298 resultaten.
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wind bewaait het meer,
beweegt water te golven,
en mijn geest golft mee;
Met zonsondergang
gaat ook de wind onder, stil
wordt het water kalm
en spiegelt de maan,
zo boven zo beneden:
ook ik spiegel me
in strakglad water
onder de sterrenhemel,
boven de diepte;
Mijn bewustzijn zinkt
traag in het zwarte water,
diep in mijn wezen,
doodsangst…
Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest
poëzie
2.9 met 15 stemmen
1.800 Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest,
Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang;
Ik leunde er tegen bij zonsondergang:
Dan gonsde 't, diep; maar bij muziek het meest.
Toch, als 'k begreep: 'K moet vliegen; neen, ik dans niet -
Dan dacht 'k op eens: Hoe staat 't daar ook in 't sanskrit?…
Zon maakt plaats voor de maan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
987 Zoete regen valt uit de lucht
Bij zonsondergang
Kijk niet gek als ik in mijn woorden vlucht
Want eigenlijk ben ik bang
Voor alles wat fout kan gaan
En alles wat verkeerd begrepen worden kan
Dan zou ik het liefst af willen reizen naar de maan
Want als die zoete regen valt op mijn huid
Waar wij samen dan in staan
Dan maakt het me allemaal…
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 Starend naar de zonsondergang
waar je je levenslang naar hebt verlangd.
Ik gun je zo'n ervaring te beleven;
en waar je je ziel en zaligheid kunt overgeven.
Waar onrust even niet zal bestaan,
voordat je besluit weer verder te gaan.
Ik gun je om even los te zijn;
voordat de zon ondergaat en pijn verdwijnt.…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 Dan dacht hij: Nu begint zonsondergang;
En keek weer naar de zwaluwen, die zo lang
De zon nog konden zien. En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan?…
Muze van-tot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 ik niet de ochtendgloed
De gouden glans die de horizon besproeide
Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide
Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag
Gesteund door allereerste prille vogelzang
Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach
Die blijft de hele dag tot aan zonsondergang…
het strand
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.887 ochtends uitslapen, gewekt worden door de zonnestralen
’s middags zwemmen en zonnen op het strand
en ’s avonds is het tijd om te feesten
in de disco dichtbij het strand
daar heb ik mijn eerste liefde gevonden
diegene waar ik nu van gescheiden ben
ik heb er wel leuke herinneringen aan
dat we samen op het strand liepen hand in hand met de zonsondergang…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 Gisteren zag ik hen
verzuilen, gekromd om de
lillende pot zonsondergangen. Gisteren stierf
de laatste hond in mij.
----------------------------------------------
uit: 'Nergens is afstand dichter', 2001.…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Dreigend roffelt de zonsondergang!
Het eiland beeft en
bleke vogels trachten
het donker te ontvluchten.
Haastige vrouwen sidderen
onder de schemersluier
verlangend naar
het veilige dorp.
De geur van wierook
en het gemompel van gebeden
kringelt op uit tempeltjes
langs het pad.
Dan stopt het krijsen der vogels!…
nazomerdag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
747 waterjuffer heel voorzichtig
verderop in wilde orde, omgord
met ruigte, staat gewapend met
stekelige stengel, de bramenstruik
de geurende vrucht, door zon gerijpt
lokt hommels in zoemende vlucht
als zaden zijn gezet, de gerst gerijpt
het hooi geurig ligt te wachten,
is de nazomer nabij, het is
alsof je te paard, in vliegende vaart
de zonsondergang…
Als er geen licht meer door linnen dringt
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.610 vroeg mijn oom in zijn hobbykamer, waar hij zijn Meer bij
zonsondergang met de voorkant tegen de middagzon hield.
‘Als er geen licht meer door het linnen dringt.’…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 dolfijnen
En wanneer de meeuwen op het dek
landen bij het opsteken van een storm
die me opsluit in regengordijnen, volg ik
aandachtig zijn grillen en houd ik koers
tot er een gat valt
tussen zijn zwarte tanden
en ik het blauw in glijd
de vrijheid tussen twee hemels
waarin alles helder is
en ik in alle richtingen
van dageraad tot zonsondergang…
Zon, de... en de ondergang!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 Wie de zon volgt
die de zon ontmoet
Die wordt verlicht
die wordt verwarmt
die wordt omarmt
die wordt gered
van de ondergang!
Wie de zon volgt!!…
Zonsopkomst
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.128 Ik kijk naar zonsondergang, en voel de mysterie,
zo mooi en zeldzaam, net zoals jij was.
Ik fluister zacht de onuitgesproken woorden,
en wou dat je nog in leven was.
Morgen zal de zon weer opkomen,
En brengt jou opnieuw geruisloos met zich mee,
Mijn hele leven als mysterie,
tot mijn dood, dan weer met zijn twee.…
liefde of geen liefde
hartenkreet
3.3 met 41 stemmen
3.800 Hier zit ik dan zonder jou
Ik kijk naar buiten en voel de kou
Overal branden lichtjes in de bomen
Mijn ogen branden, ik voel een traan opkomen
Iedereen lacht en danst met elkaar
Ik zit hier en denk terug aan dit jaar
Ik weet nog het moment dat ik in je ogen keek
Dat was het moment dat ik voor je bezweek
Jouw ogen zo mooi als een zonsondergang…
Zon in mijn leven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.433 gaan
Met mijn ogen dicht
Soms achter wolken verborgen
Maar ik weet dat je schijnt
Regen en kou kunnen me niet deren
Ik blijf staan tot de laatste wolk verdwijnt
Jouw warmte is de moeite waard
Het is meer dan temperatuur
Vertrouwen, liefde, zekerheid
Een combinatie van oneindige duur
Elke avond samen genieten
Van jouw mooiste zonsondergang…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 lichtbron in de nacht
de eeuwigheid die staat
zoals jij voor mij wacht
met jouw stijlvolle dans
de zo doorleefde dans
(zoals het begin)
Het leven dat duurt maar even
maar zijn einde is gekleed in het nieuw
de duurzaamheid voor vandaag
het moment dat zij mijn droom versiert
Zoals in het begin
kleurt de zonsondergang…
namiddag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 de rand van het zichtbare
is bij de kromming
van wit tussen regels
daarachter een hek
om toegang te weigeren
een half uur na zonsondergang
een steeg omzoomd door muren
overal blindheid
om dood te lopen
de eerste straat links
om voortdurend te dwalen in
dichtgetimmerde gelijkheid
zonder aardse genade en
tussen nieuwbouwmuren
begint…
de schoonheid van jou..
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 'je gelooft ook alles wat je ziet,'
als het maar mooi genoeg is,
ja, dan wel,
dan mag de zonsondergang nep zijn
en ook de waterval de horizon,
de twaalfkleuren regenboog,
maar jouw stralende aanwezigheid,
nee, die niet, die
moet intact blijven als
een beschermd natuurgebied,
een nationaal monument,
je bent helder als de poolster…
Join
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.346 Soms denk ik niet meer
ook niet aan dichten
en zelfs niet aan vrijen
dan is alles vlak
bewegingloos dor
mooi vind ik dan
de lanen bij zonsondergang
het piepen van mijn fiets
een liedje van maffie Shaffy
het kwaken van de kikkers
de zenuwzieke krekels.…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 nog voor zonsondergang die dag van dauw en druiven
prikt ze een koolwitje midden op de lege muur van haar kamer
vleugels wijd
legt ze mijn gezicht omgekeerd
onder het tafeltje met de droogbloemen
bij het open raam
laat de wind van slaap maar komen nu
alle sterren en een glimlach van de maan
hoe wreed ook
schrijft ze in haar dagboek
haar…
ONDER EEN GLAZEN STOLP
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
648 geen gebrek
eten laat ik mij door een robot geven
nu leef ik toch gewoon mijn leven,
besef dat eigenlijk alles ontbreekt
ik voel me steeds kleiner worden
ook mijn gedachten beginnen te slinken
bekeken worden en je niet kunnen afschermen
er wordt naar me gewezen
ik weet niet waarom
volop kan ik genieten van de zon
ik verlang naar de zonsondergang…
RUST VOOR DE DOOD!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Ik wil rust
aan de kust
een strandstoel een must
lekker met de zonsondergang
voor m'n eigen ondergang
rustend lang genietend lang, lang, lang
of lekker lang lui en loom
onder een grote oude boom
is waarvan ik droom
dus mijn lust
is rust
flink worden gesust
van zoveel must
van zoveel moeten
niets te moeten zoeken
niets te willen…
landslide ( IOWA – USA )
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
790 zijn van Vlaanderen
ieverans vlak bij de ruisende zee
waar leeuwen tussen koeien staan
zij kunnen er wat van zunne
die Vlamingen, ze blijven bougeren
look, there’s the river in his fall
surrounded by yellow leafs
sometimes, the wind give a call
moving slowly to the winter, greeves
zij zweeft door mijn gedachten als
ik naar de zonsondergang…
GLIMLACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 verdwijnen
ga glimmen en ook al is
het einde minder mooi
probeer toch die eerlijke
bemoedigende lach te omarmen
probeer het als de zon
iedere dag weer of geen weer
om het sombere wolkendek
te doorbreken keer op keer
probeer zoals zij zo mooi kan
mogelijk stralend ten onder te gaan
laat de wereld nagloeiend in een
prachtige zonsondergang…
de koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Prachtige zonsondergangen.
Nu moet hij gewoon mee naar de kliniek.
Ziekenhuisbedden, baxters, buisjes.
Dat is hij niet gewoon.
Ze sprak over haar koffer alsof
het een mens of een dier was.
De koffer die stilletjes van vakantie droomt.…
Opgesloten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Daar opent hij deuren
naar een prachtige zonsondergang.
Hij hoort de merel fluiten,
ruikt nog de warmte van de dag,
vermengd met bloemengeuren
van een zonovergoten prachtige dag.
En is blij dat hij daar kijken mag.
Hij koestert zijn geliefde,
die hij ooit eens had.
Voelt nog haar huid, zo zacht.…
hartslag van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 van dageraad naar zonsondergang
reizend door het leven van alle dag
met aan jouw zijde de echte liefde
snelt het geluk jou motorsnel mee
door jouw dromen waar te maken
voorbij de spanning van de twijfel
vind jij steeds weer een betere ik
mooier dan wie jij ons toch al bent
de willekeur van meningen voorbij
kies jij voor het maken van keuzes…