616 resultaten.
Stemvee(ks)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant
___________________________________
"Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen
Dat men mij ziet als leider, niet als wicht
Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht
Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
waanbeeld
netgedicht
3.8 met 55 stemmen
17.943 ik heb zo vaak uit losse hand
je lichaam op papier gezet
nooit verder dan het silhouet
je sloot voor mij je dromenland
ik zag de onschuld van je ogen
maar hoorde niet je dubbeltong
die suikerzoete tonen zong
en mij keihard heeft bedrogen
hoeveel codes ik ook kraak
jouw lichaamstaal is ongebroken
dit terrein blijft altijd braak
de sleutel…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 In één nacht, tussen twee infarcten in, zegt ze hem
nog gauw waar hij de sleutel van haar kluis
kan vinden. Hij had een treffender laatste zin in huis.
Maar zij kent hem beter. Doodgaan is niets, maar al
die paperasserij. Hou jij je maar bezig met erven,
ik met sterven.
Hoe noem je iets wat je niet meer bent, een zoon of zo? Pijn?…
wakker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 het is laat
maar ik ben nog wakker
alles is wakker
de aansteker op tafel
en het blikje bier
naast de vliespinda's
en de plant
is ook nog wakker
en eet vlees, volgens mij
de dj's zijn wakker
zoals ze maar kletsen
de maan is wakker
onder een wolkendeken
de sleutels van mijn deur
ik denk dat ze wakker liggen
naast een paar…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb de sleutel…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 De nacht valt ook in mensen die
verbrokkelen in hun bestaan;
Herkenning gaat er langzaam aan
tot ze ook zelf het niet meer weten
wie ze waren, naam verloren
en de sleutel tot verstaan.
Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer gewapend voor de strijd
Is dit leven ingebeeld
Het verleden dat je mijdt
Tot je de sleutel…
Laat het instinct!
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.988 De hitte maakt me rillen
te donker om mijn ogen niet te sluiten
geheim is de sleutel van mijn lijf
Hou me vast en ik verstijf
Dat verdomd lekkere lichaam van je
ik kan er niet omheen…
Voor mijn lieve zoon
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.947 Je zat 19 jaar onder mijn vleugels
Lekker dicht bij elkaar
Het moment is gekomen
Je gaat je eigen weg
Loslaten hoort bij het leven
Het geeft verdriet, maar ook vreugde
Het is voor ons allebei wennen
Zo zonder elkaar elke dag
Maar ik heb er alle vertrouwen in
En wens je een fijne start
De sleutel van jouw nieuwe stekje
Voeg ik symbolisch…
Zonder tegenzin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
668 Denkend aan slechts jou
zie ik wijsheid en liefde
Tijd van toen, nog steeds
tijd van nu
Wij denken zonder
tegenzin nooit te sterven
Sleutel van de Poort
ligt aan het eind van
die enorme regenboog
Palet van kleuren
Zompige aarde
zinkt zonder bederven
't licht van de zon
Daarentegen ben,
hoe je het ook wendt of keert,
jij zeer scherp…
Tussen metersdikke muren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 Zware metersdikke
Muren van deze
Franse abdij
Waarvan ik de
Sleutel heb meegekregen
In ruil voor mijn
Horloge - ijzig
Donkere gribus
Die uit het
Diepste donker
Lijkt opgebouwd,
Verraadt op maar
Een enkel plekje
De aanwezigheid van
Het licht - aan de
Binnenkant van wat
De buitenmuur lijkt te zijn
Valt een centimeterslange…
koudedrempel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 aan het einde van dit jaar
de deur nog dicht, maar aan de drempel
likt reeds licht
een tochtgat waar de sleutel knarst
want er is hoop en nieuwe wind
het Kerstkind ligt alweer begraven
in de oude doos
morgen naakt de tijd,
op weg naar verder en de weidsheid
van een toekomst op papier
mijn huldedronk is droog
bevroren op mijn lippentaal…
Neem me mee!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 Neem me mee
naar jouw straten
en de huizen
waar het lijkt
dat iedereen
naar ons kijkt
neem me mee
naar dat kasteel
waar jij alleen
de ruimtes kent
zelf de sleutel bent
beklim met mij de toren
daar op die honderd
treden trap
raken we verward
ook wat verloren
maar leren we ook
ondertussen elkaar
opnieuw weer kussen…
Uit de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 na het lange wachten mocht zij eindelijk
schitteren, ongedurig om elkaar
heen dansend kon zij haar geluk niet op
al gauw verscheen er krakelee op de vleugels
die ze met alle liefde wegpoetste
zij kon immers de hele wereld aan
tot het bleek dat hij al die tijd een schaduwleven
had geleefd, verbrijzelde dit haar vleugels
ze heeft de sleutel…
zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Geen krater in kies, last van cariës
en toch vertoningsbehoud, van een vleugelslag
door een bloem waarin de sleutel slag.…
Bevrijdingsdag!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
563 "In een vrij land moeten tongen vrij kunnen spreken"
maar hem ons staatshoofd van ons Koninkrijk der Nederlanden
Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander is de mond gesnoeid met jaarlijkse miljoenen aan zwijggeld
maar juist bij hem ligt de sleutel tot gesprek,
tot dialoog, tot een consensus,
een steeds respectvolle afwisselende
onze…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels…
Achter de deur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De deur is nooit op slot
De sleutel zit er gewoon in
klaar voor gebruik
en nooit kwijt
maar wie bezig is
met problemen aan zijn hoofd
gaat er naar zoeken
en komt niet op het idee
dat je gewoon verder kunt
door op de klink te drukken
Ook mediteren helpt niet
met de zorgen
wordt vergeten wat er is
achter de deur
en blijf je waar…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had
wiens kind…
Neem de vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ontwerp je eigen sleutel, een eenmalige
die stuit op het ijs van een beginnende dag,
bleek en onbruikbaar als maanlicht is, dan,
maar die in het holst van de nacht op zoek mag
naar de opening van jou en mij,
donker en woordeloos ...
Maak er een van karton, een vergankelijke.…
Ons huis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 Dan voor het laatst de sleutel,
draai hem weemoedig rond in het slot.
Hou hem op naar de hemel,
en laat vervolgens alles achter mij los.…
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 De koning heeft de sleutel
van de sloten aan de buitenkant
en dat is precies het probleem
want die koning ben ik zelf
opgesloten in deze piramide
Het is een koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Sleutels snijden in mijn hand.
De drempel ligt voor me
alsof het verschoven is vannacht.
De deur staat op een kier.
Binnen beweegt iets—
jij, misschien.
Ik blijf in de gang staan.
Tocht langs mijn enkels.
Je kamer voelt anders.
Alsof elke stap die je zet
mij verder naar achter duwt.
Ik leg mijn hand op de klink,
en laat los.…
Narcissus
gedicht
3.3 met 39 stemmen
15.817 Het is zo moeilijk om te houden
Van de dingen die je maakt -
Je kijkt vertederd naar een hand
Vol kaf en koren
En je bakt je brood verkeerd;
Je last met sleutelende ogen,
Met een hart vol werkzame ontroering
Twee linkerkanten aan mekaar.…
Virtuoos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.130 Hij viel als zegen uit de hemel
sloeg op papier zijn vleugel uit
vervolgens zette hij de toon
zwijgend, kon niet anders dan
zijn vingers late tolken,
met stomheid slaand
die hem hadden gevonden
één zwarte toets te weinig
ontbreekt de sleutel nog
tot: hoe hij is geworden
of wie hij achterliet
muziek is zijn talent
zijn instrument plaatst…
Perspectief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.124 Maar sluit ze nog niet
mijn ogen, de kraan, sleutel
misschien past ze
dus sluit ze nog niet.…
Slapende vlinders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.138 Groeiende zinnen
gedragen door het licht en de warmte
in sprekende ogen
Jouw omfloerste stem
geeft klanken een sleutel
en stromen mijn hart binnen
Kwetsbaar planten zij zich
in warme volle grond
hechtend aan een intens gevoel
Slapende vlinders krijgen
de kans zich te ontpoppen
hun mooiste kleuren
stralen mij tegemoet
wanneer zij…