5374 resultaten.
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
het zachtste woord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
635 punt
het potlood ongeslepen
schrijf ik mijn zachtste woord
voor jou mijn lief
zoek het in de chaos
die mijn dagen draagt
dat ene woord zacht en warm
als de vacht van het lam
nooit zal het wijken
verpakt in stralend zonlicht
met zilveren maanlicht lint
wacht het op jou
ik zwijg bedeesd
durf het niet luidop te noemen
voor de schaduw…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
Zonder aftiteling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
490 Het sneeuwt over de kristalen
herten aan het ijsmoeras, wat
maant tot stilte, bewegingen
verstillen in kilte, warme harten
ademen alert op elk gebaar en
blaast kapok uit neus en ogen,
kool van transparante inkt maar
even zichtbaar, onhoorbaar in de
slag van snelle vleugels afgeworpen,
verdwijnen schaduwen op het
parelscherm van de avondwind…
omgekeerd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
551 op mijn tenen
loop ik door een
omgekeerde wereld
ik ben hier onbekend
maar heb een droom
in mijn armen
te beschermen
tegen een naam
die de droom zelf
nog niet kent
zelfs in de stilte
hoor ik het gefluister
woorden ademen
in alle hoeken
van het duister
hun schaduw lacht
elk wolkje uit de lucht
het spiegelt in de nacht
en…
Walkuren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
703 Een glimp, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
verhangen zich aan gouden
ringen, alles afgewogen,
blijft zonder gewicht, de
maat van kwetsbare dingen.…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 In de schaduw van mijn gedachten
is jouw antwoord
alleen een verdwaalde echo.
De stilte die ik denk is het
afscheid dat blijft.
Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 Ons leven is voorbij gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers…
boven de waterlelie
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.037 wikkel me in jouw gedicht
zodat ik weet
want vandaag nog
zullen de wachters uit mijn lichaam
vloeien
zal ik het heengaan moeten
aanvaarden
zoals de waterlelie
diep in ’t water haar laatste schaduw
ademt
niets zal zich nog vergissen
geen wens met tijd
of tover
geen woord met sterrenlicht, stamelend
volgestouwd met zachte…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Reïncarnerend boete doen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
751 Dan treedt uit de schaduw
op hem toe een gestalte
met zijn pink naar voren
en tilt hem uit het glas
veilig op het droge.
Hij kan zo zien wie
zijn redder is – een Jood.…
theeblaadjes
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 er werd iets weggeslagen toen ze plots
haar hoed afzette
zonder wimpers
die als schaduw tussen ogen vielen
was de andere kant niet mooi
hoewel
verpakt in lieve woorden fluisterde
bedrieglijk vals
wat hoop
in de breedband van de rand
stak een blikken knoop, ze stond haar goed
totdat – ineens -
de middag korter bleek
en ik verloren…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Dan uit de schaduw zal stappen
de eeuwige warmte zal voelen
die me liefdevol zal omarmen.
Wil jij me dan begeleiden naar
het heldere licht waar de
engelen mij zullen ontvangen.…
Geven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
930 Waar een verlaten schaduw je stem teder laat vragen
wat je wilt vinden.
Wat je ook wilt geven als je niets meer verliest
en blijft stralen in het moment
dat ik je weer mag vinden.…
Sulfiet-gekleurde ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 Schaduw van de nacht
In reizen van millennia
Duizenden jaren
Beukende golven
Van oprecht liefhebbende
Vrouwen op 't ritme van pijn
Krakend in voegen
Splijten rotsen direct uiteen
Treffend.…
Bleek gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.108 Bleek gezicht
Ogen geven licht
Hoestend hijst ze aan haar sigaret
De tap verstomt, de tenorsax gromt
Een schaduw streelt haar kont
Ogen schermen om die lege plek (naast haar)
Als ze bloost
Ruikt de drank haar schoot
Sluipend sist hij zijn antieke groet
Bleek gezicht
Ogen geven licht
Lippen kleuren rood van bloed…
Strobopsychedelisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 schaduwen leven
Rorschachvlekken flikkeren
dit psychedelische
verknettert cellen
dag en nacht
weken, maanden
weet ik veel hoe lang al
het hele systeem op tilt
snij mijn oogleden af
die hebben geen nut meer
met naakte ogen
kijk ik de wereld in,
dat wat er van over is…
doorklief mijn schedel
met een botte aks
zoutzuur druppelende,
zelfs…
Jouw tweezijdigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 jij hebt een stralende blik
maar soms duisteren je ogen
met schaduw uit een dieper ik
je lach daagt uit
in lichaamstaal verkrampt
als ik jouw grenzen haal
sprankelt in een
vlot gesprek maar stokt
als er iets vreemds wordt gezegd
hebt een warme kant
die onverwacht kan nevelen
met vlagen strak bevroren kou
ik houd van
jouw tweezijdigheid…
De milde vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Is er een vrijheid zonder herrie,
in stilte,
in kalmte,
in rust,
in vrede,
in de koestering van lommerrijke schaduw.
Is er de ruimte,
gedeeld en ondeelbaar,
gewoon om er te zijn,
voor allen,
als drinkbaar water,
en omdat niemand zonder kan.…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Zomernacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.039 De blanke mane
Licht overal
De donkre lanen
Staan langs de wal;
Boomtoppen drinken
Het zilv'ren licht
Beneden zinken
Schaduwen dicht.
Maar midden in de
Betovering,
Waar beuk en linde
Te dromen aanving
Dalen drie zware
Klokslagen neer;
De kimmen klaren...…
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
Hoogtijdagen van de zomer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 Ik beadem droef de stilte
op jouw graf met de hortensia
die blijft zwijgen over regen
door mijn vrienden onherkenbaar
loop ik langs oeverloze gewoontes
van de rivier met haar onstuimigheid
licht met ongekende duisternis
passeer je in de schaduw vol empathie
voor het leven in geestelijke ruimte
alsof afstand naar werkelijkheid
bestaat…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Non-verbaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 In de schaduw van jouw licht
streel ik met mijn ogen
jouw lieve gezicht
In de stilte van jouw verhaal
luister ik
aandachtig, naar jouw gesproken taal
Uit alle macht
spreek ik uit
zonder geluid, ik mis de kracht
Je kijkt me aan, onbewogen
en ik weet
er is geen woord gelogen
en jij hebt mij verstaan
In het schijnsel van het licht
raak…
Messcherp
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 bewegingloos
hangen woorden in de lucht
als wolken op een zomerdag
maar messcherp zijn
hun schaduwen getekend
op de nog warme grond
waar het zinderen
plotseling koelt en koude tocht
in ijzige stilte voelbaar wordt
speelt mistig licht
vals in de stroperige tijd
hij is alle houvast kwijt
kijkt haar hulpeloos aan
in de verte echoot…
autisme versus wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.086 Stukje aarde
drijvend op hoop
dobberend op water
zoekend, tastend
naar de juiste richting
zorgzaam gehuld
in wazige slierten
zon en dauw
klein sprietje gras
komt voorzichtig
tevoorschijn
plots
overwoekerd door de
schaduw van
vluchtig onbegrip
zonder mededogen,
in één oogwenk
verwoest
de aarde
nu
dor en korrelig
vertrappeld…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Schreeuwen hun vergeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 steeds schroeit slecht nieuws
langs kwetsbare plekken
ik heb niets om ze af te dekken
mijn stenen schreeuwen
hun vergeten uit in
de woestijn van mijn leven
ik heb ze achter gelaten
omdat ik hun zwaarte
niet meer kon dragen
want de meute jaagt
de schaduwen na
van verblekende sterren
ik ben de eenling zonder taal
die stilte spreekt…
Flarden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 zie hier, de flarden van mijn droom:
in de voor een vrouw verboden boom
speelt de voor de liefde verloren zoon
met de schaduwen van zijn verleden.
pas op voor scherven van geluk!
wie ligt daar slap en levenloos
gebroken in zijn val?…