331 resultaten.
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden uitgewist
in dit onvoltooide verhaal
van zandkorrelregels
vrouwelijk wiegend
achter lichte blauwe wimpergolven
(vergeet ik je niet,
die me lief is)
langs een kersvers zandpad
in het heden
ik ben ik, jij bent de ander
met waterhanden wil ik je dragen
op witte stranden
ergens aan de waterkant…
Inspiratiebronnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Inspiratiebronnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
473 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Het Hart is Rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De meerkoet en de waterhoen
kunnen hun ding aan de waterkant
best gezamenlijk naast elkaar doen
houdt de tortel die van
‘t hout angstvallig
in de gaten?
De mees van het kool
zal de pimpelaar echt
wel genoeg ruimte laten
ach ze lopen elkaar soms
voor de voeten misschien
maar haten?…
Lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 40 jarig
huwelijksfeest in ‘t groen,
zingt over hun dochter
die ze groot hebben gebracht
En dan ineens zie je jezelf lopen
op een brug,
waarop het beeld
van een moeder en kind
dat je ooit fotografeerde
en jij loopt achter de kinderwagen
Je filmt het kind slapend in de wagen,
‘t groen van de wilg uitbundig hangend,
aan de waterkant…
Misschien gedroomd?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.168 De waterkant is stil, alleen nog
het hoge gezoem van muggen en
het zachte gekwaak van een paar kikkers
verstoren deze serene rust.
In de verte, plots de melodie
van een panfluit, een vreemde figuur
komt dichterbij, en vleit zich neer
in het hoge gras, bij de oude eik.…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Aan de volle groene rokken
verscholen in de zandse zoom
van het trotste Veluws land
ligt lieflijk aan de waterkant
het leven van mijn droom.
Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.…
Dodenakker in Wales
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.452 Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin
ze bewonen vol trots hun zandkastelen
hebben emmers schelpen te verdelen
een uit zee zwaar bevochten strandfortuin
Het jonge kinderleven is nog enkel zand
slechts vaag begrensd door de waterkant
Hun zilte water bestaat uit louter tranen
in de witte aarde gaapt het donker gat
geen oog en hart voor…
ALCYONE
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.219 stormachtig weer
omkomt op zee zijn geliefde
Alcyone gaat hem achterna
verdwijnt in de golven
vertederde goden veranderen
beiden in prachtige ijsvogels
zeven dagen per jaar baart
de zee rust gelegenheid voor
het paar een nest te bouwen
het zijn de dagen van Alcyone
ik loop langs het kanaal
de noordwesterstorm drukt
me naar de waterkant…
vergeten liefde
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.899 verouderd door eenzame tranen
zit zij huilend langs de waterkant
ontredderd kijkt zij in de rondte
in een lichaam waar de dood ontwaakt
het leven niet zien schijnen
donkere wolken pakken samen
geluk dat door wind is weggevaagd
in dertig ontroostbare jaren
maar daar waar het einde komt
staat een man verbaasd te kijken
zonder een vraag te…
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
60 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…
Waterland
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
2.735 Een koe loeit aan de waterkant
de dauw ligt op het gras
ik zet mijn stappen op het land
waar ik ook vroeger was
De zon verdrijft een laatste flard
van mist boven de sloot,
er wordt een nieuwe dag ontward;
de lucht oneindig groot
Een eend vliegt kwakend uit het riet
de vleugels in het licht
ik draag in mij een groot verdriet;
de kerktoren…
liefde op het eerste gezicht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.618 de een gelooft het vol zin
de ander vindt het onzin
ik geloof er eerlijk gezegd niet in
maar het tegendeel werd me al snel bewezen
jij kwam in het licht en de hemel zij geprezen
de eerste dag zijn we de hele tijd bij elkaar gebleven
we konden de hele dag nauwelijk van elkaar afblijven
en langs de waterkant blijven we ook nog even drijven…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 Opkijkend uit mijn krant,
keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant,
zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren,
hoe mooi het voorjaar begon te gloren.
Toen hoorde ik een mevrouw, heel ontevree,
die vertelde mij, dit is een stilte coupé,
daarbij keek zij heel verontwaardigd,
ik dacht nog, die is niet aardig.…
Wegespoelde herinnering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.841 Zijn kleine voetjes in het zand
Zo lopen zij langs de waterkant
En kijken uit op zee
Alleen nog maar de kleine stapjes
Nog niks begrijpend van opa’s grapjes
Lopen ze met z’n twee
En zo zie ik hoe de tijd
Deze mooie herinnering slijt
En ze er straks niks meer van weten
Want het kind niet oud genoeg
Voor hem is het nog te vroeg
Om dit…
rimpeling
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.211 Daar zit je genietend
en kern gezond
buiten op je bank
lekker in de luwte
kort aan de waterkant
en je zegt tegen mij:
" dit is mijn plekje "
kijk:
kabbelend water
en eenden gesnater
hier de houtsnippen
ginds de waterkippen
zie je de gele waterlis
die waterrimpeling?…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 De hoge zomerzon schijnt op gras en
water waar later neerstrijken zwanen
maagdelijk wit die wij aanschouwen,
terwijl aan de waterkant een visser zit
soezend in de zon voor zich uit dromend.
Stromend het bloed door onze aderen en
onderwijl zien wij moeder eend met haar
kroost naderen.…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Stormvloed van 1509
golven beukten tegen
de Magnuskerk van Bellingwolde
gek, want die ligt niet
op een lage plek
we hebben de neiging
dit te vergeten
maar met zeespiegelstijging
kunnen de dijken
weer breken
zee overstroomt land
de nieuwe waterkant
bij Bellingwolde
rolt branding op het strand
tussen Blijham en Winschoten
varen boten
tegen…
Drie kwatrijnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 I
We lopen, beiden, aan de Waterkant
Je kijkt me aan maar ziet me niet
Alsof de wereld door je iris vliedt
Ik begrijp: ik zit al aan je binnenkant
II
De mensen willen je naar hún beeld en gelijkenis kneden
als een golem, uit modder, zwijgend en zonder rede,
een dommekracht, zeven maal omlópen: “Shanti, shanti, dahat, dahat”.…
Ervaring
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
884 Langs de waterkant starend over het water
Terugkijkend naar vroeger en vooruitkijken naar later
Wat ging er goed en wat ging er verkeerd
En heb ik van deze levenslessen wat geleerd.
Heb ik van bepaalde dingen echt spijt
Of iets gedaan waar iemand onder lijd.…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
416 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
Als tijd en ruimte niet bestaan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
487 geraak
in jouw lege zielenblik
als tijd en ruimte niet bestaan
is elk nu een eeuwigheid
is jouw stem al in mijn borst
voordat woorden zijn bereid
dan zijn we niet meer opgeteld
maar open, samen, ongeteld
als vuur geen kou verdient
om te vlammen in jouw veld
als tijd noch ruimte bestaat
is liefde wat ons overslaat
geen gras noch waterkant…
Het oude huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
399 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Het ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Het beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 In riet dat zacht de waterkant omarmt,
waar zon en wind elkaar beminnen,
verbergt zich stem en ziel zo teder,
een vogel klein, maar groots van binnen.
Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.…
Lingerie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Een rat ritselt naast het tuinpad
waar wij praten aan de waterkant.
De stroom reikt tot aan het grote plein,
midden in ons uitzicht,
op deze bijzondere plek op aarde.
Laat de onrust zich begraven.
Het leven staat voor alles
wat er is verloren aan onschuld.
Achter het oude stenen huis
ligt de prachtig achtertuin onder de zon.…
Margariette's Soldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.197 nooit heb ik je
zo ontroerd zien kijken
naar die vergeelde foto
uit de gouden koekjesdoos
van oma Rosa zaliger
genomen, lang voor de oorlog
in een bonte boerentuin
met aan de waterkant
oude mannen, bolle vrouwen
en God's enig kind
je las zijn wonderschone afscheidsgroet
zijn allerlaatste woorden
gericht aan jou
de liefde…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren
en schipbreuk lijden aan jouw waterkant.
Lukt het je echt, aanbiddelijke fee,
me binnen je betovering te binden?
Ik denk het niet, ik vaar met alle winden
om elke rotspunt waar jij zit te zingen
heen en geef je desgewenst gewoon een 2.…
Nijhoff & ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.062 Er waren boten, bruggen, bouwterreinen
vervelend braakgelegen.Ik ben daar
naar een stadsrivier gelopen
om aan zijn kaai en waterkant
te overdenken:
Onder de zon niets nieuws:
altijd ruimte waar water is
en waterland, daar
zoeken uit een diep gemis
aan verte toch nooit
worden bevrijd
uit plaats en tijd
van alle oude dingen…
Ik…
De waarheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
6.340 van de eerste zonnestralen
Het bos ontwaakt uit zijn slaap
Gespannen wandelt hij in trage pas
Met een waas van onzekerheid om zich heen
Door zijn hoofd gieren duizend en een gedachten
Hij vertraagt zijn pas
Zelfs een prille lentezon
Kan de gemoedsrust niet stillen
Gelijk een verscholen vogel
Met zijn prachtigste lied
Dat langs de waterkant…
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik oog, een en al wonder, als ingewijde fijnproever,
naar een juffrouw, ietwat verdoken aan de waterkant.
Ze streelt genotvol en bevallig haar tengere navelband.
Ik fantaseer, geniet, 'n laveloze dronken wijnproever,
snoep, proef, keur, adoreer volop en gluur intens flexibel,
naar mijn attractieve juffer.…