Alle inzendingen over de zee

28805 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCCXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
meewarig de zwijgende dolfijnen gebaren: weinig vin en veel venijn. en zout legt de zon van de zee op zijn huid, en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid. wonden die gutsen, golven die lonken gieten twijfel in een vaststaand besluit: het moet hier uit, dit schip is gezonken.…

zacht wolkt de zee

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.082
zacht wolkt zee om je heen glijdt lucht als branding langs je nat is het spel dat je speelt met het water kou vraagt mijn warmte pas later lopen op strand duim in je hand wil je niet vast maar ik voel dat je past kussen elkaar golven zijn daar overspoelen de schoenen en koelen ons zoenen we hebben gelachen intens liefgehad…

De blanke duinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
jeugd kreeg weer de overhand we speelden met het zand als kinderen zo blij jij was weer bij mij in het springen over golven nam ik je mee naar de einder van de zee het water koelde in het diepe onze lijven ik mocht het zout heel teder van je lippen bijten toen we droogden in de volle zon keerde jij je om naast strand heb ik…

het vergaan van schepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Praat me niet van het vergaan van schepen Praat me niet van zandbank,rif of klip Menig schepeling kent wel een dip het roer gaat om De zeilen bollen de verte lonkt en dat klinkt stom: Een schipper zal met de zee niet dwepen Elke golf z'n eigen hoogte daarna z'n eigen dal Er is een kerkhof in de diepste diepte want…

In tegenbeeld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
heb mijn ziel verpand aan de zee loop genietend met haar mee tot in de verte de stormvogel nadert en golven hun ankers gaan lichten opgetuigd met kuif rollen zij razend voorbij overslaande massa’s springen op tij immens is de kracht die onverwacht hoogte kiest gaten in dijken en weringen spiest tot zij rimpelloos de zon laat ondergaan…
wil melker4 januari 2014Lees meer >

Waterbloemen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
ik zag de zee maar kon de snelle waterbloemen niet volgen in hun dalend en rijzend racen naar strand waar ze in schuim kapot sloegen onder de harde hand van een straffe wind tot niemand ze meer vindt ik ben toch terug gegaan in kalmer tij bij een volle maan om ze te determineren en hun namen te leren wilde hen niet in anonimiteit…

Zomerzonschijnen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 401
als schotsen en scheven komen zij het landschap binnen gedreven dwars en tegendraads maken een lachertje van zon die normaal stralend staat boven zoute zee en luchten vol zoetwaterregens die vluchten in de vallende half doorzichtig gordijnen en verwaaiend zand van het strand meevoeren naar het duinse helmgrasland dat…
wil melker26 november 2022Lees meer >

El mar i el temps / De zee en de tijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Vertaling van het Catalaanse origineel De zee en de tijd De zee is een ruimte van tijd de uren gaan voorbij maar tellen niet, de meeuwen spelen samen met de koppen van de golven hun spel.…

De oude zeeman

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.321
Wanneer ik op de duinen stond, Vóór vele - vele jaren, En ginds in zee een zeiltje zag, De haven uitgevaren; Dan kwam de lust naar verre reis Mijn jeugdig hert bedriegen, En 'k wenste wel de meeuw te zijn Om heen te mogen vliegen.…

De zee

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.734
Bedwing een kracht die met vernieling dreigt, o Zee! Blijf staag beschermend ons geneigd. In uw kring wijke, al teistert Twist het LAND, De scepter nooit uit Eendrachts rechterhand.…

de zee - avond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
de zee raakt alleen en onmerkbaar traag varen aan de horizon nog een paar schepen. de golfslag die het strand toedekt heeft iets angstigs onverwachts of het een oordeel verklapt dat in de komende schemer zwak aan land wordt gebracht. de avond ligt nu geheel op het water dat ver en ver wordt gedragen.…

zomers fruit

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.018
de zee vangt haar tranen op haar denken verzilt gevoel de man naast haar biedt ander gedachtengoed als vreemdeling in een groene zwembroek als vuur zo rood zijn haar hij wacht zonder vragen een zachte lach bereikt haar ogen, zoekt een weg naar de naderende zomer 'wil je ook een perzik', vraagt zij…
metha22 maart 2005Lees meer >

Woestenij

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
zand woestijn een bodem van een dode zee met resten van wat schelpenzand het wit gebeente en duinenlijnen die verdwijnen in de spiegeling van mijn eigen fata-morgana trillende luchten zuchten gelaten maar mijn blik reikt alsmaar verder dan het weerkaatsen van mijn droge stem die geen echo meer vinden kan…

Mijn lief

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.371
Op een schaduw van verlangen klom je naar mijn hart in duister verleden gevangen maakte jij je aarzelende start jouw liefde overweldigend meesleurend overwinnend levensveranderend op een zee van verlangen veroverde je mijn hart dwalend door zijn duistere gangen maakte herstel zijn aarzelende start…
Myriamm25 september 2003Lees meer >

Neptunus' kind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 793
Vlugge voetjes stuwen als een vissenstaart het kind nu in volle vaart naar open zee. Vaarwel mijn kind, Neptunus neemt je mee.…

Opklaring

netgedicht
2.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.023
Storm aan de horizon laatste stralen door de wolken het razend huilen, dat met vlagen begon wakkert kabbel tot verraderlijke kolken woeste golven slepen schepen mee en nu de krakend lucht het schuim verlicht zie ik, in dit patrijspoort, met die zee de spiegeling van jouw gezicht…
oepie13 december 2002Lees meer >

Mentor

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.167
Verpulver de bergen, drijf ze in zee.…
Ditheke10 januari 2005Lees meer >

zag het sikkeltje maan

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 913
ik was aan het strand zag het sikkeltje maan om twaalf uur doven de zee golfde traag spoelde de eerste seconden op zand want voor eeuwig is er niets aan de hand het land fonkelt en brandt in de hoogte van vuren zij feesten nieuwjaar dat slechts twaalf maanden gaat duren…
wil melker1 januari 2006Lees meer >

dan is er nog de nacht

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 721
ik laat achter slechts een stilte van tijd heel even zal de zee zich openen en uren dragen in donkere handen geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet het moment is kort zo beiden nooit meer geweest dan dit ik voel wind tussen de rotsen en dan niets meer het maakt me niet bevreesd…

de bron

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
verborgen ergens hogerop ligt de bron water vult een greppel 't is niet meer toch, een dam kan de stroom niet stoppen stil stijgend tot die overloopt het gaat verder greppel, sloot, beek, rivier en weer even onzichtbaar als het begon, eindigend in zee of.. is dat de bron?…

Zwerver

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
je klimt over bergen zwemt in rivieren bezoekt stad en land ziet de wijde zee waar komt toch je gulzige zoektocht eindelijk tot rust? steeds wisselt het decor van alle aardse dromen…

over een leven onder water

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
de vis die ik vanochtend vond zijn schubben zwaar gehavend zijn kieuwen volgeschept met zand hij fluisterde mij toe met drooggetrokken vissenmond zwem niet zwem niet in deze zee ik ben er naast gaan liggen langzaam open langzaam dicht maar vergat erbij te sterven het had wel iets van poëzie…
anno16 augustus 2008Lees meer >

Vreemd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 699
Mevrouw Verdonk blijkt echt een stemmentrekker voor de Partij voor Vrijheid en Democratie het 'duizendt' haar gewoon, is wat ik zie zij zegt: ik ben zo blij en 't voelt zo lekker het recht-door-zee weet zij goed te benutten mag ik er éven langs, Pardon, meneer Mark Rutte…

Je maakt...

netgedicht
2.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.653
je maakt de zee je maakt het zand je maakt de duinen en het land je maakt het schaap je maakt het lam je maakt de kudde en de dam je maakt de grond je maakt de klei je maakt de bloemen en de wei je maakt de boom je maakt het bos je maakt de merels in me los…

Laatste gang

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Klokkenstem begeleidt lang en monotoon bedrukte zwijgen verdwaald herfstblad bedwarrelt traag het dode eiland witte bloem korte snik laatste groet langzaam verzinkt het houten schip in de aarden zee het leven herneemt z’n gang…
Gerardo4 december 2007Lees meer >

Jouw Ogen

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Jouw ogen Zijn als de zee Ik kan er in verdrinken Ze voeren me mee Door jouw ogen Doorzichtig als de pest Zie ik niet alleen je lichaam Maar ook nog de rest Door jouw ogen Eerlijk als maar kan Zie ik de waarheid Van deze man Jouw ogen Laten stiekem zien Dat je innerlijk Nog mooier is misschien…

Waar is het gebleven

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.500
Ik herkende je niet dat stuk verdriet wat er van jou is geworden sinds we elkaar zijn verloren Je was mooi nee, nog mooier veel mooier dan mooi, dan mooi zou kunnen zijn Je prachtige gezicht leek onoverwinnelijk maar het is nu geen gezicht je uitdrukking is verloren Waar zijn die ogen die zo glommen als een zomerdag op rustige zee…
lin b20 januari 2004Lees meer >

duisternis

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.002
de duisternis valt als een deken over mijn wereld, mezelf beschermend voor mijn gevoelens de duisternis van de nacht laat me even de rust vinden, mezelf bevrijdend voor een dag de duisternis trekt weer op na een eenzame nacht, mijn gevoelens onthuld, waar ik mezelf heb achtergelaten in een zee van tranen…

Repetitie

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.526
Tenslotte zie ik dat zij is: een vrouw die terugvalt in haar eigen element zee, zilt.…

staren naar de einder

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.104
staren naar de einder is verder willen zien dan ik nu al ben het is ook kijken naar al wat was en ik nog steeds achterna ren op deze plek van dualeren of ver-springende gedachten hoor ik de zee ruisen in zandbanken van rust zo vergaat het vaak dat dan mildheid komt wanneer de wind mij meeneemt en mijn gemoed…