2435 resultaten.
Waarom ik zoveel van jou hou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Dat je glooiende landschap met gevarieerde karak-
ter in persoonlijke eigenschappen en kwaliteit mijn ogen aanraakt
Bovendien is het de ideale plek waar ik heerlijk een moment lang kan leunen
op jouw uitzonderlijke mooiheid en de schoonheid van de seizoenen in mijn handen houd.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen
en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.
Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden,
zodat zij er hun passie op kunnen koelen,
terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 Maar, liep zo mijn blik door heel 't landschap in 't rond,
Waar alles in groeide en in gloeide,
Het langst bleef mijn oog op een vlasveld gericht,
Dat lief'lijk al blauwende bloeide.…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Inkeer en inzicht
in een mooi bed van stilte
cadeau van winter
Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Snel weg flirt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Landschap trekt voorbij
een wei, een hek, een heg.
Een auto zoeft voorbij.
Jij kijkt naar links,
zij kijkt naar rechts.
Je ziet elkaar in een flits,
hé, wat leuk dat ik je hier tref.
En wat een leuke lach,
je bent iemand die er zijn mag.
Haar auto gaat naar rechts.…
Een engel zevert
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.203 Ik luister naar motregen
Die geleidelijk en gelaten
In het hemd dringt
De katoenen spons
Alsof over een wolkenrand gebogen
Reikend naar een havik
Een engel zevert
Boven heuvel en heg en weg en hei en wei
En nog meer dat thuis hoort in deze orde
Deze rij die rijmen moet
Terwijl ik het omgekeerde verkies
Een landschap van Breugel dat uit…
Vakantie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.504 koop,
Dan maar weer door belgenland naar Frankrijk toe,
Maar van dat takkeneind rijden word ik zo moe,
Bij de oosterburen Marsch door het Sauerland laufen,
Maar bier en bratwurst kan ik ook bij de Aldi kaufen,
Mensen kijk eens om je heen, gebruik je verstand,
Het is hier toch prachtig, blijf in je eigen land,
Het vee loopt weer buiten, het landschap…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 Wat was het landschap teer en fijn
Vannacht in droom bij zilvren schijn:
Een sierlijk brugje, een stralenbeek,
De berkentwijgen rank en bleek,
Huivrend, maar zonder ritseling.…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 overlevers
zelfverwenners
Je telt je knopen
en blijft hopen
dat het ooit
goed zal lopen
Blauwe avond
rode wijn
paarse regen
drankfestijn
Ogen glimmen
lippen trillen
stille woorden
wisselsporen
refrein:
Knal van galm
walm van vuur
wees zuinig
op de natuur
Opstand tegenstand
geen spoor geen woord
geen klinker gehoord
landschap…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 Verschillende bomen in deze verdoemde tuin
stellen godzijdank nog perk en paal aan
een oude man die daar gedurig rond loopt, zonder
hoed, zwart als een krent in grauw gebak van
licht en landschap, ja een man van ziekte. Zwak
maar taai en onbeschoft.…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U, wanneer, de maan verrezen,
In 't donker landschap laat de nachtuil klaagt,
De Noorderkim nog de afglans houdt in wezen
Van 't Zomerlicht, dat nauw verbleekt, weer daagt.…
Van Gogh
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 FOPPE OVER VAN GOGH
Van Gogh was een knappe schilder
je moet wel een beetje gek zijn
om het eerste moderne schilderij te maken
maar hij is er later toch beroemd mee geworden
maar maakte er een einde aan dat zelfs
eerst mislukte en schilderde maniakaal
het franse landschap met de felle zon
ik vind het geniaal maar je was zo ongelukkig
in…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde gezichten aan de deur
De vensters vallen los
Landschap…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 naam lispelde met laag geluid
wanneer hij de kar langs de ietwat scheefgezakte gevels
verder trok
als de zon ’s avonds daalde
en geuren traag naar beneden schemerden
leek het alsof de kar op vleugels werd gedragen
en in verbeelding
vloog ze dan sierlijk over wild onkruid en de twee trotse terrils heen
die ingekerfd opgingen in het landschap…
De droomtrein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De trein van mijn dromen
staat voor mij klaar
met open armen
zonder drempel vanaf het perron
ik stap in en ga zitten
het landschap glijdt voorbij
ik lees een boek
met koffie uit een stevige beker
De trein van mijn dromen
rijdt naar alle steden
overbrugt alle rivieren
zonder geregel of gevraag
komt hij naar me toe
en gaat waarheen ik wil…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Ik stond daar, aan de rand van het water,
waar de rivier zich door het landschap wrong als een vrouw in te strakke jeans.
’t Was allemaal poëtisch, zogezegd. Tjilpende vogels, ritselende blaadjes,
dat soort achtergrondgezever waar mensen met wandelstokken opgewonden van raken.…
Componeren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
250 ik loop door mijn landschap
en vul de klanken in die mij bereiken
veelzijdige natuurmonumenten
groot en klein, het is nog lente
en tracht op luide en zachte noot te ijken
.…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte binnen handbereik en toch onbereikbaar
na verloren tijd zonder spoor,
dezelfde weg, hetzelfde dak, maar niet dezelfde plaats
voor de één een bekend landschap…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een boom, kaal zonder bladeren
Winter heeft de wereld in zijn macht
Bittere vrieskou teistert de velden
Bevroren rijp kleurt het landschap
De warmte voor even verdwenen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Boom, waarom blijven je takken hangen?
Boom, waarom richt je je niet op?…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Daar vaart de Godheid, op haar stormen,
Door 't siddrend landschap heen!
Hoe beven honderdjarige eiken,
Gelijk een rillend riet!
Paleizen stuiven, voor haar wielen,
Als nietig stof, daar heen!
Daar storten trots gebouwde torens,
Als smeltend ijs ter neer!…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 En zo leef ik -
met een man, twee kinderen,
een kat, een berg wandelende takken,
en de dagen die zich telkens opnieuw ontvouwen
als een voorzichtig landschap.
Herstel is geen rechte weg.
Het is een pad dat mij vindt
terwijl ik wandel,
wankel,
lach,
luister,
en telkens weer kies
voor verder.…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 de zon die door het hoornvlies brandt,
de klei, het veen, het water en het zand;
het landschap neemt veel ruimte in,
veel meer dan de persoon die ik bemin.
De onrust en de woede
en het domme wachten
en alle onuitsprekelijke gedachten,
want ongenadig slaat de liefde toe,
bijtend als een zuur, wat ik ook doe.…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.345 Mij dacht, geen dag was immer schoner,
geen gouden zonneschijf bescheen
met rijker stralen ooit te voren
het lachend landschap om ons heen…
Daar lette ik eensklaps op de zeeman,
die voor- op voorzorg nam aan boord, —
de lange kalmte van de hemel
had hem — verschrikt meer dan bekoord,
die door geen zucht gestoorde stilte
een dreigend zeegevaar…
Ikeapedia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 Een blauwgeel rariteitenkabinet
Begon zijn wereldreis ooit in Zuid-Zweden
Bij Elmtaryd, vlakbij Agunnaryd
In '43, toen soldaten streden
Daar timmerde hij grote tondeldozen
Hij was pas 17 en heette Ingvar
Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen
Begon de jonge Kamprad aan zijn droom
Een labyrint voor slapen en
voor wonen
Voor avond…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 En eenmaal op een dag in Mei,
Was 't kind zo moe, zo loom;
Hem leek de brede, bruine heî
Wel 't landschap uit een droom;
De vogels zongen ginder ver,
Als zweefden ze op een gouden ster
Hoog boven zorg en nood,
En kweelden zoet en zongen er
Voor 't Kindeke van de Dood.…
Mijn vriendin
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.052 Samen fietsend door het prachtige landschap, spraken wij over de dingen des levens, en de dingen die niemand eerder de moeite waard vond te bespreken. Ik ging me steeds meer aan haar binden. Het was niet dat ik meer voor haar ging voelen, ik begon te beseffen dat ik nooit iemand zou vinden waarbij ik mij zo fijn voelde.…