5374 resultaten.
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.
Onder die vleugels
schuilen wij
in vogelvlucht.…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 jij hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat…
Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 dans om te leven
achter een muur van badkuipen
dansend met jouw eigen schaduw
daag je hem uit, jou te volgen
tot dat kogels klinken
niet dat ze jou kunnen deren
in deze straten waar je ooit woonde
dansend op stuk geschoten dromen
al weet jij niet door wie
is er niemand die jou raken kan
middels jouw dans verdedig jij je
tegen het kwaad
dat…
Het tweede gezicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik wist de
donkere kant
van het bestaan
kwam pas
uit de schaduw
van licht vandaan
kreeg in
herkennen het
tweede gezicht
weet door wie
het meeste kwaad
wordt gesticht
onder deze zon
is het eerste
bloed gevloeid
geboeid door
afgunst en macht
is de mens verkracht
in ontkoppeling
van gelijkheid is hij
zijn medemens kwijt…
Vliegen vonken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als twee druppels vliegen vonken
's avonds nacht tegemoet
Vuurvliegjes lichten immer
altijd bij
Hoewel hun schaduw reeds de
dood vonden
verloor te allen tijden de nacht
Door subliem samenspel van krach-
ten
moet nu reeds worden ingebonden
door krokodillentranen te plen-
gen, nachten te verlengen
Hoewel inmiddels poes su-
blimeert…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…
Het flamboyante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 soms zag ik
je hand wat vaags
wegwuiven in een
bijna achteloos gebaar
waar je ook ging
nooit hing er
iets van schaduw
rond je verschijnen
ogen en lach
waren alles in contact
dat hart en ziel
volledig presenteerden
de donkere kant
van de balans was
nauwelijks zichtbaar
in transparante openheid
pas de stilte van
ontspanning…
Zand
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
452 zomerse werelddelen
om je met mijn vrijheid te bevrijden
vol zonneschijn en sproeten
omdat je in de nacht verlegen bent
aan de kust met een geliefde
ik moet me nu losmaken
uit het silhouet van jouw gedaante
je zou een boom kunnen zijn
of een reus onder de zon
nu de zomer zonneschijn telt
uur na uur onder blakende zon
zelfs schaduw…
LAIS CCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
408 Het ziet zijn schaduw in de volle maan:
leegte loopt leeg in wat al leegte was.
Zij had voor het haar kleed pas uitgedaan,
en ’t danste alsof het levend was. ’t Was.…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
Droombestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
515 herinnert aan de heimwee
door jaren in de wildernis
Even flakkert de emotie op
van nachten samen in bed
je vraagt me teder
naar mijn droombestaan
dankbaar voor wat geweest is
gereed voor wat er gaat komen
Er is geen antwoord nodig
je woont in een schilderij
van een eenvoudige schilder
die de blauwe zee schildert
je droomt in de schaduw…
De gewetensfunctie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 er zitten
breuken
in de aarde
hun lijnen zijn
de bekende
gevaargebieden
waarvan de
korst naast warmte
ook gassen en
invloedssferen
lekken die een
pittig gevoel
van desoriëntatie
geven dat je
meeneemt
als schaduw
en vervaging
in de neerslag
van een andere
vreemde realiteit
altijd is er even
in confrontatie
de strijd van eigen…
In tijden van oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
474 voor Andriy en Alina
In de donkere kamer het bed waarin
nevelige dromen je verzwelgen
Je smalle bovenlijf ontbloot
ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek
In de schaduw een gehavend lichaam
je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet
In tijden van oorlog moet gesneuveld worden
lichaam en ziel uit elkaar gedreven…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het schrille is berucht.
Het spreekt zich uit en alles is voorbij.…
een langgerekt zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 in dit wankele huis
aan de rand van het bestaan
waar de wereld onvast is
het servies stukvalt
de huid geen tijd krijgt om te helen
de schaduw van gisteren niet verdwijnt
waar buiten de wereld woelt
waar geen argeloze dagen zijn
het licht geen opening vinden kan
in dit wankele huis wordt alles stil
waar de nacht eindigen zal
in…
Paarden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
509 wanneer er niets te lachen valt
galopperen over de heuvels op zoek naar graslanden
kuddedier voor ons plezier, onze nachten hengstig
merries drachtig. veulens, zomer, gras
er hangt een geschiedenis aan onze hoeven
werkdier, sportdier, plezierdier, maar bovenal hoefdier
laat ons grazen zonder te vrezen, we doen het graag
in zomerse schaduwen…
De pijn van contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik kende
de bruggen
met hun
snelstromend
flitsend water
waar hun
schaduw met
diepzwarte
woorden riep
om te duiken
mee te gaan
in de fuiken
der verlokking
van het niet
meer bestaan
nog restte
de kou en een
twijfelachtige
afzet bang voor
de pijn van contact
in de klap
die het water
echt brak
en de brug
verdween…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Daadkracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
696 stille winter
donkere dagen
beur mij op
wees mijn zon
neem mijn schaduw
zonder vragen
stille winter
onverwachte dromen
beur mij op
wees mijn licht
neem het zeer
mocht het donker komen
*
heel even maar
tot het vroege voorjaar
als ik het fluitende
vogeltje mag horen
en vol vreugde naar
de sneeuwroem staar
© Hilly Nicolay…
Woordenhoning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
693 Is er hier iemand die mij kan vertellen
wat ik hier aan het doen ben
terwijl de tijd verstrijkt
speelt het zoete leven
theater zonder winstoogmerk
met armoede en stilte
na een flinke regenbui
openbaart zich fragiel de zon
de dag breekt eindelijk open
heldere lichtvlekken dansen
met schaduwen door de wind
ik lees steeds nieuwe gedichten…
In blond passeren
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
372 je verraste mij in
blond passeren
zelfs je paardestaart
heb ik niet goed
kunnen signaleren
omdat er zoveel
lege dagen in zaten
zonder taal of teken
met slechts de schaduw
van liefde die er ooit was
ik was beduusd
onverwacht zoveel
jou te ontmoeten terwijl
mij negeren gangbaar was
toch lijkt het rood
van de loper weer
zichtbaar…
Open horizon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Schaduwen wijzen terug
naar kruispunten van toen,
waar keuzes nog zacht waren.
Ik lees mijn leven
als rimpels in stil water
dat allang is doorstroomd.
Voor mij ligt licht,
onbeschreven en open,
zonder uitleg.
Ik ga zonder weten,
met alleen een kloppend hart
dat vooruit blijft gaan.…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Toen ik heden opzag van mijn leven,
Uit de schaduw van mijn stille zorgen,
Zag ik, tot de witte diepe verte,
Weer de Schoonheid om mij henen slaan, -
Tot haar immer onverwachte gaven,
Tot haar wijde zegenende handen,
Tot de kalme stammen van haar vruchten
Ben ik weer gelukkig heengegaan.…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.773 Dus zal je voor de spiegel moeten gaan staan,
En je schaduw accepteren zoals die is.
Je stappen zet je nu eenmaal zoals je dat doet,
En je lichaam gooit eruit wat het wilt.
Dat is het leven.…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 in dit grote verlaten huis
voelt het niet zo pluis
krakende planken en deuren
ondefinieerbare geuren
flikkerende lichten
dreigende gezichten
ik loop op een houten trap
bevende benen bij elke stap
er klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang…
en de ontmoeting vind plaats
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
717 Woorden zijn slechts de schaduwen van.…
Klein elfje...in het grote bos..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Een betoverende zoen …
tussen dat elfje en een bloem…
…zou de hemel doen open breken
schaduwen doen verbleken
een sterrenhemel doen stralen
het allermooiste uit haar halen
haar laten dansen als de warmste zon..…
We waren samen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 sloten een verbond
overwonnen alles
wat ons tegenstond
We groeiden en
Leefden samen
we vertrouwden
Op elkaars geesten
En lichamen
Ons vroegere verhaal
Van ons kind zijn
Deerde ons niet
Ondanks het verdriet
toen kwam de splijtzwam
Ik weet niet waardoor
Jij had voor mij steeds minder
Oog en oor
Jij zag anderen staan
Ik stond in mijn schaduw…