7704 resultaten.
Archief
gedicht
2.8 met 164 stemmen
24.178 Intussen: Benito met kogels doorzeefd,
een Britse grap over dode lucht
in zwarte rokken op tafel, en wit-
gerokte dametjes met zwarte korrelogen
weer juichend langs de kant van de weg.
zo werd jouw leven een happen
naar lucht, een gat in het archief.
--------------------------
uit: 'De sprong', 1983.…
EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.277 Hij zag de zwaluwen als zwarte stippen
vlak onder ’t geel van de avondwolken glippen;
daarna, in ’t blauw, vond je hen moeilijk weer.
En ’t fijn getjisper van hun zwenkend piepen,
dat scheen de hoge stilte te verdiepen,
droppelde als regen in zijn afgrond neer.…
Leven
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.472 wordt nooit wit..wit wel zwart
Opgeven voor de echte strijd
Stil staat de klok verder gaat de tijd
Het leven gaat door soms sta je stil
ben wie je bent doe wat je echt wil
Begin die wedstrijd zonder valse start
open je ogen en volg.... je hart…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 , zonder
dat op schrift in het lijf is gezet,
kom ik thuis, als kraaien in een
zwarte schim die kleur en kracht
van grond hebben gestolen, als
klauwen touw een gedicht ontwindt
en kluwen transparanter wordt,
zich vergelijkt , verdicht
- tijdelijk - even opgeschort.…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 Er waren twee koningskinderen
Die hadden elkander zo lief
Ze konden elkaar niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje…
Vlakbij zijn de woorden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
543 Vlabij zijn de woorden, de gezichten,
vlakbij zijn de koude nieuwsberichten,
een zwarte vogel in een zwarte droom,
de regen die valt in de winterboom
en plots vliegt de vogel heen...…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 tussen de aardse dekens kan ik
rustig stikken, beklemt het geestgebrek
keert zich in het ondeelbare, voltrekt
uit het hermetisch zwart, zonder dat
het in schrift op het lijf is gezet.…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 Veel vreemde witte dampen
die waasden alles weg,
alleen matgoud van lampen
glom, boven zwarte heg.
Daar zong een teder meiske
met kindje aan haar hand,
een zacht en teder wijske
door 't witte avondland.…
voornemens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 Omdat hij nog moet vliegen
en een zwarte regel zijn in een blauwe lucht
maar hij rust ook uit op lantaarnpalen
zoals reigers vaak doen en dan bedenk je
dat ook hij beklemd zit in een regel
en niet eens in een helder blauwe lucht.
het was bewolkt vandaag
en het stormde met veel regen…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 De zwarte merel is er weer.
Nu voor mijn venster,
de blauwe regen zich tooit,
in vol ornaat van blauw en groen.
Rijker en mooier dan ooit.
Er is weer plaats voor hem.
Sinister en zwart tekent hij zich af,
tegen het oranjerood van de ondergaande zon.
Schaterend tussen het weelderig groen.
Of hij al een vrouwtje voor zich won?…
waag het eens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 zie ik uw zwarte humor in
het is de basis voor een nieuw begin
Zorgt u er voor dat de rest
van de mensheid dat ook inziet?…
Sinterklaasavond 2018
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.570 Sinterklaasavond, al dan niet
met de ons bekende Zwarte Piet
ik wens een ieder, gelovig of niet
een mooie avond kijk wel:
Of je Sint niet vallen ziet!…
Verdwijntruc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 (voor Sophie Heesen)
In het zwart op jouw stoere, zwarte
racefiets snelde je voorbij. Een vorm
van afschermen. Sfinxachtig.
Op zoek naar hem, die je zo intens blijft
missen. Die nu anders verschijnt, maar
nog dieper verbonden.
Vanaf de bank voor het oude stadhuis keek
ik naar de zangeres in het groene jurkje.…
BLIND VOOR KLEUR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
873 soms ben ik kleurenblind
zie geen verschil tussen
zwart en wit
en wat ik daar zelf van vind?…
Pegasus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 Gehuld in diepe duisternis
heeft mij vannacht een grauwe gans
verblind met zilveren vleugelspan
vanuit zonovergoten oorden
in 't bergenrijke kyrgyzstan
voortgejaagd door zuidenwind
dwars door zones van de tijd
over de rug der kaukasus
en 't zilte nat der zwarte zee
naar istanboel, brug naar europa
waar het contact der continenten…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 De heldere najaarszon
slaapt achter sluimerwolken
het is middag in de herfst
het oude seizoen
kent een jonge start
een zwarte kraai zit
op een gebogen tak
bij het archaïsche graf
dat je voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame…
Caroline
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
918 Heb zojuist je zwart-wit foto gezien,
van jou dralend op het schoolplein.
Hoe verloren kan een kind toch zijn?…
’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 plan-de-campagne
de paarden verdienen meer zegeningen, ’t valt me godsgruwelijk tegen van je
Kultus
’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen
wit eerst, opgevolgd door de zwarte, zijn patstelling is niet te verbloemen…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Abonnement, abonnement op plassen, diepe, diepe plassen,
tijdschrift zwart, zwart als spiegels, hemel verdrinkt, verdrinkt.…
Absolute werkelijkheid
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.051 Voor de één is zwart dat voor de ander wit is.
Is de werkelijkheid een onomkeerbaar feit.
Echter, de absolute werkelijkheid is:
Er bestaat geen absolute werkelijkheid.…
En zij spreekt haar wens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
753 Dan vangt zij de fonkelende ster
die nog nagloeit
op haar kille blauwe handen
nog vol van licht, zuiver als kristal
en zij spreekt haar wens zonder woorden
Haar hart is vol van eenzaamheid
in de zwarte kille nacht
wanneer haar wens niet wordt vervuld
en zij zal sterven, of breken van kou…
onzekerheid
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.848 had je maar een raam in je hoofd
dan kon ik naar binnen kijken
kijken wat je voelt
en zien dat onze liefde niet dooft
had je maar een deur in je hart
dan zette ik hem open
dan kon ik zo naar binnen
dan was er licht in plaats van zwart
wie weet zit ju nu ook te schrijven
een prachtig gedicht
over onzekerheid
en dat je bij me wil blijven…
De eenzaat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.662 in diepe stilte
van vergeten leven
huist de kille mens
met gehaat lichaam
zwarte bloemen
als kern van ik
verstenen zonden
zonder naam
weg van gedachten
gijzeling van licht
dood voor woorden
met vergeest gezicht
niets kan hem
nog meer verteren
dan tot stof
te wederkeren…
Gejaagd
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
957 Zwarte wolken weerstreven
mijn dagen mateloos
de jagende meutes
van machteloos
sleuren
mijn gewaden aan flarden
hun koude ogen glanzen
de witte tanden
verscheuren
mijn gemoed
gebroken de spiegel
in duizend schilfers
die glinsterend dwarrelen
door de tijd die heelt.…
VRIJDAG DE 13e
snelsonnet
3.7 met 25 stemmen
3.115 Pas op voor ladders en voor zwarte katten
en loop niet langs een hoge stapel kratten.
Zaag geen brandhout met een kettingzaag.
Wees verstandig, neem een wijs besluit:
Kom de hele dag je bed niet uit!…
verschraalde vlinders
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
715 nog voor ik iets kan zeggen
spuwt wind schaduwen
op mijn woorden
zwarte vlinders,
alom aanwezig, weigeren
te wenen, slepen zich voort
ongewenst
door de doorzichtigheid
van maandrift
ik sluit de nacht
en de wervels van
mijn slaap
de ochtend
brandt
jouw mond
vol waaien…
Dwalende gedachten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
994 dichter buigt
over zijn woorden
zwart wit, gekleurd
proeft nog altijd
de wrange nasmaak
van de maanwind
in stilte van de nacht
waar hij zijn dwalende vingers
in gedachten laat gaan
en sluit zijn brandende ogen
naar de groene wereld
waar liefde streelt…
Eenzaam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
926 soms komt het weer boven
het zwijgen, de stilte
alleen in de massa
en steeds weer die kilte
de sombere dagen
zwart en verlaten
de leegte was voelbaar
niets meer te praten
een moeizaam verleden
hetgeen mij niet beviel
voorbij, maar niet over
graaft het diep in mijn ziel…
strandliefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.155 een zweem van rood
op ‘t zwarte blauw
is wat slechts blijft
van dag die zich lichtleeg
verft naar nacht
de zee ruist ons
eeuwig golvend
zijn wee
een ademloze vloed
uit alle poriën
jij, ik -
na wilde liefdesdans
neergevlijd op het nog warme zand.…