Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.584
Nu dan de nederlaag geleden is, De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis, Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen, Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen, Op hare verre, eenzame…

Heel langzaam dooft de dag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Er komt weer ruimte voor de ernst, de vragen die zich nooit helemaal laten wegdrukken, al proberen we nog zo hard. Maar soms is het ook goed van nergens aan te denken.…
Adeleyd5 augustus 2012Lees meer >

Slingertijd

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
Ontspannen laat ze zich door lucht en ruimte voeren, geeft zich over, aan hetgeen ze hoort. Wanneer ze uitgeschommeld haar gedachten ordent, herinneringen uit de kindertijd beschrijft waar vader achter haar met uitgestrekte armen haar in de hoogte drijft weet ze Wie haar voortbewoog door heel haar levenstijd.…

SCHRIFTUURLIJK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
's Heren Geest blijft boven de letters zweven, als een liefdevolle, onvatbare zon, wil kleinzieligheid de ruimte geven."…
Han Messie10 februari 2013Lees meer >

dans, dans! voor Pina.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
vast aan een koord danst ze in tijd en ruimte het tengere tedere lijf gestrekt tot het uiterste botst ze - net niet - tegen de raamloze wanden het weerbarstige koord remt haar behoedend bijna, af het verliest enkel zijn tegendraadsheid als ze stil liggend zittend of staand het midden kiest de zon zendt haar warme licht door de openstaande…
J.bakx23 maart 2013Lees meer >

Amulet

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Ik lees haar silhouet, duivels spel in avontuur, hierin werd ik overklast, recht door zee en puur in mijn zaligheid gekrast, schaduwen kleuren mijn graven wit, licht komt helder dichterbij, ze boetseert mijn de ruimte op een bont pallet van onschendbare eerbaarheid.…
Pama21 april 2013Lees meer >

Stilstand ?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 681
Dan blijkt de blauwe aarde in een Melkweg van sterren stil te staan in de aan zichzelf bedeelde ruimte. Misschien wordt aan de wil van hoop voldaan door het heelal op een andere koers te gaan?…
Pama28 mei 2013Lees meer >

Beëlzebub

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Maak frisse ruimte voor ijverig gebezem, blaas stof uit de hoeken van het heelal. Wat is toch dat venijnig geraas van draaikolken achter de windstilte. Dat schuilt als zuchten of zwijgen nu eikenbladeren eenzaam wiegen. Dat wortelt als dromen in bomen. Welke genen neigen naar schurende woede.…
Iniduo14 juli 2013Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Als schemering de vormen doet vervagen en kleuren hun helderheid ontneemt, als uit de ruimte boven ons het duister neerdaalt, nauw merkbaar de dag onder zijn hoede neemt, dan komt de nacht tot leven.…

Intieme vrijheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
gebaren nader tot elkaar je lach bracht de sleutel van liefde wij openden met de charme van vriendschap in wederzijds herkennen van komaf vertrouwdheid was de basis van ons samengaan als wij spreken maken woorden zichzelf overbodig in samen weten ligt begrijpen besloten jouw gebaar toont al zin en doel onze ego’s bemerken ongekende ruimte…
wil melker23 oktober 2013Lees meer >

Pieter Saenredam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
De lijnen op het platte doek verdwijnen en scheppen ruimte, overdekte pleinen van steen, van glas. Het orgel speelt, hoor, een psalm van Pieter Sweelink. Een stoet van zwarte pakken schrijdt daar plechtig in gouden ochtendlicht en deftig begroet de kleine hond. Waarom doet een wolk het gouden licht verzwakken?…
mark12 januari 2015Lees meer >

Grafveld in Frankrijk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
het kerkhof van grijze steen ligt verloren in een veld koren hier is het hele dorp aangeland in een voeg van het landschap ergens langs de wegkant een stille straat loopt voor eeuwigheid tussen graven van bewoners die tijdens hun leven wel of niet hebben geleden met kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten zo’n plaats waar de tijd…

van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter

gedicht
2.0 met 109 stemmen aantal keer bekeken 20.917
dit wordt een uitroepteken in de ruimte waar woorden voor het eerst hun klank verkrijgen. dit wordt een vuist van ingehouden hijgen.…

Daar is geen dood

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.393
Ons lae standpunt is te laag en ver, en hul ontseil ons sfeer van ruimte en tyd, daarom word eindelik ons blik versper wanneer hul roerpen stuur in die eeuwigheid.…

Hij en ik zonder haar

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
haar Anders gaat het niet goed Toch zit ze paraat, nog altijd hoopvol Op de beste plek aan de tafel Links, rechts, één voor hem, één voor mij Eindeloos geeft ze ons kopjes een vast ritueel Eenmaal voldaan nestelt ze zich Op de beste plek op de bank Ineens zijn deze plekken leeg Stil, koud en geurloos Hij en ik zonder haar Kunnen de ruimte…
Zondagskind21 september 2015Lees meer >

En vannacht in de stenen stilte

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.435
roerloos, kwamen die andere stemmen, Auden en Frost en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders, in mijn haren, tegen de ramen, dichters, gedichten, droombeeld, verhaal, getijden van toen, ooit, nu, naast me, achter me, op de maat van de mot tegen het licht, zinnen, ooit hardop gesproken in een andere ruimte…

Stereotiep

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Kinderen brengen soms iets van de vogels in de ruimten achter de blinde deuren. Al vlug wordt het stof in de vaste tapijten in de vaste gewoonten in de vaste woorden. De ouderen zitten in hun leren fauteuils tableaux vivants tussen rekwisieten.…

Uit de doeken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
(voor Rob Scholte) Waar vroeger de postbodes in alle vroegte de post sorteerden in houten hokjes, terwijl radio drie door de ruimte weergalmde, hangen nu in alle stilte zijn kunstwerken te pronken.…

Levenslang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
De vrijheid die we hebben geven we elkaar De ruimte die we zoeken hebben we gevonden Warmte en liefde is wat ik ervaar Ons samenzijn heelt vele wonden Niemand die ons vertelde dat we zonder elkaar konden Ik heb enige haastige rust die ik bewaar Het stelletje is een geweldig paar Ik voel me innig met je verbonden Het is geen straf om met…

Beteugeld

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Een beteugelde liefde Krijgt vleugels in jouw bijzijn Gaat ademen en leven Krijgt ruimte, gaat bewegen Groter groeien, hoger stijgen Tot de hemel kan het reiken Maar zonder jou Bindt het in Kom ik weer licht bij zinnen Kan mijn rede weer wat vinden Mijn hart kan even rusten Van je handen en je kussen Tot ik je weer zal zien En kan laven…
Danuta11 augustus 2016Lees meer >

EEN TELEFOON-LIEDJE VAN ZEBEDEUS

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 774
Het zijn de snaren, Die door de ruimte varen; Een uitgespannen schaal Van stijve paal tot paal. Die snerpen en die fluiten Door 't nachtelijke buiten En gonzen in de wind, Gespannen, doof en blind . . . De snaren zijn 't, de snaren, Waar langs de stemmen varen Van velen, doof en blind En wetend niet de wind.…

zonder namen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.459
zangzaad beklim ik liever het naamloos ding dat een berg is desnoods halverwege het zwijgen te toonzetten maar de naam te verzwijgen, niet uit eerbied maar uit eenvoudige blindheid en zó de stof het feit en de tijd nauwkeurig te zeven door vlees ziedaar een poging tot maken desnoods halverwege: uitzicht op een hard ding dat ruimte…

Het tweede gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik zie het sterrenlicht voel de diepte van onbegrensde ruimte met het tweede gezicht uit zwart schitteren in contrast de vele zonnen waarmee de schepping begonnen is door wiens hand is niet relevant namen sluimeren in oneindig weten zonder vergeten ik kijk naar de hemel voel de magie van ooit zijn verdwenen en nog zichtbaar in…

vormen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
we spreken over de oude bus uit een vorig mistig leven in een door mij nog niet ontwarde lus zij keuvelt in die tijd met de stuurman voorin, de lijndienst is later opgeheven nu is ze in beitelen bedreven iets in haar beroert haar handen met ijzer brengt zij het doodse tot leven schept ruimte voor een ziel die langzaam uit het universum…

Texel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
ontelbaar veel sterren en reuze veel gein zonder de rust te versperren al zittend in de duinen met overscherende meeuwen de zon die ons doet bruinen maar ook laat geeuwen komen we langzaam tot rust op het Noord-Hollandse eiland terwijl de wind zacht sust over 'brandend zand' slapend in een tent zoals velen ben je gauw gewend de ruimte…

Als stilte de taal der mensen was

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Als stilte de taal der mensen was, tijd en ruimte geruisloos doorkliefd. Laat stilte niet de taal der mensen zijn, praat, zing, lach, alsjeblieft.…

Waar moet dat heen?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Zoekt een passie hiervoor ruimte met een optimistische lach.…

In wit protesteren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
we spraken golven over weer en wind murmelden zee koesterden oude botten in geschreeuw van de meeuw zon lichtte op in wit protesteren van opkomende vloed water versmolt met nevel in de ondergaande gloed wij kenden het eind door het ronden van de pier proefden zilte in de eeuwigheid van tijd en oneindige ruimte hier terug naar de…
wil melker27 september 2017Lees meer >

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

Dag twee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen. En plots word je, als elk jaar, plat geslagen door moedeloosheid bij het nieuw begin. Je vreest dit jaar, de maanden, weken, dagen met evenveel of even weinig zin als die daarvoor met net dezelfde plagen. En ook dit jaar zeg je: omhoog die kin!…