276 resultaten.
Buiten
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.858 Nu rust ik uit - nu rust ik uit
In bloemen en in geurig kruid;
En nu ik u ben ingegleden,
o Donzen bed, satijnen peul*,
Nu voelen eerst mijn kranke leden,
Hoe gij mij zijt tot baat en heul.
Trouw hondje! - gij, gij wist het wel!…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 hoe weten die de weg
naar hart en longen
nou ja ik leef er op, of beter gezegd
ze moeten me in leven houden
ramen en deuren in het hele huis opengezet
frisse ochtendlucht stroomt in
heerlijk, even dat windje, door de tocht
de douche in, water en zeepbubbels
langs huid en haar
zorgen in het afvoerputje
een rulle handdoek
zwart kant, satijn…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 hoe weten die de weg
naar hart en longen
nou ja ik leef er op, of beter gezegd
ze moeten me in leven houden
ramen en deuren in het hele huis opengezet
frisse ochtendlucht stroomt in
heerlijk, even dat windje, door de tocht
de douche in, water en zeepbubbels
langs huid en haar
zorgen in het afvoerputje
een rulle handdoek
zwart kant, satijn…
NACHT MET HAAR
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
763 Op het tapijt beneden
Onnodig..nu de liefde werd betracht
Verheugd glimlachte de volle maan
tussen wat wolkjes van louter satijn
Gelukkig dat nog liefde kon bestaan
op deze wereld van verdriet en pijn
Zachtjes onze eeuwig trouw beloven
tussen alle tedere liefdeskussen door
Schenen mij vlot ‘t verstand te roven
wetende aan wie ik slechts…
Lijf in Eden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
521 Hoewel onmacht is omgeslagen naar
Oprechte en ware, heuse
Eerlijkheid, die
Meer vanuit de kern, haar en míjn hart
Eigenlijk min of meer
en meer nog, om precies te zijn, de
Raven die naar haar zwaaien
In de lobby van haar terrein
Keurig in de rij
Vleugels die klappen en fladderen
Achter de loofrijke boom
Nachten van liefde tussen 't satijn…
Wild verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
4.355 Satijnen beddengoed als zijde op gloeiende huid.
In extase, god dankend voor nieuw verworven buit.
kledingstukken afgeworpen en onachtzaam door kamer verspreid.
Van snelle gang naar plaats van daad geen milliseconde spijt,
Hartstocht, begeerte, lust vervangen razendsnel gezond verstand.…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Ga nu kwiek naar binnen en verbaas je
over wat onze ogen verstouwen kunnen
en wat handen kunnen maken:
de glans van koper, druiven, satijn, een edensteen.
Let op de schaduw van de hand,
de handschoen en de kip van de marketenster.
Remco Ekkers 1941 - 2021…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Mompelend en monkelend schrijd ik langs een meer,
boven mij een rood satijnen lucht, rondom mij de stilte,
de oneindige verten, de borende weelde verwarren mij;
ik voel mij sterven en weer herboren worden.…
Weedens Willens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.063 De wil
gewild te zijn
in parrenlampen-maneschijn
Jasmijn gehuld in rookgordijn
glanzend melkwit parelzwijn
cup D velourst in stug satijn
De wil
ze vilde me in al jouw lust
en had me nooit oprecht gekust
ze ving me enkel omdat
-al die mensen-
ik miste de vertoning op jouw witte doek bewust
in plaats daarvan heb ik drie bundels…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 haar mondhoeken
zij wuift naar een kindse vrek
die door het zilver van zijn buidel roert
zijn dekens nat van oud en koud zweet
omdat de rekening nooit klopt
hij schuift aan, kassa vier
zijn sleutel gloeit onder de deurmat
straks in zijn kamer wekt zijn hand
de steen die zwelt tussen zijn liezen
hij ziet haar borsten knellen in satijn…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 verbloemen nu hun glans
Diep in de kamer van mijn hart verborgen
Gokken ze op gratie hopend op een kans
Dan wordt er zachtjes geklopt en luister
Pompend stroomt er nieuw en warm bloed
Mijn fladderaars wakker staan op scherp
Voelen ze nu liefde… voelen ze het goed
Langzaam verschijnen weer zachte tinten
Op mijn lieve vliegertjes van fluweel satijn…
Aansporing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Duif, sla je wieken nogmaals uit, vlieg naar de bomen
van satijn en laat de wespen met hun giftige angels
maar met rust. Heel je hart met balsemkruid en tover-
feeën. Ook als tientallen wespen in je keel vliegen.
De hut van de tedere elven is in aantocht. Ware engelen
strooien met korreltjes van goud.…
Meizang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.535 Hoe blauwe verft de hemel schoon,
Zo blauw als blauw satijn!
Hoe rood de morgenzon haar woon,
Zo rood als karmozijn.
Bij dageraad, als karmozijn,
Druppelt de dauwe neer.
Daar plooit de grijze mistgordijn;
Ontwaakt is 't vooglenheer.…
Unieke pietenbaas
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 hooguit maar een jaar of zes
terug toen ik aan bed gekluisterd lag met hernia 't gordijn opzij
Het vroor, toch stond een hele rij
te wachten op het rijtuig
of de koets met paard of welk vehikel voor zijn intocht was gehuurd
Een leger pieten werd vooruitgestuurd
kleurrijk en feestelijk
en zwaar geschminkt verguld
smaragd scharlaken wit satijn…
Wegdromerij
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
442 Onder het dak van de hemel dekt een veelvoud
van kleine schitteringen mij toe met een satijnen deken
Een troostend gebaar voor mijn diepe traandruppels die in een
water meestromen tot zij uiteindelijk zullen uitmonden in een open zee.…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 De hemel, in de zonneschijn,
't is witte kant op blauw satijn.
Hoe jong: het licht dat streelt en straalt,
de lucht waarin gij ademhaalt,
't gevoel waarbij de ziele dwaalt!
't Is alles schoon! Het stroke, dat
voor u ligt, op het mulle pad,
't is of het gouden glansen had.…
Vrouwen.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
980 Plakkend nagellakkend ijdeltuitig guitig
lui lenig vreselijk alert adrem
assertief teder in satijn of leder wild
zacht hartstochtelijk afhankelijk ontoegankelijk
zelfstandig onhandig of juist niet.…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 halflang donker
in de ruimte waaiert
Ze trekt haar t-shirt
zonder opdruk uit,
terwijl droomtijd
rond haar spint:
stilte, afwezigheid
avond om schouders,
schouderbladen, rug
en welvende wervel
Vrachtwagengeluiden
aan het raam merken
haar niet op; zelfs
deze poëzie houdt
zich hier buiten
armen als vleugels
ontknopen het satijn…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 dressoir
Dan klooit mijn tante in de keuken
aan de distributieradio
Billie Holiday haar stem streelt
Langzaam zweeft haar schor
doorleefde stem de zachte schaduw
van vitrage over zogenaamd
Chineestapijt
Gracieus danst franje
aan het fijn gehaakte
lampenkappenkleed
over de staande schemerlamp
Ze zingt zo mooi als een godin
een lady in satijn…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 zegt het niets, ik slaap wel in de rustgevende bladeren van een donker bos met tedere nachtdieren zoals ikzelf, graai ze maar weg, die duurbetaalde vensters naar het diepzinnige leven, roof en kwijl, primitieve geilaards, stompzinnige botterikken, vergeet niet die eerste drukken in het antieke kastje op de overloop, achter de rode gordijnen van satijn…
SINT NICOLAAS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.785 't Satijnen schoentje vloeit van gaven over,
Die ge uit uw korfje stromen laat,
Daar 't houten klompje, grof en pover,
Door u vergeten, ledig staat.
Kon u aldus op eens het graf veranderen?
Of rooft een ander Sint uw naam?
Zo vragen rijk en arm elkanderen,
En ik, die haast mij uwer schaam.
Zijt gij nog steeds dezelfde?…
Over de regenboog
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
636 Hoe de brede waaier versterkt met tinten en tonen
Zelfs uitgestrekt tot in het oneindige; ik ben er zeer verbaasd over
Maar zoals bij alle mooie liedjes, blijft dit bijzonder natuurfenomeen niet lang duren
Haar uniek beeld verwaast en verzwakt tot ze wordt opgelost in een halfdonker lang satijn gewaad.…
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 Satijn gevederde, druk pimpelende meesjes,
duikelen koolzwart op sneeuwbevlokte twijgjes,
storen een schichtige ree in het spichtig gewas,
't vlucht sierlijk in het pluimenwiegend rietgras.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Geleidelijk toenemend wordt zij gekleed in ander jasje
daar een natuurlijke schaduw haar zal toedekken met een verdonkerings-
folie zwartgrijs omgeven door een lang satijn gewaad van maneschijn en sterrenbeelden
Al met al was het een intense beleving waarbij ik elke keer opnieuw hoopvol wacht op haar terugkeer…
Schemering
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
521 Langzaam tikt tijd door, zij wordt verpakt in ander jasje
Een natuurlijke schaduw bedekt haar met laagje verdonkeringsfolie
zwartgrijs omgeven door een satijn gewaad in dimensie en uitgestrektheid van
maneschijn en sterrenbeelden waarin ik hoopvol verbindend zal wachten op haar terugkeer.…
Duizend en een nacht
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.654 Zij kwam en droeg een stromend vlammenkleed
rood als haar hoogmoed zonder mededogen
en ik riep uit verwonderd en bewogen:
gij, die u blanker dan het maanlicht weet,
hoe durft gij komen met een wangenpracht,
waarop de druppels onzes harten tronen,
en met het trots satijn der anemonen!…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Stille werkelijk betovernde vlinder
meesterlijk gehuld in wit satijn,
jouw ijskoude vleugels bewegen niet.
Met grillige willekeur
laat de zon vrijheid achter zich
vult het morgen met nooit meer vlinder zijn?…
De bruid
poëzie
3.3 met 13 stemmen
8.535 Toen hechtte ze als een donzen vacht
Aan haar satijnen kleed
De schuimrand die de zee haar bracht.
Toen was de bruid gereed.
Een ooievaar trad op de deel,
Gewichtig, met zijn stok.
De merel was in zwart fluweel,
De zwaluw kwam in rok.…
In de kamer
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.753 uit de wolken sneeuw
Van zijn witte bedje naar het licht,
En het roept met rimpelend gezicht
Dat het honger heeft en Een na Een
Komen tere handen, brengen heen
Zeer behoedzaam, kindjes kleine vracht,
Naar het wereldje, waar moeder wacht,
En met ogen iets tot kindje zegt;
Kindje voelt zich worden aangelegd
Aan iets teders, zachts, iets als satijn…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Hoe aangenaam zijn haar satijnen blaân!
Men brengt de Roos op blijde tafels aan,
En Bacchus feest. Wat wordt er toch gedaan,
Wat zonder Rozen?…