Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

identiteit

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 850
treed naar voren in het licht in duisternis krijgt ontvangenis de diepe schaduw van uiteindelijkheid en in het niets kan je ook zonder ben je enig ongebonden laat je wimpers vallen over je schaamte de mens is geboren uit de schande die de onderbuik bezit het is het dragen van alles wat is op zwarte vleugels zonder hoop ooit…

het zachtste woord

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
punt het potlood ongeslepen schrijf ik mijn zachtste woord voor jou mijn lief zoek het in de chaos die mijn dagen draagt dat ene woord zacht en warm als de vacht van het lam nooit zal het wijken verpakt in stralend zonlicht met zilveren maanlicht lint wacht het op jou ik zwijg bedeesd durf het niet luidop te noemen voor de schaduw…
rietvr9 november 2009Lees meer >

de dood van december

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
Traag valt een herfstblad op mijn pad en ik dien nederig te wezen - tegen elk wat wils - wanneer ik mijn tred verzet door afgestorven bladeren geen schaduw of verlangen bietst van het geluk om me te raken en het is alsof december de dood zacht in mij laat spreken ofschoon ik met liefde de adem proef welke in mij een weeïg gevoel…
elze12 december 2009Lees meer >

Zonder aftiteling

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Het sneeuwt over de kristalen herten aan het ijsmoeras, wat maant tot stilte, bewegingen verstillen in kilte, warme harten ademen alert op elk gebaar en blaast kapok uit neus en ogen, kool van transparante inkt maar even zichtbaar, onhoorbaar in de slag van snelle vleugels afgeworpen, verdwijnen schaduwen op het parelscherm van de avondwind…
pama12 januari 2010Lees meer >

omgekeerd

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 551
op mijn tenen loop ik door een omgekeerde wereld ik ben hier onbekend maar heb een droom in mijn armen te beschermen tegen een naam die de droom zelf nog niet kent zelfs in de stilte hoor ik het gefluister woorden ademen in alle hoeken van het duister hun schaduw lacht elk wolkje uit de lucht het spiegelt in de nacht en…

Walkuren

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
Een glimp, waarin het eerste licht als traan geboren wordt, handen verleggen schaduwen over mijn verweerd gezicht, geleefde wraakgodinnen verhangen zich aan gouden ringen, alles afgewogen, blijft zonder gewicht, de maat van kwetsbare dingen.…
pama12 juli 2010Lees meer >

Wat is gebleven

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.009
In de schaduw van mijn gedachten is jouw antwoord alleen een verdwaalde echo. De stilte die ik denk is het afscheid dat blijft. Waar onze liefde is voorbijgegaan in een oude droom van een leeglopend verhaal.…
proficiens7 augustus 2010Lees meer >

Voorportaal

netgedicht
4.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 897
Ons leven is voorbij gegaan in schaduwen van stille hoop wij hebben nooit de kunst verstaan te zwichten voor een kwaad verloop het najagen van groot geluk heeft onze liefdeskans verkleind wij maken meer dan goed is stuk en blijven daarom ongerijmd in het voorportaal van afscheid vinden wij elkander terug gebroken door benepenheid in pijlers…
dick panman12 augustus 2010Lees meer >

boven de waterlelie

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.037
wikkel me in jouw gedicht zodat ik weet want vandaag nog zullen de wachters uit mijn lichaam vloeien zal ik het heengaan moeten aanvaarden zoals de waterlelie diep in ’t water haar laatste schaduw ademt niets zal zich nog vergissen geen wens met tijd of tover geen woord met sterrenlicht, stamelend volgestouwd met zachte…

zilveren stilte

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 619
in een onbewaakt ogenblik, verdwijnt de dag, in grijze stille schemer lost op in niets moe van het wuiven staat stakerig stil, de kruin gekant, als een schaduw de berkenboom de heimvolle roep van de uil vervaagd in de vallende avond donkerte zweemt over schuivende wolken van waar, in zilveren baan koel en blank, de maan haar licht…
lijda22 augustus 2010Lees meer >

Reïncarnerend boete doen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 751
Dan treedt uit de schaduw op hem toe een gestalte met zijn pink naar voren en tilt hem uit het glas veilig op het droge. Hij kan zo zien wie zijn redder is – een Jood.…

theeblaadjes

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 453
er werd iets weggeslagen toen ze plots haar hoed afzette zonder wimpers die als schaduw tussen ogen vielen was de andere kant niet mooi hoewel verpakt in lieve woorden fluisterde bedrieglijk vals wat hoop in de breedband van de rand stak een blikken knoop, ze stond haar goed totdat – ineens - de middag korter bleek en ik verloren…

Zal je

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
Dan uit de schaduw zal stappen de eeuwige warmte zal voelen die me liefdevol zal omarmen. Wil jij me dan begeleiden naar het heldere licht waar de engelen mij zullen ontvangen.…

Geven

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Waar een verlaten schaduw je stem teder laat vragen wat je wilt vinden. Wat je ook wilt geven als je niets meer verliest en blijft stralen in het moment dat ik je weer mag vinden.…
proficiens30 september 2011Lees meer >

Sulfiet-gekleurde ogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Schaduw van de nacht In reizen van millennia Duizenden jaren Beukende golven Van oprecht liefhebbende Vrouwen op 't ritme van pijn Krakend in voegen Splijten rotsen direct uiteen Treffend.…

Bleek gezicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Bleek gezicht Ogen geven licht Hoestend hijst ze aan haar sigaret De tap verstomt, de tenorsax gromt Een schaduw streelt haar kont Ogen schermen om die lege plek (naast haar) Als ze bloost Ruikt de drank haar schoot Sluipend sist hij zijn antieke groet Bleek gezicht Ogen geven licht Lippen kleuren rood van bloed…
Flip Noorman21 november 2011Lees meer >

Strobopsychedelisch

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
schaduwen leven Rorschachvlekken flikkeren dit psychedelische verknettert cellen dag en nacht weken, maanden weet ik veel hoe lang al het hele systeem op tilt snij mijn oogleden af die hebben geen nut meer met naakte ogen kijk ik de wereld in, dat wat er van over is… doorklief mijn schedel met een botte aks zoutzuur druppelende, zelfs…
enrico20 december 2011Lees meer >

Jouw tweezijdigheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
jij hebt een stralende blik maar soms duisteren je ogen met schaduw uit een dieper ik je lach daagt uit in lichaamstaal verkrampt als ik jouw grenzen haal sprankelt in een vlot gesprek maar stokt als er iets vreemds wordt gezegd hebt een warme kant die onverwacht kan nevelen met vlagen strak bevroren kou ik houd van jouw tweezijdigheid…
wil melker30 januari 2012Lees meer >

De milde vrijheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Is er een vrijheid zonder herrie, in stilte, in kalmte, in rust, in vrede, in de koestering van lommerrijke schaduw. Is er de ruimte, gedeeld en ondeelbaar, gewoon om er te zijn, voor allen, als drinkbaar water, en omdat niemand zonder kan.…

Onneembaar onderhout

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik zie de bomen groeien struiken dichten donker in onneembaar onderhout op open plekken grijpen groene vingers in snel tempo licht en zicht schaduwen schieten omhoog reiken naar het nachtelijk duister angstaanjagend is de stilte geluidloos het gillen als ik langzaam ingesloten word zal nooit meer een bos betreden want ik ken…

Zomernacht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.039
De blanke mane Licht overal De donkre lanen Staan langs de wal; Boomtoppen drinken Het zilv'ren licht Beneden zinken Schaduwen dicht. Maar midden in de Betovering, Waar beuk en linde Te dromen aanving Dalen drie zware Klokslagen neer; De kimmen klaren...…

Nebula

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
schimmen flitsen aan het oog voorbij gaan voor zon noch schaduw opzij - als de mist, die licht doorlaat maar niet helemaal - als de bomen van het bos en het schijnsel van een plek open en kaal - als een geheugen dat herinnert en vergeet zoals een bekend gezicht waarvan je de naam niet weet - als een zonnescherm dat filtert en afwendt…
Iniduo31 januari 2013Lees meer >

Hoogtijdagen van de zomer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 812
Ik beadem droef de stilte op jouw graf met de hortensia die blijft zwijgen over regen door mijn vrienden onherkenbaar loop ik langs oeverloze gewoontes van de rivier met haar onstuimigheid licht met ongekende duisternis passeer je in de schaduw vol empathie voor het leven in geestelijke ruimte alsof afstand naar werkelijkheid bestaat…

De afkoelende huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
zuiver als kristal wilden wij ons glazen universum blazen in vuur draaide waarheid tot transparantie louterde liefde puur we konden niet voorkomen dat er belletjes met dromen scherfden in brekend licht kwetsbaar vloeiden we uit spiegelden elkaars kleuren op de afkoelende huid nog spelen schaduwen op het warme kristal en danst…
wil melker3 december 2013Lees meer >

Non-verbaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
In de schaduw van jouw licht streel ik met mijn ogen jouw lieve gezicht In de stilte van jouw verhaal luister ik aandachtig, naar jouw gesproken taal Uit alle macht spreek ik uit zonder geluid, ik mis de kracht Je kijkt me aan, onbewogen en ik weet er is geen woord gelogen en jij hebt mij verstaan In het schijnsel van het licht raak…

Messcherp

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
bewegingloos hangen woorden in de lucht als wolken op een zomerdag maar messcherp zijn hun schaduwen getekend op de nog warme grond waar het zinderen plotseling koelt en koude tocht in ijzige stilte voelbaar wordt speelt mistig licht vals in de stroperige tijd hij is alle houvast kwijt kijkt haar hulpeloos aan in de verte echoot…
wil melker15 september 2014Lees meer >

autisme versus wereld

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Stukje aarde drijvend op hoop dobberend op water zoekend, tastend naar de juiste richting zorgzaam gehuld in wazige slierten zon en dauw klein sprietje gras komt voorzichtig tevoorschijn plots overwoekerd door de schaduw van vluchtig onbegrip zonder mededogen, in één oogwenk verwoest de aarde nu dor en korrelig vertrappeld…

Een eigen wereld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
waar vroeger schemer licht was in de duisternis stilte het altijd voor het zeggen had als laatste woord heerst nu kilte in transparante drukte zonder schaduw sprookjes sagen mythen en legenden zijn bronnen vol gelukkige ellende de levensrode draad spint juist garen bij dimensies vol met fantasie laat woorden uit hun werkelijkheid…
wil melker4 januari 2015Lees meer >

Schreeuwen hun vergeten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
steeds schroeit slecht nieuws langs kwetsbare plekken ik heb niets om ze af te dekken mijn stenen schreeuwen hun vergeten uit in de woestijn van mijn leven ik heb ze achter gelaten omdat ik hun zwaarte niet meer kon dragen want de meute jaagt de schaduwen na van verblekende sterren ik ben de eenling zonder taal die stilte spreekt…

Flarden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
zie hier, de flarden van mijn droom: in de voor een vrouw verboden boom speelt de voor de liefde verloren zoon met de schaduwen van zijn verleden. pas op voor scherven van geluk! wie ligt daar slap en levenloos gebroken in zijn val?…