3968 resultaten.
Het verborgen paadje
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
484 verborgen
paadje in naar
onze geheime
bloemenplek
waar alles
altijd bloeit
ook nu
een half
zonnetje
en samen
even vrij los
van de wereld
in samenspraak
alles begroeten
de stand van
zaken opmaken
wat zijn schoonheid
heeft gegeven
wacht nu overleven
alles heeft vrucht
gegeven voor weer
een nieuw leven
wij blijven de
tuin…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken uit
naar grachten met eilanden
van groen, naar boten en huizen
met stokrozen aan de gevels
en tuinen…
Miet Weijters - Goossens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.247 Maria Weijters - Goossens heeft het
in haar leven niet gemakkelijk gehad.
Ze zette negen kinderen op de wereld
met daarbij nog twee miskramen...
Toen, in het streng katholieke zuiden,
kwam regelmatig "mijnheer pastoor langs",
om te vragen waar het volgende kindje bleef.
Niet dat ze daarom had gevraagd,
maar Rome zag graag meer gelovigen...…
Camiel Eurlings vertrek of blijf!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Uit Nederland vertrekken
Ik doe een
Christen Democratisch Appel
op Camiel Eurlings
te emigreren naar een land
waar je vrouwen mag slaan
en dat land te vertegenwoordigen
voor welk doel dan ook!
In Nederland blijven
Ik doe een
Christen Democratisch Appel
op Camiel Eurlings
op zichzelf te gaan wonen
en te zijn wie hij is
zijn intrinsieke ik te vertegenwoordigen…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Dit is geen tuin, dit is een lied,
waarin elk plantje zijn stem verheft en biedt,
aan de tuinier die hier scheppen mag,
een paradijs dat groeit met elke dag.…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…
Avondklokken
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.780 Ik blader door de dagen zonder zon
door sikkelloze nachten, door morgens
zonder rood, langs dagen vol schemering
Dan stuiven ze weg, vermomd als
tegelwitte gezichten waarlangs
de morgendauw een uitweg zoekt
Verdwijnend in het vlechtwerk van
weggehakte stemmen, in een spiegel
waarop alles dof en pijnlijk opdoemt
Met een veeg verdwijnen…
Vaes
gedicht
2.9 met 16 stemmen
8.697 Vaes duwde elke schemering zijn winkel-
wagen door het vuil de berg op
en zocht tussen de rokende
rommel naar nog niet bedorven resten
van huiselijk attest...Gehavende
kabels, skeletten van
een fiets, verroeste teugels
en laatst het beeld van een engelen-
vrouw zonder vleugels
Vaes wist, als hij haar harde boezem voelde
wat hij met die vrouw…
Kriebel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
4.076 Ik hunker naar een glimp van jouw dij
Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels
Smalen teder in de schemer
‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl
De ogen gesloten
Verwaait jouw mond in een maanglans.…
Aan de rand van het bestaan (over dementie)
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.357 Leven in de schaduw
van het verleden
Deel van het schimmenrijk
van geblokkeerde gedachten
Op de tast door
de brokstukken van de geest
Gevangen in de schemering
van een betekenisloos bestaan
Prooi van rafelige herinneringen
Het verleden als
uitzichtloos perspectief
Het leven gedoofd opgebrand
een spook in de nacht
Een misschien nog levendige…
Verzegeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
733 Schichten naderen en wij vouwen dicht
als bloemkelken in de schemer.
Later nog minder, de vederlichte last
van een handvol dagen, de kale gewaden
Van de rust in deze statige nacht.
Vrienden geven zich nooit over.
Wij vouwen de handen over onze bange buik,
happen gretig naar het licht
grommen van honger terwijl we praten.…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering…
Tegen de weemoed
gedicht
3.4 met 30 stemmen
17.804 De krant
die uit de schemering
de gang inglijdt is klam.
Commentaren vragen aandacht
voor de dodo, en je weet:
het is oktober. Valt een spin
het afwaswater in.…
verlangen
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.221 in het immense bed
blijf ik onrustig draaien
in het duister schemer jij
steeds door mijn gedachten
vol van verlangen steek ik
schuin twee armen in de lucht
naar de windstreek waar ik jouw
verre aanwezigheid vermoed
mijn ogen onbedwingbaar
scandeer ik langdurig jouw
naam, onhoorbaar, en maak me
wijs dat jij dat kunt verstaan
en gespannen…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
Vlinders lamgeslagen
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.826 Bevangen van zoete pijn
Ik hield zoveel van jou
Dwaal door mijn gedachten
Probeer de mist te verdrijven
Gevangen in mijn eigen web
En herinneringen die blijven
Kleuren zonder geuren
Warme glimlach verdwenen
IJspegels op mijn wangen
Smelten door het wenen
Jij liet mijn leven stralen
Je was mijn zon en maan
Maar met jouw vertrek
Is de schemer…
schreierstoren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.529 versteende tranen
afscheid van een voetganger in de regen
die voor de toren wilde oversteken
gillende stemmen knarsende remmen
droge tranen en verzonken gedachten
afscheid van forensen in de avond
die de volgende dag weer terugkomen
drommende bussen dreinende treinen
natte kranten en kortstondige dromen
afscheid en altijd weer hier
die schemer…
Mijn muze...
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.848 Je lichaam slaapt dicht tegen mij aan
als een warme, zwoele zomernacht
Mijn ogen glijden over je heen
Zien elke spier glanzen onder je huid
Deze momenten koester ik en glimlach
Je zó kwetsbaar lief te zien slapen
Langzaam zie ik de schemer van de ochtend
als strepen over je lichaam verschijnen
Een gevoel van ultiem genot bekruipt mij
Ik wil…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte zien
op schemering…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht hij woorden uit ogen
al zijn het geen vensters
bladeren vallen zwart
door de avondlijke schemering…
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Ik wist goed dat dit zou overgaan,
zo lang het verre, jonge lam kon wachten,
bleef ik onbeweeglijk staan, alsof uit de schemer niets te wekken viel.
------------------------------------------------
uit: Het Liegend Konijn, jrg 2 (2004)…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 Hij heeft oneindig liefgehad om al
die kleine dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 de warme wind
draagt zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht…
Zicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.167 Vlagen van wind zag ik door flarden van mist
als een raaf die door blauwe hemel snijdt
in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd
en geduld en een zucht en een snode list
van bedoeling, van duiding en steeds bereid
te broeien, te branden, en dan weer sist
door tranen, te stomen, tot onbetwist
gefladder steeds helderder schemer verspreidt…
Lied
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.589 Ik schrijf voor jullie een lied over de bomen
over de wolken de hemel en de zee
het schemeren in wazige vertes
een lied van schoonheid dat klinken zal voor twee
ik schrijf mezelf een lied om treurnis te verdrijven
om te gedenken aan hoe het vroeger was
hoewel verdriet er altijd wel zal blijven
klink ik op jullie en hef daarbij het glas
ik…
Mereldrama
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.375 Kat loert lui
met één groen oog
zie ze daar bouwen
onder de schuttingboog
zij berekent haar kans
en wacht de tijd
al spinnend spiedt zij
hoe moeder merel gedijt
dan wordt het onrustig
rondom het nest
zij vliegen met hapjes
tot schemering rest
Poes kijkt en gaapt
geen beweging bij `t huis
een fladderende vleermuis
maakt schemergeruis…
licht dat speelt in ogen
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
822 licht dat
zacht vermoeid
doorschijnend
met zijn
einde dag gezicht
een laatste lach
in warmte geeft
en flauwtjes glimt
licht dat
alles heeft gezien
ontwaakt door
ijle schemering
toen nacht in
morgen overging
de middag warme lust
gestoofd in lome rust
licht dat
speelt in ogen
haren wit
vissers bruint
in lange zit
aan…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan minder zijn
zwartangstig ademend draai ik
naar licht de nacht verwerkt
mijn duisternis spuugt dauw als gal
en rekt zich loom en licht in vroege
schemering…