3113 resultaten.
dieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 voordat je ze hebt uitgesproken
stille wensen, voortgekomen
uit de diepste gedachten markeren
iedere verlangen aan de grens
van het onhoudbaar product
geheten “ de mensch ”
vlees beenderen en bloed, het
universum heeft dit zo gewild, we zijn
het braaksel van overvloed dat
zich te rijk voelt met de zonden
die zelfs met medeleven
door valse…
Vlinder zonder vleugels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 al acht weken
spierkracht uit zijn lijf geweken
geen grip meer op de teugels
die hem zouden moeten leiden
in deze fase van zware tijden
na een beroerte volgde de val
waardoor zijn bekken brak
trombose volgde, dat ontstoken raakte
grote wond werd met eigen huid gedicht
zijn hart is zwak, pacemaker werd geplaatst
heeft al jaren Parkinson…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 Vale adieu, partir c’est mourir un peu
voelt een afscheid van geliefden zo
zullen zij zich geborgen weten
Wordt jouw naam een vergeten woord?
Een vertrekkende strijder sterft een beetje
hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd
wie blijven achter als vogels in een lege kooi
Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt?…
Paletpalaver
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 'Je ruimte omarm je met kleur'
bezweert ons de blauwgele reus
uit het land der midzomernachtzon
illusoir, overdreven, niet waar
Waar waart hij met zijn geestesoog
was het haveloos, vaal, minder goed
toen in 't peilloos diep van zijn gemoed
iets in hem ontstak, 't boze oog?…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 nog half aan land omrandt het maanlicht vals
haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp
op algen, schelpen en botte ribbels in het zand.
het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee.
er barst een kern van liefde in de liefde open,
zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer
van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij.…
in dit grote niets; in het kleinste al
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
495 de gedachten die onvermijdelijk verdwijnen
in het uitdijende al
wat zeker leegte genoemd worden kan
omdat het al
teveel is om te bevatten
en de gedichten die onverbiddelijk ontsnappen
aan die oneindige val
want als vulling gezien worden
in ieder geval
des dichters leven
het misschien is
voor een vaste lezer
als ik met laserogen…
op koud zeil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 kwetterend
overdreven breed verleden
langzaamaan achter zaken
komen op behoorlijke orde
in iedere individuele Idefix
als Nix afgeserveerd komen
dromen vol rook ofwel goot
-toch de dood overwonnen
afwachten als zo’n grasadder
maar dapperder afreagerend
als geval van sappig verhaal
de toegenomen wetenschap
van de krapper geachte val…
Lydia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
189 Met wie jij ook bent, ik blijf je trouw
Maar waarom gaf jij jouw liefde weg
Aan die sukkel, met zijn achterlijke maten
Mij achterlatend in lege straten
Om mij te kwellen Lydia, val van de trap of sterf in een heg…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen,
hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken.
De adem wordt ijl in de
ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Gedrochtelijk staan wij, massaal geheven,
terwijl mijn vale handen tasten in de schemering
naar het sliertend gif van uw blauwe haren.
Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 me blij
Binnen drie dagen verhuisde ik naar de vloer
en een paar uur later was ik afgeschreven
ik weet nog goed hoe liefdeloos zij mij uit mijn vaasje trok
en nu… nu lig ik hier, treurig op de stoep
naast een volle afvalzak en wat afgedankte troep
Gelukkig ben ik inmiddels een ouwe taaie
al waait mijn blad naar ik weet niet waar
ik val…
Plan B
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
20 gevaren
vademloos diep voorbij bodemgevaren
twistappel Iris
hult zich in schone schijn
doet of haar wipneusje
niet langer bloedt
maar in deze alles
verhullende mist
het vege lijf reddend
als lammen en blinden
slechthorend slechtzienden
die zich nergens aan stoorden
hun eigen onschuld
haast lieten vermoorden
kopen tijd met valse…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik zag een man dobbelend voor z'n geluk
en ik zag dat hij verloor
ik zag een duivel met een valse glimlach
van oor tot oor
ik zag de onthoofding
van drie onschuldige mannen
ik zag een leger kindsoldaten
met huilende handen.
Wat heb je gezien mijn lieve vriendin?…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat
Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen zij niet aflatend gestaag voort
En ik wenteld gelaafd vals…
Pinksteren
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.283 Hun mengelmoes van woorden vaal
Klonk ieder als zijn moedertaal.
In mensenwoord, op mensenwijs
Geeft God zijn heilgeheimen prijs.
Geen is zo druk, geen leeft zo snel,
Of hij hoort Uw vermaning wel:
De storm steekt op, de noodklok luidt,
De wereld wijkt, o mens, trek uit!…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
868 Een stroom van volk om de stadswallen
De zon, een zwevende bal,
Die blaakt op haar hoogtepunt
Die bloost in haar gebogen val
Brandt in mijn rug
Aan de slotgracht staat een schilder
Wijdbeens maar wankel
Aan een burcht, een torenwal
Hij zoekt de stoere lijn
Hij wordt door verwachtingen gewurgd
De boa die de greep verstrakt
Een sluimerend…
Blind Date
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.834 Een vrouw draalt maar wat rond
Voor een blind date uitgedost
Niemand in de omtrek die opduikt
Tot een vale dwerg schuddebuikt in de haag
Hij schikt zijn vette klissen, pulkt aan de kraag
Een maan kruipt voorbij. Hij ruikt
Naar een karkas dat oplost
In een bloedbad.…
Leren zeilen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.026 Terwijl ze achteloos
Zonder te reven
Me een blik waardig gunde
Ik val tussen wal en schip
Terwijl zij doorschippert
Over haar voorsteven
En haar ronde achterdek
Pak jij de helmstok maar
Zei ze behendig
Bepaal jij de koers
Dan hijs ik het zeil
Al laverend tussen golven
Zink ik in haar ogen
En met haar zeilen
Voeren we tot de horizon…
De Tegenstander
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.089 De duivel
dansend op het graf van onze ziel
sleurt jubelend de joelende menigte
in zijn eindeloze val mee.
Grijpgrage grauwende klauwen
haken zich vast in gewillig vlees en gedachten.…
Ik heb niets meer te geven
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.144 Ik was een meester in vergeten
De waarheid werd vrolijk ingekleurd
Ik heb mezelf steeds bedrogen
Mijn geweten voorgelogen
Ik heb mijn gevoelens opgelicht
Ben voor mijn leugens steeds gezwicht
Ik heb de brandjes zelf gesticht
Zelf deze puinhoop aangericht
Het heeft geen zin meer om te huilen
Mezelf achter grapjes te verschuilen
Ik val…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Ooit keek een mens fataal door mij,
een druppel die mij uitsleep in één val.
Ze keek met regenboogkleuren, trof de held,
de moed waarmee ik zei: ‘Er was eens’
Er was slechts de plastic roos die ik naar de nimf droeg.
Duister en dicht streelden haar dijen
langs mijn vezels, de hartslag van een kuiken
wekte mij en ik de weg kwijt.…
Mijn vad'ren staken blakerende brand
poëzie
4.0 met 32 stemmen
3.149 In wroeging schuldloos zie 'k hen krimpend staan,
Gevlucht aan valse ketting naar de rand
Van 't vretend vuur; en 'k hoor de marteltand
Door sissend vlees en knappend mergbot gaan,
En de ijz'ge hitte voel ik waaiend slaan
Om blind gezicht en klauwgebaar van hand.…
Van de kaart
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.147 Soms lopen grenzen niet zichtbaar
Door het landschap van een mens
Maar gaan er onvindbaar
En ongrijpbaar tekeer
Een veelvoud van valse hoeken
Door kromme rechtlijnigheid
Maakt een wirwar in het landjepik
(Grenzen stellen zich aan)
Boze woorden uit de doeken
Maken muffe stof tot praten
Over eenzaamheid, vermoeiend
Als slechts de verteller…
Na zons-ondergang aan zee
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.815 -
Vaal-gewiekte oneindigheid
naderschrijdt!-…
Ik zou de man niet willen missen..
hartenkreet
3.2 met 68 stemmen
6.335 Ik zou de man niet willen missen
Ook al doe ik soms geemancipeerd
Ik geniet toch wel van mannen
Vind sommigen echt niet verkeerd
Kijk, ik val dus wel op charme,
en op hygiene en vooral verstand
En humor, ook niet te vergeten
Met zo'n man heb ik een band
Kracht kan ik ook nog wel waarderen
Voor zware klussen schakel ik hem in
En hij moet…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 in het begin was ‘t een verwonderen
diep in je kijken en niets werkelijks vinden
als waren ‘t enkel maar geleefde luimen
slechts vage vale sporen
van te veel grauw in het gezicht
er kwam een tijd dat bij het licht van sterren
je nog veel dieper ging dan ooit voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting…
Nationale hymne
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.235 Kup de wristers in klapper hurn
als de woppers hun vals geschaid
in de balsteren kookketels verburn
met de kalkensterren vergaaid.
Hin voestegels mostig gebuid
Op de klampige klare womlaard.
Us wiere land ons afgeschuid
in gooie mandig al te zwaard!…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen
Laat ons west en oost verkennen
rond de toppen van de dennen
samen golven laten schuimen
en verdwalen in de pluimen
Laat ons alle rook verjagen
naar nabije najaarsdagen
het land van vale…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent
vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood
vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood
hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar…
Brasserie
gedicht
4.5 met 85 stemmen
7.736 Slechts even valt de stilte in
Terwijl de deur achter mij sluit;
Het kan verbeelding zijn geweest
Dat alle blikken even kruisten
Het ijle, vale ochtendlicht
Valt, kringen makend in mijn glas,
Door hoge ramen op mijn handen
Waardoor ze wit en willoos zijn.…