3024 resultaten.
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 ‘k Zie geren nu de takken, dikke
en dunne, uit ene stamme
gesprongen, rechte omhoge staan,
hun handen uitgestrekt;
zo schone, alsof zij baden, dat
de Winter hunne ontdekte
en tere, jonge leden toch
niet tenemaal en stramme.…
VAN DE OUDE BOOM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.657 De winter heeft erop
zijn boos gebijt vermoord;
het water heeft het merg
in ‘t herte eruit geboord;
de bliksem spookte erom,
en kraakte, met geweld,
er halve bomen uit,
en takken ongeteld;
de tijd onteerde laf
en langzaam al zijn lijf,
en nog en roert hij niet:
hij staat daar, rotsestijf.…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Als zeepjes hangen ze aan takken, bij mij violet en in lila.
Altijd op hetzelfde plekje in mei bloeien mijn trossen seringen.
Elk jaar lila.
Wilde bloemen en planten die spontaan in jouw tuin groeien.
Niet aangeplant.
Zijn er voor jou.…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Vergankelijk rood moes valt van de vermoeide takken zonder lust tot leven uit hun zelf.
Sterrenstond komt weldra op.
Vergankelijk geel en rood en zwart geraapt gebladerte.
Het heeft geen zin meer voor hen te leven aan vermoeide tak en stam.
Herfst is lijden, vagevuur, en smart.…
Koud!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.446 Takken vol heldere ijskristallen
Waterparels aan mijn hart
Je bent zomaar binnen gedrongen
Knopen heb je feilloos ontward
In stormdromen blijf ik zweven
Boven een bevroren waterval
Geen kwestie van winnen of verliezen
Alleen in een koud winterdal
IJzige tranen vloeien
Langs mijn koude wangen
Wanneer gaat dit over
Het hopeloze verlangen…
Edel zwijn
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.293 stil ondergaan
Met een taaie wintervacht
Een speklaag onderhuids
Daagt hij de vrieskou uit
Door de lente uitgedund
In een lichtere tint gehuld
Speurt hij naar alles wat de tand verdraagt
Van knol tot kadaver
Van slak tot regenworm
Beer zoekt zeug
Ze vinden elkaar in het najaar
Een seizoen later ligt de big
Onder een dak van takken…
Leren zeilen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.026 Maar ik kreeg een taak
En een zwemvest
Ze zei overstag
Ik zei welk touw
Ze zei voor de wind
Ik vaarde mee
Eenmaal op open water
Gooide ze alle trossen los
Het verbaasde me niets
Zo’n rustige meid
Wanneer ga je overstag?…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Hoor je die hoestbui tussen de takken?
Adam liep te koppig, te naakt in de kou
bewaarde zijn listen in krakende kisten.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn smachten is naar de lente van het sterven
waarin ontbinding zorgt voor de mooiste kleuren
tot de gevelde geuren overgaan in de frisheid
van gierende rust tussen angstaanjagende vlagen
verbijsterd krakende en vallende takken.
Buiten de warmte die weer aan kan voelen als thuis.…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond
om allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen…
Slaap SL
gedicht
3.6 met 30 stemmen
15.507 Was ik gordijn, dan ging ik dicht
zoals de steen altijd, dan hing ik
als gewicht aan klok tik tak, dan
steeg het bed in een mum van pijl
mijn gaap in. Binnen gaat de bedstee
open, mijn gedachte spelt het lichtruim -
een hooiberg richt zich naar de vinder:
Past de glazen schoen je voet?…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 Ik buig me voorover en schik de takken
wat mooier, een glimlach om mijn lippen.
Die mocht jij toch zo graag, en
rood was toch je lievelingskleur?
De zoete geur, daar hield je van,
je had er hele tuilen van in huis.
Ik draai me om en moet terug,
maar ik ben blij dat ik je even zag.…
Sinterklaas gedicht
hartenkreet
3.1 met 75 stemmen
10.824 De gele bladeren verlaten de takken,
Die zich treurig laten zakken.
Die zich klaar maken voor de strijd,
Tegen sneeuw en regen,
De wind die ze laat bewegen,
Brengt nog geen warme tijd.
Ook hagel zal gaan vallen,
Soms zo groot als pingpongballen.…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De witte oceaan van je ontluikende glimlach
Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren
Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 Vreemd, dat boom en tak zo stil staan
In het gouden licht vandaag,
Dat de bladertjes zo stil gaan,
't Een na 't ander, naar omlaag.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent
vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood
vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood
hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 Het bos zwaait ons uit,
takken deinen heen en weer,
de blaadjes fluisteren
"tot de volgende keer!"…
Plaatsbewijzen alstublieft
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
541 Hang galgen aan de derde berkenboom
spreek gruwelijk maar beslist vanaf de hoogste tak,
spring zonder diepzinnige overwegingen
maar eerst:
eet grote happen vers rood doorregen vlees
drink springvloedwijn uit gouden schalen
beleef aaimomenten met een domme hond
wrijf zeezout rond gebarsten lippen
als voorlaatste:
draai duimen en…
zacht in manegeel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
996 takken zwaar van
slaap sluiten het pad
met donker af
het is al laat
de lichte trippels
van de muis
geven de nacht
een licht geruis
oehoe van uilen
vermengt zich met
het huilen van de
wolven in het bos
de fee
kijkt samen
met de prins naar
flonkerende sterren
gezichten
warm verlicht
door manestralen
reiken naar omhoog…
Leliëngetreur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
607 Bedeesd en statig wiebelen zij heen en weer,
gezegend zijn de takken die mijn ogen openen,
naar hoge dromen wijzen zij te meer.
Laatste woorden, voor een manloos graf.
Blauwe lelies vangen mijn verbaasde val,
voor mijn lief en ander leed.
Niets is wat het scheen,
ook de zon niet meer. Slechts verstuifde zwaneschijn.…
Ruimtelijke ordening
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
959 Jij wordt er mee geboren of niet,
zeiden zij, de mensen met gevoel
voor oriëntatie en kwadraten
een doctrine, die hebzucht naar groter,
breder en hoger, die ik blijf hekelen
het komt door de maan hangend in mijn haar,
treurend, niet zoekende naar een ruimere baan
maar naar zijn schaduw, onder de kale takken
daar, waar de kustlijn is…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
-een gouden regen- geel en rossig lover.
Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig. Dan, wie treurt daarover?…
Slaap sl
gedicht
3.1 met 46 stemmen
16.462 Was ik gordijn, dan ging ik dicht
zoals de steen altijd, dan hing ik
als gewicht aan klok tik tak, dan
steeg het bed in een mum van pijl
mijn gaap in. Binnen gaat de bedstee
open, mijn gedachte spelt het lichtruim -
een hooiberg richt zich naar de vinder:
Past de glazen schoen je voet?…
De bladerloze bomen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
5.690 De takken tieren
lijk wolven, die verhongerd in
de wilde bossen zwieren.
Geen mussen meer, geen vogels, die ’t
bestaan een huis te nazen,
daarin zo menige onbekende
en boze gasten razen:
ze vluchten! ’t Is al eendlijkheid,
al woede, en wilde vlagen,
die, tegen ’t taaie takgebouw
vereend, hun wijsheid wagen,
en wijken moeten.…
Sparagmos
gedicht
2.5 met 150 stemmen
22.896 Zijn taak is het een diepe
inkeping te maken tussen kop en romp. Hij
mag de kop niet lossnijden.
Waarom sidderen de lichamen zo, vraag ik,
leunend tegen een varken.
Contractie van de spieren. Zou jij ook doen als
ze een stalen pin door jouw hoofd zouden schieten.…
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.364 De takken helemaal kaal gegeten van de grote oude es,
met velen tegelijk op de betonnen tuinmuur
praten ze en vertellen met hun vogelstem
's avonds laat tot in het vroege ochtenduur.…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Enkele vlokjes, dwarrelend, aarzelend
schijnbaar bang de grond te raken
dansen in de ijle januarilucht
als een wilde vlindervlucht
tussen takken, over daken
voor het nog onbekende beducht.…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 ik naar de aarde
waar ik in een vroeger leven
veel van mijn schatten bewaarde
onder diepgewortelde bomen
die verankerd in hun wijsheid
onveranderd zijn
zij waken over heilige grond
omdat daar eeuwen lang
nieuw leven ontstond
daar hoor ik thuis
de weg terug ben ik kwijt
maar een oud verbond
slaat een brug
tussen ruimte en tijd
en takken…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 zie je
jou en mij, en met je hoofd ver achterover:
de takken van de pruimenbomen tegen de blauwe lucht?
---------------------------------------
uit: 'De tempel van Saturnus', 2004.…