3445 resultaten.
Eenmotorigen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.058 stuntvliegers in groten getale
bespotters van ruimte en zwaartekracht
in slagorde afgezet tegen het grauw
van de wintermiddag-hemel
zwenkten de donkere eenmotorigen
synchroon van links naar rechts
van rechts naar links
en profil bij het snelle stijgen
als messcherpe grijze schijven
dan in bijna looping weer omlaag
dit alles zonder dat…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 wij waren al
toen tijd nog naar zijn
kinderschoenen zocht
heden met verleden vocht
herinnering geen ruimte had
en niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor…
Lentegevoel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.324 Het lichtend groen,
het jonge beukenblad,
schept ruimte in ’t ontwakend bos.
Een vogelkers in bloei,
een veld met anemonen,
het maakt iets in mij los.
Jij zag de eerste zwaluw,
het melkvee in de wei,
een vogel met een bek vol mos.
Een vliegtuigje laag boven het veld,
wij zittend zij aan zij,
voor even van de wereld los.…
jij die mij begrijpt als geen ander
hartenkreet
4.3 met 47 stemmen
6.341 mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen.
je steunde mij daar waar nodig,
sleepte mij er vaak doorheen.…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Ik vlucht naar een zelfverlies
in een eindeloze ruimte,
waar tranen worden geboren
door het beroven van
vertrouwen en dromen.
Vertroebeld blijf ik droevig
in mijn ogen staren,
waar tekens van leven
de einders verlaten.…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 En slenter eens alsof
je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt
zich geeuwend uit tussen de muren. Zie:
het dwalen dat de kamers met elkaar
verbindt is witgeverfd. Er is een trap,
een kapstok in een kast, wat deuren. Als
een landweg zo toevallig ligt het, doel
en startpunt bij de weg gezocht in plaats
van omgekeerd, zo lijkt het.…
Vader
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.162 Al jaren wordt mijn vader stukken ouder
Al twintig jaar ruimt hij de zolder op
Maar altijd hield hij die alerte kop
En iedereen kon bouwen op zijn schouder
We hingen uit het raam bij elke stop
Hij nam me mee op reis in alle treinen
En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen
We zagen steden, stranden, steeg en slop
We ruilden onze rollen lang…
Naar de vaantjes
gedicht
4.1 met 8 stemmen
13.235 Ruimte en tijd.
Materie en leegte. Kruis of munt.
Hol of bol van dezelfde pet.'
Zoiets zegt je holografische
bewustzijn. Op de dijk - een boot
op wieltjes zoeft voorbij. Op het
strand: daar zijn de wauwwautjes.
De dikke vriendinnenclub zingt
van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje
liep' en 'bim-bom-beire'.…
Gebrandmerkten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
738 Ervaring van voorouders in verleden
in onze genen geschreven
vormen samen met de eigen ervaring
onze geest in het heden
Jongeren met slechte ervaringen die
als brandijzers hersenpaden merken
plaatsen storen waar synapsen werken
Geest uit littekenweefsel geweven
heeft geen ruimte voor streven
naar een normaal sociaal leven
Gebrandmerkten…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want
je benen zochten het licht telkens
aan de verkeerde kant
En ja, je plasgedrag vroeg telkens
om wat credit, man hoe kon ik weigeren
mijn ruimte…
Hoornen zacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.049 Jouw lieve lach
ik zie al lamplichten dansen
er valt een doodshaar om ons heen
één koprol nog
laat me begaan
drinkhoorns, kandelaars
alles is niets en kijkt mij aan
een koprol nog
laat mij begaan
daar ronkt het steundier in de nacht
met zo af en toe een basstem in de lucht
palen flisten door de ruimte
ongewild tel ik de flitsen van…
Eigenliefde
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.807 Ik zoek naar de kracht
van het overwinnen
Mezelf boven alles
opnieuw beginnen
Ik zoek het leven
dat ik wil leiden
Dromen verwezenlijken
nachtmerries vermijden
Ik zoek vooral de rust
respect tevredenheid
Stressloos en eigenliefde
van elke obsessie bevrijd
Ik zoek de ruimte
binnen mijn denken
Voor mooie fijne dingen
die me een glimlach…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
Openheid
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
756 eenmaal hecht
als bij een zwaarbeladen jungletocht
bevecht ik log de doorgangswegen
zoek einders in de moessonregen
voor een ruimer samenzijn
dat varianten kansen biedt
unieke krachten te ontplooien
verstarde bomen snel te rooien
gaten worden niet gedicht
opdat er groeizaam licht zal schijnen
voor een nieuw begin van denken
waarin er ruimte…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 Niets
Knal
Heelal
Speelbal in de ruimte
Veelal
Bal buiten spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de…
- Stiltegebied -
netgedicht
4.8 met 49 stemmen
1.272 Ruimte te midden van wat kon zijn
gewaarschuwd zit men in grelle schijn.
In stilte gebiedt hooggevoeligheid
verloren geluid van stil verwijt.
Stiltegebied, zo worden gedachten geweerd
de rust van stilte lijkt grijs verweerd.
Onbekend kwetsend is het stil zijn zichzelf,
verbiedt het praten van wat hartpijn verteld.…
Reisverslag
gedicht
2.1 met 28 stemmen
18.932 en stappen; arm in de lucht, hier zwaait
wat ginds werd opgeworpen en verderop
zal worden opgevangen ('pakken
wat je pakken kan'); gezwind ben je
op weg gegaan, opgejaagd en jachtig
op weggetjes met kuilen, hobbels, tegen-
liggers, zelfs met wind mee loop je met rode
kop achter de dagen aan; tot slot
vliegen schoenen door afgetrapte ruimte…
de Mythomaan*
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
661 Met onderhuidse
Traan
Dankzij grote misverstanden
Verloor 'k mijn werk
Werk dat mij aansprak en dat
ik kan; Nieuwe Baan
Veel gesprekken en
Meer holle frasen
Door 'n mythomaan verloren ge-
gaan
(2000)(gratuit**)
'De waarheid is nauw begrensd, maar de ruimte voor vergissingen is onbeperkt'.…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 mijn geloof is uitgegraasd
zonder de hemelse weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer
uit kerkelijke kelen
ik mis het samenzijn niet
en met mij nog zo velen
een ziekte heeft mij afgewend
van nieuwe levensplannen
het geestelijk leven ontwricht
mijn liefdeskracht verbannen
in deze troosteloze ruimte…
DE VOORRAADSCHUUR VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
598 In de voorraadschuur van het leven
ligt de kennis uitgestald
afdeling liefde is een grote
trouw heeft steeds meer ruimte over
vriendelijkheid beslaat slechts 2%
irritatie zoekt naar schappen
gevoel verhuurt zijn oppervlakte
smaak doet marketing (houdt een enquête)
pijn is dik tevreden
toekomst smeekt om aanhang
afgunst rukt nog verder…
Antalya 1995
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
770 Haar catwalk trekt aandacht van
mannen boordevol hormonen, met
lusten sterker dan de natuur heeft
bedoeld; in hun hersens stromen
bizarre dromen, zonder ruimte voor
rationeel verstand, nemen lusten
duivelse vormen aan, en gloeiende
breinen met orgasmen geblust.…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 In deze nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte…
Adieu
gedicht
3.0 met 42 stemmen
19.470 Ook deze liefde deed ik uitgeleide,
en weer was het: Adieu, mijn hart; aanstonds
is het gedaan met jou, met mij, met ons,
en schuiven tijd en ruimte tussenbeide.
Ach, hoeveel treinen heb ik weg zien rijden
van andere, van eendere stations?
Ik draai mij om en mompel binnensmonds
wat wij elkaar ook deze keer niet zeiden.…
Geur van pijn
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
664 Wat vrij leven is voor mensen,
en lucht en ruimte laat voor vogels
bestaat zich daarin vrij te wensen,
wat de oceaan is voor de scholen vissen,
vergaat in onuitgesproken woorden,
resoneert in kristallen stemmen die
voorgoed gebroken werden, naast
al het bloed dat werd verspild.…
De verwelkte lente
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
769 Mijn lippen openen als lotussen
en kussen de dauw op je ogen
Waar droeve herinneringen
de ruimte tussen ons vullen
is geen plaats
voor nog een dag langer
“ Samen... “, fluister ik,
maar jij schudt je hoofd mistroostig
en staart eindeloos naar de hemel
alsof daar het antwoord te vinden is
In een kortstondig ogenblik
verdrijft jouw…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ik mis mezelf, de rust de
ruimte en zilte dromen,
in glooiende duinen, oude
bossen en prachtige bomen.
Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
Oma's memo
gedicht
2.2 met 162 stemmen
27.506 zij ruimt de rommel op die niet meer dient:
een fotolijst, een hoornen bril,
verlovingsjurk van anno dertig,
de prullenkraam van een bestaan
dat eens vol meesterwerken was.…
Schisma*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.751 Een stoelendans
onthoudt de ruimte, opgevuld bij kans
met leegte. Niets blijft over van het streven
de twist te breken. In de lucht de lans
die ongebroken tastbaar voort blijft zweven;
op de grond zwaarden, die met angst en beven
inslaan op parels van mijn rozenkrans.…