5142 resultaten.
De dood begrepen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 De ziel wordt geraakt
Hij kan echter niet tasten
Na de geboorte ontwaakt
Het lichaam reinigt door de lasten
Het lichaam met stress belasten
Vervliegen tot je adem staakt
Vrij van geest is wat de mens maakt
Te veel mensen blijven in het duister tasten
Waar vind je na het stoffelijke je plaats?
Wanneer is de wachtkamer gevuld?…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 het licht van de lentezon
zo kaal nog maar viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Het Tentamen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.964 Het onbeschreven vel drukt zwaar
en lijkt de ruimte op te zuigen
De chaos van boven, van binnen
Je lippen ademen droog de drukte in je hoofd
Ongebonden blijven de woorden
zweven in je maag.…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me duiken
en wees me de weg
langs de fuiken van dood
ik adem…
Dit kloppend hart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 Voel
de warmte van mijn zijn
mijn hart dat klopt voor jou
mijn handen die zo zacht jou strelen
voorzichtig gaan over je lijf
ik snuif je lichaamsgeur
hoor ik je adem gaan
in een ritmiek als van muziek
ik leg mijn oren stil
beleef dit ogenblik met jou
schrijf woorden op je lippen
gloei zomerzon onder je blik
ver van de wereld buiten…
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
--------------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2007.…
voorbij de nacht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.342 geel licht kleeft in geloken wimpers
en op de schoot een boek nog open
veel tijd verwaait sinds dat jouw blik
zich heeft gelegd op mij en lijf-
versmolten lief ik jou met één oog
door het sleutelgat hoe in de slaap
je adem zucht en stom geworden
wij samen liefde vlechten
tot dag door ’t spleetje van de deur gekropen
stil in je armen…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 Ik houd mijn adem in
als jij in rook verdwijnt.…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 Zoals ooit gespitste oren
bij je kleine kinderbed
naar adem die nog net te horen was
of niet
zo is ook in deze lange nacht
het luisteren
naar wat men niet meer ziet
En dan
toch nog sneller dan je dacht
het einde van het lied dat leven heet
Hoe lang is deze gang - hoe breed?…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.814 Bij vlagen onstuimig
soms zelfs heel bewust
Niet voor rede vatbaar
als je me vol overgave kust
Hete zoenen op mijn lichaam
je adem in mijn nek
De vlam laait hevig op
je maakt me helemaal gek
Passie, lust en liefde
echt een heerlijke mix
Ik laat me telkens weer gaan
en doe dat gewoon voor niks
Geen keerzijde van de medaille…
Verboden te praten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.093 Mijn handen liggen zijdelings naast een lichaam dat ooit het mijne was
En zachtjes probeer ik mijn schreeuw te dimmen
alsof het een vuurtje is dat langzaam gedoofd moet worden
Een ijslaag vormt de basis van mijn koude lippen
terwijl mijn laatste adem vergeet te ontsnappen
En ik val
in de donkere leegte val ik
met gespreide armen vergeet ik
dat…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 De dood heeft me gestreeld,
ongeboren mijn roze huid beroerd,
verradend in mijn adem gezocht
naar een verleidelijk bederven.
In het vruchtwater van mijn zuurstof,
rimpelloos in mijn longen,
spreidt zich een blauwe ijswolk uit
van een bevroren sterven.…
Lege handen
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.097 Ik vang de wereld op met lege handen,
de zwaarte grijpt me naar mijn strot,
mijn adem breekt en wordt bot.…
Donkelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Verwonderd zoekt zij
langs ijzeren wijzers
van de comtoise naar
gestolen tijd
monotone tikken brengen
adem noch uren dichterbij
helder wordt plotsklaps
het laatste beeld
alras schimmig vervagen
ooit gesproken zinnen
donderslagen komen in de
donkere uren veel later
het verlangen naar
de herfst schiet
door haar heen als
hete…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.383 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
de heide
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
662 op de heide, zo nabij
een schrale boom
kijk ik omhoog
en zie in schuivende witte lagen
van een zacht blauw decor
roepende vleugels
om aandacht vragen
ik zwaai gewillig
ze weten dat ik ze hoor
hier op nog onbegraasd gras
staat mijn wereld stil
dit is wat ik wil
toeven op een luchtig kompas
omringd door een zee
van ademend gewas
zo sprietig…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde angst waarvoor
ik vlucht geen adem…
verlokkend ingesteld
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik zie ze gaan
ze raken alles aan
vooral elkaar
alsof ze samen
willen blijven
praten tegen muren
schreeuwen in de lucht
luisteren naar dingen
die voor onze ogen
zijn gevlucht
zijn ongrijpbaar
in bewegen
verlokkend ingesteld
denken anders
over alles zien in
iedereen een held
ze ademen hun
niet geleefde jeugd
stelen warmte kopen…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Ik zag je lopen over vlagen wind
wankelend door plagende adem.
Soms stond je even stil om een grauwe wolk
met dromen in te kleuren.
Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.…
toen ik zei, ik heb je lief
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
971 steeds dieper
beweegt de tijd
het gedicht in mij
verder reikend
dan het hobbelige spoor
op mijn hand
ik bekleed
witte vlakken
met eindeloos geduld
terwijl het licht
de trouwe minnaar
in naamloze ogen vangt
mijn stem raakt de nacht
sneeuwt sterren uit hun lange baan
toch
laat ik hem vreemd
in mijn adem bewegen
en wanneer…
Het moeten gaan
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.632 Het moeten gaan
en 't nog niet kunnen;
de warme kleuren nog te fel
de dagen vullen met hun gloed,
omdat het hout nog branden moet
en iedere adem leven doet.
De eenzaamheid die alles dekt,
de sluier van het zwijgen,
het naar de avond neigen,
een laatste antwoord krijgen
als alles is vervuld.…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
hoe je zacht ruist
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
874 hoe jouw adem me verbindt
met het zuchten der bomen
onbestemd bewegend
met de boswind in
mijn haar
ik laat me langzaam leiden
zolang de dag bestaat
in ‘t licht op onze mond
en zo lome tederheid
je hebt mijn ogen gesloten
in de lenden van de nacht
waar je ’t hart van onze woorden
in eeuwigheid hebt vertaald
over jou gebogen
heb ik…