3973 resultaten.
Eigenlijk weet ik ook niet zo goed
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.224 ophoudt en de ontroering begint
als je een kind ziet dat nog zo onbevangen
naar de wereld kijkt, met blauwe ogen die
nog niet al die rotzooi gezien hebben, die
geen getuige waren van de vernieling waar
wij elke dag mee doorgaan door onze
manier van leven en consumeren, al moet
gezegd dat ze ook nog niet al die krokussen
zagen, al het tere…
gespletenheid
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.235 soms als een ja
- immers je ogen zijn nog toe -
op zich laat wachten
durf jij al de handen
te ontvuisten in kwetsbaarheid
verkrampt als zij waren
de geest moe
door duistere gedachten
weerbarstig
neergedaald ter helle
die door stemmen
daar henen geleid werden
om jou te tarten, te kwellen
al snij je diepe wonden
om te gehoorzamen…
Schemering
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.047 Ter nagedachtenis van Hugo Claus
Tussen het licht en donker
wanneer het gerijpte koren
zijn gouden schijn laat
als lijn tussen twee landen
de wereld even niets wordt
alsof het even stil staat
weg van glorie
en stil ongedwongen
loslaat van wat er is geweest
als afscheid nadert
weer een dag voorbij
in eindeloze gedachte vergaan…
Een woord is zo gauw gevonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
817 Dat woord - niet doorgrond maar gekleurd door
het nieuwe groen van de lente en de tere
blaadjes van de bomen die opengaan omdat
de zon al wat warmte geeft -
dat woord wil ik horen en drinken
met een verlangen veel groter dan de
verzadiging ooit kan brengen;
dat woord wil ik leven,
hier en nu, misschien voor even
of nog wat langer.…
Liefdesherinneringen
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
1.673 Waar ooit de kersenbloesem bloeide
net langs de kromming van de beek
Moet ik sterker zijn dan mijn zwakte
anders stik ik van verdriet en breek
Ik moet loslaten wat ik niet kan houden
onze vervlochten harten zijn niet meer
Ik denk terug aan de man die jij eens was
wanneer je me liefhad zo zacht en teer
Ik koester al onze liefdesherinneringen…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen
kalend of permanent vergrijsd
in lichte zomerkleding
alsof het tere…
Begin je dag, door een ontmoeting met Hem!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
885 Leer hen U loven, Schepper, God en Heer,
en bidden met eerbied Uw Naam ter eer!
Zodat alles wat w' doen op deze dag,
gezegend wordt met Uwe Gulle Lach!…
Tegen het vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 De ijsschots
onneembaar, ontwijk ik de tere kogel,
zoals water ketst tegen de tegels
van een nog toekomende tijd. Wanneer?
Zodra de stem zichzelf verheft en
keien tot dahlia’s maakt; te liefelijk om
te geselen, te puur om te stenigen
Ontwapent zich de horzel door
zichzelf dood te slaan.
(Krijgt het mijn zegen.)…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 steels gluur ik naar je prachtige borsten,
met nu nog die zachte rozeknoppen,
naar de tere welving van je buik,
naar je mooie, ronde dijen,
nu durf ik niet meer naar je te kijken,
omdat je naakte schoonheid mij onverbloemd onthult
wat ik niet weten wil,
mijn hart bonst
mijn ademtocht versnelt
het bloed raast door mijn onderbuik,
ja, heel…
Gouden ruggen Groene staarten
gedicht
3.6 met 18 stemmen
7.037 literatuur maak literatuur en je bent binnen
praat over koetjes en kalfjes op een originele manier
gouden ruggen en groene staarten hemel en muilkorf
alles rustig in maart en
's nachts achterberg-heimwee
in driehoeken cirkels en grote gaten
god wederom oude god met een baard en
afzakkend aartsengel strindberg-kleed
zo gaat het in holland zonder ter…
1832 - 23 november - 2007
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
758 Ter gelegenheid van onze 175ste verjaardag als congregatie S.C.M.M.…
Liefste, o liefste mijn
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.332 Ik wou nog eenmaal kijken
langs frisse hagekanten
tere aquarellen van smaragd
stille amberplassen
vol diepe schaduwen
waarin dromen slapen
dromen van eenzaamheid
Ik wou nog eenmaal luisteren
naar het lied van de nacht
het fluisteren van de schuwe wind
verhalend over vergane tijden
zuchten van weemoed
over zoveel tevergeefse woorden
over…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 ,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren, onbenoembaar,
naar het gekraak van verse sneeuw,
dat heldere, zachte, witte knersen,
teer…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Tweemaal verliezen
zijn vader en hij
zich in de potentie
van levensvattende krachten,
maar het individu groeit gestaag
en het collectief laat zich niet verleiden
tot zaligmakende concessies ter bevrediging
van het eeuwig twistzieke spel der genen.
Werkelijkheid vraagt een offer en verliest zich tweemaal!…
De oude vrouw.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.109 Nu het einde in zicht komt
van het vrouwtje zo teer
komen de kind'ren naar huis toe
maar geld is er niet meer.
Het vrouwtje, tot aan het eind
nog heel goed bij zinnen
had alles geschonken
aan kansarme gezinnen.…
Een blijvertje
gedicht
3.5 met 54 stemmen
16.722 Een ander wordt geboren in Vietnam
of raakt bij voorbaat in Algiers verloren,
maar ik, die zo terloops ter wereld kwam,
mag rustig tot de blijvertjes behoren.
En ook het tijdstip was perfect gekozen:
te jong voor crisis, oorlog en verzet.…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 vertellen mocht
heb je ook de witte rijst
over mijn pad gestrooid
wat bitter klinkt en
breekt je zachte stem
een beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd helemaal uitgeloogd
maar wat er overblijft
dat hoeft geen wrevel
want die groene velden
van het eerste ogenblik
dragen tere…
nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 een zomerse zon
bedekt mijn land
waar klaver huist
en bijen vangt
waar in de koeiebuik
gras ontspint tot mest
in dampende klodders
door koeieanus uitgedreven
op het land wordt neergeplet
in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
Ik heb een held ontmoet
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.037 wolken, op God gevest
strekken naar de hemel
en weven een zachte sluier
rond het tere, grijze blad
dat door licht omringd
zich nog verdiept
in de wijsheid
van zijn aardse zijn
net zoals leven en dood
kruisen poorten
zijn trage wereld
waarin hij dromen bouwt
rond vermoeide schaduwen
van zijn jeugd
maar waarin hij ook
woorden…
Nesteldrang
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.039 glijbaan en een oude trog
daar was de keuken
de gehaktballen ruik ik nog
Ik hoor het huis zuchten
en aan de ouderdom toegeeft
ik heb hier als jochie
al mijn avonturen beleefd
Het tuinhekje piept en
in mijn oog een weemoedstraan
en de herfstbladeren nestelen
zich dicht tegen mij aan
Ik kijk nog 1 keer aandachtig
naar het huis ter…
Kleinkind
netgedicht
2.6 met 117 stemmen
10.204 Dit tere wezentje dat warm mijn scherm oplicht.
Dat roze wangetje; het lieve kleine oortje.
Het duurt nog zeker tot het eerste woordje
een jaar of langer nog. Je ligt
in diepe rust verzonken.
Je kleine vingertjes plurken een beetje krom.
Wat zweeft er in je kleine hoofdje om,
droom je van wat je hebt gedronken?…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken spreken in de verte
geven waarheid aan de nacht
laten mij de hoop bekijken
als het zwart
het wit verwacht
tere…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 Behendig soepel, jong en snel ter been,
Met stram en oud en dood nog onbekend.
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…
Zakkenrollers
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
663 Rollers die te bedonderd zijn om zelf een hand
uit te steken wat werken betreft,
vullers die teren op anderen lopers die de boel
beduvelen en zakken,
tja daar hoeft niemand verder uitleg van te hebben,
want iedereen heeft wel een zak in de buurt.…
Ex libris,
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
730 dat de steel van de blanke lelie is
gebroken, vertrokken alle keren
op een houten slee, die plaats
biedt voor twee, ik dien dat te
accepteren, voor al die anderen
die het tegendeel beweren,ik
beween haar in gepolijste steen,
ik kerf in hout haar klare faam,
verwerf haar taal op eigen naam,
fluister haar geduldig toe, pedante
onzin ter…
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 jaagt in vlagen
een dorst die door alles heen draagt
op jouw adem, die het leven kust
stil van binnen
het zilte zout maakt geen lawaai
waar het leven drijft
in een zee van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het…
Arnhem.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 slenterde wat door de stad
het is in mijn hoofd ook altijd
wat, eeuwig en altijd die vragen
die je doof maken voor indruk-
ken buiten jezelf,
de prachtige Eusebius- en
Koepelkerk, de verlichte
Korenmarkt, de herenhuizen,
en de stadskelders, het
aangename van de geluiden
van een stad, de geur 's ochtends
uit de bakkerij om de hoek ter…