Alle inzendingen over waterkant

331 resultaten.

Sorteren op:

Van A naar B

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
filtert de bodem op het stukje strand sporen worden uitgewist in dit onvoltooide verhaal van zandkorrelregels vrouwelijk wiegend achter lichte blauwe wimpergolven (vergeet ik je niet, die me lief is) langs een kersvers zandpad in het heden ik ben ik, jij bent de ander met waterhanden wil ik je dragen op witte stranden ergens aan de waterkant…

Inspiratiebronnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen en golfjes daar hun eigen ritme slaan genietend blijf ik daar aan de oever staan bewonder vogels die over het oppervlak vliegen. Een bootje voor de wind met bolle zeilen trekt zijn voren over het watervlak spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak urenlang kan ik hier verwijlen.…

Inspiratiebronnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen en golfjes daar hun eigen ritme slaan genietend blijf ik daar aan de oever staan bewonder vogels die over het oppervlak vliegen. Een bootje voor de wind met bolle zeilen trekt zijn voren over het watervlak spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak urenlang kan ik hier verwijlen.…

Het Hart is Rood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
De meerkoet en de waterhoen kunnen hun ding aan de waterkant best gezamenlijk naast elkaar doen houdt de tortel die van ‘t hout angstvallig in de gaten? De mees van het kool zal de pimpelaar echt wel genoeg ruimte laten ach ze lopen elkaar soms voor de voeten misschien maar haten?…
Catrinus16 december 2020Lees meer >

Lente

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
40 jarig huwelijksfeest in ‘t groen, zingt over hun dochter die ze groot hebben gebracht En dan ineens zie je jezelf lopen op een brug, waarop het beeld van een moeder en kind dat je ooit fotografeerde en jij loopt achter de kinderwagen Je filmt het kind slapend in de wagen, ‘t groen van de wilg uitbundig hangend, aan de waterkant…

Misschien gedroomd?

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.168
De waterkant is stil, alleen nog het hoge gezoem van muggen en het zachte gekwaak van een paar kikkers verstoren deze serene rust. In de verte, plots de melodie van een panfluit, een vreemde figuur komt dichterbij, en vleit zich neer in het hoge gras, bij de oude eik.…
Ditheke5 november 2002Lees meer >

Bedrogen droom

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.585
Aan de volle groene rokken verscholen in de zandse zoom van het trotste Veluws land ligt lieflijk aan de waterkant het leven van mijn droom. Waarin ik heldere beken waad die monden in de Neder Rijn en uiterwaarden doelloos dwaal geen tel minuut of uur bepaal, bewust ben van mijn eigen zijn.…
Sacrajewa26 januari 2003Lees meer >

Dodenakker in Wales

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de witte aarde gaapt het donker gat geen oog en hart voor…

ALCYONE

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.219
stormachtig weer omkomt op zee zijn geliefde Alcyone gaat hem achterna verdwijnt in de golven vertederde goden veranderen beiden in prachtige ijsvogels zeven dagen per jaar baart de zee rust gelegenheid voor het paar een nest te bouwen het zijn de dagen van Alcyone ik loop langs het kanaal de noordwesterstorm drukt me naar de waterkant…

vergeten liefde

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.899
verouderd door eenzame tranen zit zij huilend langs de waterkant ontredderd kijkt zij in de rondte in een lichaam waar de dood ontwaakt het leven niet zien schijnen donkere wolken pakken samen geluk dat door wind is weggevaagd in dertig ontroostbare jaren maar daar waar het einde komt staat een man verbaasd te kijken zonder een vraag te…
Bert Vos29 januari 2005Lees meer >

geen wieken te bekennen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 60
“Och Alazôn, jij probeert weer tevergeefs tussen de vergane narcissen hangend aan de waterkant een vaste plek te vinden zo ook jij wat opvangen kan uit die poel van verderf; mijn ijverige pogingen in die dichtslibbende vijver tot het droogleggen van heldere emoties vervormen in gespiegelde stormen vergezocht door krakende,…

Waterland

hartenkreet
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.735
Een koe loeit aan de waterkant de dauw ligt op het gras ik zet mijn stappen op het land waar ik ook vroeger was De zon verdrijft een laatste flard van mist boven de sloot, er wordt een nieuwe dag ontward; de lucht oneindig groot Een eend vliegt kwakend uit het riet de vleugels in het licht ik draag in mij een groot verdriet; de kerktoren…

liefde op het eerste gezicht

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.618
de een gelooft het vol zin de ander vindt het onzin ik geloof er eerlijk gezegd niet in maar het tegendeel werd me al snel bewezen jij kwam in het licht en de hemel zij geprezen de eerste dag zijn we de hele tijd bij elkaar gebleven we konden de hele dag nauwelijk van elkaar afblijven en langs de waterkant blijven we ook nog even drijven…

Silence

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Opkijkend uit mijn krant, keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant, zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren, hoe mooi het voorjaar begon te gloren. Toen hoorde ik een mevrouw, heel ontevree, die vertelde mij, dit is een stilte coupé, daarbij keek zij heel verontwaardigd, ik dacht nog, die is niet aardig.…

Wegespoelde herinnering

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.841
Zijn kleine voetjes in het zand Zo lopen zij langs de waterkant En kijken uit op zee Alleen nog maar de kleine stapjes Nog niks begrijpend van opa’s grapjes Lopen ze met z’n twee En zo zie ik hoe de tijd Deze mooie herinnering slijt En ze er straks niks meer van weten Want het kind niet oud genoeg Voor hem is het nog te vroeg Om dit…

rimpeling

hartenkreet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Daar zit je genietend en kern gezond buiten op je bank lekker in de luwte kort aan de waterkant en je zegt tegen mij: " dit is mijn plekje " kijk: kabbelend water en eenden gesnater hier de houtsnippen ginds de waterkippen zie je de gele waterlis die waterrimpeling?…
lijda13 juni 2010Lees meer >

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
De hoge zomerzon schijnt op gras en water waar later neerstrijken zwanen maagdelijk wit die wij aanschouwen, terwijl aan de waterkant een visser zit soezend in de zon voor zich uit dromend. Stromend het bloed door onze aderen en onderwijl zien wij moeder eend met haar kroost naderen.…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

Bellingwolde aan Zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Stormvloed van 1509 golven beukten tegen de Magnuskerk van Bellingwolde gek, want die ligt niet op een lage plek we hebben de neiging dit te vergeten maar met zeespiegelstijging kunnen de dijken weer breken zee overstroomt land de nieuwe waterkant bij Bellingwolde rolt branding op het strand tussen Blijham en Winschoten varen boten tegen…

Drie kwatrijnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
I We lopen, beiden, aan de Waterkant Je kijkt me aan maar ziet me niet Alsof de wereld door je iris vliedt Ik begrijp: ik zit al aan je binnenkant II De mensen willen je naar hún beeld en gelijkenis kneden als een golem, uit modder, zwijgend en zonder rede, een dommekracht, zeven maal omlópen: “Shanti, shanti, dahat, dahat”.…

Ervaring

hartenkreet
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 884
Langs de waterkant starend over het water Terugkijkend naar vroeger en vooruitkijken naar later Wat ging er goed en wat ging er verkeerd En heb ik van deze levenslessen wat geleerd. Heb ik van bepaalde dingen echt spijt Of iets gedaan waar iemand onder lijd.…
Alou26 februari 2021Lees meer >

Het oude huis

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
Het oude herenhuis Staat deftig aan de gracht Hij ziet mensen wandelen En een kind dat vrolijk lacht Dromerig kijkt het huis Naar de bomen aan de waterkant Hij beschouwt ze als zijn vrienden Ze zijn lang geleden hier geplant Het huis staat er al eeuwen Iets verzakt en iets versleten Heel vaak gerestaureerd De laatste keer is hij vergeten…

Als tijd en ruimte niet bestaan.

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 487
geraak in jouw lege zielenblik als tijd en ruimte niet bestaan is elk nu een eeuwigheid is jouw stem al in mijn borst voordat woorden zijn bereid dan zijn we niet meer opgeteld maar open, samen, ongeteld als vuur geen kou verdient om te vlammen in jouw veld als tijd noch ruimte bestaat is liefde wat ons overslaat geen gras noch waterkant…

Het oude huis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Het oude herenhuis Staat deftig aan de gracht Het ziet mensen wandelen En een kind dat vrolijk lacht Dromerig kijkt het huis Naar de bomen aan de waterkant Het beschouwt ze als zijn vrienden Ze zijn lang geleden hier geplant Het huis staat er al eeuwen Iets verzakt en iets versleten Heel vaak gerestaureerd De laatste keer is hij vergeten…
Ineke Dijkhuis20 september 2025Lees meer >

De kleine karekiet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
In riet dat zacht de waterkant omarmt, waar zon en wind elkaar beminnen, verbergt zich stem en ziel zo teder, een vogel klein, maar groots van binnen. Hij vlecht zijn nest van dunne draden, van riet en pluis, een wieg zo fijn, waar leven wiegt in groene schaduwen, een schuilplaats aan de waterlijn.…

Lingerie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Een rat ritselt naast het tuinpad waar wij praten aan de waterkant. De stroom reikt tot aan het grote plein, midden in ons uitzicht, op deze bijzondere plek op aarde. Laat de onrust zich begraven. Het leven staat voor alles wat er is verloren aan onschuld. Achter het oude stenen huis ligt de prachtig achtertuin onder de zon.…

Margariette's Soldaat

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.197
nooit heb ik je zo ontroerd zien kijken naar die vergeelde foto uit de gouden koekjesdoos van oma Rosa zaliger genomen, lang voor de oorlog in een bonte boerentuin met aan de waterkant oude mannen, bolle vrouwen en God's enig kind je las zijn wonderschone afscheidsgroet zijn allerlaatste woorden gericht aan jou de liefde…
Anne Es12 november 2003Lees meer >

sirene

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren en schipbreuk lijden aan jouw waterkant. Lukt het je echt, aanbiddelijke fee, me binnen je betovering te binden? Ik denk het niet, ik vaar met alle winden om elke rotspunt waar jij zit te zingen heen en geef je desgewenst gewoon een 2.…

Nijhoff & ik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Er waren boten, bruggen, bouwterreinen vervelend braakgelegen.Ik ben daar naar een stadsrivier gelopen om aan zijn kaai en waterkant te overdenken: Onder de zon niets nieuws: altijd ruimte waar water is en waterland, daar zoeken uit een diep gemis aan verte toch nooit worden bevrijd uit plaats en tijd van alle oude dingen… Ik…

De waarheid

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.340
van de eerste zonnestralen Het bos ontwaakt uit zijn slaap Gespannen wandelt hij in trage pas Met een waas van onzekerheid om zich heen Door zijn hoofd gieren duizend en een gedachten Hij vertraagt zijn pas Zelfs een prille lentezon Kan de gemoedsrust niet stillen Gelijk een verscholen vogel Met zijn prachtigste lied Dat langs de waterkant…

Aan de vijverkant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ik oog, een en al wonder, als ingewijde fijnproever, naar een juffrouw, ietwat verdoken aan de waterkant. Ze streelt genotvol en bevallig haar tengere navelband. Ik fantaseer, geniet, 'n laveloze dronken wijnproever, snoep, proef, keur, adoreer volop en gluur intens flexibel, naar mijn attractieve juffer.…