25015 resultaten.
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Er heerst geen indruk meer
Het is al zo vaak bekeken: een
Dijk, de weg, de oever.
Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.…
met een hand op mijn buik
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
4.308 Met een hand op mijn buik
Denk ik aan jou
Een klein wezentje dat in mij groeit
Nog een lange weg te gaan
Zo dicht bij en toch zo ver bij mij vandaan
Met een hand op mijn buik
Denk ik aan jou
Ben jij een hij of een zij?
Lijk je op je vader of op mij?
Met een hand op mijn buik
Denk ik aan jou
Hoe gaat je broer het vinden?…
Echt waar gelogen
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.979 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst.
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt.…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 De tijd die we samen hadden was intens,
maar nu ben je zó ver bij mij vandaan…
Je laatste woorden dreunen in mijn hoofd:
"Blijf dicht bij me", fluister je zacht.
Langzaam vaar je geruisloos weg.
Het lijkt net of je nog even naar mij lacht…
Zonnebloemen pluk ik uit de tuin
en neem ze mee naar je graf.…
Met een traan en een lach...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.149 We hadden dezelfde dromen,
En ik dacht dat we daarmee zo ver gingen komen.
Berg op, berg af
Steeds wist ik dat je om me gaf.
In plaats van dat je je gevoelens tegen mij zegt,
Ga je bij me weg.…
Mensenzoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.054 Kerstklokjes klinken
zo helder
in de nacht
wijzen mij de weg
naar het kind
dat op mij wacht
Daar ligt hij
reine onschuld
met gouden kroon
ik word heel stil
van deze
mensenzoon
Zijn ogen stralend
als een ster
ik zie de hemel
en weet
de liefde
is niet ver
Hij kijkt naar mij
en schenkt me
zijn lach
ik warm zijn voetjes
in goddelijk…
moedersziel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.362 Moeder lief
De rust is steeds weg
Verdriet tot in mijn nek
Een eigen stek,
Verrek.
Echter zo stil.
Wat ik niet wil
Niemand om me heen.
Wat fijn,
Hoort het te zijn.
Nee, pijn
Eenzaamheid
Maakt zo klein.
De roep naar jou is er.
Steeds.
Noch steeds te ver..
Moedersziel alleen
Alleen
Waarheen…..…
Ontstegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
545 Vers geslepen tijd versloeg met
macht - in omgelegde sporen,
waarin vertrouwen wordt
geboren, - de onmacht in de
kromming van het opkomend
licht en de afnemende nacht, op
het snijpunt van die wegen zijn
hoofd en hart het ijs ontstegen
en weer tot elkaar gebracht .…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 Ik hoef geen standbeeld
nu ik niet meer leef
'k wil ook geen bloemen
op mijn vers gedolven graf
valse tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug…
Verbondenheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.039 De levensdraden seinen
altijd opnieuw verbondenheid;
je kan niet los bestaan,
niet op jezelf teruggeworpen,
al zoek je nog zo ver en loop je weg:
je bent één van de velen.
Uniek en toch niet enkel ik,
gegeven en gekregen, gemaakt
en ontmoet, geboren uit verlangen,
uit twee, en zo bevonden
dat je mens bent,
voorgoed verbonden.…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 loop versmelt tegelijk mijn blik
blijf staan en kijk verwonderd
ik tuur
ver voor me uit
en voel me één met de natuur…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
Onverzien Einde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 Even op de fiets naar de boerderij
verse groente halen
Ik maak een praatje en koop mijn groente
met de gedachte wat ik ga koken
Kijk even rond er is van alles te zien
stap op mijn fiets
Kom lang een modderpoel
en zie de varkens rollen en genieten
Even sta ik daar te kijken
pak mijn fiets en rij de weg af
In de bocht kom ik de veewagen tegen…
Druppels zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 er vallen
druppels zwart
niet ver van het pad
waarover wij gaan
de eerste schrik
diepe ontsteltenis
over wie er zo
plotseling niet meer is
geen afscheid
of gebaar waar leven
stopt in ontvallen
leegte voelbaar door allen
in langzaam besef
hechten weer banden
door de pijn van verlies
in gezamenlijk verdriet
het zwart vloeit weg…
tijger Tim op reis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 tijger Tim is zenuwachtig
want vandaag gaat hij op reis
met het vliegtuig naar Timboektoe
naar zijn ouders ver van huis
alle vriendjes komen kijken
als hij naar het vliegveld rijdt
langs de weg zwaaien zij met vlaggen
en wensen hem zingend goede reis
tijger Tim kijkt door het raam naar buiten
telt de wolken, ziet de zee
likt zijn vacht…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 tussen alles en niets, een voor een
ze te bundelen in het prisma
van mijn hart en ver buiten mij
hun kleuren te verstrooien, en dan
kristalheldere stilte…
De Koerdische vluchteling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
568 land
Daar noemt men mij een vluchteling:
Mijn gedachten geraakten niet weg
Zij bleven sluimeren rond de bergen
Helpt een luchtbrug om ze te voeden?…
Ogen vol ver grijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 hij was
vandaag dichtbij
en onverhuld
geen zeis en
donkere mantel
wel ogen vol ver grijs
we hebben
elkaar toegeknikt
hangende de vraag
of het wel
schikt vandaag
of anders later
nader komend
bekenden wij waar
onze wegen scheiden
ik was een
groentje in het
eeuwenoud metier
liep voor het eerst
en hopelijk niet
het…
Universa
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
422 Maar zodra je weg weer,
hoe ver we uit elkaar
alsof we
steeds andere, nieuwe
universa bevliegen
flauw en vaag je wetend
op een achtergrond
Hoe het verlangen de kop opsteken kan
je terug te halen
jou, raadsel, met open ogen te zien
weer als blinde
je te voelen.…
WATER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 als een ziel
een eeuwige reiziger
altijd op weg naar later
en wij wij zijn ook een en al water…
WATER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
583 een ziel
een eeuwige reiziger
altijd op weg naar later
en wij?…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Weemoed over tijden uit ver verleden,
Toen ik nog vol in ’t leven stond,
Geen gedacht had aan herinneringen,
Louter leefde in het hier en nu.
Had ik toen geweten wat ik nu weet,
Was voorbereid wat kome,
Mij behoedt voor dit immense leed.
Soms lukt ’t om weg te dromen
Naar tijden van weleer,
Niet belast met nog zal komen.…
HERNIEUWD BESTAAN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
499 De jongeman
verzot op voertuigen
kijkt naar bromfietsen
uit ver verleden
die ruim een halve eeuw
voor diens geboorte
over wegen denderden
ogen vol bewondering
en verlangen voor zich wonnen
hij speurt en zendt vragen
op papier dan wel met stroomkracht
door het land
om die bedaagde brommers
zo sterk als pas gemaakt
of reeds…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Ergernis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
450 Weeg je invallen op waarde.
Waarom altijd rijmen, vriend?
Zet je in voor een zuiver brouwsel.
Staak dus dat prozaïsch gedoe!'…
Tussen roesmoes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
278 Ik kwam uit de oefenzaal
van het hotel, jij stond tussen
de roesmoezende mensen
en wees naar mij
Jouw vinger viel mij aan
in mijn hart
Je liep met me mee en
schoot op onze kamer uit
Vlug gooide ik een berg
zuigend zout op het tapijt
Later spoelde ik de rode vlek weg
Het is een en al onzekerheid
die ons scheidt
De overkant is ver…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.
Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.…
Via Via
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
mensheid, hongerend om te leven
ongeveer wetend wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg
omhoog, omlaag
en in het rond
De doelen die ik…
KONING KRIJGT BLAUWE ENVELOP, kopt het AD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
Zegt staatshoofdfunctie op en spreekt:
“Landgenoten, wat heb ik van u genoten
En van de landen: Nederland en de Overzeese Landen
Maar de belasting wordt mij te zwaar
Ik ga u verlaten
Ik vlieg naar een paradijs, een belastingparadijs
Maxima schrikt wakker en kijkt op zij
Hij ligt er nog, hij is er nog…
In de kiem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 weet je nog dat ik me had
onthouden, van geheugen,
van een ver verleden, om
me in te graven, in verse
grond zonder daglicht, om
zonder tegenbericht aan
herinnering te schaven…