402 resultaten.
Verassing
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 de rode gloed vervaagt
langzaamaan
het lichtje wordt steeds kleiner
nog net zichtbaar
met het blote oog
verdwijnt
en laat mij achter
donker omringt me
in de buik van de nacht
de sterren spelen verstoppertje
ogen nemen waar
oren spitzen zich
spreken gaat over in zwijgen
hartkloppingen overstemmen mijn gedachten
zintuigen staan op…
als het einde nadert
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.519 Laat het uw zintuigen ook zo schroeien
door vogelgefluit, kindergelach
en dat het einde met rasse schreden nadert
het enige is waar u nog op hopen mag?…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 naar 1 korintiërs 13
als mijn leven onder gepast snikken eindigt
zal m’n verstand wel zeer begrensd blijken
mijn geliefde zintuigen uiterst onvolkomen
wel was de wereld tot ‘t eind mooi genoeg
de beslagen spiegel wordt langzaam helder
een nieuwe dimensie verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde…
ALLES WAS ODEM HAT
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
512 Vandaag heeft hij een Muzenberg bestegen
Heeft op de top zelfs Hercules ontmoet
Zijn zintuigen met opnemen gevoed
Een springfontein verspreidde nevelregen
Vrouwen, kunstzinnig, lachten alle negen
Een dichter kreeg weer broodnodige moed
Kon schrijven weer na alle tegenspoed
De goden waren hem weer toegenegen
In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige kleuren
en bedwelmende geuren
die zintuigen…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 Ik word met zachte hand weggeleid;
‘ komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd
het is kerngezond, heeft alle zintuigen open,
het heeft uw trekken om de schaterende mond.’
Het zwaait me uit voordat ik weg kan lopen,
in deze broeikas is ze nog wel even, dus rest
me nog wat tijd het een naam te geven.…
Namens mezelf
gedicht
2.5 met 16 stemmen
6.695 de eerste voorboden van de dood
maken hun opwachting en het lichaam glijdt als zand
tussen de vingers door. de zintuigen op non-actief.
wild en wanhopig klamp je je aan het leven vast
en je isoleert je van andere zodat je allengs
meer vertrouwd raakt met de introversie van de dood.…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Aardse schoonheid verslond
al mijn geopende zintuigen,
tevens het begin en einde,
de sleutel tussen geboorte
en de dood, verval in een
mensenhart, begrensd door
het dagelijkse brood tot aan
de versnelling door de tijd
gedreven waterval.…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort of proeft
Er is slechts smaak en geur en beeld ervaren
Object en subject vallen weg daardoor
Dit is het inzicht dat de mens behoeft
Met transparant bewustzijn het te klaren
Eén zijn we allen, wie gaat daar niet voor
Het leven is een fladderende vlinder
De zintuigen…
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Een samenzijn in
harmonie; een zintuiglijk akkoord.
Gebaren en woorden een samenspel
van taal. Een harmonieuze opmaat,
zo geluidloos muzikaal.…
Zoektocht of queeste?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Zintuig, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid van papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt tot de laatste strofe,
streven naar de inhoud waarvan
ik de essentie nog niet doorzie,
te veel op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Ik loop naar het rechte eind
Op stabiele ondergrond
Waar mijn ondergrond niet verdwijnt
Ik spreek uit een diepte van mijn hart
Noem mijn hart klein of groot
Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen…
Waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Waar we zintuig worden.
Met heel ons lichaam.
Met hart en ziel.
Vanuit ieders standpunt bezien,
heeft ieder mens gelijk.
Waarom dan knokken om menigen?
Wisselen van elkaars gedachten.
Elkaar beter leren luisteren.
Elkaar beter leren zien.…
EEN WARE REIZIGER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
359 bereiken
hij reist om te reizen
hij komt hij gaat
hij ziet hij geniet
hij ziet mensen hopen
hij ziet vreugde en verdriet
hij ziet hoe levens
aan de hand van
toevalligheden verlopen
hij overdenkt laat en weet
dat al wat hij heeft gezien
z’n levensvisie vormen gaat
de ware reiziger
hij reist niet hij voedt
slechts zijn zintuigen…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Van het eindig schreeuwen der verscheidene zeemanifestaties
zal de zoute nasmaak overblijven,
onder een ‘spectaculum diei melodiosi’ als gladgestreken huid
verbergen zich onze primaire zintuigelijke gewaarwordingen;
als wij als tovenaarsleerlingen kruipen,
tot op de bodem van Dionysos’ kruiken,
heilzaam zuipen:
in Oizys’ verwachting,
zonder…
Dichtdrang
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Je noteert wat zintuigen vinden,
noemt de hele wereld bij naam -
daar moet men toch van opkijken!
Je zou je denken kunnen beogen,
twijfelen aan wat je zeker weet,
de dingen vindingrijk doordringen,
maar nee - jij wil heerlijk preken,
de tranen uit je ogen vegen
om wat je voelt... en ook nog meent!
Tevens kick je op het geschrevene.…
Waarom
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.502 Ik zit te wachten
Vol van verlangen naar jou
Mijn hart bonst in mijn keel
De tijd loop door
Langzaam kruipt de tijd, naar dat je komen zou
De tijd verstrijkt
Geen telefoon, geen enkel waarom
Het doet pijn om niet bij jou te zijn
Mijn maag draait om
En door kruipt de tijd
Wat moet ik doen
Al mijn zintuigen zijn gespannen
Ik kan je bellen…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…
opgesloten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
546 Klein en onrustig waad je, klam en bang
door de kamer, je zet koffie maar ruikt niks,
je zintuigen zitten potdicht, als een neus
die verstopt.…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Worden de zintuigen dood geboren,
licht verzonken in lege ogen, ontstaat
geen beeld om het leven aan te leren,
zijn de sterren uit de nacht genomen.…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Toen kwam jouw jeugd voorbij,
sindsdien kom ik zintuigen tekort,
na de droogte van de wintermaanden,
worden pioenen roze borstels, steken
schorpioen met zoet venijn, ontspringen
bronnen die de lusten mogen lessen,
ontkomen aan de slavernij van tijd
dien ik mij naar hartelust te bedrinken
uit de klare deugd die de Poëzie schenkt,
onverzadigd…
VANUIT DE GANS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 wij trekken bijna dezelfde trek
zoals die van de gakkende mens
waar zelden mee wordt omgegaan
bijna dagelijkse eenlijnige tred
ganzen zijn tactischer
onze familieband is veel sterker
en zintuigen zijn scherper
daar willen wij voor staan
wij zijn monogamer zonder hebzucht
paren blijven hun leven bij elkaar
door eigen drang en plichtsgevoel…
Mijn hart gegeven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
748 Mijn hart voel ik kloppen
en ik ga gelijk blokken
Ja ik ben nog steed verliefd
jij die mijn hart stal als een dief
Mijn adem gaat sneller
mijn zintuigen worden feller
Ik voel je en bent er niet
zeer zeker is er geen verdriet
Nee want ik ben zoveel een met jou
ik voel me echt jouw vrouw
De telefoon gaat en je zegt
ik ben al naar…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een verre vriend achterliet
ik durf niet te bewegen
bang dat ze valt
en haar moedervlek scheurt
een kinderkoor zingt liederen
met woorden uit zijn hand
op een melodie die zich vastklampt
aan de zintuigen…
Stante pede; World Press-foto(grafe) Amber Bracken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
675 Met de regenboog als symbool van hoop
Kleuren inheemse herdenkingskruisen
Voor inheems' kinderen in Canada
Kinderen die werden gedwongen tot
Het aannemen van westerse waarden
Zonder kennis van de windrichtingen
In een wereld, zeker niet de hunne
Het is een zintuiglijk beeld, vangend zeld-
zaam licht, angstaanjagend en symbolisch
Dat overheden…
SCHILDWACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Werken alle zintuigen van de krijgsman nauw?
't Is verdwaalde gedachte bijeen rapen
als stilte en verveling hem doen gapen.
Wat mag daarbij helpen? Een sprookjesdouw!…
afpelperiode
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
451 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versnelt
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten
een subtiel samenspel van zintuigelijke…
het eindige ras der lederrund
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
230 op het plein waar ze ooit
rollebollend uit het café
eindigden in die shoarmakot
- dáár deden ze het destijds immers nog
Maar nu gaan ze voor écht lekker
swingend in die voorlopers van hedendaagse fatbike-sneakers
die iemand toch moet maken
op zintuigelijke goochelwijze
als gespoten leer gepresenteerd
geen stierkalfjes meer
‘uit De…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Een trage wind draagt
hem verder, terwijl een fijne
beweging in mijn waarneming achterblijft,
een resonantie die mijn zintuigen zachter afstemt.
En als hij oplost in het
hoge groen, blijft het wijde veld
nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich
heeft verweven met de beweging van mijn adem.…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…