7460 resultaten.
geen soort van mij is anders
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
740 vermalen doelen, onuitwisbaar
miskent en toch eenvoudigweg
te herleiden naar de noemer
van het bestaan
beelden doen er niet meer toe
het aangezicht is majestueus
liefde bloedt niet
in open wonden
verder dan mijzelf kan ik niet gaan
ik peil mijn eigen diepte
strooi geen strooisels zonder doel
maar raap graag het miskende
nooit voor…
de eerste zin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 maar daarna hoe dan verder
welke kant moet ik uit
zo'n eerste zin maakt heel wat los
de tweede echter is dikwijls
een stuk minder om over
het vervolg nog maar te zwijgen
zou de ultieme roman misschien
louter uit eerste zinnen moeten bestaan
en zo ja wie gaat hem dan schrijven…
Hoe gaat het..
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
2.101 die me elke dag wordt gesteld
Steeds diezelfde lege vraag
En steeds heb ik ze hetzelfde verteld
Want niemand zit te wachten
Op wat ik echt voel van binnen
Op de tranen die ik heb opgespaard
Dus laat ik er niet aan beginnen
Ik zeg goed hoor, prima
En dat nemen ze zonder probleem aan
Dan zet ik een valse glimlach op
Om maar gewoon weer verder…
Terug naar de rust
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
858 Het gevoel gaat verder
dan driedimensionaal
en ook dan onsterfelijkheid.
Toeval is slechts voor de dommen
al mag ik dat niet zeggen
want oordelen
is niet goed.
Sterren vertellen mij
te delen in het leven
en hen te volgen naar jou
omdat in de liefde
-uiteindelijk-
alles rust…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
Vlaams Clichéoutcast
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
998 Klassieke muziek, drank en poëzie
in verder ademloos stille nachten.
Prachtige avonden van formaat
indien geen tentamen op me wacht.
Proberen de volgende dag te vergeten,
de middag voorbij te slapen.
Verdoofd door Koning Alcohol
- slechts de lol
die telt -
word ik gapend wakker
en zie weer de Avond
me lachend
verleiden.…
Opa ik mis jou
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
2.376 (l) :-(
Telkens als ik denk
't gaat niet meer
Schijnt er een ster
keer op keer
Die ons de kracht en moed geven
om verder te leven
Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is ..…
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…
Vlakbij de ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
735 veels te mooi
tot aan de uiterste kimmen
van de rimpelloze zee
hou ik jou vast
ontsluiering wacht lonkend
langs de waterplooien
van zijn bestaan
om groot te worden
ons onstuimig hart
kent het marionettentheater
vlakbij de ziel
van rijpe handen
rankt de kust juwelig verder
duizendvoudig gegroeid
mijn hart bonst verstild
alleen voor…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
Mijn ouders...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.339 Zie hen daar Staan
Mijn vader en mijn moeder
Nog zoveel te doorstaan
Op trap van het gemeentehuis
Zovele stappen staan
Ruim zestig jaren verder
Zijn beiden er niet meer
Vader werd slechts 51
En moeder nog dertig jaren meer
Een foto uit de oude doos
Van allebei mijn ouders
Ik heb ze zelf zo niet gekend
Maar 'k droeg hen in mijn hart…
Wazig
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
518 Eindeloos verzonken
in de diepte van het zijn,
golvend op het getij
van gisteren, nu, morgen:
vredig, rustig
voelt elke vezel van mijn wezen
Het willen blijven staan
het niet verder willen gaan
vasthoudend die diepe rust
van een innig samen zijn...
En toch...…
Kent een dakloos entree
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
547 geuren
heeft geen muren
kent een dakloos entree
voor zwervende vleugjes
parfums en eau de toilettes
zijn beeldschoon
in verpakking van
fles en verstuiver gezet
van jeugdig speels
uit licht tot donker
alle kleuren zijn in
vele prijzen te keuren
maar wacht op de mix
tussen vloeistof en huid
vaak groeit de geur
in contact nog verder…
Het dromend verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 zomaar binnen vallen
In mijn dromen uurtje van de nacht
Ik vroeg haar vanwaar dit bezoekje
Omdat, kirde zij met helder stemmetje
Ik een boodschap voor je heb
Kijk hier, hier in mijn emmertje
Dat is hetgeen ik je breng
Een emmertje vol verlangen
Maar hoe ik ook keek ik kon niets ontwaren
Dan zong zij mij toe droom verder…
Navraag.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
579 Als ik je vraag
naar onze verbintenis
zeg jij dat we twee huizen
rijk zijn
Je wijst naar onze verworvenheden,
en naar onze vrijheid
je vertelt me
dat we al veel verder zijn dan dit,
het gewone ligt al ver achter ons
ik had het niet eens gemerkt
het ging zo vanzelf
Ik zie je,
maar toch ik zie niet alles
Ik hoor je,
en ik voel…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Filosofeer en meer drama
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Ik denk dat ik wat filosofeer,
of lukt me dat niet meer,
ik pak wat melodrama
en doe wat zout erna,
dat stamp ik in de open wond,
en kijken wat ik verder vond,
speelde wat met anekdotes
maakte gevoeglijk wat kleine noties
serveerde dat met een puree van lijsttrekkers
die namen het debat
en zo hebben we al die onzin
voor vandaag…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Ik waaide verder met een roos.
Op de bodem bloeide geen enkele bloem.…
Dag en/of nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.023 in je ogen
zie net de rimpeling om je mond
die nog vraagt om
aanraking van lippen
als ik met mijn hoofd
op je borst, je gedachten tel
in de slagen van je hart
weeg ik je gevoelens
in de diepte van je adem
voel ik je liefde
in de warmte van je huid
en in stilte je woorden
door de streling van je hand
voor ons brengt het duister
verder…
Niemand.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
721 Niemand kan mij zeggen
hoe ik leven moet of
het nu verder zal gaan.
Leef in mijn eigen wereld
waar ik de stilte omarm
zoek daar naar de grenzen.
Maak mijn eigen keuze
goed of fout zeg me niet
hoe ik het zou moeten doen.
Laat me in mijn waarde
dit is mijn strijd zo alleen
kan ik de angst overwinnen.…
Warme horizon....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.052 Houdt me vast zodat het verder kan bloeien
en ons vertrouwen samen gaat groeien.
naar een mooie warme horizon
waar onze liefde ooit begon.....…
Tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 In de Sahara zwommen vroeger vissen
En op de Noordpool joeg de krokodil
De mammoet stampte, verder was het stil
En er liep nog geen mens te kissebissen
De sterreling die hier de boel komt checken
Zal ooit van ons geen spoortje meer ontdekken.
AMSTERDAM – De Sahara bood duizenden jaren geleden mogelijk onderdak aan vele soorten vissen.…
De winkel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
709 relikwieen onder een stolp
een splinter van het kruis van Christus
zal je leed verzachten
Voetstappen in gips afgegoten
van zijn laatste gang de berg op
herinneren ons aan het gewicht
waarmee hij leefde onverdroten
Laatst zag ik hem nog lopen
hij bekeek de dingen van de andere kant
wenkte mij dat ik ook moest komen
ik zwaaide en speelde verder…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
verloren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 rond jouw gebogen slaap verdroomde niets
mijn harde werkelijkheid
de dichtgebonden stoel hield vast
wat niet meer verder kon bleef zonder zon
de dag beschijnen
bloemen kwijnen in een lichtloos raam
rimpels schreven over wie we waren
nergens sprak vertrouwd gevoel van strelen
over haren of
mijn kus op je wang -levenloos
verkoos je…
Een vreemde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
559 het was een vreemde
die mij de hand reikte
de ogen opende
ik dwaalde
op gebaande wegen
in het doolhof van de keus
kon de kudde
niet meer volgen
liep de herder straal voorbij
hij was de rots
waarop ik strandde
toen ik niet verder kon
liet mij naar
de rust van binnen kijken
voordat de stress begon
heb zijn hand gevat
wist…
In loop der dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
als sierraden om vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de avondzon…
ademnood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 de badjas ademt dons, rond
roosjes op een oud gezicht
ze lacht
het wrange dat voor ogen stond verzacht
als zonlicht rond een schaduwrand
met in haar handen
slechts nog dat
wat niet meer verder ligt dan wat
de morgen haar zal brengen
het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen
rond zijn handen op haar hart
ligt het zwarte onvermogen…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 We zijn ontgrensd voor altijd meer
en altijd verder – niets dat ons totaal
en levenslang voldoet. Geen mens,
geen ding kan ons ten diepste laven.
Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt.…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…