2600 resultaten.
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 Arend uit
naar de Vissen onder Pegasus
in V-formatie zwemmend
op de wachtende Walvis af
wiens staart de Ram een zet geeft
naar de Driehoek en de poten van Perseus
waaronder het geklonter van de minuscule Pleiaden
neervalt op de Hyaden van de Stier
wier Voerman zijn pentagoon zichtbaar is
Tweelingen verschuilen zich op de verholen horizon…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 de onrust bedaarde tot aan een
verre horizon de zon aan haar
eerste overwinningsronde begon…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel die geen mens bereiken kon
O eeuwig oord van rust zo roept mijn zieke geest
verlangend naar een zomer die nooit sterven zal
een behaaglijk visioen een goddelijk angstfeest
onder een strakke hemel blind en hemelsblauw
Maar ach er ligt geen oceaan achter de velden
geen horizon…
De bestemming
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.237 De weg die ik bewandel is lang en zo krom,
de horizon lijkt maar niet dichtbij te komen.
Ik loop door, ik zie oorlogen, de misstanden,
ik tel de kruizen op godverlaten kerkhoven.
Ik kijk vooruit, ik kijk maar niet achterom,
dan zie ik weer al die doden in mijn dromen.…
De Bestemming
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.283 De weg die ik bewandel is lang en zo krom,
de horizon lijkt maar niet dichtbij te komen.
Ik loop door, ik zie oorlogen, de misstanden,
ik tel de kruizen op godverlaten kerkhoven.
Ik kijk vooruit, ik kijk maar niet achterom,
dan zie ik weer al die doden in mijn dromen.…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 De hete, zwoele nacht verfrist zich aan de lichtwordende horizon
Zon wisselt met stralen striemende regen en donkere luchten met stralende zonsondergangen
Afgespoelde, diepademende bladeren flapperen
Wapperen
Ruis en muziek in de wind
De zon wordt begeerd
De zon lokt
Sappen vloeien anders
Zonnige warmte stroomt alleen verder in de wortels…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan
Onder schot door een medeagent
verkrachten zij kinderen en meisjes
moeders bang voor hun leven weggerend
The Black Harleys achttien man sterk
tot de tanden gewapend staken hun werk
Nu zes agenten in tightrips en eigen boeien
auto's branden rook aan de horizon…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers
uit een schimmenrijk, verloochend door de mens
De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten
We leven als dolende zielen
geen herinnering
geen dromen, geen verlangens, geen hoop
De horizon van onze ogen is asgrauw geworden
het grijs van een bewegingloos meer
zoals ons stille voorhoofd…
Betondorp
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.764 Maar hij wees op het gevaar
van kuilen in de Nederlandse heide,
die door de adem snijden
als je valt
trok zijn hoed
van het hoofd en zei te willen wonen
in een bunker zonder horizon -
en zie hoe zwaar
het voelt als hij beweegt op zolen
zonder veerkracht,
de angst ook in zijn ogen
dat we hem opnieuw
gaan verlaten.
3.…
Vogelbekker
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
814 sluipend deken
Het hield me voor de gek, en
wees me op de kermis van gebreken
Ik nam toen mijn glazen ogen uit
en zag de witte zandduin groeien
maar blies ze weg met toverfluit
De alchimist begon te stoeien:
en ik verdunde mijn bloed
met dromedariswimpers
en gemalen kameleon
en ik mengde het met roet
van verbrande klinkers
en rode horizon…
Stof de sterren af
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.124 de melkweg heen
zij leiden de goden de weg
rollen uiteindelijk hun eigen
weg
schuilt er soms adeldom
in de woeste mens
er bestaat helemaal geen sterrrengrens
De vertellers van verhalen
in de muziekschrift van alle talen
in coupletten en refreinen
de nachtwachters vertellen
de geheimen
Een oneindige lijn door de ruimte heen
als een horizon…
Getreind
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 De geur in de ochtend, van shampoo en koffie
En 's avonds van bier en van zweet
Een krantje, 't is gratis, 't is dat je 't maar weet
een poster met een vriendelijk verzoek
Om alles gedwee te ondergaan zonder vloek
Het verdwijnpunt aan de horizon,
Daar waar het spoor tot een punt wordt...…
Over zilveren golven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
719 geballast
(nu weet ik ‘t)
de grote diepe Noordzee bruist van leven
dat “min” ik, en “lief” ik
de zee krijgt me klein, heel klein
waar ik ben en ga
veilig voel ik over mij Gods pracht en kracht
als de zon doorbreekt zonder geluid
verdwijnen achter mij witte dampen
over het wateroppervlak
‘k heb weer een wijds uitzicht
langs wegen aan de horizon…
Afscheid..
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.072 Ik weet nog hoe alles toen mooi begon,
in elkaars armen, reikend tot de horizon,
liefde met passie in zeldzame overvloed,
herwonnen onvermoeide levensmoed.
Maar we wisten beidden, er komt een tijd,
moeilijk en zwaar, een harde tweestrijd,
vlinders stierven langzaam in mijn buik,
ik verloor al mijn zorgenloos kleurgebruik.…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 bestemd, zijn ingang vond
in wat we later verdwalen noemden
en niet meer konden herstellen
de reden dat het universum bestond
middels communicatie, was ver te zoeken
en niet alleen monologen, die jij uit je
duim had gezogen, kierden tochtig
achter nutteloosheid van weinig geluid
en onbestemde herinneringen, die onze aandacht
achter een horizon…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 haar gezicht met gouden platen beslagen
zwaar beladen schudt ze de dauw uit de bomen
de druppels vallen plenzend op de opgetrokken dijen
van de bloemen hun rokken vallen druipend open
een deining van kleuren valt in de lucht en spreidt zich
trillend lossen de strikken om de einder de grassen
ontvouwen zich tot vers gesteven weiden
En de horizon…
Ubuntu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
715 Onder de gele maan schuifelt een trage lange rivier,
over het spiegelende water schuift moede de gele maan,
onder de gele maan op de trage lange rivier,
schuift een kristallen kano met een man, onverstoord
naar de horizon langs landen met vluchtig zand,
langs lage streken drijft de kano naar zee.…
Zandloper?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 kloppend
hart van het leven bloot
terwijl emoties door
zandlopers stromen
het kneedt en polijst
de wijzers van gedachten
daarin te krimpen of te
worden uitvergroot in de
spiegeling in het uurwerk
van vragen waarvoor we de tol
moeten betalen, het beschrijft
een beter oord waarvan we de
naam niet kennen maar ergens
aan de horizon…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Onze talen splitsen zich,
eigenlijk versta ik je niet meer,
komt jouw stem alleen nog als klank
voorbij de horizon, grens tussen onze pijn,
voorbij de waarneming van elkaar
en weet ik dat ik je moet laten leven
waar jij nu bent
en ik niet kan ademen.…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 missen de zeebenen
vrezen alles wat deint en golft
kunnen niet staan noch liggen
omdat zij zieker dan ziek zijn
waar wij samen reizen moeten
rust op ieder van ons de plicht
de reddende gordel te werpen
naar veiliger en rustiger havens
een peddel of riem misschien
kan wellicht al voldoende zijn
om anderen op weg te helpen
naar aan horizon…
Portret van een vogel
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
469 De landelijke omgeving met glooiende heuvels
slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
650 O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.…
kus mijn tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 De vervagende horizon waar mijn dromen ooit zo hoopvol lagen,
Mijn doel niet heeft kunnen slagen!
Dan heb ik nog een laatste wens in mijn leven,
Om samen met jou te beleven,
Dat de neergaande zon in het verre westen de aarde kust,
En zegt, slaap wel mijn lief morgen ben ik weer terug, ben gerust.…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Bomen blijven op
de horizon, de zee een eindeloos vlak. De zomer
een langgerekte O. Zelfs geen geeuw ontsnapt.
Licht houdt alles vast. De zomer is van witten
en ik van niemand. Gelukkig zijn de nachten kort
en helemaal gelukkig lukt nooit, gelukkig heeft
de zon armen en zal de herfst wel beginnen. Lief
en bijna plechtig zal het blad vallen.…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
485 Hoe landelijke omgeving met glooiende heuvels
en slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen weerspiegelend in het rustig kabbelend water
allemaal tevoorschijn komen die achteraf met de horizon weer zullen verdwijnen.…
Je vinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 al kijkend naar de blauwe lucht
tussen de zelf gesponnen witte suiker wolken,
al zoekend tussen de miljoenen regendruppels op een druilerige dag,
of
als de wind die de horizon aftast van de zee
en verdwijnt tussen hemel en water.…
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Dat al vroeg in de morgen een in waas van mysterie ge-
hulde zon verschijnt boven de horizon waar ook enig boot of schip
uit de schaduw treedt van een afgelopen nacht om uiteindelijk zich te laten
meestromen met deze nieuwe dag waarin men ook de eerste vogelgeluiden kan horen.…
Morgenstemming
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
585 Mystieke morgen
mist blijft nog even hangen
aan de horizon
Hoe lichtlijnen een nieuwe dag onderstrepen waarin
zij 'n doorgetrokken bestaan leiden in het kleurenparadijs van
opkomende zon waar oranjegeel, parelmoerblauw, rood en wit dansen
Raam bedekt met een laagje aaneengeregen dauwdruppels van afgelopen nacht.…
Vrij als een vogel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
589 Hoe landelijke omgeving met glooiende heuvels
en slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen weerspiegelend in het rustig kabbelend water
allemaal tevoorschijn komen die achteraf met de horizon weer zullen verdwijnen.…
Leven als een vogel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 De landelijke omgeving met glooiende heuvels
slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…