Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

Verboden te praten

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Mijn handen liggen zijdelings naast een lichaam dat ooit het mijne was En zachtjes probeer ik mijn schreeuw te dimmen alsof het een vuurtje is dat langzaam gedoofd moet worden Een ijslaag vormt de basis van mijn koude lippen terwijl mijn laatste adem vergeet te ontsnappen En ik val in de donkere leegte val ik met gespreide armen vergeet ik dat…

Gekluisterd

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 936
De dood heeft me gestreeld, ongeboren mijn roze huid beroerd, verradend in mijn adem gezocht naar een verleidelijk bederven. In het vruchtwater van mijn zuurstof, rimpelloos in mijn longen, spreidt zich een blauwe ijswolk uit van een bevroren sterven.…

Lege handen

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Ik vang de wereld op met lege handen, de zwaarte grijpt me naar mijn strot, mijn adem breekt en wordt bot.…

Donkelen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Verwonderd zoekt zij langs ijzeren wijzers van de comtoise naar gestolen tijd monotone tikken brengen adem noch uren dichterbij helder wordt plotsklaps het laatste beeld alras schimmig vervagen ooit gesproken zinnen donderslagen komen in de donkere uren veel later het verlangen naar de herfst schiet door haar heen als hete…
metha18 januari 2006Lees meer >

er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)

netgedicht
3.3 met 125 stemmen aantal keer bekeken 27.383
ik mag er zijn voor jou als water voor bloemen of als een bloeiende struik voor de mooiste vlinder door jouw naam te noemen open ik een luik om adem met je te delen en in gedachten jouw levenspad te strelen je hand zal ik pakken en jou op mijn schouder dragen maar ook wijzen naar anderen, zo velen die jou met warmte willen…

de heide

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 662
op de heide, zo nabij een schrale boom kijk ik omhoog en zie in schuivende witte lagen van een zacht blauw decor roepende vleugels om aandacht vragen ik zwaai gewillig ze weten dat ik ze hoor hier op nog onbegraasd gras staat mijn wereld stil dit is wat ik wil toeven op een luchtig kompas omringd door een zee van ademend gewas zo sprietig…

ze trekken aan het beest

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 638
trekken aan het beest dat ik heb opgesloten door mij is neergestoken toen het me bedreigde het bloed is nog niet opgeveegd het sijpelt door in woorden die me storen die vakjes open maken van wat is geweest die ik had afgesloten omdat ze anders spoken mij dwingen tot verkeerde dingen onberedeneerde angst waarvoor ik vlucht geen adem…

verlokkend ingesteld

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
ik zie ze gaan ze raken alles aan vooral elkaar alsof ze samen willen blijven praten tegen muren schreeuwen in de lucht luisteren naar dingen die voor onze ogen zijn gevlucht zijn ongrijpbaar in bewegen verlokkend ingesteld denken anders over alles zien in iedereen een held ze ademen hun niet geleefde jeugd stelen warmte kopen…
wil melker12 augustus 2006Lees meer >

Nachtvogel

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.021
Ik zag je lopen over vlagen wind wankelend door plagende adem. Soms stond je even stil om een grauwe wolk met dromen in te kleuren. Steeds dichter naderde je duister en ik riep nog: “Lief, keer om!” Maar toen de zwarte zwaan zijn vleugels wijd over jou spreidde wist ik dat jij moest gaan.…
sacrajewa27 augustus 2006Lees meer >

toen ik zei, ik heb je lief

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 971
steeds dieper beweegt de tijd het gedicht in mij verder reikend dan het hobbelige spoor op mijn hand ik bekleed witte vlakken met eindeloos geduld terwijl het licht de trouwe minnaar in naamloze ogen vangt mijn stem raakt de nacht sneeuwt sterren uit hun lange baan toch laat ik hem vreemd in mijn adem bewegen en wanneer…

Het moeten gaan

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Het moeten gaan en 't nog niet kunnen; de warme kleuren nog te fel de dagen vullen met hun gloed, omdat het hout nog branden moet en iedere adem leven doet. De eenzaamheid die alles dekt, de sluier van het zwijgen, het naar de avond neigen, een laatste antwoord krijgen als alles is vervuld.…
Adeleyd5 september 2006Lees meer >

Van verre

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Ze beleeft het zand, de zee sterren; de ogen van de nacht maakt leven in een handom- draai geluk in een doosje spreekt zomer met glimlach is overal, in de taal van ongesproken dromen in het vuur van de berg achter de zinnen van geliefden in het spoor van adem op glas tussen de tranen van het mos in mijn aquarellentuin van geweten; stilleven…

hoe je zacht ruist

netgedicht
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 874
hoe jouw adem me verbindt met het zuchten der bomen onbestemd bewegend met de boswind in mijn haar ik laat me langzaam leiden zolang de dag bestaat in ‘t licht op onze mond en zo lome tederheid je hebt mijn ogen gesloten in de lenden van de nacht waar je ’t hart van onze woorden in eeuwigheid hebt vertaald over jou gebogen heb ik…

Vaker dan voorheen

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.723
zo af en toe wat vaker dan voorheen overschrijd ik mijn jaren welke gedachten of gevoelens heb ik nog gemeen als grijs nijgt naar zwart en het ademen mij slechts mee laat varen achter een masker, zo lijkt, verstilt de geest van schoonheid en toekomst het meest af en toe nog vaker dan voorheen verlaat ik mijn jaren heb…

Romantisch Determinisme

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Soms denk ik maandenlang aan een onmogelijke uitweg gevangen, onderworpen aan een straf die ik mij willoos opleg Als hart niet doet wat hoofd gebiedt is al het denken zinloos het ogenblik illusie, ik een marionet zo merk ik na een poos Overtuiging wie ik ben, elk houvast dat ik vind vergaat onder jouw adem tot vluchtig stof in koude wind…
Oculus Noctis11 december 2008Lees meer >

Een nieuwe dag

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 987
Als 's morgens in de vroegte de nevel nog boven de landerijen ligt en ik mijn eigen adem zie m'n warme handen tegen mijn gezicht dan voel ik weer het leven stromen begint het warm in mij te gloeien de frisse geuren van het buiten doen mij als mens steeds meer groeien zo'n dag vol frisheid, winterweer dat kan en mag een mens bekoren walmende…
Moeke7 januari 2009Lees meer >

Jouw warme hand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448
De nacht duurt in mij zoals de uren telkens slaan en het licht dat spaarzaam fonkelt zijn de regenfonteinen op het raam dit ogenblik is slechts mijn leven nu jouw hand zich droomt in de warmte van mijn kruis op het ritme van je adem met op de achtergrond mijn eigen ruis maar nu ik jouw je dromen laat spelen wens ik mij op het…
elze11 februari 2009Lees meer >

Voorjaar voorwaar

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 624
had verwacht een uitbundig dak in roze en wit viert het afscheid van de nacht vrolijke vogels fluiten me wakker tillen me hoog in de blauwe boog lachen schel om die zwarte gedachten meizoete regen en de zon blaast me droog de aarde barst open in duizend kleuren en dieren werpen hun jongen rondom ik laat me drijven op voorjaarsgeuren adem…
rietvr9 maart 2009Lees meer >

Tja........

hartenkreet
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.934
de kamer vult zich met een lucht van alcohol en slaap je huig trilt naar hartelust je ligt op je rug plukjes haar uit je neus plukjes haar uit je oren ik kijk naar je je mond half open het kwijl raakt je kussen je adem stokt je brabbelt wat kan er geen touw aan vastknopen schijnt leuk te zijn zie een lach op je gezicht zonet…

Was het soms de zee ?

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Was het soms de zee die diep van binnen iets verried wanneer zij met haar wilde lijf haar zoute sporen achterliet wanneer ik wegliep van haar lach en van het strand haar ogen schiep als duizend parels van geluk waar ik getijdenlang in liep Ik wist het niet waaraan het lag maar sliep van haar de koele nacht wanneer onzichtbaar zij haar adem…

tussen mij en de zee

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 665
de hele nacht was ik dicht bij je en in het bewegen van de golven verbeeldde ik me twee vleugels in mijn adem onze liefde werd een vogel sierlijk en vol witte veren meeuw, zei ik zacht en jij verlengde het landschap aan de toppen van je vingers, zoals een horizon glinsterend geheel en al zee met de branding waarin ik naar…

mijn kind

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.105
Jij bent mijn alles jij bent mijn gevoel Jij bent waarom ik adem jij bent mijn doel Jij bent het mooiste wat me is overkomen Jij bent waarover ik wil dromen Jij bent voor altijd in mijn hart en in mijn gedachten Jij kan met een lach alle pijn verzachten Jij bent het allerliefste mooier dan zon en frisser dan wind Ik hou zoveel van…

Venita

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.169
de rotan stoel bij het achterhuis schommelt door wind bezeten zacht krakend en bijna vergeten op het terras van schelpengruis een man door zwart gedragen wordt zichtbaar tegen het blauw van loze adem en diepe rouw die het dagend licht vertragen uit zijn brieven vallen wonden als losse blaadjes uit het leven door zijn verre kind gebonden…
Hanny30 september 2009Lees meer >

op schoot bij de oorsprong

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 783
adem de vadem op zee lengte na lengte ellenlang het is er zo dun ziltig maar vrij van elk mengen van de mensenzee en het diepe spoorloos op vingers van zout ik wou dat je daar bodemloos kon vallen in een bedwelmend bedaren en gewichtsloos zweven op de nevel mezelf ontrukken van boven en onder maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…

Een pose?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Weinig lukt het te schrijven op een simpele wijze, dat de woorden klaar en helder als kinderen ademen uit de bedstee van de taal, onder de dekmantel van een gedicht, deuren op een kier, vaak ook dicht.…
pama29 januari 2010Lees meer >

tot het kind weer spreekt

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 894
Zie je hier nu staan naar adem happen al het argeloze vastgeroest op een hoop wijsheden als een blok aan je been het zien en zwijgen gedachteloos geworden op te rapen als een pagode van verloren gelegde tanden al het snedige stukgevallen op je voetstuk van het geijkte gelijk dat niet verder meer draagt dan een geringe schaduw van wat…

Mijn Wad op papier

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 557
geschilderd op een Wad - papieren doek dat grenst aan schoonheid en het besef dat de waarde van de verf in de hand ligt van de meester toch zijn de kusten die ik niet ken schoner en eerlijker van aard met ongerijmde wallen zand die wuiven en stuiven bij een telkens omgevallen wind maar mijn verlangen kent slechts de grens van mijn adem…
elze28 februari 2010Lees meer >

In Gouden Handen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
bloot op de eenzame weg waar donker moed in de schoenen zoekt drijf ik rond zwarte rozen op klanken van engelenzang tot aan mijn grenzen laat ik jou komen oude schoenendoos vergeeld om tranen adem jij schaam momenten in zwart wit de geur hangt nog steeds rond het eiken lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter zal ik nooit meer knielen…
Lucky2 april 2010Lees meer >

Als papavers wuiven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
Moeizaam klim ik treden hoger lager ligt veel dieper dan verwacht kracht stuwt maar steelt het vloeien van de adem de laatst gezette stap schuurt langs verzonken stenen terwijl ik wankel jaagt de nacht mijn schaduw stil turend door zijn venster voorbij de grauwe velden zie ik papavers deinen langs de zomen van de wind mijn glimlach…

Lissabon

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
hoe ver gaat nog de reis als hier de zoute zeelucht net als overal de vissersboot doet dansen mijn nacht zich op vergeten dromen drijven laat hoe dichtbij is het licht dat lijkt van ver te komen over het plein daar waar de vrome menigte de dag ervoor en nu mijn schaduw nog de zegen krijgt hoe vrij lijkt hier het ademen het leven in…