4186 resultaten.
Lente, mensen, kinderspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Plots is het lente
de winter is vergeten
als oud speelgoed.
Moeder natuur huilt
vader tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?
Zonder ruzie
te maken rijgen zij
de eindjes aan elkaar.
Klein, klein kleutertje
in een trieste wereld
behoudt zijn glimlach.…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het heden slijt
Tegengesteld aan mijn eeuwige twijfel
en anders dan gewis oneindig te zijn
vallen de brekende schoonste momenten
zilver twinkelend uit een grijze hemel
in het bloesembed van een vroege lente…
Golf-slagen/de lente
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
782 tapijten poolknopen handbewerkt
een nieuw jasje willen breien
Vredesduiven …..die palmtakjes ruiken
Japanse nachtegalen de Haiku poëtisch bevloeien
met gekort-gewiekte natuurlijke zinnen
Exodus van planeten,sterren,zijn eigen lichaam wil herkennen
golfballen de boog spannen,heelal en oer-al
in een oerkreet-knal
Bloemenpad veelkleurig de lente…
jij bent mijn lente
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 je ging met de zon
en een stralend gezicht - je
kwam nooit meer weerom
ik nip aan jouw kom
nu en ik schrijf met je pen
nu ik je fluister
ik … niet slapen
ik … niet eten en al-
le licht is duister
het park wacht
op het ochtendlicht
en jou…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 reeën knagen aan het weiland waarop
gisteren nog koeien graasden, iets van
schuchterheid is ze niet vreemd en terloops
nemen ze de benen en verdwijnen ze in
een verte zonder eind
zo voort te schrijden in deze tempo
lijkt het heden het Nu te achterhalen, tijd
is het slot waarvan de sleutel gedragen
wordt door telkens weer een
nieuwe lente…
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 in de vroege dagen van het voorjaar
waar de tijd 8 maart kalendert
vieren wij de liefde voor later
die veertig jaar geleden
in het land van maas en waal
toen lente jullie leven nog bloesemde
elkaar werd beloofd
het erewoord van toen
bevruchtte zich tot doorgegeven leven
dat rijpend aan zoete lenteregens
een lange zomer kondigde
waarin verfrissende…
Voel ook jij de dag stralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 De wind waait en de lucht wordt blauw wit,
de bloemen zwaaien en knoppen komen uit,
lente ontspruit, het is echt onroerend om te zien
al komt er 'n bui in 't zuiden ik wil de lente inluiden.
Heel de natuur kan ons nu werkelijk zo verblijden
kijk met al die jonge lammeren vandaag in de wei.…
GENIETEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
533 ik geniet van ons
tot misschien slechts morgen
wie weet geef je mij dan wel de bons
ik heb genoten van de opkomende zon
tot het moment waarop de nacht begon
van de zomer winter lente herfst
geniet van vakanties – de krokus
tot en met die rondom kerst
van alle wekelijkse dagen
ook al kunnen die van het weekend
mij het meest behagen
ik geniet…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ik hoef
niets toe te voegen en niets vast te houden; lente vindt mij precies zoals ik ben.…
(h)ex’nkaas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 de verkeerd klinkende lente
zit verborgen in ’n boom
op de smet na te kauwen
ze probeerde zo hard
op klanken vertrouwend
gevoelens te verwoorden
die haar slaap verstoorden
die jarenlange winter is voorbij
eindelijk, dacht zij
dus alles mocht weer bloeien
toch?…
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 Haar benen snellen voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden…
vier jaargetijden (hai koe)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.157 staart omhoog
schonkige lijven rennen
lente in de bol
(3)
kauwen herkauwen
loom in het zomerse gras
ogen op dromen
(4)
striemende herfstbui
dicht bijeen, kont naar de wind
en de kop omlaag…
Aangeraakt door de wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
922 Plots wordt zijn zachte lach
even geraakt door de wind
lijntjes in het vermoeide
gezicht lijken te vliegen
angst en onzekerheid staan
te lezen in zijn donkere ogen
vertalen openlijk verwarring
in diep verborgen gedachten
al is de lente laat zijn passen
in de regen gaan niet meer alleen
gevangen door die andere lach is
de herfst dit…
De Vier Jaargetijden
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.242 In de lente ben je als
een kwetsbare bloem die openbloeit
onder de eerste zonnestralen
In de zomer ben je als
de wind die zachtjes
de bladeren van de bomen streelt
In de herfst ben je als
dat ene blad dat het langst
aan de tak van de boom blijft hangen
In de winter ben je als
een sneeuwvlokje
dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
Breuklijn
gedicht
4.1 met 109 stemmen
12.414 lang na de winter
talmde de lente
jij man, ik een vrouw
eenzaam een paar
eenzaam als velen
steeds opnieuw delen
alles aanwezig
maar toch, iets ontbrak
tussen ons tweeën
wat langzaam maar zeker
de passie verstoorde
die soms weer ontstak
komen en gaan
net als de seizoenen
jij man, ik een vrouw,
ik, ik en jij, jij.…
De Kern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
822 Aan de binnenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide
Hier is de kiem, zaad van het ontstaan
de oorspronkelijkheid van ontspringen
zomer, winter, herfst, lente zo
zo van alle dagen stroomt leegte vol
Uit alles tot niets, komen wij tot gaan
in visa versa dromen…
in vogelvlucht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
887 dus onbegaan
met mijn aanwezig verlangen
vlucht zij weg van mijn tederheid
ze laat zich niet in mijn ziel vangen
en worden mijn woorden allengs verzwegen
dwingende gedachten gaan op de loop
terwijl het mogelijke messcherp wordt ingesnoerd
ik word door mijn eigen verwachting gevloerd
het zijn zo van die momenten
waarvan men zegt, deze lente…
Amandelde met ogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
758 mijn russisch
was niet goed
haar engels zoveel beter
we lachten in een groet
ze haarde blonder
dan veroostenlijke genen
waar ooit haar grootouders
in afstamming verschenen
amandelde met ogen
in een blik die dostojewski
ook zou mogen maar zonder
schuld en boetekleed met schik
rook naar toendra's
was de lente in siberisch bos…
Suites voor Annemieke XVII
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
436 alle sneeuwpoppen
met takken penen dollend
brrr wat een vrieskou
een natte lente
de bomen in compleet groen
mossen en knoppen
hoopje agenda's
lezend achter brandnetels
te lang en langer
aan een witte muur
boven een doos sieraden
de jaden ketting
het hangt aan de wand
oude herinneringen
komen boven -…
Suites voor Annemieke XXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 pillen en de tijd
een doosje vol vindbaarheid
waarop een vlieg landt
een lat-relatie
de afwas stapelt zich op
glimlach na glimlach
zo zacht zo open
daar gaar het grappen maken
oh zo makkelijk
geen tijd voor groeien
slordigheid in perfectie
in een holle boom
witte narcissen
en de geur van de lente
valt pas later op…
Witte winterbloemen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
999 Ik buig het hoofd
tast aan het blad
en stil
het ruisen
tussen lente en ingehouden
winterjaren.
Zoals de zomer zachtjes waait
leg ik mijn handen om de dagen
en later
zo ver van
je geboorte af.…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
Winterse kou
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
797 Buien trekken over je hoofd
zonder je te willen sparen
niets blijft je bespaard deze winter
zelfs niet het vooruitzicht naar de lente...…
'k VERBAAS MIJ ALLE LENTES
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
842 de pracht van lentedagen
het wonder der natuur
als groene bomen prijken
in zonlicht temperatuur
goudgeel de goudenregen
de bomen in volle bloei
hortensia's in kleuren
en al het plantengroei
'k verbaas mij alle lentes
wat dood leek leeft nu weer
is weer gekomen tot nieuw leven
dat doet de lente, keer op keer…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.922 Ik ben de zon,
Die met warmte naar jou kijkt,
De maan en sterren,
Aan de hemel
Ik ben de wind,
Die zachtjes jouw naam fluistert,
De roos,
Een bekende geur
Ik ben de regen,
Die jouw tranen weg wast,
De herfst, winter, lente en zomer,
Allen in èèn
Ik ben degene,
Die altijd achter jou staat
Jij bent,
Nooit alleen…
niet verdwenen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
980 geloof ik je
in vellen vol waarheid
want nooit sprak je
de woorden van de
gestorven dichter
ik zag met jouw ogen
zonder om te kijken
naar het kind dat een
maanliedje fluisterde
langs mijn dood
de bloemen leegzoog
van de lente
tot de winter viel
uit de nachtschade
van die ene avond
toen ik stierf na
het vellen van je vonnis…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 Liefde
is als een bloem
in de lente.
Zij heeft tijd nodig
om te groeien
en te bloeien.
Een bezig bijtje landt
neer in haar
snoeperig wereldje,
- zij verkent
- zij proeft
- zij verzadigt zich.
O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…