259 resultaten.
Angst van de filosoof (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
537 Ik zal het ding nooit als
wapen gebruiken maar ‘t idee dat controle over het
afscheids-moment technisch mogelijk is lucht al op,
er kan mij niets ergers overkomen als de dood en
het onvermijdelijke boezemt mij geen angst in.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 is verdwenen
naar de wachters aan de horizon
voorbij de ademtocht des levens
*
Ooit lachte zij zijn ogen lief
en tooide onvermoeibaar de lente aan zijn minnespel
Er was geen zorg of teken
van sluipend ziek of ongerief
De hemel schreef een sprookje
*
Haar koude lijf, haar dode blik krast
de groef zo diep van binnen
Onvermijdelijk…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 Incurabili staar je
over het water naar het stille dodenrijk
zijn boot zal je brengen, daar waar je zal rusten
in nabijheid van haar, je geliefde Venetië
dampende mist, de sfeer van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en zwijgen, leven, de onvermijdelijke…
dag vlinder wildeman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 - voor lydia (lepidoptera)
de vlinder
zich ontpoppend in ultieme pracht
uit haar broos brekend huis
is er het weten
onvermijdelijk
- maar te vroeg toch -
gekomen is zij
de tijd van gaan
ons latend
een bloemenlezing van herinnering
de energie tot voortgaand leven
geworteld in jouw stralende blijdschap
jouw vlindereigen fladderende onrust…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer,
en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
Medea kwade genius m.m.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 schroomvallig tot mij
"heeft een hele merkwaardige metamorfose
transitie aan mijn aangezicht ondergaan
lokaal tot medische raadsels geleid
onbewoonbaar verklaarde bouwvalligheid -
van de oorzaak ontbreekt echter nog ieder spoor
Wat je ziet zijn restanten, mutaties van trekken
puur medisch gezien een noodzakelijk kwaad
verandering die onvermijdelijk…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Hier mondt een rivier van tranen uit,
waarheen zij onvermijdelijk loopt.
Dit is niet de wereld die ik koos
als speelveld van mijn bestaan.
Ik zoek een melodie om te bewaren
die ergens verloren is gegaan.
Mijn eenzaamheid draag ik als een nachtgewaad,
onherbergzaam, maar niet gebroken.…
waarom wachten
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
5.422 waarom niet nu die mooie woorden,
die onvermijdelijk gaan vallen,
als jullie om me heen staan en om beurten,
om het hardst en met z’n allen
staan te roepen hoe lief en goed ik was.…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal zegenen.…
Tour de force
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 in een etude zingt
voor Jellie maanvlinder
de kunststofkoningin
Vallende engel
uit het noorden
die dichter bij
ons wist te komen
in de stilte ongehoord
was wat ontstond
een scheppingswonder
Dank, Titaantje
voor je kussen
en de vrijage
zonder woorden
Adieu Jellie
et bon voyage
au pays d'or
naar de binnenzee
van een onvermijdelijk…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 angst
in hem een reuzenkracht
tot drang te overleven
adem happend valt hij
in nu kniehoog water al
waarvan bedorven lucht
zijn keel dichtslaan slaat
razend bonst zijn hart
met flitsende flarden
hem het leven voorbij
als zijn ogen zich sluiten
waar donker het water
zich boven hem sluit
weet hij zich overwonnen
door het onvermijdelijke…
DAG EN NACHT, de televisieserie: sex op de werkvloer!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
867 dat zoenen op de werkvloer van de kinderafdeling
een rijk orgasme van kussen en een reeks aan tederheid
bij de afronding van het eerste seizoen
en zo herkenbaar voor mij Jan Jacob
niet alleen in en rondom ziekenverzorgbedrijven
waar lichaam en geest zo in elkaar overgaan
je zo op elkander bent aangewezen
dat fysieke aanraking bijna onvermijdelijk…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 De wereld is dood
in fractie van een seconde
ze heeft de keuze
van onvermijdelijkheid gemaakt
de keuken laat
een levenloos wezen achter
in een polsslag
reist ze een miljard lichtjaar
en flitst weer tot leven
Groen is blauw, geel is rood
zwart is wit met grijze strepen
bomen hangen ondersteboven
huizen zijn glazen kubussen
straten zijn…
Morgen breekt aan
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
463 Hier en daar moet hij dus wel onvermijdelijk afwijken van de oorspronkelijke tekst.
Hoe dan ook, ik daag iedereen uit om met verbetersuggesties te komen!
Zie en luister op
youtu.be/uZAsfB1Np-8?…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.345 bescheen
met rijker stralen ooit te voren
het lachend landschap om ons heen…
Daar lette ik eensklaps op de zeeman,
die voor- op voorzorg nam aan boord, —
de lange kalmte van de hemel
had hem — verschrikt meer dan bekoord,
die door geen zucht gestoorde stilte
een dreigend zeegevaar voorspeld,
dat luchtazuur, door niet beneveld,
een onvermijdbaar…
dag duuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 uit
ons het leven kleuren wist
van ondeugend jong en dartel
tot kwieke grijsaard groeide jij
totdat het besef langzaam groeide
dat ook een mooi hondenleven
zijn einde kent en neemt
toen jij donker ogend blaffend
steeds vaker verdwaasd ons blikte
of een wandeling weigerend oversloeg
was er het niet te ontkennen weten
van een onvermijdelijk…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ook heb ik vruchteloos
geprobeerd, samen met Menelaos, de man van Helena,
haar op diplomatieke wijze vrij te krijgen,
om de Grieks-Trojaanse Oorlog alsnog te voorkomen,
maar die scheen uiteindelijk onvermijdelijk te zijn.…
onmogelijk
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.036 je kwam onverwacht voorbij
veel te vroeg zo bleek later
met twee handen nam ik je aan
had geen weerstand tegen een onvermijdelijke kater
als het eerste bloempje in de lente
als de eerste warme zonnestraal
na een oorverdovende winter
en hardgrondig vertrapte moraal
waaraan heb ik jou verdiend
mijn God ik kon wel zweven
is dit wel normaal…
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 maar mijn afgestorven lijf
waar ik nu zo in beklijf
vertoeft in machteloos wenken
CREDO
de Heer van leven en sterven
heeft weet als behoeder van
vertrouwen wat de mens in
lijden zal beërven en zal aldoor
om verscheurde harten rouwen
het is de wanhoop in
eindeloze zwarte nachten
die het leven doet verachten
het onvermijdbaar…