5045 resultaten.
Gevecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.220 vroeg ze met treurnisvolle stem
hoe kon ik daarop antwoord geven
kon ik toch maken dat haar leven
een liefdesliedje zong, geen requiem
stil zit ik naast het lege bed
zoek in de koude lakens nog haar geur
die nu al uit begint te doven
ik wil nog in een zin geloven
mijn twijfelende hart klopt in mineur
en ik zeg vloekend een gebed…
Haar donker verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 vroeger
blies met bolle wangen
uit een rond gezicht
nu waait ze
lieflijk langs jouw handen
dwarrelt speels en ongericht
net als het licht
dat sterretjes vonkte
uit ondeugende ogen
jeugdig ongeremd
nu laat je schalks en
ongetemd je lichten schijnen
jij kon kraaien van plezier
een octaafje hoger
dan de kinderen van hier
jouw stem…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Ik zie de uilen en
de andere vogels in de bomen,
ik ruik de bloemen
en alleen jouw naam
wil ik nog noemen
alleen jou wil ik nog kennen
en mezelf in jouw ogen
en tedere stem herkennen:
tot jou, zou ik zo graag
willen komen,
in die duistere nacht
met helder licht
bij jou blijven, totdat ik
in je verdwijn.…
Het koude staal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 weer was er
die omslag in je stem
na het stilstaan van de tijd
jij ging jezelf voorbij
wilde terug de warmte in
maar de messen waren geslepen
het koude staal
sneed in scherpzinnigheid
de vriendschapsbanden door
legde waarheid bloot
van wankele pijlers
waarop het samen rustte
relaties stierven
door de kou die nodeloos
naar binnen…
Stellig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 Je weet wie ik ben
Wat ik aan kan
Mijn sterktes
En mijn zwaktes
Die ik bij mij draag als man
Ik maak je blij
En soms gelukkig
Nooit boos of vol verdriet
Al met al
Stem ik tevreden
Redenen tot klagen
Geef ik je niet
Ik ben graag bij je
Heb je graag bij me
Het voelt goed
Op elk moment
Na jaren vol
Emotionele schraalte
Is dit voor…
harmonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 het orkest speelt trombone klarinet
trompet de goedig doffende tuba een trom
behoedzaam sluiten muzikanten de mond
om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek
de ronde stem van het koper vermengd met een
ernstige wending van houtblaasinstrumenten
onder hun hoede groeit de melodie
de dirigent zwaait over hoofden lange
bewegingen van…
immer aanwezig
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
695 rituelen behartigen zijn houvast
als bevestiging van de dag
en avond
het is zijn spel
waar schaduwen niet lijken
te bestaan en hindernissen ontweken worden
door de onmacht van het zien
toon mij dan jouw huilen, jouw lachen
jouw honger
schreeuw ik hem toe
jouw spreken, jouw stem
of de grootte van jouw wereld
laat me zien
waarom…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Dolend in mijn dwaaltuin verlang ik naar zijn stem het meest.
Hoe spin ik, gekneed en gevormd, met mijn hart een draad
om over de weg van vroeger te kunnen lopen?…
Het fluisterend leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 jij pakt wat wind
en met een brede regenboog
bestormen sterren de hemel
windt wolken
om je slanke vingers
tijdens hun vlucht door de lucht
armen dirigeren het licht
van de zon in schaduwen
die komen en gaan
jij maakt ruim baan
door het fluisterend leven
jouw sprankelende stem mee te geven
met je lach
beziel je ons hele bestaan…
Een grond van waarheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 Een stem lijkt te rijzen
uit diepe gronden.
Ik nam je mee
als mijn voeten lopen konden.…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
De geur van lindebloesem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
658 Ik hoor de stem
van mijn moeder en het gezang van verre vogels.
O zaligheid van lang geleden en van vreugde
die eigenlijk met niets te vergelijken valt.
Straks loop ik nog even terug naar die plek om
naar mijn verre kindertijd te emigreren.…
sprokkelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
539 wonderlijk
hoe zonnevlekken lichtloos rijgen
hun kleur slechts wit, hun vorm
verweven met de tijd
het spijt me dat er veel te kort is,
maar
mijn tellen zijn secondes die er
echt toe doen… een zoen een lach
en oh, zoveel verwachting
kleiner nog dan weerloos droomt hij
in een jonge schoot
zijn naam nog ver, zijn komst geliefd
zijn stem…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam
het zijn de onbekenden op het erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed.…
dementie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.358 ik weet dat ik de dingen heb geweten
die allang in daden zijn vergeten
het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan
jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden
jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis
jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de stem…
Transplantatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Ze kijkt beduusd rond
bukt en strekt haar hand
ze wil plukken
maar het lukt haar niet
een onzichtbare macht
verlamt haar hand
de adem vertraagt
en stokt in stuifmeel
ze hoort een gedempte stem
kleurrijk ruisen
de onuitgesproken mare
verbloemt niets
het open veld juicht
lenig vleit ze haar frêle lijf
tussen paradijselijke tinten…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Ik weet dat de winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan mijn lied een rafeltje
rouw kleeft, liep te vaak
de innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo…
Queeste
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 Aan de achterkant
van het welkom
nam ik ruimteloos
mijn plaats in
bij mijn geboorte
raakte ik verweesd
en mijn ouders hadden
het eeuwige leven
de weinige woorden
die ik had
verdwaalden
tijdens het spreken
zelfs in mijn dromen
had mijn stem geen naam
doofstom liet gebarentaal
niets van zich horen
ach, ik voelde…
Sereen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 je bent nog
steeds een droom
in flarden lucht
ik lig op mijn rug
zie je soms vervagen
kijk hoe
kleuren botsen
in rafelend scheuren
door een vlagende wind
als de bui echt begint
je gezicht blijft
wonderwel sereen
als het spookt
om je heen met ogen
als kleine regenbogen
plots klinkt je stem
na de eerste donderslag
ik droom alles…
Heart of Darkness 1899
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Luister naar de stem
die het verhaal vertelt
Het verhaal heet
Heart of Darkness
donker hart van Afrika
hallucinerende ritmes
van drums in het oerwoud
en daar dan de zieke blanke
die ongenadig ver heen was gegaan
voor wat macht en ivoor maar hij vond
z'n psychotische onbewuste en de dood
dat vertelde Marlow aan boord van het schip…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 de vrouw met harde stem
verschool zich in een zwarte bril
daarachter stond ze stil
haar mens-zijn uit te dragen
zomaar
op een dag gingen haar ogen overstag
ze werden zacht
en spraken open, over hoe een lach
tot dan toe
over donkerbruine glazen viel
haar bril werd oud
door haar nieuwe sprak het goud
van eerlijke erkenning
de gewenning…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Jij danst rond prille eenzaamheid
aan de kolkende rivieren
van een verdoken droomland
je verlangt naar de onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van…
(kanker 15) pannenkoeken met spek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
477 de tafel droeg genoegen
de borden blonken helderwit en vulden
zicht met goud
mijn mooie zoon droeg liefde
in zijn ogen en zijn haar
zijn mooie lief, zij keek ernaar
zo zacht en vrolijk zag ze daar
de samenhang in hem
mijn stem verhief mijn fijn gevoel-
en lachte mee
ach zijn arme lijf
zijn wel en wee gewogen
op de schijf van hoeveel…
Geen ijs te breken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 een slanke hand
die deuren opent
en het licht binnen laat
ogen die begroeten
een lach die je
even stil doet staan
de kamer
spreekt mij aan
in een warm ontvangen
je stem vraagt
melodieus en zacht
zal ik de jas ophangen
er is geen
ijs te breken
wij weten beiden beter
zijn doorgelopen
naar de zon pas toen
keerde jij je naar…
Bij de rivier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen
op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve mensen
die in stilte willen wonen, zonder wanhoop
van dat zonderlinge, eenzame, van dat leed
omdat ze de dood steeds horen fluisteren
met die fluisterende stem…
Rauwe zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Alles dat puur is, is rauw
zoals de rauwe zee
in jouw oorspronkelijke dromen
en ik verhef mijn stem niet
er is geen waarheid onder een steen
er is geen stilte in jouw betekenis van zwijgen
ik twijfel niet lang over mijn aarzeling
het is dat onbestemde nee gevoel
van niet willen, niet voelen, niet begrijpen
alsof schoonheid op straat…