1541 resultaten.
met een zwarte hoed op.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 wat is het allemaal banaal
de weg heen de weg terug
stuurs over de zeeën varend
of kalm liggend op je rug,
wat is het allemaal druk,
de muffe kamers van de
oudheid, de techno-kamers
van het nu. Nee, vrolijk
word ik er niet van maar
bedenk me wel dat ik er
aan mee moet doen -ik
geloof niet in onthechting-
soms sta ik pardoes voor…
Zo je best doen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
774 Zo je best doen
dat de onderste steen boven komt
en toch tevergeefs.
Zo je best doen
dat de kinderen wijs worden
en toch tevergeefs.
Zo je best doen
dat het licht mag doorgang vinden
en toch tevergeefs.
Zo je best doen
dat er iets verandert
en toch tevergeefs.
Zo je best doen
dat de glimlach terugkomt,
niet tevergeefs.…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind,
zo wanhopig om toch weer een oorlog.
Zij ging mee op een lange protesttocht
en stierf in haar bed na haar thuiskomst.
---------------------------
uit: 'Autogeografie', 1995.…
verslaving
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.167 zó dikwijls ging hartstocht
jouw deur voorbij
dat je besloot zelf
op reis te gaan...
je bent op reis gegaan
hebt woord gehouden
het werd een
passionele trip
naar hete streken
zó heet dat je
nu nog altijd
op de blaren
moet zitten…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 Ik huil van wanhoop,
diep verdriet en pijn,
deze eenzaamheid, wie kan begrijpen
hoe dit lijden moet zijn.
maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.…
blijf
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
1.855 ik kan het best
alleen
het is zo zwaar
enkel met mezelf
en de steeds terugkerende
hoop
hij blijft
verdwijnen…
toe, verlaat me niet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 Toe, ontglip me niet
Kom mee, dan zal ik je leren voetballen
En na afloop zal ik je bier leren drinken en met onze dronken kop zal ik je voordoen hoe je
een hond doodschopt.
Want vandaag pleegde een kind, een stil kind als jij zelfmoord.
Toe verlaat me niet
En rij mee naar een gokhal waar ik je de spanning zal laten voelen van het kansspel
En…
Schaduwwacht
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
704 De avond draagt het licht al
naar de nacht wanneer ik
aan het water zit en wacht
- zoals een oude reiger
die van vluchten moe
zijn vleugels
niet meer wil ontvouwen-
tot verloren leven
mij als een schim verlaat
en in de ochtend dauw
stil op mijn wimpers rust…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen gevouwen handen
die steun zoeken op het gebroken dressoir der wanhoop…
GETHSEMANE
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
569 Radeloos knielt de Zaligmaker neer
onder olijfbomen in de voorjaarsnacht.
Scherpe bloesemgeur zweeft rond, prikkelt zacht
de droeve man, poogt hem te sterken, gaat weer.
Omringd door zegevierende bloeikracht
voelt de Heiland met mateloze hartzeer
hoe Satan loert, maar stelt zich niet te weer,
wacht lijdzaam op de wraak der boze macht.
Soms…
Sta het toe
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
719 Sta je tranen toe
Laat je verdriet zien
Voel de pijn door je heen gaan
Het mag komen
Voor deze keer staat ze het ook toe
En het voelt goed
Ze voelt het branden, warm worden, nat worden
Totdat ze eruit komt
Dan komt het gevoel van onmacht en wanhoop
Hoe kan ze dat laten zien?…
De gedempte put
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.582 Voor Sacha Anderson
Bodemloos. De wereld wordt ontdekt. Ik lees
weer, word kwetsbaar en hard, kan reizen zoveel
ik wil, bedacht geluk, streek over de schedel:
zon die minder heet, wijn die minder wreed was
wanneer ik op mijn gemak het maanlandschap vergat.
Ik dempte, dempte niet. Zand en stof. Geen grein
verstand. Hoezo risico? Maar mijn gang…
WEG VAN ZIJN LIEF
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Toen de wind over ’t kerkhof gleed
blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat
Onbewust van het onmetelijke leed
dat er restte na haar wanhoopsdaad
Toen haar haar laatste zucht verliet
zag de hemel grijsgrauw van kleur
Reeds te laat voor het afscheidslied
sloot achter haar rug de laatste deur
Toen een blik naar ‘t lichaam keek
bleek dat reeds…
Niemand kan jou helpen,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 want iedereen die dat zou kunnen
heeft geen tijd, behoeft zelf hulp
Jij geboren in de gore goot,
die zoveel zelf verwierf
en anderen alles gaf,
staat opnieuw met lege handen,
zo klauwend naar het licht,
zo alleen in ’t peilloos donker,
zonder echo van een ander -
erbarmen wacht je na de dood…
verwrongen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
772 God, wat haat ik deze wereld
die geen sprookje is
nooit zal zijn
die verwrongen is
met pijn
Ik hekel het
mijn afgrond in
met de kinderlijke hoop
op beter
die niet zal zijn
want als hij niet trots is
op mij
zoals
ik op hem
wie ben ik dan
verloren in mijn zijn…
Ontploffing
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.005 Mijn hoofd is een ontploffing
Een hele grote bom
Ik doe stomme dingen
Weet ook niet waarom
Mijn hoofd is een ontploffing
Stress de hele dag
Over school en over thuis
Weet dat ik mezelf niet mag
Mijn hoofd is een ontploffing
Ik kan het niet meer aan
Elke seconde denk ik
Wanneer mag ik eindelijk gaan…
Ijzer en oud lood*
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.306 Opnieuw beginnen als het haar bliefte,
was wat mij in wanhoop te binnenschoot.
want de pijl die mijn hart zo doorkliefde,
deed mij haar zien als kostbaarste kleinood.
Hoe trefzeker het allemaal ook leek,
toen zij mij trof, zat een balk in mijn oog:
ik zag niets anders dan een hartsvriendin!…
onmacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
667 bij een onheilstijding
het gevoel van machteloosheid
hier helpen geen vuisten
zelfs geen geavanceerde
wapens als verweer...
dit gegeven ten voeten uit
en die ledigheid van binnen
maakt alles zó nutteloos
met gebonden handen
en stevig dichtgetapete mond aan
de overvloedige dis van het leven
dat is wat het is...…
Een dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 Het was een dag als alle andere dagen
Er kwam een koopman langs die dood verkocht
Ik liet me door zijn gladde praatjes strikken
en kocht een borstel. Nog diezelfde dag
borstelde ik de straat totdat hij glom.
Ik werd door dertien auto's aangereden.
Schampschoten. Had me dus weer eens bekocht.
Moe zat ik in de berm mijn brood te delen
met mussen…
ONMACHT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
876 Twee levenslustige jongetjes
van negen en zeven jaren oud
werken en spelen vol druk genot
lijden echter onder felle twisten
van hun gescheiden ouders
toch strijden de kinders moedig
willen eigen bestaan versterken
tenslotte maakt vader radeloos
een eind aan 't leven van zijn zoontjes
die wellicht nog een lange toekomst
met schone beloftes…
Schipbreuk
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.661 Ik wilde me inschepen voor
een land waar ik nog niet bestond
onderweg ben ik verdronken
alleen om niet al te weerloos
aan te spoelen later
lieg ik een vlot
lieg ik reddingsboei
lieg ik mijn hoofd boven water
---------------------------------
uit: 'Tegenspelen tijd' 1979.…
Gebroken in bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 heb schraalheid
zien groeien
op kale grond
glas met handen
gebroken in bloed
dat warm vloeit
gewanhoopt
in pijn aan
ons samenzijn
geschreeuwd
van ellende
zonder geluid
ooit zal jij bloeien
jouw lente komt
van diep binnenuit…
- Troosten -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.812 Leven, verdwaasd trachten te overleven,
waarop de daad, de snelheid bracht,
wanhoop, redelijke waarheid sprak.
Gemobiliseerd om noodhulp te leveren,
bleef troost onredelijk achter.…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 je hebt me
alle tinten van verdriet
getoond
die nu vergrauwd zijn
tot het oeverloze grijs
waarin verwachting is gestold
tot dunne ijsgang
op het brakke braaksel
van mijn ziel.
ik cirkel verder
langs de zelfkant van mezelf
lusteloze vingers graaien
in de scherven
op zoek naar scherpte
om een kerf te snijden
door dunne huid
amper vloeibaar…
De dood viel op een dinsdag
gedicht
2.6 met 5 stemmen
5.425 De dood viel op een dinsdag en je was er niet.
In bad zat ik, ik uitte onderwaterwensen tot ik
happend naar jouw adem mijn bespiegeling te boven kwam.
Piano's sloegen hun vlerken uit en wachtten op vingers,
op de gedachte aan je lichaam die hem in de vingers zat.
Aders marmerden mijn armen dieper en dieper dan een glas
was de stem die jou plechtig…
kanker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 oeverloos gemis
vreet aan mij
als een woekerende tumor
die gulzig
aan mijn leven zuigt
tot ik op een nacht
bij volle maan
van het dak zal stappen
en uitzinnig lachend
te pletter zal zweven
tot vergetelheid…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
puinkegels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 puinkegels van ontgoocheling
etsen lijnen in de wanhoop
van het desolate braakland
tussen de oevers van de horizon
merktekens
op de weg
van nergens naar nergens
in elk brandpunt
doen bundels divergente banen
een poging parallel te blijven
en zelfs te snijden
maar elk kruispunt vormt
een nieuwe puinhoop
alleen het nulpunt op oneindig…