Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Muisdagen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 637
gezeten op zijn geliefde muurtje schudt hij de muisdagen van zich af zoals een hond de neten wolken verjaagt hij spelenderwijs ademt klanken langs zijn lippen daagt het leven voor zich uit tieren zal hij, zoals groene mossen zich niet voegen naar de stenen maar groeien in wildverband hij stopt zijn wereld in de binnenzak stroopt de mouwen…
Hanny11 december 2008Lees meer >

Tegen beter weten in

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
Donkere wolken pakken zich samen boven haar en in haar hoofd ze wil niet huilen manmoedig slikt ze de tranen in maar het mag niet baten de regen valt in stromen haar hart huilt mee dikke waterlanders over haar wangen zelfs de wind fluistert geen troost zegt alleen wees eens eerlijk had je anders verwacht ja dat had ze wel tegen beter…

Rijp voor...?

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 701
Het sluipt nabij, ik leef maar door, wacht af wat komt, wat nader kruipt grijpt naar de keel, waarmee de klop verstomd, de dood in eindigheid vermorst, komt na het dagelijks brood, groeit liefde aan tot aangename korst, bloesemkuur in late jeugd, waar in wolken adem van de vreugd de aangeboren rijp ontdooit in het vuur van ouderdom…
pama10 december 2009Lees meer >

Regenden een grijs gordijn

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
het paard keek drachtig at omslachtig gras weg rond de bloemen de weg wilde niet recht maar slingerde rond heuvels in de verte verre wolken regenden een grijs gordijn bedekten droog en zonloos ons toevallig samenzijn we zijn op reis gestrand dit samenspel van krachten is groter dan wij ooit als doel konden verwachten…
wil melker2 januari 2010Lees meer >

Eeuwige rust

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Liggend op mijn luchtmatras zie ik de wolken voorbij kabbelen, hoor ik de meeuwen schreeuwen, de zee zacht zingen. Elke golf, elke wave elke keer op en neer Gedragen door de kracht. Kracht van het water, Kracht van het leven, Kracht van het zijn. Wat een rust kan ik vinden in dit mooie wiegelied.…
Frieda15 januari 2010Lees meer >

daar ligt mijn schaduw op het zand

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 529
daar waar de branding buldert de wind loeit de golven kletsen op het zand het schuim waait over het strand waar de wolken vliegensvlug veranderen in staalblauwe luchtdromen daar is mijn oog en hart beland in het schuim van de woeste baren de eeuwig durende verandering ontwaarde in alle vrijheid en onveranderlijke eenheid zeemijlen…

Tussen twee regenvlagen in

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
het is even rustig nu zand stuift niet op onder mijn voeten de zee geurt sterk en zuiver de wind ruikt naar regen hier en daar ligt aangespoelde rommel ik raad naar de geheimen van het grijze water de wolken rollen open tot zilveren gedachten waar ze zich al die tijd schuilhielden een koestering van verbeelding een verwijzing naar…
Nadine22 februari 2010Lees meer >

Eindelijk weer Zomer!

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
Een regenboog omsluit haar geluk Sombere wolken verdampen..gaan eindelijk stuk.…
Nicoline20 april 2010Lees meer >

HET NAGESLACHT

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 654
De darm verteert tot uitwerpsel de wereld kotst het uit in wolken stank en stromen drek wordt hier ons lot beslist de ademnood is zeer nabij grijp maar vast naar je strot vecht terug nu het nog kan doe mee met de oprechte mens die je de kans geeft op bestaan de ogen open vol begrip hij hier wij daar en allemaal de pioniers voor…

Eerloos verdriet

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
Je hoeft geen metaforen te gebruiken om mijn verdriet te benadrukken de bomen in het park zijn zelden zwijgzaam zonder mij komt de zon ook op of achter wolken vandaan mijn verdriet is slechts eerloos tot aan de tanden ontwapend de maan werd trots geschapen om met mijn eerzucht te slapen mijn verdriet is slechts eerloos tot aan de bodem…
mobar15 juni 2010Lees meer >

Kodakmoment

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Compleet in de wolken zijn twee maten Een fotocamera van dertig pond heeft een heuse ruimtereis afgerond Kunnen nu prachtfoto's achterlaten De vrienden springen een gat in de lucht De NASA slaakt een hele diepe zucht ...met een toestel van dertig euro maken twee amateurs ruimtefoto's die niet onder doen voor die van de NASA en de ESA...…

Bloedverwant

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 719
Als een wolk verregent en de zon tegelijkertijd brandt, dan cirkelen druppels Rood, Oranje, Geel en Groen, vervloeit Blauw van Indigo in Violet. Dan licht dit spectrum onverlet vloeit kleur hand-in-hand.…

Engelwolken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Boven Zaltbommel tekende hij wolken maar geen gewone alledaagse hij toonde in zijn kunstwerk diepere lagen vormde er zijn beleving in. Boven Zaltbommel dreven tolken zij laten door het leven van alle dag het Goddelijke zweven. Geïnspireerd door de aquarel van Anco Wigboldus.…

zilveren stilte

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 619
in een onbewaakt ogenblik, verdwijnt de dag, in grijze stille schemer lost op in niets moe van het wuiven staat stakerig stil, de kruin gekant, als een schaduw de berkenboom de heimvolle roep van de uil vervaagd in de vallende avond donkerte zweemt over schuivende wolken van waar, in zilveren baan koel en blank, de maan haar licht…
lijda22 augustus 2010Lees meer >

Doornen van de roos, ( Haiku’s)

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 769
Gedreven wolken biedt vredebewonderaars hun rustpauzes aan. Moeizaam beklom ik steile heuvelen, bewonder braamstruiken in bloei. Sneeuwjachten plukken van witte bloesem hun kleur, schoonheid blijft bestaan.…
pama23 december 2010Lees meer >

De avond

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Wolken kleuren rood en geel. Bliksem begeleidt de donder bij een machtig tafereel. Over alle stille bomen waakt de grote gouden maan, vergezeld van mooie dromen die als sterren blinken gaan. Als het schouwspel over is, dan pas valt de duisternis. Alles wordt in 't zwart gehuld en de zon wacht vol geduld.…

Wit gewaad (s)preekt

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Verscholen in 't groen Naast een huis van God Opgetrokken uit hout Onder blauw Een wolk drijft voorbij Lange en korte Gezaagde planken Een Huis van liefde en Van lijden Met zerken verspreid Rondom op het gras Verscholen in 't groen Een wit gewaad dat (s)preekt Als mensen Zich samen bezinnen Noorwegen, richting Noordkaap (2000…

Aan een kust

gedicht
2.3 met 155 stemmen aantal keer bekeken 18.828
Wolken drijven naar een andere kant. Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik. Je liep langs de tafel naar het raam. Je kwam terug. Je legde papier weg. We werden woorden en vloeiden samen. ------------------------------------------- uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…

Ik zag...

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
Als eerst de Stille, koude regen Die de pijn Het best beschreef Daarna de Witte, dichte lelies Die het verdriet Een lichaam gaven Vervolgens het Woeste, zwarte water Dat de angst Het best verbeeldde En ook de Dikke, donkere wolken Die het gemis Zwaar op me drukten Tot slot de Sterke, verscholen zon Die de hoop op beter Steeds…
Marleen17 juli 2011Lees meer >

Snaren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Grijze wolken, van onder aangelicht, verlaten vluchtig de stad opdat de stad hen niet verlaten zal. Dan daar, tussen markt en nieuwe speelhal, naast de komma's en de punten, afgefikt: een stadshart.…

Oude Meester ~ Voor Burry~

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
een oude meester doopt zijn penseel in het kleurrijke palet, waar hij verdieping mee aanbrengt op het vers gespannen doek even later is er 'n verdronken landschap geboren waar wolken traag overheen kruipen, de rivier buiten haar oevers treedt weten bomen zich staande te houden in het wassende water de gelijkenis sprekend, zo zacht…
LadyLove12 januari 2012Lees meer >

Queeste

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
ik leen een pen van de wereld schrijf verhalen in de wolken dans pirouettes in de sneeuw kus het ijs met rode lippen stel vragen aan de vlokken die ontdwarrelend neerstrijken hoezeer ik ook zoek en vraag blijven ze mij antwoorden schuldig breekt mijn hart in duizend stukken daar gedraaide cirkels doodlopen stuitend op een grote leegte…
LadyLove8 februari 2012Lees meer >

auti

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
ballon bidon bedot nee nee hij is niet zot maar hij kijkt de wereld anders aan omgekeerd en binnenstebuiten met scheve neus en snottemond in grijze wolk tegen de ruiten ’t is tijd nu - de blinden sluiten - om in zichzelf te rusten te gaan leven in pakjes dromen gebracht even niet meer om daarna weer…
johan nicolai14 februari 2012Lees meer >

Vrouwe lente

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
leen de woorden van de hemel schrijf de wolken met de wind wil weer heerlijk touwtje springen als een onbekommerd kind verf de bloemen op de heuvel tel de mieren in het gras lekker rollen naar beneden brullen kikkers in de plas zoemen bijen om de oren vliegen wilde eenden op worden vlinders weer geboren vrouwe lente loopt voorop…
LadyLove12 maart 2012Lees meer >

Snorkelen

gedicht
2.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 11.652
Kont in de lucht, rug naar de wolken voeten met vinnen, hun gelijke lijken maar hemellichaam blijken in den hoge voor stille vissen, bezig er te zijn glad rond de graten, ogen altijd open en geen benul van het immense droge. ------------------------------- uit: 'Half in de zee', 2012.…

vele dagen, nachtenlang

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
een wolk snijdt de maan doormidden de man opent zijn ogen welk deel van jouw land ken ik, vraag ik waaraan ben je gestorven aan de waarheid, de wind witgepoederd door de enorme stilte van de eenzaamheid ik vraag waar je bent en voel het afgesneden deel de kamer is vol gegons wanneer je me zwijgend ontmoet we schrikken van…

Storm op de hei

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 842
En boven, de wolken, Die drommen en draven, Als donkere volken Geklonkene slaven. Wijl wind, in zijn woede, Bij 't ijzeren drijven, Blind geselt ten bloede Hun trotsige lijven.…

Jaarringen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Bronzen standers in wassende omvang, reiken tot hemelse vormen met gewichtloze wolken als doel. Rechtstandig, de armen uit de mouwen geheven, of in cirkels zonder aanvaring. Immer op dezelfde plek gebleven, ontvangen zij de seizoenen in onvergankelijke aanvaarding.…
Iniduo18 november 2012Lees meer >

Tijd...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 982
Zwaarmoedige wolken drijven voorbij gepaardgaande harde regen en wind Troosteloze blikken van een natgeregend kind Waar is de tijd gebleven van blauwe luchten en een bloemenveld Op je rug in het gras alle kleine wolkjes geteld Niet alleen het jaargetij verdwenen ook dat kind is niet meer Net als de onbezorgdheden weg...de tijd van weleer…

Machteloos.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 772
Machteloos kijk ik naar een wolk die steeds verder weg drijft in een hemel waarvan je het blauw niet meer ziet. Als een vogel met een gebroken vleugel die op wil stijgen, maar hij kan het niet. Vleugellam is het met ogen bezaaide monster Argus, hij waakt, kijkt toe... machteloos.…