5637 resultaten.
Muisdagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
637 gezeten op zijn geliefde muurtje
schudt hij de muisdagen van zich af
zoals een hond de neten
wolken verjaagt hij spelenderwijs
ademt klanken langs zijn lippen
daagt het leven voor zich uit
tieren zal hij, zoals groene mossen
zich niet voegen naar de stenen
maar groeien in wildverband
hij stopt zijn wereld in de binnenzak
stroopt de mouwen…
Tegen beter weten in
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
645 Donkere wolken pakken zich samen
boven haar en in haar hoofd
ze wil niet huilen
manmoedig slikt ze de tranen in
maar het mag niet baten
de regen valt in stromen
haar hart huilt mee
dikke waterlanders
over haar wangen
zelfs de wind
fluistert
geen troost
zegt alleen
wees eens eerlijk
had je anders verwacht
ja dat had ze wel
tegen beter…
Rijp voor...?
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
701 Het sluipt nabij, ik leef
maar door, wacht af wat
komt, wat nader kruipt
grijpt naar de keel, waarmee
de klop verstomd, de dood
in eindigheid vermorst, komt
na het dagelijks brood, groeit
liefde aan tot aangename korst,
bloesemkuur in late jeugd, waar
in wolken adem van de vreugd
de aangeboren rijp ontdooit
in het vuur van ouderdom…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
Eeuwige rust
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.833 Liggend op mijn luchtmatras
zie ik de wolken voorbij kabbelen,
hoor ik de meeuwen schreeuwen,
de zee zacht zingen.
Elke golf, elke wave
elke keer op en neer
Gedragen door de kracht.
Kracht van het water,
Kracht van het leven,
Kracht van het zijn.
Wat een rust kan ik vinden
in dit mooie wiegelied.…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
Tussen twee regenvlagen in
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 het is even rustig nu
zand stuift niet op
onder mijn voeten
de zee geurt sterk en zuiver
de wind ruikt naar regen
hier en daar ligt aangespoelde rommel
ik raad naar de geheimen
van het grijze water
de wolken rollen open
tot zilveren gedachten
waar ze zich al die tijd schuilhielden
een koestering van verbeelding
een verwijzing naar…
Eindelijk weer Zomer!
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 Een regenboog omsluit haar geluk
Sombere wolken verdampen..gaan eindelijk stuk.…
HET NAGESLACHT
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
654 De darm verteert tot uitwerpsel
de wereld kotst het uit
in wolken stank en stromen drek
wordt hier ons lot beslist
de ademnood is zeer nabij
grijp maar vast naar je strot
vecht terug nu het nog kan
doe mee met de oprechte mens
die je de kans geeft op bestaan
de ogen open vol begrip
hij hier
wij daar
en allemaal
de pioniers voor…
Eerloos verdriet
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
617 Je hoeft geen metaforen te gebruiken
om mijn verdriet te benadrukken
de bomen in het park zijn zelden zwijgzaam
zonder mij komt de zon ook op
of achter wolken vandaan
mijn verdriet is slechts eerloos
tot aan de tanden ontwapend
de maan werd trots geschapen
om met mijn eerzucht te slapen
mijn verdriet is slechts eerloos
tot aan de bodem…
Kodakmoment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
439 Compleet in de wolken zijn twee maten
Een fotocamera van dertig pond
heeft een heuse ruimtereis afgerond
Kunnen nu prachtfoto's achterlaten
De vrienden springen een gat in de lucht
De NASA slaakt een hele diepe zucht
...met een toestel van dertig euro maken twee amateurs ruimtefoto's die niet onder doen voor die van de NASA en de ESA...…
Bloedverwant
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
719 Als een wolk verregent
en de zon tegelijkertijd brandt,
dan cirkelen druppels Rood, Oranje,
Geel en Groen, vervloeit Blauw
van Indigo in Violet.
Dan licht dit spectrum onverlet
vloeit kleur hand-in-hand.…
Engelwolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Boven Zaltbommel
tekende hij wolken
maar geen gewone
alledaagse
hij toonde in zijn
kunstwerk
diepere lagen
vormde er
zijn beleving in.
Boven Zaltbommel
dreven tolken
zij laten door het leven
van alle dag
het Goddelijke zweven.
Geïnspireerd door de aquarel van
Anco Wigboldus.…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Doornen van de roos, ( Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gedreven wolken
biedt vredebewonderaars
hun rustpauzes aan.
Moeizaam beklom ik
steile heuvelen, bewonder
braamstruiken in bloei.
Sneeuwjachten plukken
van witte bloesem hun kleur,
schoonheid blijft bestaan.…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Wolken kleuren rood en geel.
Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan,
vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Wit gewaad (s)preekt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 Verscholen in 't groen
Naast een huis van God
Opgetrokken uit hout
Onder blauw
Een wolk drijft voorbij
Lange en korte
Gezaagde planken
Een Huis van liefde en
Van lijden
Met zerken verspreid
Rondom op het gras
Verscholen in 't groen
Een wit gewaad dat (s)preekt
Als mensen
Zich samen bezinnen
Noorwegen, richting Noordkaap (2000…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 Wolken drijven naar een andere kant.
Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik.
Je liep langs de tafel naar het raam.
Je kwam terug. Je legde papier weg.
We werden woorden en vloeiden samen.
-------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
Ik zag...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
594 Als eerst de
Stille, koude regen
Die de pijn
Het best beschreef
Daarna de
Witte, dichte lelies
Die het verdriet
Een lichaam gaven
Vervolgens het
Woeste, zwarte water
Dat de angst
Het best verbeeldde
En ook de
Dikke, donkere wolken
Die het gemis
Zwaar op me drukten
Tot slot de
Sterke, verscholen zon
Die de hoop op beter
Steeds…
Snaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 Grijze wolken,
van onder aangelicht,
verlaten vluchtig de stad
opdat de stad hen niet verlaten zal.
Dan daar,
tussen markt en nieuwe speelhal,
naast de komma's en de punten,
afgefikt:
een stadshart.…
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 ballon bidon bedot
nee nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer…
Vrouwe lente
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 leen de woorden van de hemel
schrijf de wolken met de wind
wil weer heerlijk touwtje springen
als een onbekommerd kind
verf de bloemen op de heuvel
tel de mieren in het gras
lekker rollen naar beneden
brullen kikkers in de plas
zoemen bijen om de oren
vliegen wilde eenden op
worden vlinders weer geboren
vrouwe lente loopt voorop…
Snorkelen
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.652 Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benul van het immense droge.
-------------------------------
uit: 'Half in de zee', 2012.…
vele dagen, nachtenlang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 een wolk snijdt de maan doormidden
de man opent zijn ogen
welk deel van jouw land ken ik,
vraag ik
waaraan ben je gestorven
aan de waarheid, de wind
witgepoederd door de enorme stilte
van de eenzaamheid
ik vraag waar je bent
en voel het afgesneden deel
de kamer is vol gegons
wanneer je me zwijgend ontmoet
we schrikken van…
Storm op de hei
poëzie
3.0 met 2 stemmen
842 En boven, de wolken,
Die drommen en draven,
Als donkere volken
Geklonkene slaven.
Wijl wind, in zijn woede,
Bij 't ijzeren drijven,
Blind geselt ten bloede
Hun trotsige lijven.…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Bronzen standers
in wassende omvang,
reiken tot hemelse
vormen met gewichtloze
wolken als doel.
Rechtstandig, de armen
uit de mouwen geheven,
of in cirkels zonder aanvaring.
Immer op dezelfde plek gebleven,
ontvangen zij de seizoenen
in onvergankelijke aanvaarding.…
Tijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 Zwaarmoedige wolken drijven voorbij
gepaardgaande harde regen en wind
Troosteloze blikken
van een natgeregend kind
Waar is de tijd gebleven
van blauwe luchten en een bloemenveld
Op je rug in het gras
alle kleine wolkjes geteld
Niet alleen het jaargetij verdwenen
ook dat kind is niet meer
Net als de onbezorgdheden
weg...de tijd van weleer…
Machteloos.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Machteloos kijk ik naar een wolk
die steeds verder weg drijft
in een hemel waarvan je het blauw
niet meer ziet.
Als een vogel met een gebroken
vleugel die op wil stijgen, maar
hij kan het niet.
Vleugellam is het met ogen bezaaide
monster Argus, hij waakt, kijkt toe...
machteloos.…