewist mogen worden.…
Na de shellshock
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
541 Ik kruip met mijn laatste krachten
door de modderige loopgraven, terwijl
ik bevend en wit weggetrokken langs
een kameraad ga, die het niet heeft
overleefd. Ik kijk in mijn eigen ogen
van vroeger. Langzaam duw ik de oogleden
naar beneden. Ik tijger nog een mijl,
totdat ik in de armen van een non verwijl.…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
Met blijdschap...
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
405 ...geven wij kennis
van de geboorte
twee jongetjes, amper voldragen, en ook nog een meisje
zij sloegen de trom, maar niemand die hen geloofde
tot zij erna kwam, al jokkend
haar valselijk wijsje
Voor volk en vaderland slaan wij
'n piketpaal in drijfzand
en modder - symbolischer kan het
eigenlijk niet
het land zat muurvast…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 doorbreek je stille stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet
Miraculeus hoe de tijd oplost
er niet meer toe doet
Net als de modder…
Daar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
252 Daar, op een dag in juni,
De koudste dag van de maand,
Zie ik je dansen in de branding,
Met een rok die modder traant.
Daar, met je haren los en vrij,
Verstrengd met twijgen,
Vullen mijn wangen zich met een diepe kleur,
En voel ik mijn ogen naar achter neigen.…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
afscheid in poleskoje anno 1994
gedicht
2.6 met 116 stemmen
58.432 lopen beter is
dan stilstaan hebben zij
niet op de bus gewacht
maar gaan alvast gestaag
het uitzicht in, met grote ogen
kijken hen de dieren na
zij namen afscheid
zij hielden even bij elkaar
wat straks uiteen zal vallen
huil niet, zegden ze
omdat woorden beter zijn dan stilte
een jongen loopt hen tegemoet
met rubberlaarzen in de modder…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken
borg ik haar in een kom van klamme handen
op een haar na was zij te vroeg vertrokken
naar eeuwig verre onbekende stranden
ik kijk naar haar en zie haar fladderen
en modderen…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm
kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen
helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen
‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm
Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen
te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
loebas en de leegte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
776 gister pardoes in een put gevallen
je weet wel, die manker met rijzige wallen,
omdat hij wand’len noch slapen kon
zoals zo vaak als't lot overwon
hoort men kwatongen soms achterklappen
neem lamme Juul nu (vergeef me mijn grappen)
sprak boud dat hij er vrijwillig in sprong
Ik zat in mijn zetel, lekker vatsig, lui en lam
wat aan te modderen…