801 resultaten.
Hooggehakt en kortgerokt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
738 ongelovig kijkt hij om
blikken kruisen
haalt schouders op
en lacht verlegen
stoer en kwetsbaar tegelijk.…
Bonbon en boterbabbelaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
505 dronk thee in doorzichtig porselein
sierlijk met de pink omhoog
in de lucht geurtjes van jasmijn
jij slurpte, glimlachte verlegen
zo kom ik jou nog steeds tegen
denkend aan jou, de ogen sluit
reden geef en daarom mij uit
jouw stem blijf horen in de regen
druppels, die ons namen geven…
Geopend bouquet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Met bekneld gevoel
door een verlegen warmte
is eerste contact
in een leeg universum
volgelopen met hartstocht.
Waar nu de nachten
verlicht door sterrenregen
vanuit een zwart gat
in een rode horizon
rozenbladeren geuren.…
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 vergeef me, maar ik voel je zo dichtbij,
je blonde, zachte lokken geuren, vol van lente,
de wind speelt golvend langs je haar,
ik proef het zwoel van koriander en thijm,
ik proef je stille, zoete, zachte adem,
strelend langs mijn huid en lichaam,
stil en verlegen, zoeken je handen,
je vingers tasten naar zoet en teer,
naar warmte, borsten…
Sprooke Is Uit...
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.548 Wat begon
als een sprookje
Eindigde
in een boze droom
Waar ik nooit meer
uit kon komen,
als zat ik
in een disselboom
Liefde maakte plaats
voor haat,
maar met haat
kon ik niet leven
Eigenlijk
is het nooit
uitgepraat
en daarzit ik nu
niet meer om
verlegen...
kon ik niet tegen...…
zeester in het diepe water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
783 in het zoute water
lig je daar heel alleen
in de donkerte en kou
van de Grote Oceaan
maar echt alleen
dat ben je niet
kijk eens goed rond
en zie wie daar zijn
maak je contacten
en zie wat er van komt
want met 'verlegenheid'
blijf je enkel liggen
daar in de Grote Oceaan
zie ik je iets bewegen
vertwijfeld kijk je rond, én
je aandacht…
Theelichtje
netgedicht
3.7 met 60 stemmen
18.031 Ik heb een kaarsje aangestoken
dat je nu voor je branden ziet
een theelichtje, meer is het niet
waaruit een vlammetje is ontloken
wakkerend probeert het moedig
de hele kamer te verwarmen
je in eenvoudigheid te omarmen
klein, verlegen maar warmbloedig
Ik stak dit kaarsje voor je aan
niet omdat ik een god vertrouw
maar omdat ik geloof in…
Vrijheid in extase
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
566 in ongeremde verlegenheid
onder maanlicht van de volle maan
door vrijheid in extase.…
mijn onvolkomen lijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.175 voor jouw verlegenheid
zou ik mij liever niet
willen excuseren
want je kijkt weg
en vraagt je ondertussen af
of ik jouw strijd zal delen
had jij mijn lijf nog gaaf gekend
dan had ik trots
met jou de foto's teruggehaald
en samen zouden we
op oude beelden
de liefde laten spelen
elkaar vertellen
van een gaaf bestaan…
Na jaren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
711 helen herfstdagen weer
waar bruin langzaam verrot
raakt hij het laatste groen
al mijmerend nog even aan
het was in die dagen dat
lachen verboden leek en
luiken gesloten werden
licht heeft geen gordijnen
wanneer een pen lange dagen
van de kalender streept
en ogen verlegen lachend door
het venster naar binnen kijken…
Jovialiteit is schijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 geen bloemen of parfums
om jou te imponeren
ik kom met mijn boeken
om jou te ontmoeten
wat arrogantie lijkt
is verlegenheid
om emoties te uiten
naar een bescheiden buiten
mijn jovialiteit is schijn
bij nader kennismaken
blijkt introversie
meer mijn lijn te zijn
betoverd door je ogen
geraakt door je stralende lach
is mijn paradijs…
Huis van geborgenheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 Het ouderlijk
Huis dat zo
Eigen voor jullie
Geworden is,
Voor jullie leeftijd
Misschien wel
Te eigen - tijd
Om te vertrekken
En op eigen benen
Te staan - jullie weten
Als geen ander
Dat ons huis
Ook altijd jullie
Thuis zal zijn,
Onvoorwaardelijk
Vangnet waar je
Altijd terug
Kunt komen zonder
Schaamte of verlegenheid…
Oceaan van liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 De nachten kon ik niet vergeten
toen we samen
in een oceaan van liefde vreeën
was ik de golven jij de kust
en samen waren wij de lust
om te zwijgen, te overleven
stille heimwee teruggegeven
jouw duistere kant
verlegen ogen
zoals we samen
kalm bewogen
en een geest die uit de fles vloog
toen je ontwaakte in mijn liefdestoog.…
Zaterdagmorgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 lichte nevel
prevelt
hangt boven het land
vanuit de bosrand
kijken bomen verlegen
windstil, rust
alles is aan kant
de lucht is dik
nog niet hersteld
van de schrik
het geweld
de hitte de afgelopen dagen
koel, stil
we kunnen er weer tegen
het verdragen
1 1/2 druppel regen
die niet telt…
Bedden in mijn dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Jongens kijken langs mijn
verlegenheid heen
Ik begrijp het niet
Zo mooi zie ik mijn gevoelens
in mijn gezicht, mijn vormen
in de spiegel
Waarom wil niemand
van mij genieten?…
Nee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 Nee
ik ben je niet vergeten
zat niet om woorden verlegen, nee
opgeslokt door de tijd
om te zorgen
maakte dat mijn zinnen
stil vielen
wel heb ik je opgezocht
nog altijd vlinder
jij door mijn
gedachten
ik beeld me in
hoe je nu in
het leven zou
hebben gestaan
als tijd je een
boeket aan
mogelijkheden
had voorgehouden
waaruit jij kracht…
Een ster aan de hemel
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.443 Zo liet je meer dan eens,
de anderen verlegen.
Nog nooit leek een ster daarboven,
zo verliefd en zo dichtbij.
Haast niet te geloven,
zo alleen voor mij.…
Stilte
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.126 Zachtjes komt de stilte op mij af
als zat ik erom verlegen
In mijn ogen een milde straf
waarin ik mij voel genegen
Zelfs de herfstige storm
kan deze stilte niet doorbreken
Maar de wind in mij giert enorm
om mijn ongenoegen te wreken
Ach stilte,
je hoort het strijdgewoel toch niet
De warmte maakt plaats voor kilte
en het is alleen de stilte…
Zout water
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.648 Jankend aan verre kusten
de zee zelf
de dood in haar armen
de kracht van destructie alom
boezemt angst in
metershoge zeeën boezemen angst in
onverwacht in een verlegen gebaar
zich terugtrekkend voor de aanval
ze jankt de zee
haar zoute tranen
over duizend doden in veelvoud
die ze afgeeft aan de stranden
nadien
verlicht door…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Zeewindeke
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.274 In zwoel avondrood
vouwt zij open dicht
haar stem klinkt hees
wanneer zij tijd verleidt
naakt staat ze voor hem
vraagt verlegen naar ogen
om het nu te aanschouwen
als vertrouwen even ontspiegelt
terwijl pijn lagen schrijft
trekken golven haar terug
al dansend omarmt zij onder
een sinister blauwe lucht
lichtvoetig haar afscheid…
overkant
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.010 kort na negen
kwam ik je tegen
richting de zon
heel even
keek je
wat verlegen
zachtmoedig
kwam je
uit de lift gegleden
je leek
ietwat verrast
ook ik was hier te gast
je was
ik zag het aan je ogen
uit een ander land
je kwam van overzee
je liep nu op het strand
een zandroos in de hand
ook ik kwam hier aan land
ooit zag ik…
Tien vogels in de lucht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.743 paden van mijn geest
elke zijstraat afgeweest
eronderdoor
eroverheen
gelopen wegen
maar met waarden meten
is het niet gedaan
waarvan wil ik bestaan
kom mijzelf bij ontij tegen
griploos wadend in het waterland
**
waar is nog schapendroogte
wat houdt er deze tijden stand
wellicht dan toch de regenfluiter
in de palm van mijn verlegen…
Zo pril als meiklokjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
874 haar verlegen oogopslag
toverde
een warme glimlach
op zijn gezicht
een blos kleurde
haar wangen
toen zijn ogen
haar kusten
zachtjes ontsprong
in haar hart
een melodie
zo teer, zo pril
er bloeide liefde
toen zijn hand
de hare raakte
legde zij die vol
vertrouwen
in de zijne
de wind fluisterde
over twee harten
de zee
nam zijn echo…
een alledaags gedicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
717 dit, mijn lief
dit dat immer terugkeert
het kriebeltje op mijn wang omdat je in de ochtend
geen woorden hebt, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
en wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok die zich verliest met vingers
om jou te zien
het onzichtbare, lang…
Lenteboeket
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Jouw liefde voor haar als een fleurige waas
lente steek je niet onder banken of stoelen
het boeket van liefde voelt zich een dwaas
die haar meeldraden in onrust laat voelen
maar jij ziet schoonheid in haar geurig zwijgen
door verlegenheid is ze niet in bloei te krijgen
achter schemering van jouw stille vitrage
om wat zij werkelijk is, een…
Achter de adem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Van kleins af aan
Had hij al geweten
Dat de ziekte
Die hij onzichtbaar
Bij zich droeg
Schuw was,
Verlegen zoals
Hijzelf kon zijn,
Hij leek immers
Op zijn ouders,
Aandoening die
Alleen kon worden
Uitgelokt door spanning
Die zich merkbaar opbouwde
In de mens die hij was,
Zodra het eerste kuchje
Zich aandiende, wist hij…
Niemand zoals jij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Jij beredeneert niet
als een oude man
dat er een verschil is
tussen lust en liefde
wanneer jij mij uitdaagt
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen dommelen
maar dat zegt niets
over de hartstocht
van mijn verlegen verlangen
wanneer ik jouw tedere foto zie
ben ik als een verliefde puber
een onbevangen minnaar
met fladderende vlinders…
Puppybende
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 O lieve beer, kijk wie op
Majka wacht
Ze willen met haar spelen
bij het meertje
En met die lieve vrouw, haar
teddybeertje
Ach kijk nou hoe die
puppybende smacht
Was ik er maar om jouw zorg
te verlichten
O lieve beer, doe maar niet
zo verlegen
Straks wordt het nat en druip je
in de regen
Ik weet wel dat je voor mijn bod
zult zwichten…
lief kind
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.192 toen ik je voor de
eerste keer zag
had je mijn hart
gestolen
zo puur, zo echt
een beetje verlegen
kwam je binnen
jij gaf me een hand
en stelde je voor
zo puur, zo echt
nu zeg je thuis
ik ga naar mijn vriendin
even wat drinken
even wat kletsen
zo puur, zo echt
aan jou heb ik
mijn hart verloren
lief kind
met het syndroom…