28805 resultaten.
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand besluit:
het moet hier uit, dit schip is gezonken.…
zacht wolkt de zee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.082 zacht wolkt
zee om je heen
glijdt lucht
als branding
langs je
nat is het spel
dat je speelt
met het water
kou vraagt mijn
warmte pas later
lopen op strand
duim in je hand
wil je niet vast
maar ik voel
dat je past
kussen elkaar
golven zijn daar
overspoelen de
schoenen en
koelen ons zoenen
we hebben
gelachen
intens liefgehad…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Waterbloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik zag de zee
maar kon de snelle
waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand
waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt
ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren
wilde hen niet
in anonimiteit…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vertaling van het Catalaanse origineel
De zee en de tijd
De zee is een ruimte van tijd
de uren gaan voorbij maar tellen niet,
de meeuwen spelen samen met de koppen
van de golven hun spel.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Wanneer ik op de duinen stond,
Vóór vele - vele jaren,
En ginds in zee een zeiltje zag,
De haven uitgevaren;
Dan kwam de lust naar verre reis
Mijn jeugdig hert bedriegen,
En 'k wenste wel de meeuw te zijn
Om heen te mogen vliegen.…
De zee
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.734 Bedwing een kracht die met vernieling dreigt,
o Zee! Blijf staag beschermend ons geneigd.
In uw kring wijke, al teistert Twist het LAND,
De scepter nooit uit Eendrachts rechterhand.…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.
de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
zomers fruit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.018 de zee vangt haar tranen op
haar denken verzilt gevoel
de man naast haar biedt
ander gedachtengoed
als vreemdeling in een
groene zwembroek
als vuur zo rood zijn haar
hij wacht zonder vragen
een zachte lach bereikt
haar ogen, zoekt een weg
naar de naderende zomer
'wil je ook een perzik', vraagt zij…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Mijn lief
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.371 Op een schaduw
van verlangen
klom je naar mijn hart
in duister verleden
gevangen
maakte jij
je aarzelende start
jouw liefde
overweldigend
meesleurend
overwinnend
levensveranderend
op een zee
van verlangen
veroverde je mijn hart
dwalend door
zijn duistere gangen
maakte herstel
zijn aarzelende start…
Neptunus' kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Vlugge voetjes stuwen
als een vissenstaart
het kind nu in volle vaart
naar open zee.
Vaarwel mijn kind,
Neptunus neemt je mee.…
Opklaring
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
8.023 Storm aan de horizon
laatste stralen door de wolken
het razend huilen, dat met vlagen begon
wakkert kabbel tot verraderlijke kolken
woeste golven slepen schepen mee
en nu de krakend lucht het schuim verlicht
zie ik, in dit patrijspoort, met die zee
de spiegeling van jouw gezicht…
Mentor
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.167 Verpulver de bergen,
drijf ze in zee.…
zag het sikkeltje maan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
913 ik was
aan het strand
zag het sikkeltje maan
om twaalf uur doven
de zee golfde traag
spoelde de eerste
seconden op zand want voor
eeuwig is er niets aan de hand
het land fonkelt en
brandt in de hoogte van vuren
zij feesten nieuwjaar dat
slechts twaalf maanden gaat duren…
dan is er nog de nacht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
721 ik laat achter
slechts een stilte van tijd
heel even
zal de zee zich openen
en uren dragen in donkere handen
geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond
of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet
het moment is kort
zo beiden
nooit meer geweest dan dit
ik voel wind tussen de rotsen
en dan niets meer
het maakt me niet bevreesd…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…
Zwerver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 je klimt over bergen
zwemt in rivieren
bezoekt stad en land
ziet de wijde zee
waar komt toch je
gulzige zoektocht
eindelijk tot rust?
steeds wisselt het decor
van alle aardse dromen…
over een leven onder water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
565 de vis
die ik vanochtend vond
zijn schubben zwaar gehavend
zijn kieuwen volgeschept met zand
hij fluisterde mij toe
met drooggetrokken vissenmond
zwem niet
zwem niet in deze zee
ik ben er naast gaan liggen
langzaam open
langzaam dicht
maar vergat erbij te sterven
het had wel iets
van poëzie…
Vreemd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
699 Mevrouw Verdonk blijkt echt een stemmentrekker
voor de Partij voor Vrijheid en Democratie
het 'duizendt' haar gewoon, is wat ik zie
zij zegt: ik ben zo blij en 't voelt zo lekker
het recht-door-zee weet zij goed te benutten
mag ik er éven langs, Pardon, meneer Mark Rutte…
Je maakt...
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
2.653 je maakt de zee
je maakt het zand
je maakt de duinen en het land
je maakt het schaap
je maakt het lam
je maakt de kudde en de dam
je maakt de grond
je maakt de klei
je maakt de bloemen en de wei
je maakt de boom
je maakt het bos
je maakt de merels in me los…
Laatste gang
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.779 Klokkenstem begeleidt
lang en monotoon
bedrukte zwijgen
verdwaald herfstblad
bedwarrelt traag
het dode eiland
witte bloem
korte snik
laatste groet
langzaam verzinkt
het houten schip
in de aarden zee
het leven
herneemt
z’n gang…
Jouw Ogen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.803 Jouw ogen
Zijn als de zee
Ik kan er in verdrinken
Ze voeren me mee
Door jouw ogen
Doorzichtig als de pest
Zie ik niet alleen je lichaam
Maar ook nog de rest
Door jouw ogen
Eerlijk als maar kan
Zie ik de waarheid
Van deze man
Jouw ogen
Laten stiekem zien
Dat je innerlijk
Nog mooier is misschien…
Waar is het gebleven
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.500 Ik herkende je niet
dat stuk verdriet
wat er van jou is geworden
sinds we elkaar zijn verloren
Je was mooi
nee, nog mooier
veel mooier dan mooi,
dan mooi zou kunnen zijn
Je prachtige gezicht
leek onoverwinnelijk
maar het is nu geen gezicht
je uitdrukking is verloren
Waar zijn die ogen
die zo glommen
als een zomerdag
op rustige zee…
duisternis
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.002 de duisternis valt als
een deken
over mijn wereld,
mezelf beschermend
voor mijn gevoelens
de duisternis van de nacht
laat me even
de rust vinden,
mezelf bevrijdend
voor een dag
de duisternis trekt weer op
na een eenzame nacht,
mijn gevoelens onthuld,
waar ik mezelf
heb achtergelaten
in een zee van tranen…
Repetitie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
3.526 Tenslotte zie ik dat zij is:
een vrouw die terugvalt
in haar eigen element
zee, zilt.…
staren naar de einder
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.104 staren naar de einder
is verder willen zien
dan ik nu al ben
het is ook kijken
naar al wat was
en ik nog steeds
achterna ren
op deze plek
van dualeren of
ver-springende
gedachten
hoor ik de zee ruisen
in zandbanken van rust
zo vergaat het vaak
dat dan mildheid komt
wanneer de wind
mij meeneemt
en mijn gemoed…