3140 resultaten.
Het land zonder mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ik krijg betaald en ik koop
het bed waarin ik wil liggen
in het land van mijn keuze
het land van de revolutie, van vrijheid
....en gelijkheid waar iedereen weg moet
....die zegt of steunt dat anders beter is
het land zonder mensen
....die huisgenoten en buren uitzonderen
....om hun afkomst, geslacht of liefde
het land zonder volgelingen…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 daarmee
deze en vele
andere diersoorten
om zeep had
gebracht hun
sierlijkheid en
kracht was alleen
terug te vinden in
de genenbank die
hen als combi wisten
het was gedaan
met de diversiteit
zoals die op aarde
altijd had bestaan
oceanen gingen
overstag oerwoud
baarden woestijnen
zonder vegetatie en oases
zelfs de dood bleef stil
liggen…
niet te vertrouwen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 het is niet
omdat jij stoere handen aan je lijf
hebt
en ik het met mijn getrainde
hersenen moet doen,
dat ik je voortaan links laat liggen.
het is niet omdat jij het sappige
antwerpse dialect van de dokwerker
praat
en ik in keurig nederlands
de rechten van de anderen bepleit
dat ik je voortaan zal negeren.…
Schizoïde millennial man
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
869 Kat duwt zijn poot
tegen de poort
van de eenentwintigste eeuw
geeft hem een dauw
met een ijzeren klauw
bloedsamples liggen
op de vloer door elkaar
vanachter prikkeldraad
schreeuwt een neurochirurg
wanhopig om meer
van het paranoidgif
van de schizoïd millennial man
Onschuldigen worden
met napalm verkracht
door brandstapelvuur…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding met deze
wereld met jou delen
wel zullen wij onze
begrippenmatrix
naarstig bij moeten
stellen in vele
verhoudingen groot
en klein licht en donker
waarin al ontelbare
nuances hun eigen
bestaansrecht iedere
seconde bewijzen omdat
zij eenvoudig in elkaars
bestaan en verlengde liggen…
De dingen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
401 Ergens moet een herinnering liggen...
Je zult het maar bezitten:
een Zaïrees kleed
terwijl je in het Westen woont.
Je kan er niet van loskomen,
zo'n doodeerlijk tapijt.
Maar mijd het fetisjisme.
Leen je ziel niet uit aan
opgelegde handelingen,
stringente bekentenissen,
ogen die je aankijken met:
'Hee, een Zaïrees kleed!…
Merkwaardig
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
285 Je stelt je voor,
je wikt en weegt
kijkt in je agenda
je ziet je pakken,
welke kleren, koffer,
parkeerplek,
je ziet je lopen
door die straatjes, gevels
en kleuren bewonderend,
fotograferend, delend,
je ziet je liggen in die poel,
op die tafel,
voelt die handen die je masseren
Na weer een nacht en meditatie,
ben je plots zo…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik liet levens liggen
omdat ze te veel leken op hoop.
Ik hield deuren dicht
tot ze vanzelf
ophielden te bestaan.
Angst schreeuwt niet.
Het sust.
Het maakt je kleiner
tot je precies past
in je eigen gemis.
Ik deed dingen niet
uit pure voorzichtigheid,
ze stierven toch
in mijn handen
zonder afscheid.
Dit is geen overleving.…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 Ik open mijn handen,
weer mijn handen,
maar er blijft alleen
een echo liggen.
Tussen de regels
een kind,
een oude stem,
bijna weg.
Blijf nog even,
zegt het,
blijf nog even,
de wereld
is nog niet klaar.
Nog niet.…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 Morgenstond die zich vergist
in de warmte
een adem die nog nacht draagt
in haar mond
koude handen liggen los
naast mij
alsof ze niet weten
van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare…
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
233 Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer
dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen
waar je alleen maar je vingers aan kunt branden
Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter
als geboren antitheïst
niet vreemd
wel vreemd zijn de grote hoeveelheden
zoete trivialiteiten
die hier almaar geslikt worden
of genegeerd
zonder…
Eigen wegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
176 Als jullie nog steeds lopen
op mijn oude aanwijzingen,
dan heb ik iets laten liggen.
Ik hoop juist
dat jullie zijn afgeslagen,
dat jullie eigen woorden vonden,
eigen koppigheid,
eigen manieren
om gelijk te krijgen
en daar weer van terug te komen.
De steigers zijn weg.
De huizen staan.…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 Zo blijft hij liggen in het water
als iets dat de waarneming lichter maakt,
en opent zich langzaam het onuitgesprokene in zijn
zwijgende rust, een zachtheid die blijft zonder zich prijs te geven.…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 snedig maar geen koffiedik kijkend
herleef ik de goede dagen die
in uren zijn geperst
vanaf de moederschoot telde
ik de minuten, niet per uur maar
tot nu waar ik applaudisseer
daar mijn Aow en Pensioen
bijna voor het grijpen liggen
achteraf gezien heb ik hoge
ogen gescoord door me af te
bakenen tegen al het “ normale “
waar het syndroom…
In de kringloopwinkel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
147 Ik laat hem liggen alsof ik mijzelf achterlaat,
en lees hoe iets mij in een ander mist.…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 “Wat zijn we samen machtig”
Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam hij terug
Bruine haren langs zijn hoofd
Deinen mee met zijn ogen
Die stilletjes nu de lucht in staren
Van bruin naar blauw
Eenzaam jaagt de wind
Rusteloos zoekt hij
Besluiteloos volgt hij de wolken
En draait en draait
Eenzaam jaagt de wind
Af en toe gaat hij liggen…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.…
Eerste hartaanval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 In een holle spier liggen ze zij aan zij
Twee gelijkgestemde pompen
Die hun kamers met kleppen scheiden
Een zuigende, stuwende, lillende brij
Zo broos achter dat borstbeen
Bestuurd door een knoop van cellen
Het plant zich door vezels verder
Tot het verste kootje van mijn kleine teen
Het eerste bloed stroomt naar de long
Wisselt van stof…
IK
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.011 Alsof IK die ene steen in de woestijn ben, die tijdens een wervelstorm blijft liggen, terwijl al het zand IK voorbij waai...…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust. En 't leek op eens, als waren
Aan 't trillen ergens in mij zelf de snaren,
En 't bonsde door mijn borst tot aan mijn keel.…
Elfje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
994 En ook mijn hart laat het niet los
Bezorgt me slapeloze nachten
Ik lijk verdwaald in een bos
Waar is de weg naar helderheid
Waar is de zon doorheen de bomen
Waar vind ik mijn zekerheid
Zeg niet dat het nog wel zal komen
Als ik nog even wacht en even niet zoek
Want weet je ik kan er niet meer tegen
Ik wil dat huis van peperkoek
Waar liggen…
Je wordt ouder mamma
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
5.559 geklaard
En geen minuut verveeld
Granollagen weg gestoken
Op verschillende wanden
En het was zwaar werk
De blaren op onze handen
Zoveel stof niet te verklaren
Zat in neus mond en oren
Maar al zingend de klus geklaard
Al was het niet om aan te horen
Dat was gisteren, vanmorgen
stond alleen mijn pyjama op
Ik ben nog even blijven liggen…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 ik tel de laatste golven
telkens opnieuw
het strand is leeg en verlaten
zie ik om
dan zie ik de duinen
heuvelachtig zoals mijn leven
met een zee die soms
stormachtig bressen slaat
ik voel mij uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite…
Avondwandeling
gedicht
3.7 met 85 stemmen
98.058 Nog liggen wegen eindeloos
Voor morgen in 't verschiet! . . .
O konden we eens zo samen staan
Aan de allerlaatste brug,
En saam en blij er overgaan -
Wij kwamen nooit terug!…
Samensmelten met jou...
hartenkreet
3.9 met 51 stemmen
5.183 lichaam trilt
Als ik je kleren uittrek
Opwinding in je ogen
Allebei verlangend
Ik streel je
Over je blote lijf
Ik wil je in mij voelen
Lang, wild en puur
Je wilt mij
Nu, op dit moment
Zacht lig je op mij
En begint het liefdesspel
Je lichaam beweegt
Hevig vol passie
Zacht kreun ik
Vol genot en geef mij helemaal
Je valt naast mij
We liggen…
Verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.128 beroofd
Als vrouw voel ik mij verkracht
Als mens voel ik mij verdoofd
Ik ben hongerig naar het onbekende
naar iets wat nooit meer zal komen
Naar het kind dat werd weggerukt van de moeder
Naar stukgegooide dromen
Afrika voor de Afrikanen, een veel gesproken zin
Maar voor de westerse Afrikanen
is er geen ongeschonden begin
Onze "roots" liggen…
Knokke(n)
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.758 je oren
fluistert op zachte toon
stop een keer met knokken
geniet nu maar gewoon
De wind stormt naar het heden
soms stappen met kracht tien
twee vooruit en een achteruit
verwaait verleden, ongezien
De wind brengt zoute druppels
zij beroeren jouw gezicht
het vocht raakt warme lippen
maakt harde strepen licht
De wind gaat lachend liggen…
KERSTFEEST vijftiger jaren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.080 Er ruist iets langs de wolken,
de herders liggen in het veld, het kindeke
lijdt kou. Het beeft, terwijl het welkom
wordt geheten. Het is klaarblijkelijk
een stille, heilige nacht. Geen storm
of onweer, over jong geluk gesproken.
De chocolademelk is te heet voor mij.…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 ‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken,
vallen gaat; en daar, deureen,
liggen afgerolde brokken
bruingebrand al, gruis en steen.
‘t Dak beneden, deur de wanden,
glazenloos, van latte en leem,
zie ‘k getelde turven branden,
doods, in ‘t deerlijk huisgeheem.…