2620 resultaten.
de magische reis van de trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
227 In zijn wagons, gevuld met vreugd en leed,
met gemak, zonder eigen autorit in de weg.
Van zakenman tot student, zij allen gaan,
met de trein, als gids, op avontuur, voortaan.
Hij brengt je van stad naar stad,
met gemak, zonder eigen autorit voor de deur.
Geen files of stress, alleen de reis,
de trein maakt elke dag bijzonder wijs.…
LEVENSFILOSOFIE
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.002 Bij het ruisen van uw bomen
Leeft gij matig en tevreên;
Roept geen mensen om u heen,
Ziet uw gasten gaan of komen
Zonder leed of zonder lust –
Snoevende op uw wijze rust.
Gij beschimpt de kalverzeden...
'Eenzaamheid is ’t bangst verdriet:
Bomen – zegt gij – spreken niet.
Smaak uw groene eentonigheden!…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 ‘t is zomer; al ‘t geleden,
al ‘t uitgedoogde kwaad
is weg, uit lijf en leden;
de zonne lacht en laaft
het herte los en vrij
van kommer, of het ook
geen' dag nog zonne en zij.…
Dag grote ouwe kater Sjoerd
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
2.922 O wat deed het zeer
Maar jij lieverd
leed veel meer
Sjoertie Sjoertie
Nu ben je weg
je brokjes staan er nog
en de tuin is onbeslopen
Hopelijk heb je nooit meer pijn
en zit je lekker warm
en kan je weer goed lopen
Sjoertie Sjoertie
Vang je een muisje voor mij?…
De nieuwe eigenaars
poëzie
3.4 met 15 stemmen
6.413 - 'Ik heb er ook gene,' gaf zachtjes Mevrouw
Tot antwoord; toen zwegen beiden:
Daar zaten zij saam zo gelijk van gemoed,
Van zeden en rang zo verscheiden,
De rijke vrouw, en de vrouw van het land,
Door hetzelfde leed gebogen:
Wat het hart ontbeert, wordt gelijk gevoeld,
In de lage stand en de hoge.
------------------------------
uit…
that's life
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.455 verbeelden
het ongekende verzachten met gedachten
aan een almachtige kracht mijzelf overgeven
maar als puntje bij paaltje komt
blijft het hopen en verwachten
het beste dat we dagelijks kunnen beleven
(ik heb de leegte er maar niet bij opgesomd)
alhoewel, het inhoudsloos vegeteren
zoals bij licht de ogen openen
in het donker de leden…
Omarming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
923 plaatsen waar ik ze ontmoet
Klanken vinden antwoord, maar geen woordenvloed
Wel commentaar op vreemde wensen
Geen gevoel voor de hoge waarden
Woorden trillend van kwaliteit en inzicht
Zijn alleen aanschouwelijk in het zonlicht
Met de gaven van fijnbesnaarden
Soms laat ik me meeslepen naar agressie
Vergeet hoe doelloos en zo destructief
De leden…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Door welk hels en aards gericht
werd haar geen leed bespaard?
Onder de doek rond het gelaat
sliertten wat haren grauw;
zij stond daar als ene die staat
-een doodvermoeide vrouw –
op de hoek van een voorstadsstraat
in sneeuw en winterkou.
Zij keek niet om naar de man,
een pak in de ene hand.
Ik dacht: dit is haar zoon.…
Vaarwel amigo
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.633 Voor de laatste keer kraakt de loopplank
onder zijn vermoeide voeten, zoveel golven
hebben zij overwonnen, zoveel leed
als martelende sporen uitgewist.…
Trieste kromme dingen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.478 De triestheid spreekt uit zijn gehele houding, een air die er vroeger was is er niet meer
Hij loopt naar binnen in de kerk, knielt bij het kruis van Hem eventjes neer
Vraagt vergiffenis en houdt een praatje, alsof hij in ’t café zit, met een jong Klaartje
Enigszins opgewarmd iets rechter van lijf en leden, strompelt ie naar buiten, waar het heden…
De late chariten 2
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.338 van uw handen,
- o vleien om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts in de ijlt' kan branden;
o wegen in de schoot die 't leven wepel liet; -
Aan u, die 'k heb bemind om de urne van uw lenden
te zuchtend vol, helaas, of al te huilend ijl;
om uwe leên die 't leeg bedrog der reize kenden;
om uwe borst die leed…
Hallo!
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
672 Het is goed, meisje, we zijn uit
elkaar en we willen toch vrede, het is goed, wrede
hartenvreetster, je hebt jezelf ook niet gemaakt,
je probeerde het zware leed alsnog te helen, dat
siert je, maar verder laat ik je niet meer komen,
nog een keer voor de bijl gaan zal echt voor mij
de guillotine betekenen en die wraak gun ik je niet.…
Weldadig zonneweer
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.956 ‘t is zomer; al ‘t geleden,
al ‘t uitgedoogde kwaad
is weg, uit lijf en leden;
de zonne lacht en laaft
het herte los en vrij
van kommer, of het ook
geen dag nog zonne en zij.…
Elianes jaarfeest
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.554 Daar ’t leed
Zo wreed
De borst doorsneed,
En tranen drongen uit de ogen,
Zou daar
’t Bezwaar
De zangrige aâr
Niet tevens op doen drogen?
De gloed
Van ’t bloed
In zilten vloed
Van staâg geween verdronken,
Is al
’t Geschal
Van Feest of Bal
Niet weer in staat te ontvonken.…
Wij zijn zielen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Net als de stomme dieren,
DIE LIEF EN LEED MET ONS DELEN EN GOD begrijpen.…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 Door 't venster schemerings eerste matblauwe schijn;
En de hand, van voor 't opene raam,
Opent, naar zee, het gordijn;
En het hart proeft een oud leed zilt
Als de lippen het zilte schuim;
En het bloed rumoert wild
Als de wind die rumoert door het ruim;
En de spier van het hart snoert saam
Bij de wild opstormende hoon:
‘O leven,
Gij…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
801 gestorven, kapot gegaan en weer opgestaan
Als een feniks opnieuw tot leven gekomen
Het heeft liefde gehad, liefde gegeven de liefde bedreven, het heeft genoten van het leven, maar ook veel pijn geleden geschreeuwd, gegild, gehuild en bijna opgegeven
Mensen verloren die het toe had gelaten diep van binnen, aan verraad, dommigheid, de dood, familie leden…
De recidivist (Een smartlap)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 De laatste keer dat hij weer voor de rechter stond
voelde hij borstkramp en kreeg pijn in alle leden.
Ook speurde hij een schrale droogte in zijn mond,
toen kwam de wisseling van heden naar verleden.
En zo heeft hij het pad der misdaad toch verlaten.…
Nijptang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
718 Terug bij mijn fiets wist ik met die nijptang
mijn fietsslot uiteindelijk door te knijpen
en nu koester ik die nijptang als een teken
van onze liefde voor elkaar en hoe wij zoveel
lief en leed gedeeld hebben en hoe je altijd
mijn allerliefste vader zult blijven.…
Nacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.129 Zijn strelend wiekje omschut de leden
Van haar, wier blijd ontwaakte goed
Weldra de scheemring met hem groet,
In ’t zoet van ’t ogenblik tevreden.
’k Gevoel me alleen: geen sluim’ring houdt
Die blikken, die aan ’s hemels bogen
De starren volgen. 't Hart, bedrogen
Door de aarde, zoekt waar ’t zich vertrouwt.…
Zinvol gesprek
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
570 Ik tikte op zijn gespannen schouder en ik
vroeg hem of hij aan een zware depressie
leed, gezien zijn stoïcijnse gedrag.
Hij schudde heftig zijn opgezwollen hoofd
en in zijn buik hoorde ik kogels klotsen.
'Je hebt een veel te zware rugzak!', zei ik,
terwijl hij mij met giftige ogen dood wenste.…
Niet vergeten op 4 en 5 mei.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 Hoe lijden en leden verschoppelingen verdoemd door de tijd,
zagen zij alleen het voorjaar in de rug dapper zonder spijt.
Het waren de dagen dat de laatste klaprozen bloeiden
de gouden kim de schoenmakers niet bij hun leest hield.
'T walmende graan reikhalzend uitkeek naar zuivere handen.…
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Die storm, onbeschrijfelijk leed tot gevolg.
Al sloten vaders koen snel de houten luiken
deuren en ramen de buitendijken waren door.
Wind gierde voor huizen langs, tijd verdronk
de natuur sprak een taal die je niet verstond.
Men morde overlevend niet, had wel verdriet.
II.…
LIED VOOR TONGEREN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
716 Zeg het aan man, vrouw, elk mens die naar dat land wil komen
zonder geld maar vol met dromen
want welk mens zou daar niet willen wonen
met alles wat je hebt, ja met hart en lijf en leden
ben je naar dat land gegaan en het heet vrede
Maar is zoiets mogelijk?…
Nine Eleven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 O mijn god, welk een schande,
die ontzielde ontkinderde kinderen,
al dat leed schand-dadig misdreven
O moeder maria, heilige antonia,
ook gij brutus, caesar, alexander macedonius magnus...…
Lied der Vlaamse zonen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
796 Van de blonde noordse stranden,
dwang en buigen ongewend,
onze vaders herwaarts landden,
leden, streden, ongetemd.
Ja wij zijn der Vlamen zonen,
sterk van lijve, sterk van ziel,
en wij zou'n nog kunnen tonen,
hoe de klauw der Klauwaars viel.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Het leed is ’t mes dat ’t wilde hout geneest –
de wonden bloesemen waar gij naar ziet, betreên.
Is er een doel? Het glinstert in het slijk,
in ’t spinrag dat zijn valse glimlach vlecht.
Echt leven is geen groei, maar ’t gras dat kreunt
waar hij, in ’t duister, met zijn vingers knecht.…
Duck soup in Freedonia
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
501 Moge het u en uwe leden
alsmede uw verre verwanten
(ons reptielenbrein,
door Chinees porselein
doodgemoedereerd
wandelende olifanten
bonobo's en chimpanzees gebiologeerd
door pythons en zwartblauwe cobra's in manden
in Cleopatra's dormitorei)
goed gaan en voorspoedig
recht vooruit, recht door zee
het rationele penvoerende ego…
prul
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 herrijzenis komt na het avondmaal.
het gras moet eender kort, de gelaten
uitgevlakt, gezang is van parkieten
het exclusieve recht. binnen
bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand
trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast
in de tot zin gedroomde gedachte.
etterende letters. ook de gal heeft haar timbre.
spugen om het uur, de emmer…
Duizend en een nacht
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.654 Zij kwam en droeg nachtzwart een slippenkleed
en sloeg haar ogen afwaarts van mijn schande
en ik: ziet gij dan niet, hoe mijn vijanden
uitbundig zijn over mijn diepste leed?
O nu besef ik al mijn wanhoopssmart!
Zwart zijn uw ogen en zwart zijn uw haren
zwart is uw kleed, zwart zijn mijn levensjaren
en dit is zwart op zwart en zwart op zwart.…