Alle inzendingen over opgestane

323 resultaten.

Sorteren op:

PAASVREUGDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
De opgestane heer Jezus strekt Zijn hand vol zegen uit over de bonte spijs ter ere van opbloei naast de Heiland. De Arts der mensheid geeft tijdens ´s werelds reis het naar Hem opgeheven hoofd bijstand, leidt bij zorg en moeite naar het Paradijs.…

Zondagmorgen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
Hij verdween met knikkende knieën in de tijd, de tijd, die altijd elk gevoel van angst uit de wereld helpt en ik begreep, dat ik gewoon drie minuten te vroeg was opgestaan.…
Jan Mast21 februari 2007Lees meer >

Ontsnapt uit de tijd

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.705
De zwarte bladzijden in het boek maken het moeilijk verder te lezen mijn doden zijn tijdelijk opgestaan spoken levendig rond in mijn geest waar ze tijdloos de tijd overbruggen Jong blijven ze als altijd in hun eerste levenskwart waar de één haar noodlot niet kon ontlopen de ander zijn lot in eigen handen nam Waren ze niet veilig opgeborgen…
Gerardo3 augustus 2007Lees meer >

Uitzien naar een horizon

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 771
ik blaas grijs voor me uit en schep een vaag bestaan als door een beslagen ruit zie ik enkel mist en voel vandaag niets ik lijk niet opgestaan het is een pas op de plaats op een stoel kan zelfs onder een deken of pratend met loze woorden die daardoor toch veel zeggen ofschoon ik zelf niet weet wat ik bedoel het is tasten in de vergankelijkheid…

Nu rijst ons loflied uit de nacht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
bood, het leven hoort niet bij de dood, nu rijst ons loflied uit de nacht voor Hem die ons de vrede bracht, die onze last gedragen heeft, voor Hem die ons weer uitzicht geeft, de nieuwe tijd breekt heerlijk aan, U heeft de dood teniet gedaan, de verte straalt in hemels licht, het open graf gaat nooit meer dicht, wij zijn Heer met U opgestaan…
jan mul15 april 2011Lees meer >

Wacht maar...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Hij is gekruisigd en weder opgestaan, de genade van God is onmetelijk veel waard! Wacht maar tot ieder dit echt beseft... Want de Vader, de zoon en de heilige geest is waarachtig, is echt!…

Waar twee zich kussen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 955
En, ware ook de zon al bij 't ondergaan, de aard lacht, als waar' ze nauw opgestaan! Zelfs, nadert een moeder, - die houdt, als verrukt, veel warmer op 't herte de zuig'ling gedrukt... Want alles wordt ziel, één licht, één straal, waar twee zich kussen voor de eerste maal.…
Pol de Mont23 november 2017Lees meer >

Wij zijn...zijn wij dat?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Er leven gestorven levenskunstenaars, die in hun onvergankelijke werken, uit de dood zijn opgestaan. Wij ontstaan uit leegte en uit stilte. Wij zijn wonderlijke mogelijkheden. Wij zijn toevallige toevalligheden, die bedoelingen zijn geworden. Wij zijn...zijn wij dat?…

Het licht van Pasen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.949
In het licht van Pasen in zijn dood gedoopt wordt het graf verlaten de opgestane Heer geloofd! Eventueel te gebruiken bij het ontsteken van de Paaskaars. Ik heb er een eenvoudige melodie bij geschreven, de cijfers onder de noten geven de lengte van de noten aan.…

Gewortelde waarheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
lieten wij ons vervoeren in de spanning van het ogenblik het moment van gewortelde waarheid voorovergebogen als naar de grond gericht om het zware werk te doen voor de doden die ons lieten falen toen de weemoed kwam met zijn spiegelbeeld begraven in het diepste graf op aarde het laatste zaadje van de dood toen we weer herrezen als opgestaan…
mobar17 februari 2018Lees meer >

Vier leven

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 804
Ik ben ook vandaag net als jij opgestaan en weet vandaag ben ik 64, heb ik mijn moeder zus en broer overleefd. Toch leven we samen door als een groot kloppend hart goed genoeg om er te wonen elke dag gewoon te mogen zijn.…

NACHTMERRIE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 638
in aanvang erg hard daarna enkel nog zacht Ruwe stompen hadden haar murw gemaakt enkel haar zachte snikken leken er te horen Hij lag op haar eveneens even poedelnaakt zij had reeds lang in stilte wraak gezworen Eindelijk brak na vele uren de ochtend aan doch de zon kon haar pijn niet verbloemen De man was alreeds veel eerder opgestaan…
Ton Rijkers30 september 2023Lees meer >

zwarte vleugels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
opgestaan in een hemel die niet de mijne was. een plek van licht waar ik niet hoorde. ik was ontsnapt, maar met de geur van as in mijn vleugels. mijn zwarte vleugels — half geplukt, half verbrand, herinnerden zich nog hoe het voelde om vrij te zijn. nu zijn ze enkel zwaar.…

Vroege vogels

hartenkreet
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.322
vanmorgen ben ik vroeg opgestaan in de lente hoor je dan de vogels fluiten nu in de herfst hoor je niets geen enkele vroege vogel buiten oja, wat u zich misschien niet realiseert er is er wel een maar je ziet hem niet hij is zijn baas vooruitgesneld en zwerft nu ergens rond, zwarte Piet in verlichte etalages zie je hem al staan vindt u…
Wim Niesten30 september 2005Lees meer >

Duizend kleuren groen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.741
kleuren blauw Kleuren de lentehemel Duizend heldere tranen Voor het laatst gehuild om jou In een mist van vage regen Komt aan alles toch een eind Maar de lente geurt door Terwijl mijn lief zacht verdwijnt Duizend kleuren groen Duizend nieuwe lentes Duizend nieuwe levens Duizend jaren oud Duizend keer gevallen Duizend keer weer opgestaan…

image

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 814
werkende poëten dat sprekend uit te stralen in gedichten ze moeten voortaan vroeger opstaan en minder bezopen eerder slapen gaan zo laten jonge medeburgers weten ze lopen volstrekt niet synchroon zeg maar rustig uren te laat niet te harden vals onvast van toon om ons nog fris in het gelaat met hun verzen te bereiken uit bed met snotneus opgestaan…

AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.248
De zon, hoe snel in 't ondergaan, Komt 's morgens sneller opgestaan. Ik zie alreeds u weder blozen, 'K zie al uw luister weergekeerd, Terwijl gij boven alle rozen, Gelijk voorhene triomfeert, Daar elk opnieuw uw schoonheid eert.…

de blinde speleman

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.176
het meer golf op het zand van herinneringen en memories in een blauwachtig labyrint het scenario is uitgetekend generaties geleden reeds het éne is gevangen in het andere de wind in het spattende water van de zee het water in de roes van de zilte lucht rest me nog een kopie te maken van mezelf van diegene die vanmorgen blij gezind is opgestaan…

Vanuit het hart

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.038
Gekrekel klonk vanuit het hoge gras in het vuur van de vroege morgen was een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht dreven wolkenrijen weg, op de vlucht voor felle zonnestralen op die mooie dag openden de sluizen en er klonk een slag van trommels die de stilte deed ontwaken en klapgewiek van vleugels die spraken een nieuwe taal gesproken…

wat sta je daar

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet zijn voordat ik zelf een grens bereik en om het huis daar speelt dat kind al is zijn knie geschaafd voor god of kapitein ter zee een zelfverzonnen overwinnaar waarom steeds weer dit willen doen alsof het passen moet de knieën stram van half niet opgestaan…

vroeg of laat, prozagedicht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
Maar deze keer was ik heel vroeg opgestaan om een dochter naar het station te brengen en de stad lag erbij in de klare lijn van Herge,een heldere leegte, een van die weinige momenten dat er bijna niets gebeurde, hier en daar, buiten beeld, een wankele kapitein die wat tierde en schold.…

WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Opgestaan de ochtend beleefd indrukken opgedaan de spiegel bekeken kleding uitgezocht de dag tegemoet het leven weer aanvaard in al zijn facetten denken aan noodzakelijkheden terzijde schuiven van narigheden die iedere dag weer tot mij komen mijn gedachten herhalen zich in een zekere rangorde daar ontkom ik niet aan het zijn vleugjes…

dementie

hartenkreet
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.779
stil, de liefde uitgevent je handen dwalend in je schoot en vergeet kwansuis dat je moeder bent in taal en teken uitvergroot soms spoelt een glimlacht op je lippen aan en wordt je blik weer klaar dan zie je jezelf uit dansen gaan met rode linten in het haar en 's avonds huil je naar de maan met geblindeerde ogen het kind in je is opgestaan…

je tandenborstel heb ik weggedaan

hartenkreet
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.512
jouw kinderen gaat terug de dekbedhoezen in de zak voor Polen ik loop nu heel alleen over de brug zoals jouw laatste woorden mij bevolen zo kort geleden nog deden we alles samen zo heel intens, alsof we twintig waren we gaven alles wat we deden nieuwe namen ons praten, lachen, strelen, kussen, paren jij bent als eerste uit ons samen opgestaan…

De Heerboer

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.555
Eens per jaar wanneer de heerboer weer zijn hooikist liet verdelen kwamen kroegenlopers samen om een nachtvlinder te stelen om te dansen achter maskers met hun stukken van verdriet in een omhelzing van een speeldoos die er dagenlang bleef spelen Even waren zij onzichtbaar als de schimmen die zij waren uit een kijkdoos opgestaan om benen…

EENS MEIENS MORGENS VROEG

poëzie
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.436
Eens meiens morgens vroeg was ik opgestaan, In een schoon boomgaardekijn zoud' ik spelen gaan. Daar vond ik drie jonkvrouwen staan. d'Ene zong vore, d'ander zong na: Harba lori fa, Harba, harba lori fa, Harba lori fa.…

Hemelbed

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Vannacht geschrokken opgestaan een klamme onrust had mij aangegrepen je donkerblauw, het leunde onverwachts zo zwaar op mij en 't violet, verdwenen. Ik hoorde mensen luidkeels roepen anderen, die zongen luid; de duisternis en bitterheid, het zal zodra verdwijnen.…

2017

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Ook bezorgde mensen zijn vanmorgen, wonderlijk genoeg, gewoon weer opgestaan. De zon heeft zojuist de mist verdrongen. Lieve mensen, kijk aandachtig om u heen. Laat onze waanzin vandaag in vrijheid los. Laat het wonder van het leven, niet door wereldnieuws stelen. Laat het geluk dichtbij u niet ontgaan.…

Wanneer Venus de ziel overspoelt

netgedicht
2.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Uit schuim van de zee, waar elementen versmelten, is zij als een nieuw wezen sereen opgestaan: een godin van schoonheid die mijn ziel doet gloeien, mijn hart tilt naar hoogten waar ik nooit meer land. O Venus, eenzaam in glorie, maar elke keer weer warm en nabij, je broze huid schittert als een zachte, gouden dageraad.…
CB27 maart 2026Lees meer >

Ik

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.180
als een opgejaagde vos verschrikt door de klagende hoorns van het verval als een verstotene in het grote mensenbos klimmend op de helling uit het tranendal toch is niet alles kommer en kwel ook ik heb lichtbakens in de woelige strijd mijn zielsverwanten zijn mijn eeuwige gezel en met hen geraak ik de weg nooit kwijt ik ben de fenix opgestaan…