4149 resultaten.
Het stenen liefdespad
netgedicht
4.6 met 44 stemmen
2.191 een verstrooid licht overschaduwt
't schijnsel van in zilver gedoopt verlangen,
het vooruitzicht dat niet langer de verbeelding
aan banden legt, maar een fonkelnieuw begin
het verlangen.. laat niet los
zij laat haar wegen doorschemeren,
in ongekende stilte dompelen…
de dagen zullen mij baden, haar vinden
als…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
tranen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.959 leven
dat ik zonder jou moet
hoe kom ik er ooit over heen
een leven zonder jou
jou liefde
jou steun
jij was er altijd voor mij
jij was de beste vriend die ik me kon wensen
het leven gaat door
ik moet door
alleen wil ik niet door
niet zonder jou
ik heb geen afscheid kunnen nemen
iets wat heel veel pijn doet
met veel tegenzin
laat ik het los…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
De Parel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.392 Maar over de gerustheid uwer ogen
liggen de schalen, rond en zwaar, gebogen
van 't losse haar, dat om de slapen vlucht. -
Een gave parel schemert aan uw hals.
't Oneindige dat ons vervult is als
het even licht zijn nog van de avondlucht.…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig uit in mij
Jij zegt wat in het Frans
maakt van ons een dobberend vlot
in het morgenlicht
omhoog naar het begin
los…
Goudvink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De zonne-uren waarin ik me weelderig baadde
laten me ontworteld los
Voorbij, de tijd gaat aan me voorbij
Het vuur laat zich niet veroveren.…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.
Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....."…
verliefd
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.002 Lief, het is zo, verliefd maak je mij
jij maakt dat allemaal los in mij.....…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker is zo groot
Mijn liefde
Mijn leven
Mijn bruid
Sterft hier langzaam in mijn schoot
Als zwanen, als ‘n koning
Mijn bitterzoete koningin
Regen verzacht
Wind verwaait
De losse…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Je laat me los.…
Golven der gevoelens...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.699 Zekerheid wat alles heeft overgenomen,
angst om die touwen los te laten,
men dobbert maar wat aan de steiger,
zonder uitvaren nog te gaan toelaten.
Golven der gevoelens, blijven dansen,
hoe hard je jou er ook tegen verzet,
met de riemen die men maar heeft,
zal je verdrinken in je eigen net..…
Onvatbaar hoog
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
644 is een weg
die geen ander kan horen, een weg
in het laatste licht van hun sterflijkheid
het houdt mij
in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek,
het gloeiend ijzer van de dood
buiten rouwt het wit
terwijl de dag huilt om de zware boodschap
van de boom
die mij in zijn treurlied omhoog werpt
naar de silhouetten van de wolken
los…
HET ANTWOORD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 mee gedurende wat dagen
Inzicht heeft hier een goede kans van slagen
Al krijg je het verkeersgeruis niet stil
Gezeten op de hoogste uitkijkpost
Zie ik weer badkoetsjes het zilt inrijden
Piet Mondriaan schilderend duin en bos
Knijpdokter Mezger heeft heel wat gekost
Maar hij verzachtte wel het rijke lijden
Verder krijg ik geen informatie los…
Bert geef vader vleugels!
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
2.469 Ja alleen deze vader durft 't aan
niet bij het bier te blijven dagdromen
maar met een eigen opstelling te komen
die Portugal absoluut zal verslaan
Maarten te laat los van de grond
wordt vervangen door een slanker versie
Tim Krul met pal ervoor Persie
die van daar opstoomt naar het front
Ik geef ons vleugels op de wings
want Narsing&Robben…
Ze moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hoe zij vaart over zeeën van willekeur
De gespannenheid smoort haar in de kiem
Ik wou dat ik haar vertellen kon dat ze
soms even stil moet staan
Dat ze het krampachtig vasthouden van dingen die
belangrijk lijken maar uiteindelijk niet zijn even los laat
Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd
mist zij details die van schoonheid…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Er gaat geen onbetreden meter verloren
op weg naar de einder van de moed
om ongenadig het verleden los te laten.…
ongewenste tekst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
642 dodelijke longkanker
daar zit je dan met je verlangen
naar ongebreidelde celdeling
de rook komt inmiddels uit mijn oren
de betutteling voorbij vraag ik me af
waarom mijn verslaving steeds duurder wordt
regeren is profiteren van zwakke mensen
we blijven toch wel auto rijden
we pakken toch wel een drankje
en we roken er toch wel op los…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.638 een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit is het uur van lood
Herdacht, indien men overleefde
Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan
Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…
In de nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.317 En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulp'loos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Iets dat niet los
wil laten en dat aan kleverige draden hangt
en dat uit jouw handen lijkt te komen,
en dat het meest nog lijkt op eenzaamheid.
----------------------------
uit: 'Brandhaarden', 2001.…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
LEVENSMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Ik heb geleerd om te vertrouwen
Gevoeld wat wantrouw met je doet
Geduld betracht om op te bouwen
Ontdekt wat nooit eerder werd vermoed
Gevonden wat lang was verborgen
Gezien wat mij ooit heeft verblind
Los gelaten, al mijn zorgen
Ontdekt hoe belangrijk ik dit vind
Ik heb geleerd te kunnen geven
Zonder verwachting voor iets terug
Leven…
de Woensdagmens (III)
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
616 Onverklaarbaar voert
een liefdevolle onderstroom
naar een openbaar beminnen:
doordesemt menige adolescent
van louche zaken af te blijven,
negativisme los te weken,
om te keren in het tegendeel.
Je zult maar eens te horen krijgen
dat je van je zelfzucht bent genezen!…
Het vrouwenbeeldje
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.428 Een koel verwijt aan 't vorm'loos lijfsverkleven,
Een mene-tekel waar ik lang op staar,
En toch geen drogbeeld, want een kinderleven
Verstond die lijn en richtte zich er naar.…
Snurken en slaap gebrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 Wanneer HIJ hoest is er inderdaad wat loos,
vanzelf, maar de huisarts is vrij en een ander?
Nee hoor dat is er niet bij!
Wanneer HIJ ziek is en de huisarts vrij,
als HIJ hoest en ook snurkt
ben ik absoluut niet blij,
want een oorverdovend geluid brengt hij voort,
eigenlijk zoals het NIET hoort!…