2670 resultaten.
Hoe zal dan haar wereld zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
474 Als zij later groot is
zullen er nog waarden zijn
waar een oude man zijn houvast aan ontleent
Als zij later groot is
speelt ze graag met iedereen
op zoek naar avonturen
ook als die gevaarlijk zijn
Als zij later groot is
kan zij geduldig vele uren
aanzien dat een klein probleem
wordt bedacht door blauwe ogen
die niet wennen aan moskeeën…
Matunda
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
651 maar een glazen huis
De citrusvruchtenteelt door de passanten
In Zuid-Europa, anno drieëntwintig
Verworpenen der Afrikaanse aarde
Uitheems, gevlucht voor armoe leed en pijn
Geen gouden bergen maar een glazen huis
Een hongerloon hun leden onbeschermd
Gevaarlijke gewasbeschermingsgassen
Per uur 4 euro, 40 uur per week
Plus nog eens 30 uren…
Okselfris kakelvers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 mijn geheugen
nee echt, het is geen leugen
die eindigt in mineur
Genoot mijn Sonja niet
in haar petit boudoir
d'amour, tout illusoir
haar moeder had bezwaar
al zong zij 't hoogste lied
Dan denk ik terug aan Vera
die mij haar lippen bood
wier tong naar binnen vlood
terwijl het buiten goot
maar dat kon ons niks deren
Zo kan ik uren…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
In overdracht
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
349 geweest want de
natuurlijk weg wordt
bewandeld door wat
hij thuis altijd kreeg
en wat ook zijn eigen
kinderen niet zullen
kunnen ontlopen hetzelfde
menu met een trits
andere versiergerechten
de essentie blijft passend
bij de al jarenlang dwingend
gehandhaafde gewoontes
en rituelen want hoe minder
we eten des te langer duren
de uren…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen
uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.
Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte.…
Ritme en Beweging
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 een danser
en beweging
een rivier
die zich onzichtbaar
slijpend voortsleept
na het traag
morenenscheurend
trillen van
massief geraas
van de sneeuw
bevroren gletscher
in stroom
versnelling
rakend
naderen
oogverblindend
de zonbeschenen
cataracten
oorverdovend
vallen de massa's
donderrazend
in megatonnen
kilowatt-uren…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Slapen, elven uren diep,
vreemd veilig in vergetelheid,
dromen nodig om de dag te overleven,
vastgehaakt aan de medicatie
die mij maakte tot vreemdeling.…
Delpher
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
263 Zo kan ik nog wel uren doorgaan tot
u denkt, wat een o.h. is dat, mijn god
wat is zijn punt, heeft hij 'het al gehad
met Salman Rushdie in Islamabad?
want volgens mij ging 't over Nederland
de Franse tijd, de nasleep van de taal
die wij ook leren moesten, allemaal
hetzij als Flamingant
hetzij als Waal…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Geen mist,
geen ruis,
alleen de rauwe uren.
Ik tel de dagen tot april,
wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren:
een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd.
Ik ken een plek aan de noordkant,
waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon.
Daar gaan de poorten dicht met een geluid van definitieve keuzes.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 In de vroege uren hangt er
een zilveren waas en ademt de aarde zacht.
Tussen wortels zweeft een onmerkbare rust, tot de vogels hun
eerste zanglijnen vlechten, een voorzichtige aankondiging van nieuw leven.
Onder een dunne laag rijp
sluimert het lentegroen, terwijl scheuten al
door humus breken.…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Bank in ochtendlicht
de stad loopt hem voorbij
zijn droom blijft stil
Op deze bank rust iemand
tussen uren van voorbijgaan, terwijl de stad
haar eigen haastige richting kiest. Ik voel hoe stilte soms
luider spreekt dan woorden, en vraag me af welk verhaal vandaag verborgen blijft.…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Maar de stilte in de kamer
is al uren niet geweken.
De tijdlijn pulseert met een dwingende beat.
Een stoet van gezichten trekt woordeloos voorbij.
Onder het glanzende profiel dat iedereen ziet,
schuilt een verdwaalde primaat die zichzelf ontglijdt.
Je zoekt een echo.
Je zoekt een troon.
Alleen in een verzonnen cloud.…
de laatsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 hoorden zij het wonder,
dat hij, als redder, tot hen kwam
Er was geen blij, dankbaar ontwaken,
de vijgenboom bleef dor en dood
Het wonder vulde heel de aarde,
gaf licht en troost in stervensnood
Zeventig volken ingeschakeld,
maar de eersten bleven werkeloos
Zij werden zwervers zonder vrienden,
verwierpen hem, die hen verkoos
Elf uren…
Ik Ben Er
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
4.754 Het lukt ze niet, het duurt al uren
Niet alleen zij, maar ook ik heb wat te verduren...
Ik word inelkaar geperst en,..Auw, ik zit vast
Mijn hoofd en mijn oren, mijn hele bast
Ik kan niet roepen, niet schreeuwen...
maar als ik kon, zou ik gillen:
"gooi me niet voor de leeuwen...…
Verloren liefde
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.417 Ik heb je ontzettend lief gehad
Veel van je gehouden en je weet dat
Nooit meer naar een andere man omgekeken
Want er waren uren zonder jou die wel jaren leken
Ik kon niet meer zonder jou
En liefde van jou, dat is wat ik wou
Maar ik kreeg het allemaal niet
en ik was degene die het somber inziet
Nee, niet meer ziet maar zag
En schrijf dit nu…
kersttijd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.093 de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken
Zij kijken naar de lichtjes
De ballen weerspiegelen hun gezichtjes
Onder de boom liggen pakjes
Met kerstkransjes aan de takjes
In de lucht verschijnen witte vlokken
En in de verte luiden de kerkklokken
Op de ramen zitten bloemen
Geluiden die uit de radio zoemen
De mensen gaan eten
En na uren…
verkracht het is een woord
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.381 omdat je er geen
Aandacht aan wilt schenken
Het liefst gewoon weer verder gaan
Zonder dat je eraan terug denkt
Zonder dat je bang hoeft te zijn
Dat iemand je weer een haar krenkt
Je lichaam betast door vreemde handen
Ogen die begeerte uitstralen
Een vies, vet lichaam bovenop je
Dat in je stoot met lange halen
Een warme douche van uren…
stervensuur
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.931 de oude voorhang
geduldig als een wijze petemoei
vergeten stof en spraak van jaren her nog koesterend
in vouwen van haar pauwblauwe volanten
zich altoos warmend aan vergulde stralen van
wat late middagzon
bedekt het lege venster
waardoor geen bundel lachend ochtendlicht nog langer
leven binnenwaarts tot aan de sponde loodst
vergleden uren tellen…
mijn vriendje
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.318 alert op elke beweging die ik maakte
trillend van ingehouden spanning gefixeerd
wachtend op het stille seintje
zoals je was geleerd
jouw blik in de mijne
en dan de explosie van plezier
rennen om die buit te halen
samenspel tussen mens en dier
onvermoeibaar speels en trouw
ik hield zoveel van jou
en dan zijn daar die donkere uren…
2007
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
684 Het eind van ’t jaar nadert met rasse schreden
Nog wat uren toch te gaan
Dan is alle leed en vrolijkheid verleden
Heeft het nieuwe jaar twaalf maanden te gaan
Wat zal het ons dit keer weer brengen
Leuke dingen maar ook droefenis
Want dat hoort toch bij het leven
Liefde en gein maar ook dingen die mis gaan.…
Videoband
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.502 in je ogen, voel je warmte
Nagloeien in zwoele gedachten
Beelden vol liefdesbewijzen tussen de pauzes
Van het geruzie in slapeloze nachten
Pijn, voel je gezicht, voel je huid
De warmte van jouw gelukkige wezen
Een vrouw op en top, ongekend lief en mooi
Wiens gedachten alleen ik kon lezen
Pijn, voel de ruzies, voel de haat
De uren…
Je weet wat je met me doet
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
4.135 Je weet wat dat met me doet
Ik kom om van verlangen
M'n hart slaat sneller en sneller
Door hemelse hunkering bevangen
Mijn handen op je borsten en billen
Jouw lippen langs mijn hals en wang
Zo gaat het nu al jaren
Elke dag, uren lang
Je weet wat je met me doet...…
Sorry
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.791 Een grote boze donkere grijze onheilspellende wolk
Hing zaterdagochtend boven in de lucht
Die wolk spatte uiteen het was een hels kabaal
Angstig renden wij weg op de vlucht
Uren leek het niet te ontkomen
Pijpenstelen tranen kwamen naar beneden
Verdriet uit het diepste donkere binnen
Oorzaken van twee jaar geleden
Het verleden wat de toekomst…
IWAN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 Je kunt verschrikkelijk gapen
en ook uren lang heerlijk slapen,
met af en toe in je droom een stuip
dan rek je je weer eens uit
en ben je haast eens zo lang.
Dan weet ik pas hoelang
ik op jou heb gewacht.…
chat geknoei
hartenkreet
3.9 met 55 stemmen
10.681 via de chat
Soms wonderlijke personen die aanvliegen, met hé schat
Mannen die zichzelf een lolletje beloven
Komen met de intiemste vragen aangevlogen
Heb jij vanavond ook zo een vreselijke zin
In een lekker jonge vent, je raadt wel waarin
Hoe zie je eruit en wat heb je aan
Woon je in de buurt, waar kom je vandaan
Je man ligt zeker al uren…
dag lieve vriend
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.361 alert op elke beweging die ik maakte
trillend van ingehouden spanning gefixeerd
wachtend op het stille seintje
zoals je was geleerd
jouw blik in de mijne
en dan de explosie van plezier
rennen om die buit te halen
samenspel tussen mens en dier
onvermoeibaar speels en trouw
ik hield zoveel van jou
en dan zijn daar die donkere uren…
Mijn Plekkie
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.491 Uren hebben zij naar mij gezocht,
zich gewrongen in elke bocht.
Ik hoorde ze wel, maar dacht:
Ga maar weg, laat mij alleen,
zoek maar een kind dat steeds maar lacht.
Nu jaren later is dit nog steeds MIJN plekkie,
mijn plekkie waar niemand iets van weet.…
De toekomst in warm bevrijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.439 De oude straat
herinnert mij
aan een tijd van
lang geleden
dat ik er als
kind wilde
spelen
Vaders Huis
in het midden van de rij
doet mij gevoelen
een oud leed
dat moeder elke avond
kienen ging
en vader in de kerk
weer uren bidden deed
broers en zussen
speelden dan als muizen
op een kale tafel
en dan was het even
of…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 ademen nog een zekerheid
mijn kind geraakt
ondanks alles of door genade
in vervoering
speelt dapper
wordt zelfs verleid
mij wordt meer gegeven
zo lijkt het, dan afgenomen
al is de kwetsbaarheid
van groot formaat
voel het warme bloed,
soms stilstaan
maar ook weer
in mij verder stromen
het is ochtend
een dag vol met nieuwe uren…