280 resultaten.
Mijn Bieb
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
175 Perrons vervagen
losgeraakte teksten
zetten hun reis voort,
opgeslagen in systemen
digitaal traceerbaar
Terwijl mijn bibliotheek
in het kleine dorp
haar planken ontlast,
blijven dezelfde namen
aanwezig
alsof kritische aandacht hen
tegen verdwijnen beschermt,
of slechts de toegang bewaart
voor een beperkte kring
die elkaar…
Het station
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.222 Nee, haar blik zegt van niet
Mijn gevoel vertelt me ook van niet
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Zij kijkt naar hem
Hij kijkt naar haar
Ik zie haar blik
Haar trein is bijna bij het station
Ik wil haar kussen
Hoe pak ik dit aan?…
Het station
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.156 Nee, haar blik zegt van niet
Mijn gevoel vertelt me ook van niet
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Zij kijkt naar hem
Hij kijkt naar haar
Ik zie haar blik
Haar trein is bijna bij het station
Ik wil haar kussen
Hoe pak ik dit aan?…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 De bloei is een begin, de trein loopt prachtig
binnen, is een engel, strijkt langs de perrons.
Om niet te verdwalen stappen we in, jij,
bedachtzaam, tilt je koffers, probeert opnieuw
een brede lach. En staart.…
WIJ
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
904 Twee natte laarzen haasten zich naar het station
En een blije, tevreden meid glundert op het perron.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Het perron ligt op een bed van grint.
De tijd voor vertrek is opgeheven,
bovenleidingen teren koolzwart
de hemel verbonden met stilte
naar grijs verstreken.
Een baanvak stopt voor rood licht.…
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 De dag ijsbeert in kille regen,
marcheer ik langs druilerige perrons
gedachten boemelen in de mist, ik
als passagier zowel verstekeling
tot niets verplicht, iedereen een
geldig plaatsbewijs tussen de
dwarsliggers en stramme ijzers
die samensmelten tot op een stip
gefixeerd op de dunne lijn van de
horizon als optisch bedrogen doel…
Een jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 ze ligt in het gras
met gesloten ogen
dromend over die ene dag
die dag was voorbijgevlogen
vandaag is het een jaar geleden
het was op een maandag
dat ze hem voor het eerst
zomaar in de trein zag
ze zag hem en bleef kijken
de bliksem sloeg in
hij keek ook naar haar
dat was het begin
ze stapten allebei uit
op het volgende perron
ze…
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg heb jij gemist, mijn trein vertrok
al lang geleden en jij – jij wacht daar nog altijd op mij
de plek waar je aldoor staat brokkelt af rond je voeten
spoedig zal dat de vorm zijn waarbinnen je leeft
alles en niets is vergeven, vergeten of wat dan ook
leeg perron…
Op een klein stationnetje….…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 De dag ijsbeert in kille regen,
marcheert over druilerige perrons
op een vroege, bleke zon gericht,
gedachten boemelen naar lege
horizons, passagiers tot niets
verplicht, lange stramme ijzers
en gevoelens smelten samen in
een optisch bedrog, uit synergie
een eigen doel beramen met de
losse eindjes in hun zog,
strakke teugels in luie…
Onverwachts
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
663 vriendin
of ik mee
Ik zei nee
want een oude vriend komt
twee jaar gezien niet
door covid enzo
Daarna apte vriend iets
over zijn auto
die niet goed reed meer
dat een andere keer
beter uitkomen zou
of ‘k dat begrijpen wou
Ik belde vriendin weer
dat ‘k toch mee en of op tijd nog
We reden naar het station
stapten toen op het perron…
Vaarwel
gedicht
2.2 met 21 stemmen
32.492 De eerste, onrijpe sneeuw viel als zuivere kerstversiering
bedekte onmerkbaar de stationsgebouwen, de perrons,
de daken van de huizen in het noorden van Frankrijk,
er soesde een bodempje sneeuw op de landerijen.
De trein verwijderde zich schokkend van Parijs,
onwillig bemand door een man in uniform,
verstoten door de stad.…
Sterveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
628 Weet je nog
hoe we stonden
aan de rand van het perron
jij met je jas strak dichtgeknoopt
ik met mijn handen diep in mijn zakken
met de wind die langs ons heen sneed
wachtend op de trein
die ons naar huis zou brengen
Weet je nog
dat moment van stilte
toen de rails begonnen te zingen
een trilling onder onze voeten
hoe we elkaar aankeken…
REISBILJET COLUMBARIUM
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Kopstations,vertreksignalen
Zijsporen
Problemen met wissels
Lange, donkere tunnels
Herfstblad op de rails
Vertraging en het angstig
In de gaten houden van de
Noodrem
Ik zit op het goede spoor
Ik zit in de juiste trein
Jij gaf jezelf groen licht bij rood
Je Javaanse Jongens en je fietstas
Overleefden
Sindsdien verkende ik vele perrons…
Oudejaarsspinsel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
406 niet ik alleen, ‘t schijnt normaal
en is globaal
Op straat, op perron, in auto,
in de trein
woordjes tegen oortjes zeggen,
is dat fijn,
komen die nog uit jouw eigen brein?
‘k wens voor ‘t nieuwe jaar,
dat we eigen woorden kiezen,
kunnen en verzinnen
niet nee, met chat enzo
moeten, hoeven te beginnen…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 Perron.
Grijs.
Wind langs mijn gezicht.
Mensen stappen uit.
Mensen stappen in.
Ik blijf even staan
met mijn tas in mijn hand.
Wanneer de deuren sluiten
sta ik weer
op precies dezelfde plek.…
Erev Kol Nidrei*
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.003 IJskoude rails langs het perron
sneden bruut haar verleden af.
Waar haar dode leven begon
kwam de herinnering als straf.
In haar rug leest men de jaren
en de klok tikt in haar gezicht
de rimpels en grijze haren,
haar broze lichaam vederlicht.…
Op 't verkeerde spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Vanwege de bon uit 't spoor
kopen we een magnum
“'k wil 't rustig zittend eten hoor,”
roep ik, “op 't perron”, maar het tocht
toch naar de trein dan
trap af trap op,
de sprinter staat er nog.
Als ik instap vind ik het rokje
van mijn vriendin ineens te kort
en mijn hemd te doorzichtig
en ons te oud voor ijs.…
Bahnhofsmission Bonn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
En zie ik opeens zo'n mens die
Net zijn eigen naam heeft terug
Gekregen verdwaasd staan te kijken
Op het perron…
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
Ik ben erbij en zie opeens zo'n mens
Die net zijn eigen naam heeft terug
Gekregen verdwaasd staan kijken
Op het perron…
Ontdekking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 En op 't perron,
'k keek om me heen,
zag sporen, draden, vragende vogels, hoorde fluiten, stemmen,
wist,
waar ik ook zou zijn
ik altijd in mezelf
wel thuis zou zijn.…
Ontmoeting
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
814 en ik zo blij
dat we elkaar steeds vast
in de bioscoop
tijdens onze loop
langs de grachten
in de kerk
en in ‘t café
Bij ‘t antiquariaat lazen we elk
een ander boek
En in de winkel was jij boven
ik beneden
Terug naar ‘t station,
een laatste dronk
We schonken elkaar een kus
En ‘k liep in m’n eentje weer
en op m’n houtje
naar mijn perron…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Trein schuift het perron uit,
een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt.
Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.
Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap.
Binnen heerst een gewogen
rust. Elk lichaam wordt gedragen door het
wiegen van de stille rails.…
Alpejagerslied
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.128 Voor E. du Perron
Een heer die de straat afdaalt
een heer die de straat opklimt
twee heren die dalen en klimmen
dat is de ene heer daalt
en de andere heer klimt
vlak vóór de winkel van Hinderickx en Winderickx
vlak vóór de winkel van Hinderickx en Winderickx van de beroemde hoedenmakers
treffen zij elkaar
de ene heer neemt zijn hoge…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 naar de linkerkant van het raam
de boom, al lijkt hij gespijkerd in zwarte aarde
keert weer om de rest van zijn verhaal
te vertellen
ik leg het gele stof
in de sneeuw, naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes
zielen beroert
en terwijl afgesloten vlokken het perron…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Duffe mensen op het perron.
Boze blikken op de klok.
De trein is een kwartier vertraagd.
Mensen, misbruik zijn woord niet, -God-
vloeken van ongeduld, gejaagd.
Een lege bank, een vieze ruit.
Ik heb een zitplaats, tweede klas.
Mensen kijken stom in kranten.
De trein gaat, ik rijd achteruit.…
Treintaferelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
534 Krakend kreunend teleportatiemiddel
Zoevend tussen landschappen door
Een bron van verhalen
Op het perron gesnotter en geknuffel
Een afscheid
Voor altijd of iets korter?
En tussen vrienden, geliefden of een op lust gebaseerde mix?…
Paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
604 Maar dit was al zo warm geweest
dat ' t niet meer hoefde
Een dank in kring,
de handen vast
doen we allen thuis
Mijn dank die was zo groot
dat 'k alles dankte
de vreemden op 't perron,
bij de kiosk,
dat die nog open
nog koffie, chocola verkopen
mijn auto bij 't station
te wachten stond,
mijn slaapzak die zich
in mijn tas bevond…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 De straatstenen glanzen koud en kaal
onder de bleke, vroege ochtendzon
met opgezette kraag loopt hij voorbij
aan de ontwaakte gevels van de stad
zijn voeten kennen blindelings de weg
weg van de warmte die hij net bezat
de smaak van slapeloosheid in de mond
weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand
op het perron herhaalt de film zich stil
in…
Oktobermaand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Verjaardagen maand
Gekleurde blaad'ren maand
Een rijden met ov
Maar je kunt niet mee
Iets op het spoor gebeurd
waardoor uren op perrons,
op mobiles gespeurd,
in bussen en in treinen
Het wachten
‘t laat je laat arriveren
of naar huis omkeren
Maar nee,
want leuk ‘t vooruitzicht
En hoe mensen reageren
‘t kan allemaal erger nog
Denk…