627 resultaten.
je spat uit
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.176 je spat uit het ogenblik zelf
niet gewekt
de straat nat, glad weerspiegeling
tram onder je raam
en dan:
stoned op een meter van de televisie dichtbij visie
zak patat, dag drie
Ik kriebel over haar buik, bop in haar navel, plop haar schaamte open
Kus mezelf, zes jaar later weer
Spattend in dit blikken spat blik…
verboden vijg
netgedicht
2.4 met 226 stemmen
50.347 je rijpt tussen bladeren van leer
de witte nerven die ik streel
je schuilt achter wijde lobben
de schort van jouw schaamte
aan knoestige takken hang je
als een peer van violet
die nog drogen moeten
barsten tussen de tanden
als ik jou pluk
klapt de zondeval dicht
recht in mijn verhit gezicht
zoiets noem ik geluk…
heel mijn hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.394 Met heel mijn hart
Maak ik een nieuwe start
Ik heel mijn hart
Ben niet meer verward
Bevrijd me van verdriet en pijn
Mag nu voor altijd mezelf zijn
Koester mijn lieve kleine ik
Ook al ben ik nog wat dik
Ik vergeef
Ben blij dat ik leef
Een ontvankelijk hart altijd
Bevrijd me van gevoelens van spijt
Laat schuldgevoelens en schaamte los
Geef…
Nu ben ik je kwijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Je neusde in mijn telefoon
maar hebt geen schaamte ontdekt
geen blote ontboezemingen
je zocht vergeefs
naar een dubbelleven
opwindende intimiteiten
een lijk in de kast, geheimen
tussen de regels
In die oude statussen
heb ik geademd, voor jou
zijn ze leeg, saaie kamers
verstoft en vol spinrag
Houd ze maar als herinnering
Het deert…
Hallo duisternis
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
953 Hallo duisternis
zeg je teder
en het licht gaat uit
je ligt slechts naast me
in verbeelding, ben je naakt, vraag ik
terwijl mijn fantasie op hol slaat
ook al bedriegen dromen vaak
je hebt toch echt geen slipje aan
en alle schaamte is verdwenen
welkom
zegt de duisternis
in alle naaktheid van de ziel
ik kom vannacht in het donker…
Klinkklare lyriek
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
394 Van verbaasd toekijken via
lachen naar niet snappen waar
het over gaat door naar diepe bewondering en respect
naar meedeinen op het ritme
langs plaatsvervangende
schaamte naar melancholie
via HARTSTOCHTELIJKE
waanzin jezelf terugvinden
in absurdisme met een
ONCONTROLEERBARE
binnenpret via bijna
in slaap vallen naar
WAKKER SCHRIKKEN…
Dierenstemmen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.668 Voor jou heb ik
mijn laatste kleren
in de kast gelegd
puur uit schaamte
omdat ik ze niet nodig heb
om de mensheid te fileren,
En ik kom ook niet terug
op mijn ernstige besluit
voortaan de naakte waarheid te dienen
ik eet geen vlees meer
het is gewoon niet nodig
de wereld te vernietigen
met welvaart die pure welzijn
in de weg staat…
Een eerste ochtend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
552 Bij de blijdschap van de eerste zonnestralen
keerde ik terug achter het gordijn zonder schaamte
naar de kamer waar ik met mijn geliefde had geslapen
het hoofdkussen rook nog naar haar parfum
de zoete geur die ons in liefde deed geloven
dat alle tederheid om heimwee vroeg
naarmate het later werd en het ons louterde
in het stille geheim van…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
Liefde is nooit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
314 Liefde is nooit een muur
van binnen bekleed
met kussens en een uitzicht
op prikkeldraad
Liefde is nooit een muur
om verzwegen wensen
een zwakke plek, een geheime
schaamte of een heilig moeten
Liefde is zonder oplossingen
over muren heen klimmen
nooit losgeslagen dronken
van geloof, hoop of dromen
Liefde is niet argwanend
wanhopig…
Ik heb ze geteld
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
2.213 boven de wolken
vallen sterren
en ik wens
kijk je aan
terwijl je de nacht
op mijn armen drukt
boven de wind
luistert god
en ik bid
huil tevergeefs
wanneer je het daglicht
van mijn lichaam schraapt
in je ogen
wijkt de schaamte
en ik smeek
bedek bloedrood
de verloren strijd
van schrijnend verlies
onder de maan
sterven de…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
Even gelukkig
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
530 Eenzaam vertwijfeld verhit
willig van liefde in mijn bed
zijn foto wist alle schaamte
bewust zocht ik op het net
En als wij de liefde bedrijven
hartstocht in al zijn vormen
symfonie vol van passie, even blij
hij is betaald, doch even van mij
Dan nestel ik mij in zijn armen
mijn handen strelen zijn gelaat
liefde doet mijn hart verwarmen…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
Een Bloem
gedicht
4.4 met 112 stemmen
29.252 Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien,
rood en gedachteloos,
op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens
tussen schaamte en geluk?
En als ik een bloem was,
zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken?
Nu nog niet?
-----------------------
uit: 'Kruis en Munt'.…
Granaat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 Van de tenen tot aan fontanel
platvloers beginnen als je staat
als je ligt kantelen waarheden
geloof, veiligheid en zekerheid
In het zoeken ligt eenheid
raspelig als schaafsel besloten
Elke naam valt in letters uiteen
van tere schaamte tot harder been
Op het zand liggen de borstbeenderen
van zeekatten, die zo intelligent
waren er…
suffer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 en leer mij
mijn lied
te zingen
Zonder
Zonde
schaamte
Voorbij…
Verdronken Vlinder
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.056 voor hen fladderde ik van bloem tot bloem
bij hen verdronk ik een stille dood
ogen vol liefde koestering
terwijl mijn hart schrijdde
ongehoorde noodkreten
mijn lippen koesterden een droom
angst pijn verlangen smachten
zoekend naar
onrealiseerbare droom
toen verdronk ik
radeloosheid onbegrip pijn en schaamte
wanneer stopt het
niet niet…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 De zee wordt
mijn lichaam
wanneer ik duinen
in handpalmen verander;
bloeddoorlopen
door avondzand
en vastgelijmde schaamte.
Wind
weerspiegelt mijn wankelen;
vel over been
verwaaiend
tussen dikke lagen schaduw
en meeuwen die vluchten.…
voor jou
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.051 het geloof
onvoorwaardelijk
in mensen,
eerlijkheid
de weigering
muren te bouwen
jezelf ontrouw te zijn
doet vaak pijn
huil
maar verander niet
wees trots
naïef is alleen jouw schaamte
mijn verwijtende verklaring
dat van hen
niet anders te verwachten valt
maakt me bang
ook ik ben zo
dus kom bij me
sla je armen om me heen…
kerstwens
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
2.076 niets zó zalig dan 't nutteloos
liggen met gesloten ogen
de tijd verdoen zonder enkele
vorm van valse schaamte
ver van het gemodder van alle dag
jezelf denkbeeldig te rusten leggen
op een bedje van rendiermos
onder een grove den en eindelijk
eens durven dromen van een vredige
kerst op deze aardkloot...…
Ham(let)vraag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
480 Zijn of niet zijn
wel of niet
wàt is de hamvraag
aller vragen
is het kommer
pijn of kwel
knaagt de honger
in uw magen
is de schaamte
voor het leed
als boetekleed
te dragen
niet zijn is
als schone schijn
wellicht nog
wel te dragen
en is het weer
geen weer dit keer
stroop op de mouw
niet klagen
maar
is het…
Nacht overdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
404 Ze liegt, nee, ze liegt niet
ze is ziek, hartstikke ziek
Laten we voor haar bidden
haar redden als ze wil
als ze knielt voor genade
We doen een beroep op haar
geweten, haar schaamte
en op de nacht
waarin niemand kan leven
die het licht heeft gekend
Ze is hysterisch
spuit haar plat
snijd het weg
uit haar hersenen
of sluit ze kort…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 ik schrijf niet langer
zoetgevooisde woorden
de botte punten in mijn hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig…
Pikant diept bruin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 penseel al
door het eerste warme rood
het lichte bruin van zomers bloot
onschuldig na
het winters wit getoond
in lentes groenend licht
de schaamte is
al afgelegd als de eerste
blos haar stempel heeft gezet
ondeugend wordt
textiel steeds verder opgeschoven
en laat maar weinig in beloven
pikant diept bruin
verstolen wit in contrasteren…
In kleuren van beweging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
771 je rolt
naar binnen
in een glazen bol
ik zie je vaag
verstopt in kleuren
van beweging
je vertraagt
wordt man
het naakte constateren
zonder schaamte
breekt je los
passie gaat floreren
ik koester zacht
wat jij als hard
in mij wilt schonen
kus je mond
in zoenervaren
natte dromen
we komen
tot de uitputting
gaat lonen…
Aan Klorimene
poëzie
4.0 met 1 stemmen
994 Toen ik u lestmaal, by de leliën en rozen
Zo helder pronken zag, en met zo purpren bloos,
Zo dacht mij, dat uit spijt de roos verbleekte in 't blozen,
En dat meteen uit schaamt' de lelie wierd een roos.…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…