6661 resultaten.
Mijn Lichaam
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.113 Wie geeft mij nog reden voor bestaan
hetgeen mij zekerheid bood.
Ik plaats mijn lichaam voor de spiegel.
Een wazig beeld verschijnt.
Ik zie door mijn tranen heen;
een vrouw die er van mij mag zijn.…
J.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.118 Huil niet om wat verloren is gegaan
want nimmer is een leven zo compleet
als dit, wat op een kleine schaal voldeed
aan wie compact, en om de bron bestaan.
Men wordt niet met een wijzerplaat gemeten;
de druppel die ons diep doordrenken kan
vindt niets te winnen in de zee, en dan,
wat valt daarin te winnen dan niet weten ?…
vlinderkracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.965 de vlinder bestiert zijn bestaan
met afstand, hij blijft afwezig
van contact dat hem vleugellam
zijn levensdoel verliezen laat
zoekt hij de simpele waarheid
te vinden in de ruimte, hij is
een fladderende astronaut
in zijn heelal van vrijheid
onaangeraakt en onbedorven
vindt hij in volle kleurenpracht
de kracht tot sterven te komen
in…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen
vlinders in mijn buik
ze maken dat ik vanaf hier
in sferen als deze
nooit op zou willen houden
te bestaan…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Misschien laat het zich vermoeden,
Nu het zover is, verse sneeuw,
Vage sporen van bestaan.
Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…
Hondsverlangen
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.462 rilling doortrekt zijn doffe vacht
Zijn vermoeide ogen staan dof tranend
Zijn getrimd leven en gelakte nagels
Heeft hij willoos moeten ondergaan
Gedwongen in stilistisch keurschijf
Bekroonde hem met pijn en leed
De meute in de weide die lokte
Was niet gegund aan hem besteed
Geen prijs kon zijn leed verzachten
Hunkerend naar dat hondse bestaan…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes in verten
die tegenwoordig
eigenlijk niet meer bestaan…
geen soort van mij is anders
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
740 vermalen doelen, onuitwisbaar
miskent en toch eenvoudigweg
te herleiden naar de noemer
van het bestaan
beelden doen er niet meer toe
het aangezicht is majestueus
liefde bloedt niet
in open wonden
verder dan mijzelf kan ik niet gaan
ik peil mijn eigen diepte
strooi geen strooisels zonder doel
maar raap graag het miskende
nooit voor…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
de eerste zin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 maar daarna hoe dan verder
welke kant moet ik uit
zo'n eerste zin maakt heel wat los
de tweede echter is dikwijls
een stuk minder om over
het vervolg nog maar te zwijgen
zou de ultieme roman misschien
louter uit eerste zinnen moeten bestaan
en zo ja wie gaat hem dan schrijven…
Joaquin Sabina (1947)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 19 dias y 500 noches
"de genezende werking van
de poëzie houdt mij op de been"
aldus de zanger/dichter
herstellende van een ernstige
hersenbloeding sprak hij
deze helende woorden
als een ternauwernood
aan de dood ontsnapte matador
kreeg hij weer vat op het bestaan
blijkt dat de poëzie de mens
sterker maakt dan men ooit
voor…
Met vagevuurmuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 pak stukjes hemel
om de hel te blussen
mijn bestaan te sussen
met vagevuurmuziek
geen rappers meer
slammers hitsen op
verzuipen in geluid
performen slechts verdriet
ik beluister het
geboortelied dat liefde
heeft gebracht want
zacht is onze poézie
die raakt en gevoel
in mensen doet ontwaken
lentes weer laat komen
in vele warme…
Vlakbij de ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
735 veels te mooi
tot aan de uiterste kimmen
van de rimpelloze zee
hou ik jou vast
ontsluiering wacht lonkend
langs de waterplooien
van zijn bestaan
om groot te worden
ons onstuimig hart
kent het marionettentheater
vlakbij de ziel
van rijpe handen
rankt de kust juwelig verder
duizendvoudig gegroeid
mijn hart bonst verstild
alleen voor…
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 Ik herschrijf de toestand
die buigend zoals het koren
de wind bekroont naar haar kunnen
en die meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs…
In perspectief
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
812 als jij mij ziet
hoort
mij ruikt
dan ben ik dat
maar meestendeels niet
het is een verblindend beeld
dat opduikt in het verschiet
al strijken mijn ogen
de glans van een traan
en voedt mijn glimlach,
nu en dan,
jouw zieltogend bestaan
ik ren soms zomaar weg
om het eigen hart te ervaren
en vraag mezelf dan af
waar voel ik het nu…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…
Wazig
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
518 met een zucht laat ik gaan
en stap over de rand van dromenland
naar het andere bestaan.…
Dromen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
907 Ik droom van een gezond bestaan.
Ik droom van een liefde die me nooit laat gaan.
Ik droom van een leven zonder verdriet en pijn.
Ik droom dat iemand er altijd voor mij zal zijn.
Ik droom van mensen die eerlijk zijn en oprecht.
Ik droom van iemand die voor mij vecht.
Ik droom van mensen om mij heen.…
Het blond van je haar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 op je graf
jij liet het regenen om
verdrogen te voorkomen
nog staan ze daar
in kleurige pracht
ik wacht tot je komt
uit jouw donkere nacht
een straaltje zon
laat het blond
van je haar weer
oplichtend dansen
hoor nu je stem
in de lach die
je schenkt met
het blauw van je ogen
voor even bij mij
in een samen
dat niet kan bestaan…
Langzaam
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
605 Diep in mij zal ik het altijd
bij me dragen het zal nooit
helemaal verdwijnen, het is
een stukje uit mijn verleden
dat hoort bij mijn bestaan.…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone bestaan…
De stem van 't kind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
757 veilig in papa's handen
ontwikkel je je
groei je geleidelijk
groter
in de veiligheid
van het gezin
totdat
het zo kriebelt
dat vader zijn
vleugels
wil spreiden
het gevecht begint
alvorens zij
dit in woorden
kan gieten
is het gemis daar
onbegrip lijdt
tot verwijt
en dan dat gemis
kleurt zelftwijfel
een waas
over het bestaan…
Angstig verlangen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
885 Je hebt een schip
In mijn leven
Je hebt een schuilplek
In mijn allerdiepste
Je bent een afdruk
Op mijn ziel
Jouw zijn
Een heersend deel van mijn bestaan
Jouw bewustzijn
Vertrouwt zijn eigen oordeel niet
Jouw ogen
Zien de krochten van mijn ziel
In het zijn naar jou
Blijf ik maar denken
In mijn verlangen naar jou
Huil ik om ons
In…
Sascha 1980-2003
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 jaardag
eenendertig jaren later vraagt
jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk
in de glimlach van een mooi bestaan
er vergaan geen lieve ogen, die
hun spreken in mijn hart hebben gelegd
ze kleuren nog als toen en geven alles
wat je wilde
éénmaal,
tweemaal rondt de maan haar kleine kringen
maar de zon verlicht je haar
in zacht…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden
wat wij hebben zal altijd blijven bestaan…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere bestaan…
Gloed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.025 De gloed in je gezicht
geeft licht aan mijn bestaan,
ik zie mezelf weer in het raam
en kies voorgoed
voor afscheid van de eenzaamheid.
De warmte van je lichaam
koestert ieder uur mijn vuur
om vooral door te gaan,
waar stoppen verliezen betekent
en verliezen eindigheid.…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik mijn laatste zucht uitblaas,
mag het mij eeuwig nog verblijden.…
tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.081 Veeg mijn tranen niet van me af
Laat ze zitten, laat ze lopen
Ze moeten blijven bestaan
Ze moeten laten zien
Dat ik je nog steeds mis
Dat je me nog steeds raakt
Zelfs na al die jaren
Veeg ze niet weg
Laat ze lopen, wegzakken in de grond
Laat ze leven, in mijn bloemen zichtbaar
Rode rozen waar jij zoveel van hield.…
Een leeg doel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Grenzeloos ambitieus was je,
Werk het enige dat bestond
Een leeg doel dat niet gelukkig maakt
Juist daardoor verbitterd geraakt
Bitterder dan het gerstenat
Dat je zelf fabriceerde
Aanzien, macht en rijkdom
De pijlers onder je bestaan
IJzeren orde ook in de afgelegen
Loods in Noord waar zelfs de
Hardste schreeuw niet werd gehoord…