4809 resultaten.
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop zonder geest
Mijn pijn jouw luidruchtig gevierde feest.
------------------------------------------------------
Uit: 'Ontvluchting', 1956.
Vertaald uit het Zuid-Afrikaans
door Gerrit Komrij.…
Diagnose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 röntgenfoto’s op het tafelblad
vreemd, in ieder geval een beetje raar
pak ik mijn gedichten, een stuk of wat
leg ze schuchter vlak ernaast
hij blikt, bloost en is verbaasd
Al dit werk bedekt als zand
hypertensie, hernia en heupartrose
de woorden geschikt in dit verband
verschaffen mij de diagnose:
het lichaam heeft niet veel te geven
uw geest…
punt zijn staf met steen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
629 bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten
groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen
totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan één
de geest gaat jagen
op de prooi het anderszijn
wordt in het nauw gedreven
honden leiden het venijn
hoeven trappen alles…
woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 soms zijn het vogels
fladderend van tak tot tak
soms zijn het knoppen
op een voorjaarstak
ik beroer ze met mijn vingertoppen
ragfijn satijn
ik beroer ze met mijn lippen
jong fluweel
ik bewaar ze als juwelen
halfedelstenen
in een kronkel
van mijn hersenpan
dobbelstenen
pionnen torens lopers
herauten soms
losbollen van mijn geest…
lafaard, verman je
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 maar
zich bekeren tot de stilte
in hart en hoofd en
terugkeren naar het begin
hij nog een soort visje was
teveel al verspeelde hij woorden
aan de dove oren der toeschouwers
van zijn laffe daden daags
het gevlucht onder het slaken
van wel duizend oorlogskreten
die hem de aftocht verzekerden
het is bezinningstijd
de loutering van een geest…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.
Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast,
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hierbeneden vast.…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 Die bloemen langs de weg
markeren waar een geest
een lichaam verliet
nietsvermoedend en onwetend
ben ik iemand die dat ziet.
Bloemen langs de weg.…
de nachten droom ik korter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 mijn angst heeft vingers
van een droom gekregen
ze aaien teder en ik lach
onverhoeds verkrampen ze en
scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag
ze graaien buiten zinnen
met nagels in mijn geest
wat heel voorzichtig
was geheeld blijkt nooit
echt dicht te zijn geweest
ik gil de werkelijkheid te hulp
jank badend in mijn zweet
verbijsterd…
Vreemd
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.641 Sinds de regeerders schermen met de termen
Moraal, normen en waarden, eer, fatsoen,
Is waar ze zelf staan duidelijk aan het worden
De geest waart rond van Jan Pieterszoon Coen
Die moordde met zijn V.O.C.…
de dichter van binnen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.439 in zijn moedertaal
schrijft hij alles neer
elke waarneming
gedachten en fragmenten
die zijn geest bevolken
hij is een chronisch lijder
leider van alle letteren
die hem ter beschikking staan
ook al werd alles reeds gezegd
geschreven en soms verzwegen
wil hij nieuwe woorden geven
aan wie niet kan kijken
in zijn overgelopen hoofd
terwijl…
Welvaart
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
969 mijn geleide dag zweeft
door de verstarde geest
en weet dan ook doorgaans niet
waar hij is of is geweest
misloopt tevens het gevoel
van een dragende aarde
doch wees niet bevreesd
sist mijn streber stoer en koel
ik ben als de doorsnee mens:
een alom verspillende beest
met een slijtende waarde
mijn hart en hoofd steunen
immer meer op…
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Geest geeft zich over aan natuur,
absorbeert uur na uur
de schoonheid en de kracht,
voelt de immens grotere macht
terwijl de vlokken op mijn hand
zacht smelten, smelt ik mee,
tevree, door het ervaren.…
"er bestaat geen medicijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.034 "er bestaat geen medicijn
tegen oud en eenzaam zijn"( H v Veen)
ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 dichten is als zielen hechten
doorbreken en de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal…
Hyperventilatie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.581 Gedachten die vertroebelen
werkelijkheid en realiteit
Als een waas uit het niets
bezweet pupillen verwijd
Overvallen door pure angst
het moment van ademnood
Trillend vol verwarde emoties
bang als de dood voor de dood
Vervloekte dichtgeknepen keel
zomaar in het nauw gedreven
Zowel lichaam als geest bekneld
grond zoeken tijdens het zweven…
Omvadem ik mijzelf ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
632 nopens mij
valt veel te zeggen
nog meer zwijgen
is wellicht een raad
wanneer ik de zucht omvadem
naar het aardse
als de buiken en knopen van
van een trillende snaar
driftige honger doet mij zweven
tussen de schimmen door
soms veredeld en gemengd
met eisen van de geest
of zal het zo zijn
dat het wezen daartoe
van nature buigt…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 barsten in mijn hoofd
flitsen hun verschrikking
martelen wat ik geloof
dood is de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn geest…
Geestkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 de ontembare geest
openbaart zich
door de suizende stilte
van de wind
kruipt door het oog
van ons bestaan
heeft oneindig veel geduld
tegenover ware grootheid
gaat door de díepste diepte
wat ons roept, drijft
tot een volkomen
aaneengesloten beeld
als blijvend sprekend geheel
dat alles omvat
zonder enige pauzes
spreekt de geestkracht…
Hemeltergend blauw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
576 met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
jij was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag
mijn oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik steeds meer
verschoonde zich mijn eigen ik
zocht je deur na deur
verruimde zo mijn geest…
Errata *)
gedicht
2.5 met 14 stemmen
5.687 *) In de geest van Paul Muldoon
-------------------------------------------------------
uit: Dierentalen en andere gedichten', 2003.…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem in zich
met de pulp meegroeiend
als een spons twijgen
in een nieuw bestaan
ontginnen van wegen
in de oudste oorden
van het geboorteland
als het proppen
van vergane dichten
en opnieuw beginnen
in de geest…
hout
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
804 uit de mislukking
werden zij herboren
zij zongen
hun lied
uit liefde
uit verdriet
er ging zoveel mis
en toch
nooit vergist
in de keuzes die wij maken
geesten lachen praten
er hangt iets in de lucht
het is eindeloos blauw
dit leven
waar ik van hou
muziek op de planken
gevangen in dromen
en gedachtes
in de lessen des
leven
aarde…
ochtendzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
756 Verborgen in een verhaal
het wordt langzaam ochtend
de straten beginnen te leven
wij spelen het spel
van een dagelijs leven
door moeten wij
zijn nog niet opgegeten
de tijd in vrijheid komt
de morgen lonkt
als de geest nog eenmaal
los mag komen
boven grond en daken
boven daden en graven
loze beloftes en koffiepauzes
tussen muren van gezichten…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 vorige dag
er zijn momenten
dat hij zichzelf betrapt,
hardop lacht
‘koffiekop sijpelt’
de stemmen, dromen
‘gebruik hen,
luister naar hun razen’
vele ochtenden
is niets hem dierbaarder
dan de randen van het bad
hij stapelt er boeken
en klokhuizen sterven
er is een asbak, een viltstift
en als hij zich in water legt
krimpt zijn geest…
Sterk Water
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.230 voor jou de zon op sterk water
liet haar stralen in een fles
met alle stralen die ik vond
deed er een scheepje dan nog bij
waarmee jij zeeën kon bevaren
en een droom die je nog dromen moest
en kussen op je mond
Liet je dan gaan op volle zee
waar ik je zeilen bol zou blazen
bol zou blazen met die droom
waarin jij alles overwon
en die de geest…
er bestaat geen medicijn....*
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
763 ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en hun organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden z'elkander vast
om niet alleen te moeten dwalen
* "er…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 ze drijven mijn geest
vooruit als een spook
wit en zacht.net een kaars
die Halloween speelt
voor mijn eerste pop
te doen schrikken.
het detail groeit.
ze brandt niet;
noch het blauwe
speelgoedjurkje,
noch de vlam.
die toch oranje is.
rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.…
een partita vol van liefde
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.673 eindeloos
wordt gevoed, een vrucht die weliswaar
nog kwetsbaar zijn handjes vouwt
maar vertrouwd zijn droom kan sluiten
een leven die deze eeuw zal kennen
in rampen die nooit gezegd de bezemwagen
is van het leed dat
ons aller moeder aarde draagt
doch waar klaaggezang de monden snoert
in een hiërarchie van aanbod en bederf
is elke nieuwe geest…
De oude dichter
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 oude dichter staarde voor zich uit
Vóór hem een onbeschreven vel
Mistroostig kromde hij zijn rug
De letters op zijn toetsenbord dansten
verward en wild
en braakten nog wat flarden
van onsamenhangende tekens
Een zilte traan vertroebelde zijn blik
De ziekenzuster zag het lijdzaam aan
en ze verdreef met haar zachte handen
de nevels uit zijn geest…