3808 resultaten.
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 Mensen worden klein geboren
en groeien groot.
Ze komen uit en verdwijnen weer
in het zogenaamde niets.
Wolken en golven verdwijnen niet.
Water sterft niet.
Hemels en oceanen blijven.
Draag dan water, water naar de zee.
Draag dan ook die lieve liefde uit.
Toeval bestaat en is groot.
Het heilig mysterie blijft.…
Geloof, hoop en liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 Dat falen groeien is.
Dat we vrienschap mogen sluiten.
Dat vriendschap ook liefde is.
Vertrouwen in elkaar.
Dat is alles wat ik weten kan en mag.
Dat leven een goddelijk wonder is.
Dat is hetgene dat ik zeker weet.
Dat is alles waarin ik geloof.
Alles waarop ik hopen mag.…
Dag klein mannetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 dag klein mannetje, dag
met jouw blonde krullen
pretoogjes en guitige lach
op jouw loopfiets
draai je vrolijk in de rondte
wist je nog van niets
dat er een ziekte in jou zou groeien
kon je op dat moment
helemaal niet vermoeden
als leeuwen hebben we gevochten, vanaf dag één
wiegend in mijn armen. en in een zee van tranen
gleed jij zachtjes…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
In slaap gesust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Waar de welvaart steeds moet groeien,
waar slechts rendementen boeien,
waar ze ‘t gif weelderig sproeien,
zal straks geen bloem meer bloeien.
Daar aan Neerlands mooie kust,
worden we in slaap gesust.…
Roos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
679 Waar je een roos plant
kan geen distel groeien.
Maar als je een roos plant,
plant je ook de doornen.
Net zo stekelig en pijnlijk
als een distel, zeer waarschijnlijk.
Maar een roos is mooier,
denk je bij jezelf.
Dan maar wat hinder.
Maar hoe zit het met de distel?
Die heeft weer…
een prachtige vlinder.…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 Jaren groeien niet.
Graven zijn geen eindstation,
waarnaar het leven streeft.
We zien door vensterglas,
dat we leeftijd noemen.
Liefdevol beginnen we.
We voelen ware liefde,
wanneer moeder kijkt.
Ons lijden overlijdt éénmalig.
Liefde begint steeds opnieuw.
Angsten veranderen in moed.…
Waar kom je vandaan ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Een onbekende dimensie
daar kom je vandaan,
negen lange maanden
lig je te groeien en te wachten
rustig verborgen
in je moeders warme buik.…
Een mosterdzaad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Een mosterdzaad
Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
596 Waarom konden jullie niet verder groeien?
Waarom hielden jullie op met te bestaan?
Waarom blijven mijn tranen vloeien?
Waarom voel ik iedere dag nog het gemis?
Waarom is het zo moeilijk om uit te leggen,
hoe leeg mijn leven zonder kinderen is?…
In de vroege ochtend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Als een solitaire boom
Maar gevangen in het woud
Dromend van het open veld
De vrijheid waar ik van houd
De ruimte om groots te groeien
Geen vreemde wortels die ik voel
Langs mijn blad steeds nieuwe wind
Mijn eigen plekje stil en koel
Hoop het gevoel hier nog te vinden
Omdat ik moet blijven waar ik ben
Zal blijven dwalen in gedachte
Verlangend…
Spermalie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
721 Spermalie,
daar groei ik wijzer
door jou vanbinnen rijker,
met gidsen als wegwijzer.
Leiden zij ons in de goede richting,
naar een betere toekomst,
een betere zelf.
Leerlingen zesde jaar 'Restaurant en Keuken'
Begeleiding: Dietmar van Ysse…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 Haar handen openen zich naar het hemeldak
zij groeien naar de lucht.
Haar onbevangen mond proeft
zinnenstrelende smaken van oneindigheid.
Het zonlicht koestert de hongerige huid
haar ogen volgen een vogelvlucht.
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.…
Vleugels
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
630 springen
ik voel het aan mijn oren
ze zijn niet meer bevroren:
ze horen heel wat kelen
een vogelwijsje kwelen
ik voel het aan mijn armen
de zon staat ze te warmen:
het is al te bespeuren
hun huid begint te kleuren
ik voel het aan mijn ogen
ze kijken opgetogen:
ze zien het groen weer groeien…
Het schip der dwazen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 het schip
is een prachtig schip
al zijn er geen scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Maar waar een droom ontkiemt,
daar breekt het licht voorzichtig door,
en groeien bloemen zonder naam,
gevoed door hoop en verbeelding.
Dus koester wat nog niet bestaat,
geef ruimte aan het ongeziene,
want in elke droom schuilt een zaad
dat een tuin tot leven wekt.…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.
Laat de stormen van gisteren
als regen op de daken achter je,
want ieder heeft ze gekend,
maar zij hoeven je niet te drijven.…
Gaza - MH17 haibun
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
888 En daaromheen in een grotere cirkel
van pijn en tijd liggen verspreid
twee ziekenhuizen en een kerkhof.
Maar de jonge vrouw die
begraven werd waar ze vandaan kwam,
meer dan honderd kilometer verderop,
maakte de cirkel een stuk groter.…
Ode aan jullie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.046 oh kijk..werelden en tijden kiemen,
groeien en bloeien boven ons, hoog boven ons, boven alle exponenten,
boven de kennis, boven het geheim, boven de beloftes,
zoals bloeiende ogen van alle mogelijke toekomsten
poëzie en vlag van de winnaars
- daar zijn wij geweest-…
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Maar dan, wanneer ik er niet meer op reken,
blijven de ogen plots weer droog,
Dan groei ik groter, een goed teken,
En klim ik uit mijn dal omhoog.
Mezelf gevonden, ‘t lijkt een wonder,
Maar het geeft echt zo’n fijn gevoel,
Ik wil je terug, ik kan niet zonder,
Als je begrijpt wat ik bedoel.…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 De lente ontwaakt in frisse kleuren
Het prille groen laat zich omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij
verdwenen in het groeien…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
Je eerste liefde
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.602 Samen hollen in het hoge gras
Met je eerste liefde,hand in hand
Wie vergeet nu hoe fijn dat was
Pure onschuld,tere liefdesband
En dan je eerste echte zoen
Wangen gingen er van gloeien
Je was in dit alles nog zo groen
Het moest gewoon nog groeien
Ook kwam dan je eerste liefdesverdriet
Als bleek dat hij niets meer om je gaf
Verder zonder…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten sporen achter op het mos
de herfst kijkt op zijn horloge
het is al vijf voor winter
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit ‘In de groei…
Liefde op afstand.
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.385 Een liefde die eigenlijk
nog geen kans heeft gehad om te groeien.
Een liefde die nu al
volop had moeten bloeien.
Ooit komt voor jullie de dag
dat jullie voor altijd bij elkaar zijn.
Tot die tijd moeten jullie het doen met mooie herinneringen
en ook met het gevoel van gemis en pijn.…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…