355 resultaten.
de mijne
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
927 Chinees en zijdezacht zijn huid,
zijn donkere ogen zo betoverend,
zijn stem is intens bedwelmend,
niets hoeft hij te doen, mijn minnaar
bestaat hier en nu, zijn geur
verwart me heftig, bedwelmt me,
hij versnelt
de slagen van mijn onstuimig hart,
ik streel zijn zachte huid, ik kus,
gek van verlangen, zijn zachte mond,
ja, gek word…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Om rotseilanden zonder boom en gras,
Liggend verlaten in het oeroud ruim,
Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas
Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.…
WOUDEN EN WIJDTE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 Door zijn takken woedt onstuimig hartzeer,
waarin wispelturig verlangen laait.
Dansend schudt hij zich, naar de zon gedraaid,
wil strijden tegen oneindig verweer,
ziet ook op de golvende bosrand neer,
die klanken van hechte geborgenheid zaait.
Woelige wensen verzwakken met de wind.…
De held van Labbertong VII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Ach nee, het waren vast en zeker Remko’s ogen
Twee hemelsblauwe meren, die zij had gespot
Waardoor zij zo onstuimig werd, zo opgetogen
En zich gewillig overgaf aan het genot
Niet lang daarna verloor de kloostermaagd haar eer
En sloeg zij heel devoot haar beide ogen neer
‘O Remko, lieveling, al ben je nog zo’n grote,
Ik heb er over nagedacht…
HARTSTOCHTELIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Neem mij in je armen, verlangde zij
en laat mij van ons tweetjes dromen
Voel hoe ik tegen jouw borst aan vlij
laat mij het bloed onstuimig stromen
Neem mij in je armen, verlangde zij
en laat mij ‘t diepst in je ziel komen
Knijp mij maar zachtjes bij mijn dij;
laat onze sappen maar ineen stromen
Neem mij in je armen, verlangde zij
laat mij…
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Met mijn handen benadruk ik
onvermoed wat in mijn binnenste
onstuimig broedt. Zij die de slip
op de tong doen stranden, vinden
troost in de taal die gebaart met de
handen
Met de handen spreekt men de
waarheid door de tong taal nimmer
aan woorden gewend. Een uiting
van het handelen dat een boodschap
in gebaren verzendt.…
Lippen dauwden kussen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
711 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden hun rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen bloemen…
Aylan icoon van vluchtelingenleed
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
782 de zee had het jongetje aan het strand gegeven
het moest zichtbaar worden voor ieders oog
'n dood kind spreekt meer dan ellenlang vertoog
de fotografe gaf het plaatje voor immer leven
hun rubberbootje had het in de storm begeven
onstuimige golven beukten het meters hoog
de mensenhandelaar die de ouders bedroog
en machteloos hun strijd moesten…
Valt lijden te sussen hartzeer te blussen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Soms moet je echt leren zwemmen
is leven een onstuimige zee
zit lang soms even niets mee.
Zijn er metershoge golven
mensen die gelijken op geldwolven.
Breekt iets in bij jou van binnen
moet je leven bikkelnaakt geraakt
in de rouw toch weer opnieuw herbeginnen.…
de hemel zuchtte uit haar zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
908 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag het richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
een mooi mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 een mooi mens ontmoet je
altijd onverwacht
gewoon op straat
een heimelijke blik
een gefluisterd woord
een onverwachte aanraking
plotseling duiken ze op
In je fantasie
of in jouw dromen
intens en onstuimig
liefdevol en zorgzaam
koel of berekenend
een mooi mens raakt je
uit het niets
zomaar opeens
warm en liefdevol
zacht en…
STIL GEMOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.2 met 6 stemmen
3.310 So ook die mat
waaroor my naakte sole
gierts-gierts gaan
vandag is hier niemand op die Sondagmôre
en ek voel hoe
die kriekies, barste in die mure,
die kraak in die meubels
met my gaan
my lewe is so onstuimig woes
my liggaam voel oud gedaan
soos ‘n sinkplaat wat
teen die herderson lê en roes
hierdie kalm stilte
wat nou hier heers…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.058 De grond is onbetrouwbaar,
het zand al weggesleept;
de metershoge golven,
onstuimig opgezweept.
De stroming onvermoeibaar,
zij beukt met volle kracht;
ik word door haar bedolven,
zij heeft mij in haar macht.
Haar kracht onovertrefbaar,
of ik dit overleef?
Ben ik niet meer bij zinnen,
dat ik me overgeef?…
dolce
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
831 Één blik, totale verovering
Het zoet van je lippen, het dons vochtig
Je lichaam, rank, vol vuur brengt mij in je
Het ademen, plots beheerst laat ruimte voor het vrijen van onze geesten
Het strelen van gedachten
Je geur vult elke ruimte, zinneprikkelende begeerte, onstuimig verlangen, orgastisch genot
Samensmelting van delen, de ongemene deler…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…
boeren bruiloft
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.446 getrouw en gebonden
bruid ongeschonden
bruiloft onstuimig feest
getuige is een beest.
bruid innig gekust
ruzie nog gesust
kapers op de kust
geen nacht meer rust.
1979.…
Dertigers club
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
870 Marisol aantrekkelijke dertiger zakt
geregeld door de nacht; schenkt soms haar
gunst, na bevrediging afstandelijk koel
zadelt ze minnaars op met schuldgevoel
De zon verlicht de gracht als ze
huiswaarts keert na ‘n lange nacht; na
een week duikt ze weer even onstuimig op
in cafés op de Prinsengracht
De nieuwe nacht wist oud zeer en…
BOOMKWEKERIJ
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Geuren van hars en bezweet geld vrijen
hier met elkaar, willen zich verpanden
aan onstuimig leven zonder banden.
Laat die kooplustige toekomst betijen.
Avondzefier streelt de kleine kegelbomen:
verweerde, geschaduwde torenspitsen
wiegen onder sidderend glijdend licht.…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 Een minuut of tien
dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken,
mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd
laat mij daar tussen haar onstuimigheid
een beeld vernemen en mijn ogen blonken.
Het was geen schim. De golf die zij bevoer
kwam traagzaam rechtdoor naar de kust gevaren.…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Wolken, grijs en onstuimig,
trokken boven door in de grauwe hemel.
Er stond daar, tussen heel dat tumult,
regen en wind,
krachten en machten...
een vrouw te dansen, in héél haar vrijheid:
zij heet "Sshhh"...
Zij draaide, met armen wijduitgespreid,
gelijk een Engel... om haar as en telkens
weer om, zonder naam.…
Ongenoegzaamheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.463 Is iemand bij een Heer ter tafelen gezeten
Alwaar genoegzaam is te drinken en te eten,
Roept hij onstuimelijk om oester of lamprei,
Of, lakende de wijn, om sec en malvezij,
De Heer zal zeggen: “Vriend, wie is er die u dwinget?
Lust u niet, dat gij vindt, zo etet dat gij bringet.”…
Rozen in je haar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
697 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden hun rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
draaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Bij onstuimig weer
schuift Joz aan zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,
en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad
hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten,
al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat
en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…
Tussen normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 van jouw en mijn normaal
Nog steeds ontdekken we
samen stukjes van de wereld
en nieuwe stukjes van onszelf
....nog steeds kunnen we verder
....groeien met elkaar
Ik wil welkom zijn
bij jou, serieus
niet alleen lieve woorden
....zeggen zonder te praten
....over wat we hebben beloofd
Ik wil meer tederheid
dan de verwenbaden
van onstuimige…
verademing
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
410 veranderende aanpassingen
zonder verrassingen
uit een hoed
met een willekeurige maat
op losse eindjes geschroefd
ik hoef niks van haar
vandaar de lemniscaat
vrijwel ingesleten
in de visgraatvloer
ik ouwehoer
ik leef
ik draai wel door
steeds weer
voor verbetering vatbaar
lerend in deze
zelfreflecterende ruimte
van al mijn onstuimigheid…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken weemoed
en opgewekte daadkracht
samen met zich mee
of bouwen nesten voor zich
aan de jonge twijgen
de ogen van de boom
zwerven over de zee
terwijl golven voor hen zingen
over sterk en hecht tehuis
naast onstuimige…
Een dinsdagavond
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.450 Knuffelen afgewisseld met onstuimig gezoen.
Ik zie en voel jouw aanwezigheid,
een lichaam dat op ontploffen staat.
We weten allebei wat ons staat te doen.…
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 Wuivend in onstuimig weer met zacht geruis,
Een tropisch bladerdek groen als gras.
Een stuk regenwoud hoort niet in huis,
Evenmin een krokodil als tas.
Tot in de lengte van ons aller dagen,
Blijft de natuur een gift van God.
Ook daarom zou ik met klem willen vragen:
Maak het niet kapot.…
Socrates en de mus
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.268 Socrates, in zijn witlinnen gewaad,
wandelt langs de Stoa Poikile,
en ziet hoe de mussen ijverig pikken
van pas gestrooide broodkruimels
onder de olijven
Zilvergroen ritselen de blaadjes
van de oude, gerimpelde bomen
langs het pad naar de Akropolis
Socrates hoort hoe Euros fluistert
en hoe hij verhaalt van de onstuimige zee
Op de markt…