24248 resultaten.
Onkruid kornuit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Onkruid bestaat niet
zegt een lieve tante
uit het rivierenland
ze noemt ze
wilde planten
en je knikt ja
wiegt jouw stevige stengel
in de zilte winderigheid
laat onverwacht jouw stekels zien
lokt vogels met jouw rijpe zaden
onkruid bestaat niet
beaam je nu volmondig
en de hongerende wind
neemt jouw stuifmeel mee.…
PLAYBACKSHOW
snelsonnet
2.3 met 13 stemmen
1.917 De doden voelen dat toch als een krenking.
En Balkenende, zo is uitgelekt,
heeft twee minuten stilte geplaybackt.…
Belgische prins Laurent rebelleert
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
1.027 De koning weet zich geen raad met zijn zoontje.
Dat jochie maakt het hele hof tot schand.
Hij baalt en heeft aan iedereen het land.
Frustratie soms om dat gemiste kroontje ?
Als men dan straks ook raakt aan zijn dotatie,
Dan is het huis te klein, zelfs heel de natie.…
Wubbo
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
805 Hij was wel onze eerste astronaut
Maar hield zich steeds meer bezig met de aarde
Zijn duurzaamheidsprojecten hadden waarde
Al zijn ze voor een deel niet afgebouwd
Hij ging voor het idee, niet het detail
De limit was en bleef voor hem the sky…
Stokoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 Er gaan mensen dood
zonder te sterven
en er sterven mensen
zonder dood te gaan.
Jij doet het tweede
al veel jaren aaneen
zelfs zo hevig dat
mij het eerste dreigt.
Mijn dood zal dan weer
het sterven vergroten
dat zich genadeloos
intens aan je voltrekt.
Het is de dood de eer te na
jou nu nog in te rekenen.…
bladeren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 het is de wind
niet jij
die verhalen fluistert
gedachten verwaait
geheimen doet verbergen
het is het kind
in mij
dat in spanning luistert
totdat de wind draait
alsof hij mij moet tergen…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.802 Scherp spuwt de wind
naar vreemde geuren,
ruw beukt de dood
rond een donkere zerk.
Stemmen klinken dof onder
dorre bladeren, vluchtende
voetjes ontwijken het
versteende gekerf.
Het kind zinkt krijsend
in mijn armen neer,
ik kijk naar haar ziel door
haar nooit sluitende ogen.…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 op dood spoor.…
helaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
910 op dood spoor.…
De kleur van regen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 Een lied dat ons in dikke truien joeg
Een loom verdriet sloeg naar binnen
Het huis, één schuilkelder, één scherm
En wij nog wat nadruipend in bed
gewiegd in de deining van klamme wind…
Air
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.467 D' Oude grijze blijft een kind,
Altijd slaap'rig, altijd blind;
Dag en ure,
Waard en dure,
Wordt verguigeld in de wind;
Daar mee glijdt het leven heen,
't Huis van vel, en vlees, en been,
Slaat aan 't kraken; -
d' Ogen waken,
Met de dood in duisterheen.
-------------------------------
uit: Duytse lier (1671)…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 Als water woelden in de nacht de landen
Onder het huis; wij voelden hoe een groot
Waaien ons aangreep, hoe de wieken van de
Vaart van de tijd ons droegen naar de dood.…
Koude kip
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.111 wilde slaan
Hier was de kip niet van gediend
Dus draagt zij nu al weken
bij regen en bij kille wind
een oude paardendeken…
Uit uw hemel zonder grenzen
gedicht
3.5 met 113 stemmen
36.403 Als een kind zijt Gij gekomen
als een schaduw die verblindt
onnaspeurbaar als de wind
die voorbijgaat in de bomen.
Als een vuur zijt Gij verschenen
als een ster gaat Gij ons voor
in den vreemde wijst uw spoor
in de dood zijt Gij verdwenen.
Als een bron zijt Gij begraven
als een mens in de woestijn.…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.
De wezenloze vrouwen op het schip,
de barre winden en het niets,
het nooit-geziene of gedachte al.…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 ze is reeds verstijfd ,
ontdaan van uiterlijke schijn
toch is zij zo, de schone
stille dood
die opgaat in vuur
en rook:
de walm, die hemel en aarde
met elk ander verbindt,
een lint van eeuwige pijn…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 hem had gemeden
maar nu zuchtte hij zijn ogen
waarna hij het venster sloot
de dood was verder weg dan ooit
en dichterbij was hij tevreden
toen hij staande voor het glas zag
hoe zijn glimlach werd ontbloot…
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 op de grens van
vers gedolven licht, spuwt
erosie en tijd hun merktekens
uit, herplaatst zich in een
ander perspectief en vergezicht,
rozet van tijm en lavendel
gedragen schragen, monument
van rozemarijn, ontvreemd aan
elke dood, tijdloze schoonheid
te laten heeft geen woorden nodig.…
REÏNCARNATIE
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
714 schouder
mijn "IK" vliegt weg met verre winden
zon geselt mijn blote schouders
zwepen knallen, galeien klieven het water
zo varen de eeuwen voort in mijn bestaan
geven leven aan de geest der tijden
waarvan deeltjes de opbouw vervolmaken…
De Wolgaslepers*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Moe al sinds de
Tweede helft negentiende eeuw
d'Elfde lijkt dood, terwijl
De derde een pijpje rookt
De stroom gestaag
De wind van noord
d'Oever van zand
Vermoord
In elk geval heengegaan
Lijkt de staart van deze slepers
Zwalkend langs deze echt
Majestueuze rivier
Hun gedachten
Opwindende
Vrouwen en veel
Vodka
*Naar een schilderij…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Ik ga gebukt,
gedrukt door last en zorg van vele jaren
Ik denk in de verleden tijd, ik denk aan sterven
Laat, voordat een andere lente komt
een zachte dood mij komen werven
dan kan ik rusten, rottend in de koude grond…
Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken
gedicht
3.2 met 16 stemmen
9.031 Leg eerst de schalen in een geur -
Aarde en wind, dat wat je bij kinderen vindt
Het dood konijntje bij de achterdeur.
Sluit dan bokaaltjes af,
Adem niet langer
Wees je eigen ruime graf.
Wacht nog een dag of twee.
Je eieren broeden met je mee.
Open de ramen op de derde dag.…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
Er was iets... (B.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Er was iets... in de lucht, de wind
en het verwaaien, van al
dat belangrijk scheen.
Ik kon goed loslaten.
Er was iets, in de wolken
die voorbij dreven... verweven met mijn ziel!
Er was ook iets, in het leiding ontvangen
en nemen.
Er was iets, met de zon, het Licht
rondom bomen, het leven en de dood.…
Aan je graf
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.407 Soms voel ik dan niets dan de dood
om mij heen, hoor ik slechts een kille wind waaien,
het raspende gekras van de kraaien
behekst door een vallend avondrood.
Vaker hoef ik niet lang te wachten
eer er plots van jou respons komt,
het ongeloof in mij verstomt,
ik goede raad krijg in gedachten.…
Mijn Lief (afscheid)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.560 Het water stroomt langs dezelfde weg
De wind, ze waait als tevoren.
Maar mijn hart klopt anders
De dood een bitter woord.
Je bent niet meer hier,
maar voor mij leef je voort.…
Putven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Trots, bedaard glijdt de spiegelgrage eik
binnen zilver golvend, groen glanzend glas
naar het eilandje, dat eens hoog bekroond was;
dode bomen maken hier het leven rijk.
Om het dorre hout winden zich struiken
vol geurende kracht en wachtend zaad;
luchtig dak beschut oudereend en kuiken.…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 Daar bloeiden bloemen, in gestadig beven
Geschommeld door de wind van haat en nijd,
De rode: bloeddorst, en de gele: spijt,
En witte stonden grimmig-doods geheven.
Een macht'ge slang, in gramme toorn gekruld,
Lag om de wereld, stikkend in haar knoop,
Een slijm'rige rivier, gestremd van loop.…
magiër
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 van de strenge hand
de pendicule van oost naar west aan het oog gebonden
het daglicht loopt uit van oranje tot paars aangevreten
van aanstaande dood in de aanzwellende nocturnes…