Alle inzendingen over leed

2620 resultaten.

Sorteren op:

de magische reis van de trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 227
In zijn wagons, gevuld met vreugd en leed, met gemak, zonder eigen autorit in de weg. Van zakenman tot student, zij allen gaan, met de trein, als gids, op avontuur, voortaan. Hij brengt je van stad naar stad, met gemak, zonder eigen autorit voor de deur. Geen files of stress, alleen de reis, de trein maakt elke dag bijzonder wijs.…

LEVENSFILOSOFIE

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.002
Bij het ruisen van uw bomen Leeft gij matig en tevreên; Roept geen mensen om u heen, Ziet uw gasten gaan of komen Zonder leed of zonder lust – Snoevende op uw wijze rust. Gij beschimpt de kalverzeden... 'Eenzaamheid is ’t bangst verdriet: Bomen – zegt gij – spreken niet. Smaak uw groene eentonigheden!…

WELDADIG ZONNEWEER

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.882
‘t is zomer; al ‘t geleden, al ‘t uitgedoogde kwaad is weg, uit lijf en leden; de zonne lacht en laaft het herte los en vrij van kommer, of het ook geen' dag nog zonne en zij.…

Dag grote ouwe kater Sjoerd

hartenkreet
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.922
O wat deed het zeer Maar jij lieverd leed veel meer Sjoertie Sjoertie Nu ben je weg je brokjes staan er nog en de tuin is onbeslopen Hopelijk heb je nooit meer pijn en zit je lekker warm en kan je weer goed lopen Sjoertie Sjoertie Vang je een muisje voor mij?…
Jeroen Zwaal10 november 2004Lees meer >

De nieuwe eigenaars

poëzie
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.413
- 'Ik heb er ook gene,' gaf zachtjes Mevrouw Tot antwoord; toen zwegen beiden: Daar zaten zij saam zo gelijk van gemoed, Van zeden en rang zo verscheiden, De rijke vrouw, en de vrouw van het land, Door hetzelfde leed gebogen: Wat het hart ontbeert, wordt gelijk gevoeld, In de lage stand en de hoge. ------------------------------ uit…

that's life

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.455
verbeelden het ongekende verzachten met gedachten aan een almachtige kracht mijzelf overgeven maar als puntje bij paaltje komt blijft het hopen en verwachten het beste dat we dagelijks kunnen beleven (ik heb de leegte er maar niet bij opgesomd) alhoewel, het inhoudsloos vegeteren zoals bij licht de ogen openen in het donker de leden…

Omarming

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
plaatsen waar ik ze ontmoet Klanken vinden antwoord, maar geen woordenvloed Wel commentaar op vreemde wensen Geen gevoel voor de hoge waarden Woorden trillend van kwaliteit en inzicht Zijn alleen aanschouwelijk in het zonlicht Met de gaven van fijnbesnaarden Soms laat ik me meeslepen naar agressie Vergeet hoe doelloos en zo destructief De leden…

De drie vluchtelingen

poëzie
3.2 met 50 stemmen aantal keer bekeken 9.381
Door welk hels en aards gericht werd haar geen leed bespaard? Onder de doek rond het gelaat sliertten wat haren grauw; zij stond daar als ene die staat -een doodvermoeide vrouw – op de hoek van een voorstadsstraat in sneeuw en winterkou. Zij keek niet om naar de man, een pak in de ene hand. Ik dacht: dit is haar zoon.…

Vaarwel amigo

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Voor de laatste keer kraakt de loopplank onder zijn vermoeide voeten, zoveel golven hebben zij overwonnen, zoveel leed als martelende sporen uitgewist.…

Trieste kromme dingen

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.478
De triestheid spreekt uit zijn gehele houding, een air die er vroeger was is er niet meer Hij loopt naar binnen in de kerk, knielt bij het kruis van Hem eventjes neer Vraagt vergiffenis en houdt een praatje, alsof hij in ’t café zit, met een jong Klaartje Enigszins opgewarmd iets rechter van lijf en leden, strompelt ie naar buiten, waar het heden…
An Terlouw12 januari 2010Lees meer >

De late chariten 2

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.338
van uw handen, - o vleien om het vlees dat als een beek vervliedt; o reiken van 't gebed dat slechts in de ijlt' kan branden; o wegen in de schoot die 't leven wepel liet; - Aan u, die 'k heb bemind om de urne van uw lenden te zuchtend vol, helaas, of al te huilend ijl; om uwe leên die 't leeg bedrog der reize kenden; om uwe borst die leed…

Hallo!

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 672
Het is goed, meisje, we zijn uit elkaar en we willen toch vrede, het is goed, wrede hartenvreetster, je hebt jezelf ook niet gemaakt, je probeerde het zware leed alsnog te helen, dat siert je, maar verder laat ik je niet meer komen, nog een keer voor de bijl gaan zal echt voor mij de guillotine betekenen en die wraak gun ik je niet.…

Weldadig zonneweer

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.956
‘t is zomer; al ‘t geleden, al ‘t uitgedoogde kwaad is weg, uit lijf en leden; de zonne lacht en laaft het herte los en vrij van kommer, of het ook geen dag nog zonne en zij.…

Elianes jaarfeest

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Daar ’t leed Zo wreed De borst doorsneed, En tranen drongen uit de ogen, Zou daar ’t Bezwaar De zangrige aâr Niet tevens op doen drogen? De gloed Van ’t bloed In zilten vloed Van staâg geween verdronken, Is al ’t Geschal Van Feest of Bal Niet weer in staat te ontvonken.…

Wij zijn zielen.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Net als de stomme dieren, DIE LIEF EN LEED MET ONS DELEN EN GOD begrijpen.…
cornil10 september 2014Lees meer >

Zonsopgang

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Door 't venster schemerings eerste matblauwe schijn; En de hand, van voor 't opene raam, Opent, naar zee, het gordijn; En het hart proeft een oud leed zilt Als de lippen het zilte schuim; En het bloed rumoert wild Als de wind die rumoert door het ruim; En de spier van het hart snoert saam Bij de wild opstormende hoon: ‘O leven, Gij…

Mijn hart

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
gestorven, kapot gegaan en weer opgestaan Als een feniks opnieuw tot leven gekomen Het heeft liefde gehad, liefde gegeven de liefde bedreven, het heeft genoten van het leven, maar ook veel pijn geleden geschreeuwd, gegild, gehuild en bijna opgegeven Mensen verloren die het toe had gelaten diep van binnen, aan verraad, dommigheid, de dood, familie leden…

De recidivist (Een smartlap)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 433
De laatste keer dat hij weer voor de rechter stond voelde hij borstkramp en kreeg pijn in alle leden. Ook speurde hij een schrale droogte in zijn mond, toen kwam de wisseling van heden naar verleden. En zo heeft hij het pad der misdaad toch verlaten.…

Nijptang

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
Terug bij mijn fiets wist ik met die nijptang mijn fietsslot uiteindelijk door te knijpen en nu koester ik die nijptang als een teken van onze liefde voor elkaar en hoe wij zoveel lief en leed gedeeld hebben en hoe je altijd mijn allerliefste vader zult blijven.…

Nacht

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Zijn strelend wiekje omschut de leden Van haar, wier blijd ontwaakte goed Weldra de scheemring met hem groet, In ’t zoet van ’t ogenblik tevreden. ’k Gevoel me alleen: geen sluim’ring houdt Die blikken, die aan ’s hemels bogen De starren volgen. 't Hart, bedrogen Door de aarde, zoekt waar ’t zich vertrouwt.…

Zinvol gesprek

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik tikte op zijn gespannen schouder en ik vroeg hem of hij aan een zware depressie leed, gezien zijn stoïcijnse gedrag. Hij schudde heftig zijn opgezwollen hoofd en in zijn buik hoorde ik kogels klotsen. 'Je hebt een veel te zware rugzak!', zei ik, terwijl hij mij met giftige ogen dood wenste.…

Niet vergeten op 4 en 5 mei.

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
Hoe lijden en leden verschoppelingen verdoemd door de tijd, zagen zij alleen het voorjaar in de rug dapper zonder spijt. Het waren de dagen dat de laatste klaprozen bloeiden de gouden kim de schoenmakers niet bij hun leest hield. 'T walmende graan reikhalzend uitkeek naar zuivere handen.…

Mijn vaders pad in februari 1953

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Die storm, onbeschrijfelijk leed tot gevolg. Al sloten vaders koen snel de houten luiken deuren en ramen de buitendijken waren door. Wind gierde voor huizen langs, tijd verdronk de natuur sprak een taal die je niet verstond. Men morde overlevend niet, had wel verdriet. II.…

LIED VOOR TONGEREN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
Zeg het aan man, vrouw, elk mens die naar dat land wil komen zonder geld maar vol met dromen want welk mens zou daar niet willen wonen met alles wat je hebt, ja met hart en lijf en leden ben je naar dat land gegaan en het heet vrede Maar is zoiets mogelijk?…
frits3 augustus 2021Lees meer >

Nine Eleven

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
O mijn god, welk een schande, die ontzielde ontkinderde kinderen, al dat leed schand-dadig misdreven O moeder maria, heilige antonia, ook gij brutus, caesar, alexander macedonius magnus...…
Maxim11 september 2022Lees meer >

Lied der Vlaamse zonen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 796
Van de blonde noordse stranden, dwang en buigen ongewend, onze vaders herwaarts landden, leden, streden, ongetemd. Ja wij zijn der Vlamen zonen, sterk van lijve, sterk van ziel, en wij zou'n nog kunnen tonen, hoe de klauw der Klauwaars viel.…

Vragen aan de Spiegel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Het leed is ’t mes dat ’t wilde hout geneest – de wonden bloesemen waar gij naar ziet, betreên. Is er een doel? Het glinstert in het slijk, in ’t spinrag dat zijn valse glimlach vlecht. Echt leven is geen groei, maar ’t gras dat kreunt waar hij, in ’t duister, met zijn vingers knecht.…

Duck soup in Freedonia

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 501
Moge het u en uwe leden alsmede uw verre verwanten (ons reptielenbrein, door Chinees porselein doodgemoedereerd wandelende olifanten bonobo's en chimpanzees gebiologeerd door pythons en zwartblauwe cobra's in manden in Cleopatra's dormitorei) goed gaan en voorspoedig recht vooruit, recht door zee het rationele penvoerende ego…

prul

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
herrijzenis komt na het avondmaal. het gras moet eender kort, de gelaten uitgevlakt, gezang is van parkieten het exclusieve recht. binnen bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast in de tot zin gedroomde gedachte. etterende letters. ook de gal heeft haar timbre. spugen om het uur, de emmer…

Duizend en een nacht

poëzie
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.654
Zij kwam en droeg nachtzwart een slippenkleed en sloeg haar ogen afwaarts van mijn schande en ik: ziet gij dan niet, hoe mijn vijanden uitbundig zijn over mijn diepste leed? O nu besef ik al mijn wanhoopssmart! Zwart zijn uw ogen en zwart zijn uw haren zwart is uw kleed, zwart zijn mijn levensjaren en dit is zwart op zwart en zwart op zwart.…