Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Vlucht van de arend (psalm 121)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Werpt het vogelvangersnet zijn schaduw af. Onder die vleugels schuilen wij in vogelvlucht.…

Rondom Loevestein

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
het is nog vroeg in Munnikenland als de nacht eindigt en een zwarte stern ginds aan de oever landt ik schuifel naar een plek, nog droog, en gelegen nabij de waterkant en neem plaats in het gras ik zie de dag traag dagen; het licht kan en wil geen schaduw meer verdragen op deze woordeloze plek schept het gloren haar…

Een bewogen leven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
jij hebt mij je hand gegeven ik heb strelend de lijnen gelezen van hoofdstukken uit een bewogen leven in langzaam ontspannen opende jij uit de schaduwen kwamen ook de in vele jaren verborgen kleine littekens vrij jij hebt een bijzonder sterke overlevingskracht die smart en pijn te weinig ruimte gaf maar nu in liefde deelt omdat…

Dans

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
dans om te leven achter een muur van badkuipen dansend met jouw eigen schaduw daag je hem uit, jou te volgen tot dat kogels klinken niet dat ze jou kunnen deren in deze straten waar je ooit woonde dansend op stuk geschoten dromen al weet jij niet door wie is er niemand die jou raken kan middels jouw dans verdedig jij je tegen het kwaad dat…
LadyLove8 augustus 2016Lees meer >

Het tweede gezicht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
ik wist de donkere kant van het bestaan kwam pas uit de schaduw van licht vandaan kreeg in herkennen het tweede gezicht weet door wie het meeste kwaad wordt gesticht onder deze zon is het eerste bloed gevloeid geboeid door afgunst en macht is de mens verkracht in ontkoppeling van gelijkheid is hij zijn medemens kwijt…
wil melker10 november 2017Lees meer >

Vliegen vonken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
Als twee druppels vliegen vonken 's avonds nacht tegemoet Vuurvliegjes lichten immer altijd bij Hoewel hun schaduw reeds de dood vonden verloor te allen tijden de nacht Door subliem samenspel van krach- ten moet nu reeds worden ingebonden door krokodillentranen te plen- gen, nachten te verlengen Hoewel inmiddels poes su- blimeert…

Een gouden gloed

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
sereen wolkt avondlicht met lange schaduwen voorbij de drukte van een hectische dag nog speelt een gouden gloed door je krullend haar waar wind zijn laatste adem blaast vaag ritselt wat verdwaald papier op luwte plekken in het definitieve setten een verre schreeuw wiekt weg in echo kaatst de kreet het is voor vandaag wel…

Het flamboyante

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
soms zag ik je hand wat vaags wegwuiven in een bijna achteloos gebaar waar je ook ging nooit hing er iets van schaduw rond je verschijnen ogen en lach waren alles in contact dat hart en ziel volledig presenteerden de donkere kant van de balans was nauwelijks zichtbaar in transparante openheid pas de stilte van ontspanning…
wil melker26 augustus 2019Lees meer >

Zand

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 452
zomerse werelddelen om je met mijn vrijheid te bevrijden vol zonneschijn en sproeten omdat je in de nacht verlegen bent aan de kust met een geliefde ik moet me nu losmaken uit het silhouet van jouw gedaante je zou een boom kunnen zijn of een reus onder de zon nu de zomer zonneschijn telt uur na uur onder blakende zon zelfs schaduw…
mobar16 augustus 2020Lees meer >

LAIS CCXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Het ziet zijn schaduw in de volle maan: leegte loopt leeg in wat al leegte was. Zij had voor het haar kleed pas uitgedaan, en ’t danste alsof het levend was. ’t Was.…

Geef mij het lichaam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Geef mij het lichaam met de kleur van de zee dat in wind staat waarin vogels nesten bouwen waarvan de voeten groen zijn dat slaapt in het oog van de wereld Geef mij het kwetsbare het lichaam uit de schelp dat alle gevaren van de wereld weet en toch zijn plek vindt Geef mij het lichaam nat van regen dat schaduw zoekt en wachten kan…

tot jij weer bloemen spreekt

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
wanneer het blad verkleurt een einde maakt aan uren onwetend wanneer de winter komt het slissend likken van golven tot stilte maant wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft en de laatste schaduw van een lange zomer verdwijnt in een stilgevallen zee verwarmen wij elkaar tot de levenloze souvenirs te gronde gaan en jij weer bloemen spreekt…
Kees Visser23 december 2021Lees meer >

Droombestaan

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
herinnert aan de heimwee door jaren in de wildernis Even flakkert de emotie op van nachten samen in bed je vraagt me teder naar mijn droombestaan dankbaar voor wat geweest is gereed voor wat er gaat komen Er is geen antwoord nodig je woont in een schilderij van een eenvoudige schilder die de blauwe zee schildert je droomt in de schaduw…

De gewetensfunctie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
er zitten breuken in de aarde hun lijnen zijn de bekende gevaargebieden waarvan de korst naast warmte ook gassen en invloedssferen lekken die een pittig gevoel van desoriëntatie geven dat je meeneemt als schaduw en vervaging in de neerslag van een andere vreemde realiteit altijd is er even in confrontatie de strijd van eigen…

In tijden van oorlog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
voor Andriy en Alina In de donkere kamer het bed waarin nevelige dromen je verzwelgen Je smalle bovenlijf ontbloot ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek In de schaduw een gehavend lichaam je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet In tijden van oorlog moet gesneuveld worden lichaam en ziel uit elkaar gedreven…
J.Bakx23 juli 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Donkere tranen parelen gevaar en schaduw glijdt dreigend af van haar huid. Het git wordt wit, de kleuren breken uit, hun weelde laait op lippen, vlammenzucht. Handen doorwoelen een witte wolkenlucht, de lijven wentelen van zij op zij. De zang komt los, het schrille is berucht. Het spreekt zich uit en alles is voorbij.…
Dirk Vekemans29 september 2023Lees meer >

een langgerekt zwijgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
in dit wankele huis aan de rand van het bestaan waar de wereld onvast is het servies stukvalt de huid geen tijd krijgt om te helen de schaduw van gisteren niet verdwijnt waar buiten de wereld woelt waar geen argeloze dagen zijn het licht geen opening vinden kan in dit wankele huis wordt alles stil waar de nacht eindigen zal in…
J.Bakx17 maart 2024Lees meer >

Paarden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
wanneer er niets te lachen valt galopperen over de heuvels op zoek naar graslanden kuddedier voor ons plezier, onze nachten hengstig merries drachtig. veulens, zomer, gras er hangt een geschiedenis aan onze hoeven werkdier, sportdier, plezierdier, maar bovenal hoefdier laat ons grazen zonder te vrezen, we doen het graag in zomerse schaduwen…
mobar13 april 2024Lees meer >

De pijn van contact

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
ik kende de bruggen met hun snelstromend flitsend water waar hun schaduw met diepzwarte woorden riep om te duiken mee te gaan in de fuiken der verlokking van het niet meer bestaan nog restte de kou en een twijfelachtige afzet bang voor de pijn van contact in de klap die het water echt brak en de brug verdween…

een korte schittering 6

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 561
gisteren beitelden we engelen in de schaduw van de taxusboom op tedere schouders droegen we de aarde het groene gras de azuren zee witte meeuwen in de strakblauwe lucht het zonlicht in onze handen vandaag verbreken we Ariadne’s oneindige draad voorafgaand aan de pijn de roerloze arend die het dal overziet gisteren heel het verleden…
J.Bakx23 augustus 2024Lees meer >

Daadkracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 696
stille winter donkere dagen beur mij op wees mijn zon neem mijn schaduw zonder vragen stille winter onverwachte dromen beur mij op wees mijn licht neem het zeer mocht het donker komen * heel even maar tot het vroege voorjaar als ik het fluitende vogeltje mag horen en vol vreugde naar de sneeuwroem staar © Hilly Nicolay…

Woordenhoning

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
Is er hier iemand die mij kan vertellen wat ik hier aan het doen ben terwijl de tijd verstrijkt speelt het zoete leven theater zonder winstoogmerk met armoede en stilte na een flinke regenbui openbaart zich fragiel de zon de dag breekt eindelijk open heldere lichtvlekken dansen met schaduwen door de wind ik lees steeds nieuwe gedichten…

In blond passeren

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 372
je verraste mij in blond passeren zelfs je paardestaart heb ik niet goed kunnen signaleren omdat er zoveel lege dagen in zaten zonder taal of teken met slechts de schaduw van liefde die er ooit was ik was beduusd onverwacht zoveel jou te ontmoeten terwijl mij negeren gangbaar was toch lijkt het rood van de loper weer zichtbaar…

Open horizon

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 257
Schaduwen wijzen terug naar kruispunten van toen, waar keuzes nog zacht waren. Ik lees mijn leven als rimpels in stil water dat allang is doorstroomd. Voor mij ligt licht, onbeschreven en open, zonder uitleg. Ik ga zonder weten, met alleen een kloppend hart dat vooruit blijft gaan.…

De schoonheid

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.443
Toen ik heden opzag van mijn leven, Uit de schaduw van mijn stille zorgen, Zag ik, tot de witte diepe verte, Weer de Schoonheid om mij henen slaan, - Tot haar immer onverwachte gaven, Tot haar wijde zegenende handen, Tot de kalme stammen van haar vruchten Ben ik weer gelukkig heengegaan.…

Spiegelbeeld

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.773
Dus zal je voor de spiegel moeten gaan staan, En je schaduw accepteren zoals die is. Je stappen zet je nu eenmaal zoals je dat doet, En je lichaam gooit eruit wat het wilt. Dat is het leven.…

Spookhuis.

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.663
in dit grote verlaten huis voelt het niet zo pluis krakende planken en deuren ondefinieerbare geuren flikkerende lichten dreigende gezichten ik loop op een houten trap bevende benen bij elke stap er klinken fluisterende stemmen ik moet aan het duister wennen op zolder hoor ik zacht koorgezang schaduwen op de muur van de gang…
J.J.v.Verre20 september 2008Lees meer >

en de ontmoeting vind plaats

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Woorden zijn slechts de schaduwen van.…

Klein elfje...in het grote bos..

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Een betoverende zoen … tussen dat elfje en een bloem… …zou de hemel doen open breken schaduwen doen verbleken een sterrenhemel doen stralen het allermooiste uit haar halen haar laten dansen als de warmste zon..…

We waren samen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
sloten een verbond overwonnen alles wat ons tegenstond We groeiden en Leefden samen we vertrouwden Op elkaars geesten En lichamen Ons vroegere verhaal Van ons kind zijn Deerde ons niet Ondanks het verdriet toen kwam de splijtzwam Ik weet niet waardoor Jij had voor mij steeds minder Oog en oor Jij zag anderen staan Ik stond in mijn schaduw…
ebba14 november 2017Lees meer >