Alle inzendingen over zwanen

610 resultaten.

Sorteren op:

Wat ik tegenkwam 12

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
De zwanen, hoe die stonden als familie aan de kant hun veren reinigend telkens, opnieuw en opnieuw zo wit willen blijven Terwijl sirenes om ons heen loeiden opnieuw en opnieuw De lucht donkerde maar de zon doorbrak opnieuw en opnieuw Ik langs het kanaal liep, dat alles aanschouwde opnieuw…
Ralameimaar6 september 2026Lees meer >

BEKKENOVEN

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 658
Luchtbel, uit lava glasdraad Waarvan alleen de blazer weet Welke bestemming Man en vrouw wellicht op het Gevaar af nooit te vervloeien Maar afgekoeld en losgeknipt Te stollen tot Swarovski zwanen Drijvend in separate vijvers Kristallnachtkinderen Door hun hoge loodgehalte kunnen Zij beter geen koppel vormen…

Wat ik zie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Een rode roos, een paars viooltje En witte zwanen in het meer Ik bekijk alles om me heen En vraag me toch eens af: waarom dóet iedereen zo moeilijk? het leven ís simpel.…
M9 juni 2009Lees meer >

carrousel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
De aarde draait een baan in gang gezet door de passen van het rennend kind een slapende moeder cirkelt gevouwen in een houten zwaan moe van het geven blind voor de bellen.…
Imiza22 juni 2013Lees meer >

Moment van deinen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Zwanen dobberen elegant over het meer op deinend water zij bewegen chic hun hals waarbij kalmte mij berust. Moment van deinen bereikbaarheid gevangen door plotseling licht in een cocon verzegeld brengt mij innerlijke rust.…

Moeder

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
De deur opent zich -als vanzelf- zowel bij zon als maan zie ik je in de deuropening: een sneeuwwitte zwaan in mijn herinnering.…

liefdesrituelen

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 495
een vaag verlangen roestig weten een zwanenzang misschien van verstofte mensenliefde zie de zwaan die het nest verlaat haar minnaar uitzinnig roepend onthaalt hoe ze haar kop schudt hoe hij haar knabbelend begroet hoe ze samen de lichte vleugels uitslaan liefdesrituelen die vergeten verlangens doen zinken onder een ademloos…
J.Bakx15 oktober 2021Lees meer >

Herfstwind

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
HERFSTWIND daar staat ze ‘t is nog een kind ze ziet de bomen wuivend dansen op een been in de straffe koele herfstwind in de late zonneschijn vliegen de wolken als witte zwanen om haar heen en de kleurrijke was wappert aan de lijn en zij … zij wil ook ooit zo’n ballerina zijn ach hoe eenvoudig en fijn kan soms schoonheid zijn…
catrinus8 oktober 2022Lees meer >

druipend tafereel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
uitgesmeerd met streekjes schaduw zijn buurvrouwtjes hoofd uitgeveegd' abstractie van Siamese tweeling een overvliegende zwaluw vliegt er doorheen de zwaan klapwiekt kregelig en slaat het silhouet rimpelend uit de bespiegeling…

WANEN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
enkel op zichzelf op wie en wat ze zijn van nature weten ze ingetogen te glijden in een of andere vijver of slootje ongezien veraf in een polder vertoeft pa ma en hun aanbeden kroost al glijdend omdat ze van nature glijden terecht trots een beetje hautain vooral onopgesmukt waardig je kunt niet om ze heen … de prachtige introverte zwanen…

Even iets en dan zwijgen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Echo van stille schaduw van de zomerdag nu in de luwte jouw stem weer herinnert aan de heimwee van jaren in de wildernis toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek bij de boom, die treurde aan de waterkant waar de dode vis lag vol met vliegenlarven probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen omdat ik een zwaan zie landen op het water…

Kerst in de Jordaan, dwaallichtjes en Kerstman

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 730
mensen, jong en oud. arm en rijk om verlangend in de Kerstboom te hangen die grote voor het Claverhuis, het buurthuis waar snert, gluhwein, chocolademelk, koek en cake te verkrijgen zijn, zomaar zonder een cent de Jordaan is massaal uitgelopen en 100 kinderen krijgen op leeftijd cadeau’s van die beroemde Jordaanse Kerstman, Jos van der Zwan…

Dieren haiku's #3

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Zwanen zwemmen trots en gracieus -vleugels gevouwen. Slapeloze nacht- de schapen zijn de tel kwijt en vallen in slaap. In de lucht hangt een buizerd -hij bidt.…
Joepondro30 september 2023Lees meer >

Elegantie op het water

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 658
Witte spiegeling vleugels vangen zachte wind rust in donzen nacht Hoe een zwaan glijdt door het spiegelende water, sneeuwwit en stil, waar haar vleugels zich openen als zachte zeilen die even worden opgetild door de wind voordat alles weer verzacht.…
CB23 februari 2025Lees meer >

waarom zou ik spreken over iets anders

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
waarom zou ik spreken over iets anders dan de oevers en de rivier de beken en de dalen van ‘t verdriet ’t vertier dat ook daar gepaard gaat met de hemeltergende wolken en de zon of de volgeschreven maan en die ellendige sterren? waarom zou ik spreken over iets anders dan de geneugten van de liefde de pijn en de schade door de jaren en ’t…

Bij het spiegelwater

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 231
De sombere dag crepeert in het rottende riet, zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon met ijzeren hand en sterke vingers. Ik ben de armoedige schilder zonder onderbroek, bezeten door de waanzin van de leegte, die het verstikkende gif en de vitale extase van dit zwarte water drinkt met dorstige keel bang voor de dood, angstig voor…

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos, een bleke schim die door het riet snijdt. Hij zoekt geen applaus, hij heeft geen angst. Zijn hart is allang versteend door de naderende winter. Hij accepteert de kou, zoals een vorst zijn ondergang.…

Witte herfstvogel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 193
De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet, een schemering die de horizon genadeloos omsluit. Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek, die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt. Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen: de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot. Zijn veren dragen het…

Bij 't Bossche Broek

netgedicht
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 655
Heel helder stromend water en overal 't gesnater van zoveel dat daar leeft; De zwanen drijven statig en zijn misschien nalatig maar wat dat ook maar geeft; De eenden roepen dromend, wie weet van waar hier komend, vertellen niet hun lied; Er is een zee van zwijgen, van rusten en van krijgen, wees stil, kijk en geniet!…
Adeleyd25 augustus 2006Lees meer >

kopstukken 15.07.2007

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
de Avenida Corrientes slaapt nooit stap in dit schilderij van werkers en wachtenden een explosieve combinatie in de magie van het moment een valstrik verhuld in een dun, wit verenpak papieren verbeelding van de brug die niet wordt gebouwd ontheemd tussen heden en verleden en de dreiging van de zwarte zwanen een man struikelt het struikgewas…
j.bakx16 juli 2007Lees meer >

Droomvakantie

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 895
In stilte van dromen zwemmen zwanen naar het liefdeseiland bij ’t spiegelmeer genot drijft op wolken, in maagdelijk wit onvergetelijk blijf je in de droomvakantie met je hart als ontvanger van het zonnespel schrijf je poëzie voor je gebruinde minnaar die in zijn korte broek nog even een brood haalt en op aardse voeten naar de klok kijkt.…
mobar3 augustus 2010Lees meer >

Stil verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 712
Diep verborgen in het schaduwrijk gebied zie je tranen om wat is In het licht zie je het niet Niemand ziet het stil verdriet, het gemis Het verlangen gevangen Kleurrijke bloemenpracht fladderende vlinders dansende libellen kabbelend water wuivend riet statige zwanen In lommerrijk gebied zie je al die tranen niet…
G.Driesman2 december 2017Lees meer >

Duiken naar Beter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
zal wel moeten gaan duiken in de geboden ruimte geen keus als je niet wil verdrinken op het droge het onbekende bodemloze met een onzichtbaar vangnet van mededogen het laatste stukje voorzichtig proberen te landen op het in zicht komend heldere verfrissende water als een jonge zwaan die nog een lange weg hoopt te gaan in het later…

Gewoon geluk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Zo blij dat hier altijd slootjes met aan de kant wat bootjes, bossen met donker bebladerd pad boompjes die geel blad bewaren zwammen uit stammen vlammen wandelaars die groeten, praten, joggen, fietsen, hond uitlaten vaarten, waarin rode hemels, zwanen zwemmen Er een genieten van een luie zatermiddag is…
Ralameimaar12 december 2021Lees meer >

dankjulliewel!

netgedicht
3.9 met 50 stemmen aantal keer bekeken 8.272
er zat een merel op een tak van een boom en ik wenste dat hij de duizend stemmen in woorden en aan het dichtersglas naar mij zou kunnen brengen zodat ik de bloemen kon horen in iedere letterademhaling en in iedere stap naar een open deur -het plukken van rozen en witte zwanen- en op dat moment verdween de boom en de merel in…

antimaterie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Herinneringen het voorbije leven en daarvoor ijl als hoge lucht azuur en de vlucht het stuwen en het dragen flinterdun denkbeeld van bijna niets sierlijke zwaan boven alle verdenking van de wolken en de bakstenen mens de nek krommen om de vergissing het zware trekken van verheven verzuchtingen de mens is wel degelijk daar…

zotheid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
het gras in zomerkleed verkleurt de dijk aan één kant water, aan de ander wast een plas wat witte vogelveren en een oude zwaan staat op de weg haar borsten blootgelegd voor kroost en warme handen bij het komen en het gaan der tijd weet ze, dat -haar zorg ten spijt- het gras naar koude winters geurt…

nog iemand te zijn

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
te oud voor een vlucht naar mogelijke goden een gedicht worden dat zich vanzelf maakt in het geruis van de zee nog iemand te zijn te oud voor een vlucht uit het water als een zwaan proeven op de som mos hecht zich aan steen in het heldere daglicht nog iemand te zijn te oud voor een vlucht naar tijd tussen de woorden lopen naar waarheen…

stromen in vijf zeven vijf

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 370
tussen de woorden zweeft een onbeschreven tijd in ruimtelijkheid zwanen op het meer poëzie zonder dichter een statig zwijgen vastgevroren leed op ijsvelden van de dood lege antwoorden een oplaaiend vuur de lucht likt haar hitte op de horizon slinkt het dansend water wast het grijze basalt rein een schoon ritueel…
J.Bakx2 november 2025Lees meer >