Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

met een zwarte hoed op.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
wat is het allemaal banaal de weg heen de weg terug stuurs over de zeeën varend of kalm liggend op je rug, wat is het allemaal druk, de muffe kamers van de oudheid, de techno-kamers van het nu. Nee, vrolijk word ik er niet van maar bedenk me wel dat ik er aan mee moet doen -ik geloof niet in onthechting- soms sta ik pardoes voor…
c. paris29 oktober 2009Lees meer >

Zo je best doen

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 774
Zo je best doen dat de onderste steen boven komt en toch tevergeefs. Zo je best doen dat de kinderen wijs worden en toch tevergeefs. Zo je best doen dat het licht mag doorgang vinden en toch tevergeefs. Zo je best doen dat er iets verandert en toch tevergeefs. Zo je best doen dat de glimlach terugkomt, niet tevergeefs.…
Adeleyd17 november 2009Lees meer >

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind, zo wanhopig om toch weer een oorlog. Zij ging mee op een lange protesttocht en stierf in haar bed na haar thuiskomst. --------------------------- uit: 'Autogeografie', 1995.…

verslaving

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.167
zó dikwijls ging hartstocht jouw deur voorbij dat je besloot zelf op reis te gaan... je bent op reis gegaan hebt woord gehouden het werd een passionele trip naar hete streken zó heet dat je nu nog altijd op de blaren moet zitten…

alzheimer...

netgedicht
4.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Ik huil van wanhoop, diep verdriet en pijn, deze eenzaamheid, wie kan begrijpen hoe dit lijden moet zijn. maar soms, is er een flits, héél even dat moment, dan is jouw gezicht, mij zo dierbaar bekend héél even maar, ongrijpbaar als het schemerlicht en dan gaat de deur van mijn herinnering weer dicht.…

blijf

hartenkreet
4.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.855
ik kan het best alleen het is zo zwaar enkel met mezelf en de steeds terugkerende hoop hij blijft verdwijnen…
lapin5 september 2010Lees meer >

toe, verlaat me niet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Toe, ontglip me niet Kom mee, dan zal ik je leren voetballen En na afloop zal ik je bier leren drinken en met onze dronken kop zal ik je voordoen hoe je een hond doodschopt. Want vandaag pleegde een kind, een stil kind als jij zelfmoord. Toe verlaat me niet En rij mee naar een gokhal waar ik je de spanning zal laten voelen van het kansspel En…
paul blok3 november 2010Lees meer >

Schaduwwacht

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 704
De avond draagt het licht al naar de nacht wanneer ik aan het water zit en wacht - zoals een oude reiger die van vluchten moe zijn vleugels niet meer wil ontvouwen- tot verloren leven mij als een schim verlaat en in de ochtend dauw stil op mijn wimpers rust…
sacrajewa10 november 2010Lees meer >

Op het gebroken dressoir der wanhoop

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
dorre adem tranen schuwt en littekens op hun huid striemt leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden De snijdende kou blijft wentelen om starre gebaren die stenen wreedheid werpen naar inslapende zielen Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en snijdt diep in samen gevouwen handen die steun zoeken op het gebroken dressoir der wanhoop…

GETHSEMANE

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Radeloos knielt de Zaligmaker neer onder olijfbomen in de voorjaarsnacht. Scherpe bloesemgeur zweeft rond, prikkelt zacht de droeve man, poogt hem te sterken, gaat weer. Omringd door zegevierende bloeikracht voelt de Heiland met mateloze hartzeer hoe Satan loert, maar stelt zich niet te weer, wacht lijdzaam op de wraak der boze macht. Soms…

Sta het toe

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 719
Sta je tranen toe Laat je verdriet zien Voel de pijn door je heen gaan Het mag komen Voor deze keer staat ze het ook toe En het voelt goed Ze voelt het branden, warm worden, nat worden Totdat ze eruit komt Dan komt het gevoel van onmacht en wanhoop Hoe kan ze dat laten zien?…

De gedempte put

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.582
Voor Sacha Anderson Bodemloos. De wereld wordt ontdekt. Ik lees weer, word kwetsbaar en hard, kan reizen zoveel ik wil, bedacht geluk, streek over de schedel: zon die minder heet, wijn die minder wreed was wanneer ik op mijn gemak het maanlandschap vergat. Ik dempte, dempte niet. Zand en stof. Geen grein verstand. Hoezo risico? Maar mijn gang…

WEG VAN ZIJN LIEF

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Toen de wind over ’t kerkhof gleed blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat Onbewust van het onmetelijke leed dat er restte na haar wanhoopsdaad Toen haar haar laatste zucht verliet zag de hemel grijsgrauw van kleur Reeds te laat voor het afscheidslied sloot achter haar rug de laatste deur Toen een blik naar ‘t lichaam keek bleek dat reeds…

Niemand kan jou helpen,

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
want iedereen die dat zou kunnen heeft geen tijd, behoeft zelf hulp Jij geboren in de gore goot, die zoveel zelf verwierf en anderen alles gaf, staat opnieuw met lege handen, zo klauwend naar het licht, zo alleen in ’t peilloos donker, zonder echo van een ander - erbarmen wacht je na de dood…

verwrongen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
God, wat haat ik deze wereld die geen sprookje is nooit zal zijn die verwrongen is met pijn Ik hekel het mijn afgrond in met de kinderlijke hoop op beter die niet zal zijn want als hij niet trots is op mij zoals ik op hem wie ben ik dan verloren in mijn zijn…
zarah22 maart 2012Lees meer >

Ontploffing

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Mijn hoofd is een ontploffing Een hele grote bom Ik doe stomme dingen Weet ook niet waarom Mijn hoofd is een ontploffing Stress de hele dag Over school en over thuis Weet dat ik mezelf niet mag Mijn hoofd is een ontploffing Ik kan het niet meer aan Elke seconde denk ik Wanneer mag ik eindelijk gaan…

Ijzer en oud lood*

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.306
Opnieuw beginnen als het haar bliefte, was wat mij in wanhoop te binnenschoot. want de pijl die mijn hart zo doorkliefde, deed mij haar zien als kostbaarste kleinood. Hoe trefzeker het allemaal ook leek, toen zij mij trof, zat een balk in mijn oog: ik zag niets anders dan een hartsvriendin!…

onmacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
bij een onheilstijding het gevoel van machteloosheid hier helpen geen vuisten zelfs geen geavanceerde wapens als verweer... dit gegeven ten voeten uit en die ledigheid van binnen maakt alles zó nutteloos met gebonden handen en stevig dichtgetapete mond aan de overvloedige dis van het leven dat is wat het is...…

Een dag

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 952
Het was een dag als alle andere dagen Er kwam een koopman langs die dood verkocht Ik liet me door zijn gladde praatjes strikken en kocht een borstel. Nog diezelfde dag borstelde ik de straat totdat hij glom. Ik werd door dertien auto's aangereden. Schampschoten. Had me dus weer eens bekocht. Moe zat ik in de berm mijn brood te delen met mussen…

ONMACHT

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 876
Twee levenslustige jongetjes van negen en zeven jaren oud werken en spelen vol druk genot lijden echter onder felle twisten van hun gescheiden ouders toch strijden de kinders moedig willen eigen bestaan versterken tenslotte maakt vader radeloos een eind aan 't leven van zijn zoontjes die wellicht nog een lange toekomst met schone beloftes…

Schipbreuk

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.661
Ik wilde me inschepen voor een land waar ik nog niet bestond onderweg ben ik verdronken alleen om niet al te weerloos aan te spoelen later lieg ik een vlot lieg ik reddingsboei lieg ik mijn hoofd boven water --------------------------------- uit: 'Tegenspelen tijd' 1979.…

Gebroken in bloed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
heb schraalheid zien groeien op kale grond glas met handen gebroken in bloed dat warm vloeit gewanhoopt in pijn aan ons samenzijn geschreeuwd van ellende zonder geluid ooit zal jij bloeien jouw lente komt van diep binnenuit…

- Troosten -

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.812
Leven, verdwaasd trachten te overleven, waarop de daad, de snelheid bracht, wanhoop, redelijke waarheid sprak. Gemobiliseerd om noodhulp te leveren, bleef troost onredelijk achter.…

Dieper in de duisternis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
ben de trappen afgelopen moest de bodem zien zocht vaste grond onder mijn voeten zonder een misschien ik spiraalde tussen muren steeds dieper in de duisternis had de hoop al opgegeven omdat er daar geen einde is ben terug gegaan totdat ik weer in zon en licht kon staan heb daar het leven opgepakt nooit daal ik die trap meer…
wil melker23 september 2010Lees meer >

eindpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
je hebt me alle tinten van verdriet getoond die nu vergrauwd zijn tot het oeverloze grijs waarin verwachting is gestold tot dunne ijsgang op het brakke braaksel van mijn ziel. ik cirkel verder langs de zelfkant van mezelf lusteloze vingers graaien in de scherven op zoek naar scherpte om een kerf te snijden door dunne huid amper vloeibaar…

De dood viel op een dinsdag

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.425
De dood viel op een dinsdag en je was er niet. In bad zat ik, ik uitte onderwaterwensen tot ik happend naar jouw adem mijn bespiegeling te boven kwam. Piano's sloegen hun vlerken uit en wachtten op vingers, op de gedachte aan je lichaam die hem in de vingers zat. Aders marmerden mijn armen dieper en dieper dan een glas was de stem die jou plechtig…

kanker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
oeverloos gemis vreet aan mij als een woekerende tumor die gulzig aan mijn leven zuigt tot ik op een nacht bij volle maan van het dak zal stappen en uitzinnig lachend te pletter zal zweven tot vergetelheid…

Vleugellam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Met koffers naar een tijdelijk verblijf zonder bagage aangekomen in de eeuwigheid het pad ligt donker vol verwarring en wanhoop de toekomst in slijk verdwenen de uitgezette koers blijft voor altijd een streep door de rekening we wandelen op gebroken glas op de flanken hangen zwart en onbewogen de gordijnen God schiep het licht wie…

Geen ster...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
En in vele ogen tranen zichtbaar of verborgen in een tijd van wanhoop en zorgen.…

puinkegels

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
puinkegels van ontgoocheling etsen lijnen in de wanhoop van het desolate braakland tussen de oevers van de horizon merktekens op de weg van nergens naar nergens in elk brandpunt doen bundels divergente banen een poging parallel te blijven en zelfs te snijden maar elk kruispunt vormt een nieuwe puinhoop alleen het nulpunt op oneindig…