3607 resultaten.
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Hou me vast
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.598 wegdromen in je armen
in deze donkere kille nacht
'k Ben zo moe van de dagen
die niet brengen wat ik wil
alleen het geluid van mijn adem
maakt al het andere zo stil
De dagen duren weer zo lang
en ik voel me eenzaam en alleen
dus hou me even heel stevig vast
en sla zacht je armen om me heen
Ik heb weer van die depri-dagen
waarin ik mezelf…
Woorden op een dun papier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
672 ik gooi gedachten weg
die niet meer willen rijpen
zich niet meer laten grijpen
en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 een tong draait met de waarheid
Hoe jij de sluimering
onder je fiere borstkas lispelt
met wat samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons bindt
als een wig uit elkaar drijft
en ons sluiten als een gladde kei
voor altijd een geheel
jij bent ik
zoals ik mezelf…
Verbondenheid
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.381 De ontdekking van de kracht
van samensmelten van gevoel
omdat ik aan je denk
mezelf verplaats
de openstelling omdat het goed voelt
vrij zijn bij jou
plezier terwijl niet alles leuk is
delen met angsten
en het helen van wonden.…
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 ik gooi gedachten weg
die niet meer willen rijpen
zich niet meer laten grijpen
en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid…
De elfen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.198 Zodra ik mijn ogen sluit
Zie ik ze weer verschijnen
Eentje blaast mij kaarsje uit
En ik zie mezelf verdwijnen.…
lichtjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.168 dat nog wil
alleen en stil in huis
geen geluiden te horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf…
LICHTJES
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.397 dat nog wil
alleen en stil in huis
geen geluiden te horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf…
de dialoog in mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.037 wil wikkelen
en alles wat ik in verbeelding zie
warme wind en weemoed
laag op laag, zacht op zilt
weerloos
wanneer dat woord
dode bloesems draagt, gebonden aan de schijn
van tederheid
hoe kunnen wij blijven
in deze ongelijkheid van stilte, bonken
op die brandende schreeuw
voortgaan
in alles en in elkaar
als ik alleen mezelf…
Ik ben jarig.
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
2.447 Wanneer vanavond het licht uitgaat
De dag nog overdenk
Ik nog even het bed verlaat
En mezelf champagne inschenk
Wens ik een lang en gelukkig leven
Alleen of samen, hier of daar
Genieten van nu en zoeven
Het is zoals het is, en dat is waar.…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte
van een doodse ruimte komt
misschien aanschouw ik de waanzin
misschien is mijn ziel de voltooiing van waanzin
ik spuug mezelf…
ook morgen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
854 een stoet van haast rituele wendingen omver
wordt geblazen
aarzel niet, breng me
tot waar ik zijn moet, leg jouw kinderen
in mijn armen, tussen de bloemen
en dat plekje,, aan de liefde gelijk
geef me, geef me lichter
de speelsheid van jouw woorden, voltooi mij
in belofte
alsof ik louter vrijheid ken
het houden van
te lezen in mezelf…
Een schande
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
750 Deze twee uurtjes zijn lekker van mij en van jullie dromen
De hersenspinsels absorberen, dat is genieten,tot mezelf komen.
Wel en wee, steeds leef ik met jullie mee, vrij intens
Voor sommigen brand ik een kaarsje, een schrijver is een gevoelsmens.
Een huisvrouw, net bed uit, richting laptop, dat vindt men een schande.…
ALS IK IN MIJN HART ZIE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
652 Soms moet ik in mijn hart kijken
om daar te zien wie ik in feite ben
En er wat plooien recht te strijken
zodat ik kan zien of ik mezelf ken
Soms moet ik het gordijn dichten
opdat niemand ziet wat ik dan zie
In ‘t totaal van levensoverzichten
van liefde en smart uit de historie
Soms moet ik heel even schreien
als ik mijzelf in indertijd…
ik ben ik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
713 dat hangt allemaal af
van alle anderen buiten mezelf.,
die een goed of slecht beeld hebben
over mij.
zeker weten zij nog
niet wie ik echt ben,
ook ik probeer dat nog iedere dag opnieuw
stap voor stap te ontdekken.....
hopelijk blijf of word ik
ooit
een mens van goede wil!…
Vlinderdief
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
870 Heel dicht tegen jou aan
voel ik mezelf bestaan
Doordrongen van dat gevoel
Intens en zo zalig en zwoel
Jouw armen om mij heen
mijn been over jouw been
De geur in de plooi van je nek
maakt me wild helemaal gek
Jouw handen die mij strelen
tussen de lakens die wij delen
Die kriebels die ik zo goed ken
maken dat ik echt gelukkig ben
En…
laat me maar gaan
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.029 Laat me maar gaan
voor mij is het te laat
Hoe zou je van me kunnen houden,
als ik mezelf zo erg haat.
Laat me maar gaan,
ik kom er niet meer uit,
Ik zie geen weg terug,
en ook geen weg vooruit.
Laat me maar gaan,
alles komt goed,
als ik er niet meer ben,
als ik verdwenen ben voorgoed.…
Vogel van Wijsheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Vogel van Wijsheid
Ik vlieg over de Zevende Zee
Waar ik duizend of meer oorlogen dacht
Mijn huid is helemaal bevederd, ik ben een Vogel
Van Vrede, Vrede is het doel
Wat ik wil bereiken, Vrede binnenin me Zelf
En voor de Wereld, maar dat is van later zorg
Ik heb mezelf verloren, op een boekenplank
Waar ik het Laatste Woord trachtte te vinden…
terug in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
704 nu ze terug zijn in de tijd
koffiezetten weer als vroeger wordt
en de tijd weer stilgezet
en ik geen zoon meer ben
maar vraag en ook wel lief
bekende geur en stem
en wat ik verder dan nog ben
stel ik mezelf de vraag
over wie ik dan werkelijk ben
dan kind en nu ook zelf een opa
en zit ik op de warme stoel
waarop mijn moeder juist…
deprioëzie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
774 neer
met duizelende snelheid
roetsjt tegenspraak naar dovenmanslanen
geen boom durft er zich rechtop te dromen
en waar ik ben, waai ik fel
over liefde heen, laat vogels in wind vallen
- de richtingen nog niet gekend -
ik verslind deuren en bloemen
verbreed verbeelding met het instinct van zwarte
sloten
verwerp mezelf naar het ondoordringbare…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 in jouw stem gaat het water traag
van lip naar mond, maartgrijs in een
ijswitte monoloog je drinkt mij niet
maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver, uit mijn zicht
de stroming van de wind
echoot in mijn brein
ik zou willen reizen, uitvaren
mezelf…
Het levenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 ik heb alle moed verzameld
toch verloren met het spel
gooi ik de stenen weg
maar de tegenstander heeft mijn zetten geteld
boos naar boven
schreeuwen naar mezelf
ik geef een schop tegen mijn bed
tranen springen in mijn ogen
ik kijk naar de spiegels
en denk wees niet bang
ik ga naar beneden
hij is al lang weg
ik geschrokken en gestopt…
Wat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 wat een kleine tijd
kijkt over mijn schouder
heen naar de ellendeling
de sadistische angsthaas
naar mijn grote broer
in het donker die ik
op zijn zijn aanspreek
op zijn vaderschap
op het gerucht dat hij
de stratenmaker is
van het barre kwaad
waarmee ik mezelf kwel
te laf voor groter leven
weet ik hoe laat het is
het is kleine…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 In de naweeën van de buik, het lichaam en de schaamte,
liet ik los, om mezelf en de ander te bevrijden.
Ik hield van ze, van elk mens... altijd en ooit geleefd!
Zovele avonturen had ik reeds beleefd...…
Blik van verstandhouding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 onze school,
Op de tijd die
Jezelf gekozen
Hebt, wissel je
Met mij voor niemand
Zichtbaar een blik
Waarin al je mensenkennis
Besloten ligt - je weet
Door welk diep dal ik
Ga op dit moment, en
Toch lach je me
Bemoedigend toe -
Die blik van eindeloos
Kameraadschappelijk
Begrijpen neem je
Mee de hemel in,
Terwijl ik mezelf…
Ommekeer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 ontwijk de wroeging
kies het luchtruim
om vooral niet nabij te zijn
en daarginds, zo ver in grootheid
op de datumgrens van gisteren
lijken alle zeeën klein
ik keer mijn heugenis om
treed oningewijd de toekomst binnen
verkeer aldus op nog onverlichte wegen
mijn buitenste lichamen
zwerven over het onbewoonde eiland
daar kom ik alleen mezelf…
Na een jaar
gedicht
4.7 met 6 stemmen
8.988 Ik heb me plat tegen de grond gelegd
En woorden heb ik tot mezelf gesproken,
Die ook een dode tot zichzelve zegt,
Die in zijn donkere eenzaamheid ontwaakt:
Leven was goed al heeft het mij gebroken,
Leven is goed ofschoon het doden maakt.…