3024 resultaten.
Voor mij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Een eenzame tak bovenop
wiegt zachtjes heen en weer,
alsof hij zegt: “Och, och.”
Alle jaren die ik hier woon,
staat hij er al.
In de morgen is mijn eerste blik voor hem.
Herinner mij zijn enorme bloemenpracht,
altijd mooier dan ik had verwacht.
De merel bouwt in hem zijn nest,
verschuilt zich in de dichte bladervracht.…
Geloven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Het is de taak van de mens die gelooft in boven.
De mens beneden laten zien.
Ieder mens heeft een ding gemeen.
Ieder mens bewandelt zijn eigen gedachten,
naar een weg die door God is bedacht.…
Ik neig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 andermaal
de hond rekt zich op
en blaast zijn gelopen dag er uit
wijl hij merendeels al slapende is
tenzij hij, op gezette tijd,
verlangt naar eten als daag'lijks buit
de klok met trompetters sieren een wand
haar geluid heb ik al jaren terug gedoofd
de dag en nacht vertellen zelf wel over de tijd,
licht en donker zijn nimmer van hun taak…
De speeltuin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 De speeltuin van het bos
Is dag en nacht open
Je ziet er regelmatig
Dieren rennen en lopen
Kijk eens, dat konijntje
Zie hem daar eens gaan
Hij had zijn ochtendoefening
Vandaag nog niet gedaan
Twee vogeltjes zitten
Samen op een tak
Ze schommelen op en neer
En gaan uit hun dak
De blaadjes van de bomen
Zwaaien vrolijk heen en weer
Ze…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 een mier zo klein en altijd druk
snijdt bedreven haar blaadje stuk
colonnes in een streng patroon
marcheren van pad naar boom
ze trekt en sjouwt door weer en wind
met kracht en trots die niemand vindt
geen taak te zwaar, geen drempel te steil
bouwt een wereld voor het mieren heil
haar bestaan in teamwork groot
zwoegen en dienen tot in de…
Pákra!
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
906 Ongelofelijke driftgroei
maakt zich gulzig meester van knoppen,
stelen, strengen, verse takken tot
bladeren zich ontplooien naar het licht...
't Zit in ons allen.
Maar zijn we er meester van?
Komen onze krachten op tijd op hun plek?
We zijn beïnvloedbare fenomenen,
ongeleide fantasten op een schoolreis.
Nieuwsgierig, jazeker. Betrokken?…
MIJN AL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Liggend onder een immens hoge spar
sper ik effe met mijn eigen geleefde leven
laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten
van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los
laat ze, laat het bezinken, inklinken
mijn ziel neemt nu een hoge vlucht
maar raakt niet meer gewond, verwond
langs de stam met vele kale takken
en diverse levens-ongemakken…
Boom van kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Ik zag de boom
te zwaar beladen,
takken gebogen
onder lust en gemak,
de wortels uitgedroogd,
de aarde vergeten.
Mijn val bracht mij
tussen wortels en aarde,
in de stilte van Yggdrasil,
waar herstel begint:
balans tussen vruchten
en de draagkracht van de stam.…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 De bomen staan als in een
groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen.
Ik voel de resonantie van
hun serene aanwezigheid die door hun
hout snijdt. Het ontbreken van fladderende bladeren
is een opluchting voor mijn zenuwen, een kalmte zonder afleiding.…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Zon weegt op takken
de dag vouwt zich langzaam dicht
stilte spreekt nu luid
Als lichtjes doven
in het huis, waar schaduwen
blijven na stemmen en warmte, voel ik hoe de
dag zich vouwt tot een stille aanwezigheid die meer zegt dan geluid.…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Takken worden zwaarden, dozen paleizen,
een handvol modder is een heel heelal
dat ronddraait op de palm,
nog niet wetend van zwaartekracht of verlies.
Stemmen botsen als bellen in de wind,
hoog, schril, onuitwisbaar,
terwijl de schaduwen dansen,
langer worden, maar nooit winnen.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.
Toch houd ik mijn plank vast
als een roer in onrustige branding.
Elke beurt een nieuwe golf,
elke zet een kleine storm
die mij dwingt rechtop te blijven.…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes huilen, een teder gebaar,
in deze bewolkte ochtendstond
voor mij heeft dat iets aandoenlijks
als ik zo door hun dunne vliesjes staar,
zou ik graag het vallend vocht,
in een vertragend tempo,
willen opvangen in mijn mond
.…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 In het dichtgeweven dak
van grijze takken ligt een eeuwenoude
kracht besloten, een kalme grens tussen wat voorbij
stroomt en wat onbewogen blijft wortelen in de diepte van de aarde.…
De Levensboom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
982 Haar takken zijn als open handen,
zij reiken naar omhoog
en snakken naar de regenboog,
nog éénmaal zal zij met haar kleuren
de tere bloesem openbranden
en mij bedwelmen met haar zoete geuren.
Zo wordt haar bloesem volle vrucht,
zij rijpt en wordt in vogelvlucht
opnieuw gevormd tot levensboom.…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende werking
lucht zijn kop dan even goed
vlak voor de witte poppen, de wortels
en de bloemen op zijn raam
de tijd voor hem verstijven
en het donker van het grote buiten
vermengen met zijn lijf
hem schijndood maken als de takken…
Vijftig jaar
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.593 bovendrijven
De lelijke vervagen naar de achtergrond
Ik gooi een stok voor onze hond
Waarom kan ik niet altijd kind blijven
Het zeker weten doet soms pijn
Het ouder worden gaat te snel
Ik wil nog zoveel en ik tel
De jaren die vervlogen zijn
De naam Sara geeft een rare smaak
Vijftig jaren klinkt zo hard
Even ben ik weer verward
Was dit nu mijn taak…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben
nooit kunnen bereiken dat
ze rijmen op het zwerk dus
beperk u tot de berk
wilt u dolen tussen linden
na het afscheid van beminden
speelt u met een stil
verlangen aan een boomtak
te gaan hangen ga niet met
gedachten spelen aan de
takken…
Begeerte
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
2.335 Oh streel de liezen en knijp
Slijp de harde tak die naar jou wijst
tot de overvloed de buik kietelt.…
De boom
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.359 Een oude eik, met weelderig bladerendek,
immens dikke stam met mooi gevormde dikke takken.
Oh, wat hebben we daar vroeger lol mee gehad.
We zijn er in geklommen,
we zijn eruit gevallen.
Er hing een schommel,
een touw met een plankje.
Ik ging nog hoger dan de boom zelf,
zo voelde het tenminste.…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak
Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen
Op levend loof en vol-getroste tak,
En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen -
Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak
Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....…
Op een gestorven hovenier
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.234 Gul gaf hij wat het park ontbrak;
Begoot met zorg het dorstig groen,
En tastte in loof- en bloemfatsoen,
Naar fel insect of dorre tak.
Hij wiedde 't onkruid, bond de loot,
Bond zacht een roos in voller licht,
Van onder blaadren ruig en dicht,
Hief hij de bleke perzik bloot.…
Pijnboom
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.929 Afwezig laat zij de volle
takken met blauwgroene
naalden door haar handen
gaan en terwijl twijfel prikt
denkt ze aan de post die nog
ongeopend op tafel ligt
gedachten laten veel, zo niet
alles los, schieten van de
geboorte van een kerstkind
langs de nachtmis naar het
kerkhof en vallen in rust neer
bij de kaarsjes aan het ontbijt
plots…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 als hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de…
Touch of freedom
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.012 Zie de palmboom
en dan omhoog
naar de blauwe lucht
om daar ver weg te zijn
steeds verder
steeds hoger
van het geraas
weg van oorlog
een steile stam
leidt tot de top
tot de vrede tussen takken
verstopt in de bladerkroon
waar het woeden
ver beneden
als krioelend woelende
rode mieren achterbleef
draag een bladerkrans
in de palm van mijn…
Droom maar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
946 zomaar
droom maar
laat je ogen kijken
langs je wimpers
schuin omhoog
de laagste takken wuiven
naar het mos het zijn de
zachtste plaatsen in ons bos
mijn hand nog warm van het rijden
geleidt je naar de open plek
daar dansen de gedachten
omdat ze niet meer hoeven wachten
hier ontmoeten zij ook andere geesten
gedachten kunnen zij natuurlijk…
Pijnboom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.452 Afwezig laat zij de volle
takken met blauwgroene
naalden door haar handen
gaan en terwijl twijfel prikt
denkt ze aan de post die nog
ongeopend op tafel ligt
gedachten laten veel, zo niet
alles los, schieten van de
geboorte van een kerstkind
langs de nachtmis naar het
kerkhof en vallen in rust neer
bij de kaarsjes aan het ontbijt
plots…
Boom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.189 Ik wens je fraaie bladeren
die pronken met een rand,
streelzacht en gaaf,
soms speels gegolfd,
soms scherp of diep getand
en ed'le takken, majestueus
en sterk als een gewei,
dat,ongesnoeid,
naar boven groeit,
heel trots gracieus en vrij.…
Onder de boom des levens
poëzie
3.7 met 14 stemmen
4.140 Voelt gij de stam, die ons schudt en de takken, die boven ons buigen? -
Lieve, geef gij mij de hand - ons laat het leven alleen.…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik was nog blond en jong van jaren
toen ik een sterke rechte tak
zag wuiven met zijn vlag van blaren
en tot hem opklom en hem brak.
Ik boog mij zingend tot hem over,
die kloeke telg van de oude es,
en ras verloor hij schors en lover
onder het knarsen van mijn mes.…