3050 resultaten.
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 die kabbelend
Tegen de zeedijk van onze late jeugd
Zachtjes hoorbaar in stukjes slaan;
De grilk die stiekem met ons meeloopt
Onderaan de dijk, en wel goed uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud
Wil missen, en dan de dijk op
Naar het groene gras waar ooien
Hun lammeren zogen, en zij niet eens boos…
In de war
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 In de war
Kijk hem daar staan, zo bedenkelijk
Kijkend, starend, voor een poos
Iets deed hem niet meer doorlopen
En hij kijkt een beetje boos
Nog steeds kijkend, nog steeds starend
Blijft hij staan, hij denkt maar door
Hij maar kijken, ik maar denken
Waar stopt hij in Gods naam voor?…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt
Als vader van de moderne
wijsbegeerte
achtte ooit René Descartes
zijn twijfel als start
als ultiem begin van wijsheid
'Ik denk, dus ben'
Tijd leert ons dat wij (ooit) sterven
opgaan in die tijd
Laat ons door de bomen altijd
bos…
Wapenstilstand als...........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 als de laatste opspattende brokken aarde
zijn gevallen
als de volgelopen kuilen het flauwe zonnetje
weer rimpelloos weerspiegelen
als er niemand meer is
die de stilte wil scheuren
als een ongelooflijke echte watervogel
weer het kanaal gaat dwarsen
als je, zo maar, tot tegen het versplinterde
bos kan stappen, rechtop 135 meter ver
als de Hill…
Gek als Crazy Horse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 cavaleriesoldaten
totdat ze hem op zijn zevenentwintigste
met laffe kogels de grond in boorden
ik had de eer om een zweethutritueel
met wijlen Archie Fire Lame Deer
mee te maken
een Lakota Medicijn Man
die mijn ziel wist te vorsen
nadien na een zak blauwe koren
zag ik Crazy Horse verschijnen
en wees hij mij de juiste weg
door een kilometers lang bos…
Toverdrankje voor Adriaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.357 Toverheksen in het bos rond paddestoelenkringen
Hoorden bij de eik een lang verwachte tijding zingen
Bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind
Waar zich onze Adriaan de Tovenaar bevindt
Ras gingen de heksen hem een toverdrankje brouwen
Staken met veel vlijt de handen uit de heksenmouwen
In een pot speciaal gemaakt van goud en edelsteen…
Moment
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
799 tekening gemaakt voor mij
kijk maar
ze houdt een wit servet omhoog
nog netjes opgevouwen, legt het meteen terug
naast het bord met boterhammen
hij wordt groot; het is een lieve jongen
zij begint zacht te zingen, opnieuw klaar
voor de geboorte
ze kijkt een dag uit het raam
en nog een dag
haar lichaam begint te beven
wanneer ze plots boos…
Terugspoelen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 De films, die ik van hem heb, zitten
diep in mijn geheugen opgeslagen en die
bekijk ik geregeld terug en o ja, ook
met dankbaarheid, zeer zeker, maar het
zou zo mooi zijn om nog eens met hem
vakantie te vieren in een bos bij Ommen.…
J.C.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 er werd verkocht te woord
Zelfzinnig vergezocht:
"Integendeel dit stromeloze zwikkie lieve mevrouw
Is een Johannes uit de Jordaan hier komen dopen
Die voortaan als een Julius het desbetreffend
voortouw nemen zou"
En toen barstte de cycloon
In het plantsoen weer laaiend los
En pingelde de ikoon zich als een "Draaier"
Door de bos…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Moedeloos als ballingen vernachten,
Meerden we in verlaten sluis -
Zie met welk ontwaken ons de goôn bedachten
Of wij sliepen bij hen thuis:
Zovele andren met ons zijn hun gasten,
Makkers naar een nieuw verschiet:
Diep uit bos van tuig en masten
Heft een jonge stem ons oude lied!
't Water zwijgt.…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Als dromerig kind hield ik ontzettend veel
van de groene varens, die massaal in het bos
achter ons zomerhuis in Gasselte aanwezig waren.
Wanneer de felle zomerzon op deze varens scheen,
leek het mij alsof ik door de Elisese Velden
liep, de wildtuinen van Eden.…
Ach die liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 van het verlichte
ken het in beperkte mate
wil me bewust niet laten ontwrichten
geen bitter misplaatst warme tranen
aan mij besteed is zoiets niet
ik zal er niet over gaan dichten
’k verzocht Eros niet zo maar
lukraak wat te schieten alleen als hij
zeker een hart zou raken dat ene ware hart
Dan zou ik mijn zoeken kunnen staken
in een bos…
Ruzie aan het diner
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 Een knappe vrouw, niet zo jong meer,
boos starend in haar glas wijn
en een wat rossig uitziende heer.
In het conflict dat er duidelijk heerste
werd niet gepraat maar kwaad gezwegen,
het “eigen gelijk” was kennelijk erg groot.
Een toenadering zal hier niet worden gekregen,
eerder de mogelijkheid van een huwelijksdood.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de lente voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is het brood wat
de honger steelt, een
wuivend bos die het
zachtjes streelt, een
bodemloze slaap in de
wakende droom tussen
het zwartste licht en het
verlichtste kwaad wat de
nachten met me deelt.…
Een waargebeurd sprookje
netgedicht
2.5 met 34 stemmen
453 Later hoorde ik de fluit van Pan,
ik las de Griekse mythen,
zag in ’t bos centauren
op cyclopen schieten.
Over Odin las ik in de Edda,
hoe een viking naar Walhalla moet;
maar het allerliefste las ik
de legendes van Robin Hood.…
Wederkeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
De liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
maar hij liet u verrekken
van dauw tot avondrood
Verdorven goddeloos
van god los en van wereld
meneer pastoor werd boos
verloren reddeloos
O god zijn wij verdoemden
altoos in wederkeer
is '…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
MANTEL DER LIEFDE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
735 Zij wil niet boos op hem zijn, lacht erom,
en zegt:'Jij was toch wel een beetje dom.'…
Gif spuiten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 zie dat nou eens
in het groot
landbouwgif
voor de gewassen
zouden die sproeiers
wel goed oppassen
of waaieren ze uit
over het bos ernaast ?
Natura 2000-gebied
wat stiekem gebeurt
weet je niet.
wat brengt de wind
hangt in de lucht
wat valt neer
bij regenweer ?…
Afscheid
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
834 Verbijsterd, verdrietig en boos kijk ik de dokter aan
Verlengen van jouw leven is waar wij nu voor gaan.
Door corona nu geen fatsoenlijk afscheid
Maar met een klein comité in deze eindstrijd.
Niet meer doen wat ik graag wil
Is voor mij toch wel een bittere pil.…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren
ook de bezielde bomen
in het bos…
Moeders kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Appreciatie voor je eigen
lichaam, want zelfs al voelt je buik
als pizzadeeg, je kan moeilijk
boos zijn, want daarbinnen is
een lijfje ontstaan met oortjes
teentjes en vingertjes.
En nu is het een zonnetje van elke dag.…
Actie 555 en de Groningers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Was getekend
Jan Jacob Krediet Van den Bos, dichter van en voor de Europese Unie
Mede namens minstens
Vijfhondervijfenvijftig Groningers…
Sprekende handen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 Maar haar rusteloze ogen liegen niet,
haar stem, nu haperend en krachteloos,
kan niets verbergen, met heel haar lichaam
laat ze zien dat ze verdrietig is, blij of boos.
Toch zijn het vooral haar handen,
spinnen die je soms onverwacht bespringen,
die, steeds in beweging, expressief spreken,
een leven leiden dat zich niet laat dwingen.…
Alsjeblieft, even nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
696 geloven
ook al doet het zoveel zeer
Jij verliest je eigen spel
er bestaat geen volgende keer
Te snel, te laat
maakt nu niet uit
mijn traan op jouw voorhoofd
mijn hand op jouw huid
De allerlaatste keer
van zoveel knuffels en kussen
ik wil niet maar ik moet wel
hou me vast, kom me sussen
ik wil niet en ik kan niet
verdwaald in mijn eigen bos…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.
Het schemert buiten. Zomaar doods-
benauwd steek ik mijn hand omhoog.
Twee vingers, dat is het toilet.
- Alleen als je heel nodig moet,
zo zijn de regels hier-.…
De speeltuin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 De speeltuin van het bos
Is dag en nacht open
Je ziet er regelmatig
Dieren rennen en lopen
Kijk eens, dat konijntje
Zie hem daar eens gaan
Hij had zijn ochtendoefening
Vandaag nog niet gedaan
Twee vogeltjes zitten
Samen op een tak
Ze schommelen op en neer
En gaan uit hun dak
De blaadjes van de bomen
Zwaaien vrolijk heen en weer
Ze…
Ik vertel, zeg wat, maar vraag je niets!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Als ik iets of wat zeg
of vertel, voordraag
vraag ik niets
ook niet als
ik emotioneel wordt
of heftig, of boos
of verontwaardigd
verongelijkt
of zelfs te geestig
zelfs ook niet bij verdriet
als tranen me ontschieten
en ik hevig moet trillen
dan vraag ik niets
kom dan niet direct
met suggesties, oplossingen, verwijzingen
en zeker…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Wanneer het bos mij omsluit,
vertraagt iets diep vanbinnen, alsof mijn
open zintuigen thuiskomen in hun eigen taal. Elke
schaduw wordt een uitnodiging om te voelen wat ik voorbijga.…