395 resultaten.
Zwanger van toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 Ik lig wakker, luister
of jij komt, ik hoor de buren
kreten slaken van genot
en verlangen naar elkaar
verlangen naar meer
verlangen naar eeuwig geluk…
Nieuwe Kracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 De nieuwe dageraad biedt zich aan
in rood- oranje zonnegloed
de leeuwerik haalt de lente binnen
een emotie op zichzelf
die schoonheid weerkaatsend
tegen het hemelgewelf
ik slaak een zucht, het voorjaar leeft
geeft lucht aan het gemoed
en ruimte in het hart
om dát te kunnen dragen
waar mijn kind
de kracht niet meer voor heeft
Parkinson…
Blauw bleek groen geel roze en rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Oude zelfkennis, oude angst
voor bloedverlies, pas op
voor roofdieren
en droom van vampiers
droom van heksen
die het bloed drinken
van ongeboren kinderen
die het bloed drinken
van hun moeders
het zoete bloed
dat ook steekmugeitjes voedt
het bloed dat leven geeft
aan alle dieren, een lichaam
is een koffer vol bloed
blauw bleek groen…
Mijn hond en het bos
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.429 Zij loopt voor me uit
In het frisgroene bos
Een grijns op haar snuit
Hier kan ze los
Ze rent achter vogels aan
Over krakende takken
Ze snuffelt verbaasd
Aan voorbijgaande slakken
Een andere hond
Wordt uitvoerig beroken
Een duik in het water
De stok 100 keer
Het wordt steeds later
Maar zij wil nog meer
Ik klop op haar flank
Krijg…
lijf -zwak vlees-
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
1.544 op afstand heb je makkelijk praten
stuipen terwijl we door de vuurlinie
moeten kruipen ieder legt zout op eigen
slakken en z'n eigen booby-trap
de geest ziek het lichaam moet geholpen
verkeerd moment en verkeerde plek
en we zagen het niet aankomen
wie het wel zag kon het niet verhinderen
angst maakt het erger slechte vrienden
waar eindigt…
Uw kusjes
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.779 Dan slaken de mijne hun vleuglen
en zweven hun zusteren tegen.
Wel poog ik hun vlucht te beteuglen:
zij fladdren al halverwege.
En zo vaak zij elkander genaken,
zie ik - hoe duidlijk - twee vlammen,
hartsvormig verschijnen, en blaken
met rozig opkrullende kammen....…
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Mijn handen vangen altijd aan te trillen
zodra ik zo’n couvertje openmaak
en wat ik lees doet mij vol walging rillen
terwijl ik diepe afschuwzuchten slaak.
Ja, de vakantie gaat aan ons voorbij,
(ik word tot op de knoken afgekloven)
en dat is al de zesde keer op rij.…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla een kruis
slaak…
Ode aan de traagheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 uitgebeende trage taal
verzamel de moed om de kust uit het oog te verliezen
zoals de vis tam en stekeblind oefent in onderaards geduld
laat tranen een voor een over schaarse woorden vloeien
bloed spaarzaam druppelen op het onbeschreven schrift
zoals het bewegingsloze dier dat in donkerte op helderheid wacht
laat stilte zuchten van verlichting slaken…
taaldwang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 het schiften van de oplossing, het slakke sop
in de erlemeyer, met in droesem van koolstof
en brak water de restwaarde nul. het niets
van het nu dat nooit meer zal komen. en jij.…
Inspiratie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.426 Wij willen weten waarover
wij gaan schrijven: een put
een dennenboom, parel, slak
hoe zij langzaam kruipt
over de weg en niet weet
wanneer zij verpletterd wordt
vertrapt tot slijmerige plek
of juist net vooruit, niet
versnellend, ontsnapt, maar
dat woord lijkt al te snel
ontkomt, terwijl de fietser
allang op zijn bestemming is
haalt zij…
Woord en beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
324 Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend…
Kindergraf
gedicht
3.5 met 71 stemmen
51.290 En beide armen langs het lichaam slaken
en denken, denken: waar moet ik geraken
met kinderstoel, commode, wieg en bad?
Ruimteverlies in rekening gebracht
voor doodskist, lijkkoets en gemeentegrond.
Mijn hart krimpt samen als ik overweeg
hoe alles om mij heen voldoening kreeg.…
De dominee
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.710 Hij moet dopen als er wordt geboren
En in het sterfhuis een zucht gaan slaken.
Daartussen ligt een lange reeks van jaren,
Waarin men tot hem zegt: u kunt mooi praten.
U moet de kerk midden in het dorp laten.
Daar zijn we altijd wèl bij gevaren.
Hij moet het volk brengen onder Gods tucht.…
Ontmanteling
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
753 geworden
roept mijn hart ten einde raad
is zoeken naar ademende liefde
struikelen over horden
en maakt het stof der aarde
van mij een holle veelvraat
het licht van de waarheid
werpt zijn schaduw vooruit
als geleidelijk de schellen vallen
ik zie mijn gezicht ontwaken
in de achterkant van het gelijk
hoeveel zuchten moet ik nog slaken…
Als de stilte mij zegt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
594 ergens diep van binnen
draag ik genegenheid
zoiets zeg ik niet in zinnen,
raak dan in het aardse verleid
en zal je niet puur
kunnen beminnen,
woorden botsen
klinken als klanken
het is slaken
uit diverse flanken
ook van uit
ergens diep van binnen
en als de stilte mij zegt
het voelt zoals is bedoeld
vloeit warmte
als een teder…
de Woensdagmens (I)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
711 Met een arm vol groot gezag,
een stem die slakken doet springen,
zal hij in hachelijkheden
onverbloemd zijn lichaam lenen
aan onooglijken, geringen.…
PLECHTIG KLINKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Leiders van het wereldbestuur
smullen in de paleiszaal
van zeer uitgekiende spijzen
waarbij roerige woorden
over dreiging geweld
verlangde vrede vallen
glazen edelste wijn
omvat door handen vol spanning
dansen met luchtige bogen
de fraaie kelken
slaken klokkende kreten
als gesmoorde fazantenroep
geurig golvend
bezingt…
Plotseling
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
2.503 Als plotseling een deurtje opengaat
dat al die tijd gesloten was
Als je met iemand praat
die altijd zo dicht bij je staat
maar niet was te bereiken
Dan merk je pas
dat leven alle kant op gaat
en ook bij situaties zonder hoop
die wendingen kan maken
waardoor het kluwen wordt ontward
en je een zucht kunt slaken
Dan slaan de ramen van je…
Soms geen Tijd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
991 Nee, ik heb niet altijd tijd,
Maar tijd kun je maken
Daarom heb ik reuze spijt
Als ik die loze kreet moet slaken
Doe gewoon wat je moet doen
en zoek geen uitvluchten
je kunt er een ander pijn mee doen
maar soms moet ik deez wereld even ontvluchten
Dus neem het niet altijd te zwaar op
als ik eventjes geen tijd heb
soms ben ik gewoon doodop…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde luchten
zij roepen de profeten aan verward
en slaken…
In Lecto - in bed 5 december
gedicht
3.0 met 48 stemmen
17.311 Ik draai me om en schurk me als een kind
aan wollen warmte die mij om zal dopen
tot trage slak die vrijelijk mag hopen
op duurzaamheid, de luiheid welgezind.…
Tuinfantasie - 11e tafereel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
433 En dan de slakken, met of zonder huis,
(mij zie je ze geen slakkenkorrels geven)
die horen zeker in mijn tuintje thuis:
Bij ~leven~ hoort toch immers ~laten leven~.
Ik zie het aan en loop wat rond te kloten.
Een woelmuis vult haar buik met plantenloten.…
De vleugels van de wind
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
723 een ruimte en wat een genot
De sterren knipogen vrolijk naar mijn persoon
Pratend met het wolkendek in dit grote blauwe slot
Glimlachend naar het heelal, alsof ik in deze hemel woon
Plotsklaps suist de bliksem met zijn donkere wolken door de lucht
Weg is de rust en een angstkreet ontsnapt uit mijn mond
In de verte gaat een wekker af en ik slaak…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 onstuimig was de eerste liefdesnacht
het ledikant zou onvermoeibaar kraken
de muren hoorden zwoele zuchten slaken
je had m’n hoofd totaal op hol gebracht
die nacht begon timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood…
Autopuber
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.137 Eén hand hangt losjes over het stuur
Rijden is genieten
Het is karten in het kwadraat
Het is spelen met snelheid
En met de andere auto’s
Die als slome slakken
Op het asfalt kleven.
Onkwetsbaar voelt hij zich
Met een vanzelfsprekendheid
Die bij zijn leeftijd past.…
Woordgeboorte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Van onder het dichte wolkendek
dat laaghangend tegelijk een deken is
waaronder de tijd kruipt als een slak
die glimmende sporen achter zich laat glijden
perst zich een woord met moeite naar buiten
waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen
uiteindelijk te licht bevonden
om zin te geven aan een volzin
waarop het zinloos sterft als onzin
Kom…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
Wolk van een Man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
623 ondergroei
Van ons bliksemschichtig bestaan
Zijn pantergang is gegaan
Wiens dwarse vlerken zich ontvouwden
Tot een zinslijpend gevaarte
Van vliesvleugelig aangrijpende
Verlichtheid en klaarte
Hij de introspectieve extravert
Eigenhandig, gevoelig en ad rem
Die krachtens zijn bronstig burlen
De volbloeds eerste stem werd
Van een markant slaken…
de liefde is geen sprookje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.679 weer eens open
en Amor bleek een ware Wilhelm Tell
haar hart werd door zijn eerste pijl gevonden
vervolgens vonden wij elkanders monden
een kus zo warm als zand in de Sahel
dat kussen had ik beter kunnen laten
waarom zijn mannen slaven van de sex
het was te laat, berouw mocht niet meer baten
ik was zelfs niet in staat een kreet te slaken…